ကျိုးချင်ပားက တစ်ယောက်တည်း သွားချင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဝန်မှာ လအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် အခက်အခဲ မရှိနိုင်ပေ။ သူက တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် အလုပ်လုပ်ရင်း အိမ်ခြံမြေများကို လှည့်လាត់ကြည့်ရှုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ဇနီးကို အဘွားကြီး ကျียง ၏ အိမ်သို့ သွားခိုင်းနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အဘွားကြီး ကျียง ကို ၎င်းတို့၏အိမ်သို့ တီဗီလာကြည့်ရန် ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ ဗိုက်ကြီးလာသောအခါ၌မူ သူမဘေးမှ တစ်လှမ်းချင်းစီပင် ခွာမည်မဟုတ်သော်လည်း ထိုအချိန်ကျလျှင်တော့ အချိန်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လင်းချင်းဟယ်က လက်မခံဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူမက သူနှင့်အတူ လိုက်သွားရန် အပြင်းအထန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး မလိုက်ရပါက တစ်ယောက်တည်း ပျင်းရိနေလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။ အဘွားကြီး ကျียง နှင့် ပတ်သက်၍လည်း စက်ရုံသို့ သွားကာ လက်မှုပစ္စည်းအချို့ ယူလာပြီး လုပ်ကိုင်နေသည်ဖြစ်ရာ သူမလည်း ပျင်းမည်မဟုတ်ပေ။ စကားပြောရင်းနှင့်ပင် ၎င်းတို့ကို လုပ်ကိုင်နိုင်ပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးချင်ပားက သူမ၏ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ သူမအား ခေါ်သွားခဲ့လေသည်။
နောက်တစ်လခ nửa အတွင်းတွင် ၎င်းတို့သည် သီးသန့်အိမ် ငါးလုံးနှင့် ကောင်းမွန်သောနေရာများရှိ ဆိုင်ခန်း သုံးခန်းတို့ကို အစဉ်လိုက် ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ သဘာဝကျစွာပင် ငွေကြေးအမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့ရသည်။
လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်ပားတို့သည် ဤနေရာတွင် စီးပွားရေးလုပ်ရန် မည်သို့မျှ မရည်ရွယ်ကြဘဲ တန်ဖိုးအတွက် အိမ်ခြံမြေများကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုရုံသာ ဖြစ်ကြသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် အိမ်ခြံမြေများမှာ လုံးဝ မပေါزانပေ။ နေရာကောင်းများဖြစ်သောကြောင့် ဈေးနှုန်းမှာ အတော်လေး ကြီးမြင့်လေသည်။
"မင်းတို့ ဘာတွေနဲ့များ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာလဲ။ ဒီရက်ပိုင်း ပိုပိုပြီး ပူလာပြီ" ဟု အဘွားကြီး ကျียง က လာရောက်ပြောဆိုရင်း ဆိုသည်။
"ချင်ပားက ဟိုဒီ လှည့်ပတ်ကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လုပ်စရာ စီးပွားရေးတစ်ခုခု ရှာချင်လို့နေမှာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သူမအား ခရမ်းချဉ်ပွင့် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း ပြန်ပြောသည်။
"စီးပွားရေးလုပ်တာ တော်တော်ကောင်းပါတယ်။ အမြတ်အစွန်း တော်တော်များတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ ငါ့ရဲ့ တူတစ်ယောက်ဆိုရင် ပရိဘောဂ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း ဖွင့်ထားတယ်" ဟု အဘွားကြီး ကျียง က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"သူ့ကိုယ်ပိုင် ပရိဘောဂစက်ရုံလား၊ ဒါမှမဟုတ် စက်ရုံကနေ အဆင့်ဆင့် မှာယူရောင်းချတာလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"သေချာတာပေါ့၊ စက်ရုံကနေ မှာယူတာပေါ့။ ပရိဘောဂစက်ရုံ ဖွင့်တယ်ဆိုတာ လွယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလေ - အရင်းအနှီး အများကြီး လိုအပ်တယ်" ဟု အဘွားကြီး ကျียง က ဖြေသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ဤကဏ္ဍကို ကောင်းကောင်း နားမလည်လှသော်လည်း ဒုတိယအစ်ကို့ မိသားစုမှ ကျိုးရှ က ဤလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပြီး သူမ၏ ချင်ပားက ကျိုးရှ သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေးကို စတင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးရှ မှာ အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ လက်သမား အလုပ်ရရ် ဖွင့်လှူရန် ငွေချေးရန်အတွက် ဦးလေးဖြစ်သူများနှင့် စကားပြောရဲသည့် သတ္တိရှိပါက နောင်တွင် တဖြည်းဖြည်း ချဲ့ထွင်ရန်မှာ မဆိုးလှသော အကြံဉာဏ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် တစ်သက်လုံး ဆရာ့လက်အောက်တွင်သာ အလုပ်လုပ်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် မည်သည့်အခါမျှ ခေါင်းမဖော်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော် လင်းချင်းဟယ်က ဤအကြောင်းကို သူမဖာသာ သူမ စတင်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ။ ကျိုးရှ ၏ ဇနီးမှာ ပေါင်းသင်းရ လွယ်ကူသူ မဟုတ်သဖြင့် သူမဘက်မှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ၎င်းမှာ ကျိုးရှ ပေါ်တွင်သာ အလုံးစုံ မူတည်နေသည်။
"လက်သမားလုပ်ငန်းက အခုတလော တကယ် ခေတ်စားနေတယ်။ ငါ့တူက နှုတ်သီးကောင်းတော့ ပရိဘောဂစက်ရုံအတွက် အော်ဒါတွေ အများကြီး ရအောင် ရှာပေးနိုင်တယ်၊ အဲဒါကြောင့် သူက ပွဲစားခ ရတယ်" ဟု အဘွားကြီး ကျียง က ပြောသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ထိုပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ပါက ယခုအချိန်တွင်သာမက နောင်အနာဂတ်တွင်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ကုလားထိုင်တစ်လုံးလျှင် မည်မျှတန်ဖိုးရှိသနည်း၊ အထူးသဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများအတွက် ဆိုလျှင် ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိပေမည်။
တစ်လခ nửa ကြာပြီးနောက် လင်းချင်းဟယ်သည် အပြင်မထွက်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးရှomei ထံသို့ ဖုန်းဆက်ရန် အချိန်ရလာခဲ့သည်။
နေ့လယ်ပိုင်းဖြစ်သောကြောင့် ကျိုးရှomei မှာ အတားအဆီးမရှိဘဲ ဖုန်းကို လာရောက်ကိုင်ခဲ့သည်။
မောင်နှမဝမ်းကွဲ တော်စပ်သော ထိုနှစ်ဦးသား အတော်ကြာအောင် စကားပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အများစုမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး ကျိုးရှomei က ဆိုင်၏ စီးပွားရေးအကြောင်းကို အဓိကထား ပြောဆိုခဲ့သည်။
"အာဝါနဲ့ ဆန်ဝါတို့ ဆိုင်ကို ပြင်ဆင်မွမ်းမံလိုက်ကြတယ်လို့ ဂန်းဇီဆီကနေ ငါကြားတယ်။ ဆိုင်ရဲ့ စီးပွားရေးလည်း တော်တော်လေး တက်လာတယ်တဲ့" ဟု ကျိုးရှomei က ဆိုသည်။
"ဘယ်လို ပြင်ဆင်မွမ်းမံတာလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"သူတို့ အရောင်းမြှင့်တင်ရေး အကြီးစားတွေ လုပ်နေကြပုံပဲ။ ဆန်ဝါ့ အကြံဉာဏ်က အဓိကပေါ့။ သူတို့က နေ့တိုင်း အရောင်းမြှင့်တင်ရေး အကြီးစားတွေ လုပ်ကြပြီး ဆိုင်ဝမှာ တောင်စပီကာတောင် တပ်ထားသေးတယ်။ အဲဒါ ငွေအတော်ကုန်မှာ သေချာတယ်။ နောက်ပြီး လျှပ်စစ်ပန်ကာ ဆယ်လုံး ဝယ်ထားပြီး အဝတ်အထည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ချင်းစီမှာ နှစ်လုံးစီ တပ်ထားကြတယ်။ မကြာခင် ပူလာတော့မှာမို့လို့ ဈေးဝယ်သူတွေ ဆိုင်ထဲ ဝင်လာတဲ့အခါ အေးမြမှုကို ခံစားရစေချင်လို့တဲ့" ဟု ကျိုးရှomei က ပြန်ပြောပြသည်။
လင်းချင်းဟယ်မှာ တကယ်ပင် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စောက်ကျင့်ဆိုးသော တတိယသားလေးတွင် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းအတွက် ထိုမျှလောက်သော အရည်အချင်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူက လျှော့ဈေးပေးခြင်း၊ အရောင်းမြှင့်တင်ရေး အကြီးစားလုပ်ခြင်းနှင့် ဈေးဝယ်သူများ၏ အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ မဟာဗျူဟာများကို စတင် အကောင်အထည်ဖော်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"သူ့ဘာသာ လုပ်ပါစေလေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောသည်။
ကျိုးရှomei မှာ အသက်ရှူမှားသွားပြီး "လေးမြတ်ရတဲ့ စတုတ္ထချွေးမ၊ ဆန်ဝါ့ကို ဆူဦးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဖေနဲ့အမေ သိသွားတဲ့အခါ ကျတော့လည်း သူက ဒီအတိုင်း လျှောက်လုပ်နေတာပါလို့ ပြောကြတယ်။ မင်းတို့သာ သိရင် သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ကြမှာ" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"ဒေါသထွက်စရာ ဘာရှိလို့လဲ။ ကြားရတာ တော်တော်ကောင်းသားပဲ။ အရောင်းတွေ တက်လာရဲ့လား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပျော်ရွှင်စွာ မေးသည်။
"အရမ်း တက်လာတယ်လို့ ကြားရပေမဲ့ ငါတို့မိဘတွေကတော့ မယုံကြဘူး" ဟု ကျိုးရှomei က ဆိုသည်။
"ကောင်လေးနှစ်ယောက်စလုံး သူတို့ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ သိကြပါတယ်။ သူတို့ဘာသာ လျှောက်လုပ်ပါစေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောသည်။
ဝန်ခံရမည်ဆိုလျှင် လင်းချင်းဟယ်သည် ကြိုးကို လွှတ်ပေးလိုစိတ် ရှိခဲ့ခြင်းကြောင့်သာလျှင် သားသုံးယောက်စလုံးသည် အပြင်လောကသို့ ရောက်သောအခါ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်နိုင်ကြပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းကလည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကြံဉာဏ်များကို ထုတ်ဖော်လာနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းမှာလည်း ဖြစ်သင့်သည်ပင်တည်း။ လင်းချင်းဟယ်သည် အစကတည်းက ပေါ့ပေါ့ဆဆနေတတ်သော မိခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသို့ မရောက်မီက သူမသည် အလေးအနက်ထားပြီး ချစ်ကြိုက်ဖူးခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ဘဲ ရုတ်တရက် မိခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သူမအား အလွန်အကျွံ အလိုလိုက်တတ်စေချင်လျှင်ပင် - သူမ မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့အား ကောင်းမွန်သော အစားအစာများ ကျွေးမွေးရန်နှင့် နွေးထွေးသော အဝတ်အထည်များ ဝတ်ဆင်စေရန်၊ အပြင်ဘက်တွင် အခြားသူများကို မစော်ကားရန် သတိပေးရန်နှင့် မြစ်နားတွင် ဆော့ကစားသည့်အခါ ဘေးကင်းစေရန် သတိပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့မှာ အခြေခံအားဖြင့် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကာလအတွင်း သူမသည် အကြီးဆုံးသားကိုပင် ပညာသင်ကြားရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး အိမ်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် သားများကသာ ကိုယ်ပိုင်စီမံခန့်ခွဲစေခဲ့သည်။
ဖုန်းချပြီးနောက် ကျိုးရှomei သည် သူမ၏ စတုတ္ထချွေးမကို အားကျမိဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ စတုတ္ထချွေးမတွင် ကြီးမားသော စိတ်နှလုံးသား ရှိကြောင်း သူမ အမြဲသိခဲ့သော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူမ မည်သို့မျှ မထင်ထားခဲ့ပေ - ကလေးများကို စီးပွားရေးတွင် ငွေကြေးအမြောက်အမြားဖြင့် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဆော့ကစားခွင့်ပေးထားခြင်းပင်တည်း။
ကျိုးရှomei အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ အမေကျိုး က ချက်ချင်းပင် သူမအား ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
"စတုတ္ထချွေးမကတော့ စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ ညီအစ်ကိုတွေ သူတို့ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ သိကြပါတယ်၊ အဲဒါကြောင့် သူတို့ဘာသာ ဆက်လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါတဲ့" ဟု ကျိုးရှomei က ပြန်ဖြေသည်။
အမေကျိုး မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အာဝါကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်ဆန်ဝါက ပိုက်ဆံစုဖို့ မသိဘူး။ သူ့လက်ကလည်း အရမ်းဖြုန်းတာပဲ။ အဲဒီလို ပိုက်ဆံတွေ လျှောက်ဖြုန်းခွင့်ပေးထားတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်ပါ့မလား"
သူက တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ပန်ကာတစ်ဒါဇင် ဝယ်ခဲ့ပြီး ဆိုင်တစ်ဆိုင်လျှင် နှစ်လုံးစီဖြင့် ဈေးဝယ်သူများအတွက်သက်သက်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက်တွင် ထိုသို့သော ကြီးမားသည့် လျှော့ဈေးများလည်း ပါဝင်သေးသည်။
ခုနစ်ယွမ် သို့မဟုတ် ရှစ်ယွမ် ကျသင့်သော အဝတ်တစ်ထည်ကို လျှော့ဈေးဖြင့် ငါးယွမ် သို့မဟုတ် ခြောက်ယွမ်ဖြင့် ရောင်းချနေပြီး ၎င်းတို့၏ မူလရင်းနှီးဝယ်ယူရသည့် ဈေးနှုန်းပင် ထိုမျှလောက် မနိမ့်ပေ။ ၎င်းတို့ ဘာများ အမြတ်ရနေကြသနည်း။ ထို့နောက် လုပ်အားခများ ရှိသေးသည် - လစဉ် လစာ ယွမ်ခုနစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ချင်းစီအတွက် လစဉ် လုပ်အားခ စရိတ် ယွမ်နှစ်ရာကျော် ရှိနေပေသည်။
အမေကျိုး က သူမ၏ မြေးများကြောင့် စီးပွားရေး ပျက်စီးသွားမည်ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခဲ့သောကြောင့် ဝမ်ယွမ် နှင့် ကျိုးအာနီတို့က အမြွှာများကို ခေါ်ပြီး ညစာစားရန် လာရောက်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ ၎င်းတို့အား အတူတကွ မေးမြန်းခဲ့သည်။
"အဘွားက အရမ်း စိုးရိမ်နေပါပြီ။ ကျွန်တော်ကတော့ တတိယအစ်ကိုဟာ စီးပွားရေးလုပ်ရာမှာ တကယ်ကို အရမ်းတော်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ သူ့မှာ စီးပွားရေးဘက်ဆိုင်ရာ တကယ့် အရည်အချင်းရှိပါတယ်" ဟု ဝမ်ယွမ် က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"တကယ်ပဲ အမြတ်အစွန်း ထွက်ရဲ့လား။ ငါမြင်ရတာတော့ လုံးဝ မယုံကြည်ရဘူး။ အဲဒီကောင်လေးက ဒီအတိုင်း လျှောက်လုပ်နေတာပါ" ဟု အမေကျိုး က ဆိုသည်။
"လုံးဝ လျှောက်လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက တတော်ကို အရည်အချင်းရှိပါတယ်။ လျှော့ဈေးတွေကြောင့် အမြတ်ရာခိုင်နှုန်း နည်းသွားပေမဲ့ ရောင်းရတဲ့ အဝတ်အစား ပမာဏက အရမ်းများလာတဲ့အတွက် စုစုပေါင်းအမြတ်က အရင်ကထက် တောင် ပိုများနေပါသေးတယ်။ ဒီလို အကြံဉာဏ်တွေကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စဉ်းစားမိလဲဆိုတာကို ငါတောင် အံ့သြမိတယ်" ဟု ဝမ်ယွမ် က ပြောသည်။
သူ့စကားကို ကြားရသောအခါ အမေကျိုး ၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။ "အခု စတုတ္ထယောက်ျားရဲ့ ဇနီးမှာ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သူတို့က ဒီဆိုင်တွေကိုပဲ မှီခိုနေရတော့မှာ။ အဲဒါကြောင့် သူ အရာရာကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာကို ငါက အရမ်း စိုးရိမ်နေခဲ့တာပေါ့"
"ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေပါ၊ ဒါကြောင့် အဘွားအနေနဲ့ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ကျိုးအာနီက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
အမေကျိုး က ပြုံးလိုက်သည်။ "တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့လည်း သူတို့က ငယ်သေးတာပဲလေ"
"သူတို့က အခုတော့ သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ အရွယ်ရောက်နေကြပါပြီ။ ကျိုးရှ ဆိုရင် ဒီနှစ် လက်ထပ်တော့မှာ" ဟု ကျိုးအာနီက ထောက်ပြသည်။
"ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု အမေကျိုး မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ကျွန်မ မနေ့ကတစ်နေ့က အမေနဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်တယ်။ စားစရာ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းတွေတောင် ပေးပြီးပြီလို့ ပြောတယ်။ ဒီနှစ် အိမ်သစ်ဆောက်ပြီးတာကိုပဲ စောင့်နေကြတာပါ။ အဲဒါ ပြီးသွားတာနဲ့ သူ လက်ထပ်ပြီး မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲ လုပ်တော့မှာ" ဟု ကျိုးအာနီက သူမအား ပြောပြလေသည်။