အခန်း (၅၃၁)။ အရေးတယူ ဂရုစိုက်ခြင်း
ကျိုးမိသားစုဟောင်း၏ ကိစ္စရပ်က ကျိုးမိသားစုဘက်တွင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ကျိုးမိသားစုဟောင်း၏ သဘောထားက အလွန်ပင် လျစ်လျူရှုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျိုးအဘွားကြီးမှာ မနေသာတော့ဘဲ အခြေအနေမှန်ကို သိရှိနိုင်ရန် ဟုအဘွားကြီးထံသို့ သွားရောက်မေးမြန်းခဲ့သည်။
အမေကျိုးကမူ တစ်စက်ကလေးမျှ မညှာမတာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကျိုးအဘွားကြီး၏ စရိုက်အရ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောပြလျှင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ လုံးဝနားလည်မည် မဟုတ်ပေ။
ဟုအဘွားကြီးသည် မျက်နှာပျက်လျက် ပြန်လာခဲ့ပြီး မကျေမချမ်းဖြင့် ကျိုးအဘွားကြီးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလေသည်။ ၎င်းမှာ ကျိုးမိသားစုဟောင်းအနေဖြင့် သူမ၏ မြေးယောကျ်ားလေးကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားကြောင်းပင်တည်း။
ကျိုးအဘွားကြီးမှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ ကျိုးမိသားစုဟောင်းတွင် ငွေကြေးအနည်းငယ် ရှိနေရုံဖြင့် သူမ၏မြေးကို ရွေးချယ်ရန် ငြင်းဆန်ရလောက်အောင် သူတို့က ဘာမို့လို့လဲ။ သူမ၏မြေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး သူ့ကို လက်ထပ်ရသည်မှာပင် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်လေ။
ဟုအဘွားကြီးကမူ ဂရုပင်မစိုက်ချေ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ထိုအဘွားကြီးနှင့် ပတ်သက်မိသမျှ ကောင်းကျိုးဟူ၍ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ပေ။ ကျူမိသားစုဘက်မှ အခြားတစ်ဖက်၏ မြေးမလေးကို မျက်စိကျနေလျက်နှင့် သူတို့မိသားစုထဲသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်ခွင့်ရခြင်းကပင် ကျိုးမိသားစုဟောင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ထိုက်သည့် ကိစ္စတစ်ခုဟန်ဖြင့် စိတ်ရင်းမှန်ကင်းမဲ့စွာ ဆက်ဆံနေ차မှာ ထင်ရှားလှသည်။
သူမလည်း ဤကိစ္စတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် သို့မဟုတ် ကူညီရန် မလုပ်တော့ဟု အကြွင်းမဲ့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ထိုကိစ္စကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ အဆုံးသတ်လိုက်ကြသဖြင့် ရေစက်ကလေးမျှပင် လှိုင်းထမလာခဲ့ပေ။
***
ဒီဇင်ဘာလနှောင်းပိုင်းတွင် ကျိုးခိုင်နှင့် ဝမ်မေကျားတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
သူတို့သည် အိမ်သို့ အရင်ဆုံး ပြန်သွားကြပြီး သိုးသားထုတ်ပိုးခေါက်ဆွဲများကို ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသုံးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ကျိုးခိုင်က ကားကိုမောင်းကာ ဝမ်မေကျားကို သူမ၏မိဘများထံ ပြန်လို့လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။
"သေချာပေါက် ပြန်ရောက်လာကြပြီပဲ!" ဝမ်အမေက အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏သမီးနှင့် ကျိုးခိုင်တို့ကို အိမ်ထဲသို့ အမြန်ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
ဝမ်အဖေက သူတို့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သမက်ဖြစ်သူက ဇနီးသည်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလည်လာသည်နှင့် အလွန်ပင် တူနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ကျိုးခိုင်ကို အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရနေသည်။ ထိုလူငယ်လေးမှာ အရပ်ရှည်ရှည်၊ တက်ကြွရွှင်လန်းပြီး ရုပ်ရည်လည်း ကောင်းမွန်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုမျှအရပ်ရှည်သူများသည် အနည်းငယ် လူမိုက်ဆန်ဆန် သို့မဟုတ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေတတ်သော်လည်း ကျိုးခိုင်တွင်မူ ထိုသို့သော လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက တက်ကြွမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ပြည့်ဝသည့် သဘောသဘာဝမှာလည်း ငြင်းမရနိုင်အောင် ထင်ရှားနေသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ထူးချွန်သည့်လူငယ်လေးသာ သူတို့၏ သမက်ဖြစ်လာပါက ဝမ်အဖေတစ်ယောက် မည်သို့ သဘောမကျဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။
"နှစ်ယောက်သား အရင်ထိုင်ကြဦး။ ငါ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ပေးမယ်" ဟု ဝမ်အမေက ကမ်းလှမ်းပြောဆိုသည်။
"အမေ၊ မလိုပါဘူး။ ကိုကိုခိုင်နဲ့ ကျွန်မနဲ့က ခေါက်ဆွဲဆိုင်မှာပဲ သိုးသားခေါက်ဆွဲ စားလာခဲ့ကြပါပြီ" ဟု ဝမ်မေကျားက ပြန်ပြောသည်။
"အိုကျိုးရဲ့ သိုးသားခေါက်ဆွဲတွေက တကယ်ကို အရသာရှိတာ။ မနေ့က ငါလည်း ဟင်းချက်ရတာ ပျင်းလို့ ဆိုင်ကနေ တစ်ပွဲ ဝယ်လာပြီး စားလိုက်သေးတယ်" ဟု ဝမ်အမေက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောဆိုသည်။
ထို့နောက် သူမသည် ထိုင်ခုံတွင်ထჯိုင်ကာ ကျိုးခိုင်အတွက် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို အခွံသင်ပေးပြီး "ယောင်ခိုင်ရယ်၊ မေကျားကို ပြန်ခေါ်လာပေးတာ တကယ်ကို ပင်ပန်းသွားရှာရောပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တာက မေကျားပါ" ဟု ကျိုးခိုင်က ပြန်ပြောသည်။
ဝမ်မေကျားက "ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ်ကို လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်တာပဲ။ ရထားတွဲမှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ တစ်ခန်းတည်း ထိုင်နေတဲ့ ဦးလေးကြီးနဲ့ အဒေါ်ကြီးက သူ့ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို တောင်းချင်နေတာလေ။ သူက စိတ်မရှည်တော့တာနဲ့ အိပ်ပျော်နေဟန်ဆောင်ပြလိုက်တယ်" ဟု မှတ်ချက်ပြုပြောဆိုသည်။
ကျိုးခိုင်က အနည်းငယ် ရှက်သွားသဖြင့် ဝမ်အမေ အခွံသင်ပေးထားသည့် လိမ္မော်သီးစိတ်များကို ကောက်ယူကာ စားလိုက်သည်။
ဝမ်အမေက မျက်မှောက်ကို အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ "ဘယ်လိုလူတွေလဲ၊ တကယ်ပဲ။ သူတို့နဲ့က ရင်းနှီးတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဆက်သွယ်ရန်နံပါတ် တောင်းချင်နေကြတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို လုပ်ရဲကြတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမအနေဖြင့် ဤအလားအလာရှိသည့် သမက်လောင်းလေးကို အခြားသူတစ်ဦးဦးထံ အလုခံလိုက်ရစေရန် အလျှင်း ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။
"အင်း၊ မရင်းနှီးဘူးဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖုန်းနံပါတ် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး" ဟု ဝမ်အဖေက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံရင်း ပြောသည်။
ကျိုးခိုင်က အူလှိုက်သည်းလှိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ အဲဒီလို ကိစ္စမျိုးတွေက ကျွန်တော့်အမေပဲ ကိုင်တွယ်တာပါ။ ကျွန်တော့်အမေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ပါတယ်"
"မင်းပြောတာကို ငါသဘောကျတယ်။ မင်းအမေရဲ့ မျက်စိက တကယ်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိဘူး။ ငါ အဝတ်အစားဝယ်ဖို့ သွားတဲ့အခါ ဘာဝယ်ရမှန်းကို မသိဘူး၊ ရွေးရတာ အရမ်းခက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအမေက ငါ့နဲ့အတူ ဆိုင်လိုက်သွားတော့ တစ်ခါတည်းနဲ့ သုံးထည် ရွေးပေးခဲ့တာ၊ အားလုံးက ငါနဲ့ အတိအကျကို တော်နေတာပဲ" ဟု ဝမ်အမေက တက်ကြွစွာ ပြောဆိုသည်။
ကျိုးခိုင်က ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေသည်။
"မင်းအမေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါလည်း ယုံကြည်ပါတယ်။ မင်းအဒေါ်ဝမ်နဲ့ ငါတို့က မင်းကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြည့်ပျိုးကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာ။ မင်းက လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တော့ လျှောက်ပြီး လက်ထပ်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ၊ နားလည်လား။ မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ဖက်စပ်ဖက်ဖက်ကို ရှာပေးဖို့ မင်းအမေကိုပဲ စောင့်နေလိုက်စမ်းပါ" ဟု ဝမ်အမေက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သိထားသဖြင့် ဝမ်အမေက ရဲရဲတင်းတင်းပင် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ကော်တုန်မှာမူ ဆက်လက်နားထောင်နေရန်ပင် ခက်ခဲလာပြီး ဝမ်မေကျား၏ မျက်နှာမှာလည်း နီရဲလာသည်။ ဝမ်အဖေကမူ တယ်လီဗေးရှင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
မတတ်နိုင်ပေ။ ဝမ်အမེ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အခန်းထဲတွင် ရှိနေသူတိုင်းအတွက် ရှင်းလင်းထင်ရှားနေပြီ မဟုတ်ပါလော။
ကျိုးခိုင်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ကာ ဝမ်မေကျားကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးလျှင် "ကျွန်တော့်အကြောင်း မပြောကြပါစို့နဲ့။ မေကျားကတော့ အခုလောလောဆယ်မှာ အချစ်ရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး အစပ်အစပ် လုပ်သင့်တာ မဟုတ်သေးပါဘူး" ဟု ပြောသည်။
"မေကျား၊ သမီးမှာ တခြားလူကြိုက်နေတာ ရှိလို့လား" ဝမ်အမေက သူမ၏သမီးဆီသို့ ချက်ချင်းပင် အာရုံလှည့်လိုက်သည်။
"အမေရယ်၊ မေကျားက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးနေပြီလဲ။ သူ ချစ်ကြိုက်တာက သာမန်ကိစ္စပါပဲ" ဟု ဝမ်ကော်တုန်က ထောက်ပြပြောဆိုသည်။
"မင်း ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ။ မင်းက ပိုတောင်ကြီးနေသေးတာပဲ၊ ဘာလို့ မင်း ချစ်ကြိုက်နေတာကို ငါ တစ်ခါမှ မတွေ့ရတာလဲ" ဟု ဝမ်အမေက နှာမှုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကော်တုန်လည်း သတိကြီးစွာဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။
"တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ကို လိုက်ချင်နေတဲ့ ကောင်လေး နှစ်ယောက်တော့ ရှိပါတယ်" ဟု ဝမ်မေကျားက တည်ငြိမ်စွာ ဝန်ခံပြောဆိုသည်။
"ဒါဆို သမီး ဘာပြောလိုက်လဲ" ဟု ဝမ်အမေက အံ့သြသွားကာ မေးသည်။
"သဘာဝကျကျပါပဲ၊ မေကျားက ငြင်းပယ်လိုက်တာပေါ့။ ဒါ့အပြင် စစ်ဆေးရုံမှာလည်း သူမကို သဘောကျနေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာမို့ ကျွန်တော်က သွားပြီး စောင့်ကြည့်နေရတာပါ" ဟု ကျိုးခိုင်က ပြောသည်။
"ညီမလေး ချစ်ကြိုက်တာက သာမန်ပါပဲ။ စောင့်ကြည့်နေရတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ဝမ်ကော်တုန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ကာ သူ့ကို တစိုက်မတ်မတ် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
သူ့မိဘများ၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ကျိုးခိုင်ကို အနာဂတ်သမက်တစ်ဦးကဲ့သို့ မည်သို့ ဆက်ဆံနေကြသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသော်လည်း ဤကောင်လေးကမူ အနည်းငယ် အတုံးအအ ဆန်နေဆဲပင်။
ကျိုးခိုင်က ချက်ချင်းပင် ရှင်းပြလေသည် - "ကျွန်တော်က စောင့်ကြည့်နေရမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် မေကျား တစ်ခုခု လှည့်စားခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"အဲဒါပဲလား။ တခြားအဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးပေါ့" ဟု ဝမ်ကော်တုန်က ဖိမေးလိုက်သည်။
ကျိုးခိုင်က စကားကို အမြန်လွှဲလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အလုပ်ကရော ဘယ်လိုနေလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား"
"အလုပ်ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကတော့ ဘယ်လိုမှ အဆုံးအဖြတ် မရသေးဘူး။ ဒီအရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူက အိမ်ထောင်ပြုဖို့ကို လုံးဝကို ငြင်းဆန်နေတာ" ဟု ဝမ်အမေက တိုင်တန်းပြောဆိုလိုက်ပြီးမှ ကျိုးခိုင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အသက် (၂၂) နှစ်၊ (၂၃) နှစ်လောက်မှာ အိမ်ထောင်ပြုတာ အကောင်းဆုံးပဲလို့ ငါထင်တယ်။ ယောင်ခိုင် ရော ဘယ်လိုထင်လဲ"
အသက် (၂၀) သာရှိသေးပြီး နှစ်သစ်ကူးပြီးလျှင် အသက် (၂၁) နှစ်ပြည့်မည့် ကျိုးခိုင်က ရေခွက်ကို ကောက်ယူကာ တစ်ကျိုက်သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝမ်မေကျားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "အတော်လေး ကောင်းပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဝမ်အမေ ကျေနပ်သွားသည်။
ဝမ်အဖေလည်း အတူတူပင် သဘောကျနေပြီး ဝမ်မေကျားကမူ ကျိုးခိုင်အတွက် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို ထပ်မံ အခွံသင်နေသည်။
"ညီမလေး၊ ကိုယ့်အတွက်လည်း တစ်စိတ်လောက် သင်ပေးပါဦး။ ရထားစီးလာတုန်းက တစ်လမ်းလုံး သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး အခုလည်း သူ့ကိုပဲ ဝန်ဆောင်မှုပေးနေတုန်းပဲကိုး" ဟု ဝမ်ကော်တုန်က စနောက်ပြောဆိုသည်။
ဝမ်မေကျားက လိမ္မော်သီးစိတ် နှစ်စိတ်ကို အခွံသင်ကာ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တန်းပြီး ထိုးထည့်ပေးလိုက်ကာ ပါးစပ်ပိတ်သွားစေသည်။
ကျိုးခိုင်က ဝမ်မိသားစုကို စစ်မှန်စွာပင် သဘောကျနှစ်သက်သည်။ သူ ကျောင်းတက်နေစဉ်က ဤအိမ်သို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိပြီး ကော်လျန်နှင့် အခန်းအတူအိပ်ကာ ဤအိမ်တွင် ညအိပ်လေ့ရှိခြင်းမှာလည်း ထူးဆန်းသည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
သူသည် တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် ထჯိုင်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်သွားခဲ့သည်။
"ယောင်ခိုင်က ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ပိုပိုပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းလာသလိုပဲ" ဟု ဝမ်အမေက ပျော်ရွှင်စွာ မှတ်ချက်ပြုသည်။
"သူက လူငယ်ကောင်းတစ်ယောက်ပါ" ဟု ဝမ်အဖေက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်။
"သူက သူ့ဘက်မှာ လူသိများထင်ရှားတဲ့ ထိပ်တန်းအရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လူအုပ်ထဲမှာ တခေါင်ထွက်နေတာ။ တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ" ဟု ဝမ်ကော်တုန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။
ဝမ်အမေက ကျိုးခိုင်အကြောင်း အသေးစိတ်များကို သူ့အား ချက်ချင်းပင် ဆက်လက်မေးမြန်းတော့ပြီး ဝမ်ကော်တုန်ကလည်း သူသိသမျှကို မျှဝေပြောပြလေသည်။ ကြားလိုက်ရသည့် အချက်အလက်များကို ကျေနပ်အားရသွားပြီးနောက် သူမသည် သမီးဖြစ်သူ၏ အခြေအနေကို သတိရသွားကာ တင်းမာသော အသံဖြင့် သတိပေးလိုက်သည် - "ဒါကို မှတ်ထား၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ လိုက်လံပျူငှာမှုကိုမှ လက်ခံခွင့်မရှိဘူး။ မင်းရဲ့ အဒေါ်လင်းနဲ့ ငါနဲ့က သမက်အချင်းချင်း၊ ယောက္ခမအချင်းချင်း ဖြစ်ဖို့ သဘောတူထားပြီးသား။ သူ့မိသားစုထက် ပိုကောင်းတဲ့ ဖက်စပ်ဖက်ဖက်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"သမီး ပင်ပန်းလာပြီ။ အနားယူဖို့ အခန်းထဲ ပြန်တော့မယ်" ဟု ဝမ်မေကျားက တိုးတိုးပြောလိုက်ပြီး အမြန်ထွက်သွားသည်။
"ဒီကောင်မလေးတော့ဖြင့်..." ဝမ်အမေက မကျေမချမ်းဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မင်းသမီးလေးက ရှက်နေတာပါ။ အဲဒီလောက်လည်း သူ့ကို ဖိအားမပေးပါနဲ့တော့" ဟု ဝမ်အဖေက ဝင်ရောက်တားမြန်း အကြံပြုသည်။
ဝမ်အမေကမူ "ယောင်ခိုင်က ဒီကောင်မလေးကို တကယ် ဂရုစိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ဒီကိစ္စကို သူများလက်ထဲ လျှောက်မဖျက်ဆီးခိုင်းစေဖို့ သတိထားရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ့နားငြီးတာ ခံရလိမ့်မယ်!" ဟု တင်တင်းမာမာပင် ဆိုလိုက်လေတော့သည်။