လင်းချင်းဟဲ့၏ အမြင်တွင် သူမ၏ တူမဖြစ်သူ ဇိုးစနီသည် တကယ်ကိုပင် ကောင်းမွန်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူမက ကိုယ်စွမ်းဉာဏ်စွမ်းကို အားကိုးတတ်ပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွကာ လုံ့လဝီရိယကြီးသူဖြစ်ကာ နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ရှေ့သို့ချီတက်လိုစိတ်ပြင်းထန်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။
မဟုတ်လျှင်သာဆိုက လင်းချင်းဟဲ့က သူမအား ဝမ်ကုတုံနှင့် အဘယ်ကြောင့် ချိတ်ဆက်ပေးလိုမည်နည်း။ ဝမ်ကုတုံက မဆိုးလှသော်လည်း လင်းချင်းဟဲ့က ဇိုးစနီကို ထိခိုက်နစ်နာသွားစေရန် မလိုလားခဲ့ပေ။ သူမက မှန်ကန်သည်ဟု ထင်သည်များကိုသာ လုပ်ဆောင်လိုပြီး တူမဖြစ်သူ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို မဖျက်ဆီးလိုခဲ့ပေ။
ဝမ်ကုတုံ၏ နောက်ခံအခြေအနေကြောင့်ပင် လင်းချင်းဟဲ့က လူချိတ်ဆက်ပေးရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်၊ ရှေးကျူမိသားစုဟောင်းဘက်မှ မည်သူ့ကိုမဆို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်မှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
ကျန်ရှိသည်တို့ကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် ကျူမိသားစုဟောင်းမှ လူများမှာ မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်အားကိုးလွန်းကာ မာနကြီးကြသဖြင့် နာမည်ကြီးပေသည်။ ၎င်းတို့၏ အပြုအမူများမှာ သည်းခံနိုင်စရာ မရှိလှပေ။
အတိတ်က ဟူဇီနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများမှာ ယခုတိုင် သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ထင်ဟပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အမေကြီးကျူ၏ မာနတရားမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
ကျိုးရှအိုမေက ဝင်ပြောလိုက်သည် — "ကျူမိသားစုဟောင်းမှာ ဘာကောင်းကွက်များ ရှိလို့လဲ။ သူတို့က အမြဲတမ်း သူများထက် သာလွန်တယ်လို့ ခံယူထားကြတာလေ။ အမေနဲ့ဆိုရင်တောင် သနားကုဏ္ဍာပြုတဲ့ သဘောနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ကြတာ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကတည်းက အဲ့လိုလက္ခဏာတွေ နည်းနည်းပြနေတာ၊ ဒီနှစ်လည်း ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ အရင်တုန်းက ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ နားလည်မှုလွဲနေတာလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ အခုတော့ သူတို့က တစ်ခါထပ်စတင်နေကြပြန်ပြီ။"
"သူတို့ရဲ့ မြေးဖြစ်သူက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စွန့်ပစ်တာကိုခံရပြီး နောက်ထပ်လက်တွဲဖော် ရှာမရတော့လို့ စနီ့ဆီကို အာရုံပြန်လှည့်လာကြတာ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟဲ့က ကျောတိုက်ပေးရင်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ လုံးဝ တိကျမှန်ကန်နေကြောင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။
အမေကြီးကျူ၏ မြေးဖြစ်သူမှာ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ကိုက်ညီအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ အိမ်တွင်သာ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ သူ၏ မူလသတို့သမီးလောင်းနှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ သူက တဝပ်ဝပ်လည်ကာ ပူဆာနေရသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးဘက်ကမူ သူ့ကို ကြိုးဆွဲခံသကဲ့သို့သာ ထားရှိခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် ပြီးခဲ့သည့်လက သူ၏ ယာယီအလုပ်မှာလည်း ပြုတ်သွားခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသော သတို့သမီးလောင်းဖြစ်သူမှာ သူ့ကို ဆက်လက် အချိန်ဆွဲမနေလိုတော့ဘဲ ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
ထို့ကြောင့် အမေကြီးကျူ၏ သမီးဖြစ်သူက သူမ အရင်က မိခင်ဖြစ်သူထံ သွားရောက်လည်ပတ်စဉ်က အရင်တုန်းက အထင်သေးခဲ့ဖူးသည့် ကျေးလက်မိန်းကလေးအကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်ကို ပြန်လည် သတိရသွားခဲ့လေသည်။
စနီသည် ကျေးလက်မှ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့မှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုစဥ်က အမေကြီးကျူ၏ သမီးဖြစ်သူမှာ သူမကို အထူးအထူး ထည့်မတွေးခဲ့ပေ။ မဟုတ်လျှင်သာဆိုက ယခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် သူမ၏ သားကို အခြားသူတစ်ဦးနှင့် အဘယ်ကြောင့် ချိန်းတွေ့ခွင့်ပြုခဲ့မည်နည်း။
သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌မူ စေ့စပ်ပွဲ ပျက်သွားပြီဖြစ်ရာ အမေကြီးကျူ၏ သမီးမှာ ရှက်ကြောက်ခြင်းကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကျိုးမိသားစုဟောင်း၏ မြေးမလေးထံသို့ ချက်ချင်းပင် လှည့်လာခဲ့တော့သည်။ အကယ်၍ အရာရာ အဆင်ပြေသွားပါက သူမ၏ သားအတွက်ပါ ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် အလုပ်အကိုင် ရှာဖွေပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမက တွက်ချက်ထားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အမေကြီးကျူမှာ အမေကျိုးထံသို့ မကြာခဏ လာရောက်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
လင်းချင်းဟဲ့က ဤကိစ္စကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။ ထပ်ပြောစရာပင် လိုမည် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးရှအိုမေနှင့် စတုတ္ထမြောက် မိန်းမချောတို့ ရေချိုးပြီး ပြန်လာကြသောအခါ အမေကြီးကျူသည် ဇိုးစနီနှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"စနီ" ကျိုးရှအိုမေ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ရှုရှန့်မေတစ်ယောက် အမေကြီးဟူ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။
"အဒေါ်" ဇိုးစနီလည်း လျှောက်လာခဲ့သည်။
"အပြင်မှာ အရမ်းအေးနေတာလေ။ ဒီမှာ ဘာလို့ ရပ်နေတာလဲ။ အထဲ ဝင်နှင့်တော့" ဟု ကျိုးရှအိုမေက ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် အမေကြီးကျူကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ဘဲ ဇိုးစနီကို လက်ဆွဲကာ အိမ်ထဲသို့ တန်းခေါ်သွားခဲ့သည်။ တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့် သူမက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် — "ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။"
"သူ ဘာလုပ်ချင်နေလဲ ဆိုတာကို သမီးလည်း မသိပါဘူး။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ဖို့ ဖိတ်ချင်နေပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သမီးက ငြင်းလိုက်တော့မလို့ လုပ်နေတုန်းလေ" ဟု ဇိုးစနီက ပြန်ဖြေသည်။
သူမသည် အမေကြီးကျူနှင့် လုံးဝ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း မရှိသလို အမေကြီးကျူနှင့် သူမ၏ အဘွားတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း ကောင်းလှသည် မဟုတ်ကြောင်းကို သိထားပေသည်။ သူမက မည်သို့လုပ်၍ လက်ဖက်ရည် သောက်ရန် ဝင်သွားရဲမည်နည်း။ ထိုအဘွားကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ မသိရသော်လည်း ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးဟန်ဆောင်လာခြင်းကြောင့် သူမမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိပေသည်။
"သမီး ငြင်းလိုက်တာ မှန်ပါတယ်။ အဲ့ဒီကျူမိသားစုဟောင်းထဲကို လက်ထပ်ပြီး ဝင်ချင်ရင်တော့ သွားလေ" ဟု ကျိုးရှအိုမေက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
ဇိုးစနီလည်း လန့်သွားပြီး — "ရှင့်?"
"သူမ စေတနာကောင်းနဲ့ လုပ်ပေးနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ သူမက သူ့မြေးနဲ့ သမီးကို စပ်ပေးချင်လို့လေ" ဟု ကျိုးရှအိုမေက နှုတ်ခမ်းကို စူကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "အပြင်မှာတုန်းက သမီးရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်နဲ့ ငါနဲ့ ဒါတွေပဲ ပြောနေကြတာ။ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဖျားယောင်းသွေးဆောင်တာကို မခံရစေနဲ့၊ ကြားရဲ့လား။ အကယ်၍ သမီးသာ ရှုရှန့်မေလိုမျိုး တစ်ခုခု လုပ်ရဲတယ်ဆိုရင် သမီးရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်ရော ငါပါ ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"သမီး မလုပ်ပါဘူး! သမီး ရှန့်မေအစ်မလို လုံးဝ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဇိုးစနီက အမြန် ကတိပေးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ" ကျိုးရှအိုမေက သတိပေးလိုက်သည် — "အိမ်နီးချင်း နှစ်ယောက်ကတော့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့ပဲလေ။ အဲ့ဒါကို သတိရထား၊ ကြားလား။"
ကျိုးရှအိုမေသည် အမေကြီးဟူက အရင်က ၎င်းတို့အတွက် ကြားလူလုပ်ပေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားသောကြောင့် အမေကြီးကျူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။ ကျိုးရှအိုမေ၏ အမြင်တွင်မူ ထိုအဘွားအို နှစ်ဦးမှာ ပုံစံတူပင်ဖြစ်ကြပြီး မြွေတစ်ရာကောင်၊ ကြွက်တစ်ရာကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းသည်ဟူ၍ ဘာမှမရှိပေ။
သဘာဝကျစွာပင် ဇိုးစနီလည်း တစ်ထစ်ချ သဘောတူလိုက်သည်။
"စနီ ရောက်လာပြီပဲ။ သမီးရဲ့ ဒုတိယအစ်မက ဘယ်လိုနေလဲ။ အမွှာနှစ်ယောက်စလုံး နို့စားကောင်းကြရဲ့လား" အမေကျိုးသည် မြေးမလေးနှစ်ဦးနှင့်အတူ တီဗီကြည့်နေရင်း စနီ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လှမ်းမေးလိုက်သည်။
"အဘွား၊ စိတ်မပူပါနဲ့ရှင်။ နှစ်ယောက်စလုံး ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိကြပါတယ်" ဟု ဇိုးစနီက အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "သူတို့ အခု အိပ်နေကြလို့ အဘွားနဲ့ အဘိုးကို လာတွေ့ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကောင်းကို ယူလာခဲ့တာပါ။" သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် — "အဘိုးရော ဘယ်မှာလဲရှင်။"
"သမီးရဲ့ အဘိုးနဲ့ အဘိုးဝမ်တို့ကို ဆန်ဝါက ရေပူစမ်းဆီ ဖမ်းဆွဲခေါ်သွားပြီလေ။ အဲ့ဒီကောင်လေးက ပိုက်ဆံစုဖို့ကို ဘယ်လိုမှ မသိဘူး။ ရေချိုးခန်းသာမည သွားစိမ်တာတောင် လုံလောက်နေပြီကို" ဟု အမေကျိုးက ညည်းတွားလိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရေချိုးခြင်းအတွက် တစ်ဦးလျှင် ယွမ်တစ်ဆယ်သာ ကျသင့်သင့်သည်ဟု ထင်မြင်နေပေသည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ ယွမ်နှစ်ဆယ်ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိတွင် တစ်ဦးလျှင် ယွမ်တစ်ဆယ်ငါးကျပ်သို့ လျှော့ချပေးနေသော ပရိုမိုးရှင်းလျှော့ဈေး ရှိနေပေသည်။
ဇိုးကွေးလိုင်တွင် အားလပ်ချိန် အနည်းငယ် ရရှိခဲ့သဖြင့် အဘိုးအိုနှစ်ဦးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
တွေးကြည့်လျှင် သူတို့၏ တတိယမြောက် မောင်နှမမှာ မကြာသေးမီက အတော်လေးပင် လုပ်ကျွေးပြုစုတတ်လာခဲ့သည်။ အားလပ်ချိန် ရသည်နှင့် အဘိုးအို၊ အဘွားအို နှစ်ဦးထံ လာရောက်ဖော်ပြခြင်း သို့မဟုတ် အပြင်ခေါ်သွားကာ စားသောက်ခြင်းနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ပေးတတ်ပေသည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အဖေကျိုးနှင့် အဘိုးဝမ်တို့၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ အလွန်ပင် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ အခြားသူများနှင့် စကားပြောဆိုကြသည့်အခါတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ လူငယ်မျိုးဆက်များက မကြာသေးမီက လည်ပတ်ပြသခဲ့သော ရှုခင်းသာနေရာများအကြောင်းကို အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုတတ်ကြပေသည်။
"ပင်ပန်းမှာပဲကွယ်။ ကလေးထိန်းတယ်ဆိုတာ မလွယ်လှပါဘူး" ဟု ကျိုးရှအိုမေက ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရင်း သူမ၏ တူမဖြစ်သူအား လိမ္မော်သီးအချို့ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကလေးထိန်းတာ ဘာက ပင်ပန်းရမှာလဲ။ လေလည်း မတိုက်ဘူး၊ နေလည်း မပူရဘူးလေ" ဟု အမေကျိုးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မလွယ်ပါဘူးလို့ ငါကတော့ ထင်တယ်" ဟု ကျိုးရှအိုမေက ငြင်းခုံလိုက်သည်။ အရင်တုန်းက ကောင်တီမြို့မှာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကလေးတွေကို ထိန်းကျောင်းခဲ့စဥ်ကဆိုရင် နေ့အလင်းရောင် တစ်ချက်ကလေးမျှ မမြင်ရဘဲ မှောင်မိုက်တဲ့နေရာမှာ နေနေရသလို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။
သူမ အလုပ်ဆက်လုပ်ခဲ့စဥ်က အချိန်ကာလများကို အလွန်အမင်း လွမ်းဆွတ်မိခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် သူမ၏ စတုတ္ထမြောက် မိန်းမချောက ကလေးအကြီးနှစ်ယောက်ကို မိဘတွေဆီမှာ ထားခဲ့ပြီး အလုပ်ဆက်လုပ်ဖို့ ဘာကြောင့် တိုက်တွန်းခဲ့မည်နည်း။
နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအစီအစဥ်လည်း အဆင်မပြေတော့ပေ။ ကလေးတွေက များပြားလှသဖြင့် မိဘများကို ဆက်လက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် အလုပ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ အိမ်မှာသာ နေခဲ့ရတော့သည်။
ထိုနေ့ရက်များတုန်းကလေ...
"တကယ်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ဇိုးစနီက ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ ကလေးငယ်နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးလိမ္မာကြသည်။ တစ်ခါ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့မှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားကြသည်။
"စန်နီမှာ အဝတ်လျှော်စက် မရှိဘူးလေ။ အနှီးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်နေကြလဲ" ဟု အမေကျိုးက ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။
"တတိယအစ်ကိုက လျှော်တာပါ။ သူက လျှော်ပြီးတာနဲ့ ညဘက်မှာ လှမ်းထားလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ အိုးအဖုံးပေါ်မှာ တင်ပြီး အပူပေး အခြောက်ခံတယ်။ တစ်ဝက်လောက် ကြာတာနဲ့ လုံးဝ ခြောက်သွားတာပဲ" ဟု ဇိုးအာနီက ပြန်ဖြေသည်။
သူမသည် ကလေးမွေးဖွားပြီး နာလန်ထချိန်တွင် အကူအညီပေးရန် သွားရောက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် မည်သို့လုပ်ကိုင်ကြသည်ကို သိရှိထားပေသည်။
အဝတ်လျှော်စက်တစ်လုံးမှာ ယွမ်ရာဂဏန်းခန့် ကျသင့်ပေသည်။ ၎င်းမှာ လင်းချင်းဟဲ့အတွက် မတတ်နိုင်လောက်သော ပမာဏ မဟုတ်သော်လည်း ထိုအဆင့်အထိ ဝင်ရောက်ကူညီပေးရန် သူမ မည်သည့်အခါကမျှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။
သူမသည် ၎င်းတို့အတွက် ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ဝယ်ယူပေးပြီးနှင့် ဖြစ်လေသည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော ရက်များမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းခက်ခဲစေကာမူ ၎င်းတို့ဘာသာပင် ကိုယ်တိုင် ရုန်းကန်ကြစေလိုခဲ့သည်။
ယခုအခါ ရာသီဥတုက အေးခဲနေပြီဖြစ်ရာ လိုင်ကူယိုသည် အနှီးများ ညစ်ပတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း လျှော်ဖွပ်ပစ်သည်။ ရေစစ်ပြီးသည်နှင့် အိုးအဖုံးများပေါ်တွင် ပြန့်ပြူးစွာ တင်ထားကာ အခြောက်ခံလေသည်။
အမေကျိုးက နောက်ထပ် ဘာမှ ဆက်မပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ခက်ခဲသော အချိန်ကာလများကို မည်သူကမှ မဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရာရာမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဇိုးစန်နီ ကလေးမွေးပြီး နာလန်ထစဥ်က မိသားစုဘက်မှ ဝက်သား ငါးဂျင်၊ ကြက်တစ်ကောင်နှင့် ဥတစ်တင်း ပို့ပေးခဲ့ကြသည်။
သူမ၏ စတုတ္ထအဒေါ်က စန်နီအား ငါးကျက်စေး တစ်ဂျင် ပေးခဲ့ပြီး လိုင်ကူယိုကို တစ်လလျှင် အနည်းငယ်မျှ ကျိုချက်တိုက်ကျွေးကာ သူမ၏ ကျန်းမာရေးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မှာကြားခဲ့သည်ကိုလည်း သူမ ကြားသိခဲ့ရသေးသည်။