Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 527 Redundancy problem

ကျိုးလယုနီသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စကားမပြောဘဲ အလုပ်ကြိုးစားတတ်ရုံသာ သိသော သူမ၏အစ်မဖြစ်သူကို အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့သည်။ အစွန်းရောက်သည်အထိ တွန်းအားပေးခံရလျှင်ပင် ဆန်နီ က စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမက မည်သည့်အရာကိုမျှ တိုက်ယူဝံ့သူ မဟုတ်ချေ။ လယုနီက စတုတ္ထအိမ်ထောင်စုက ဆန်နီ ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံကြောင်း သိထားသော်လည်း ဆန်နီ က မည်သည့်အရာအတွက်မျှ ဝင်ရောက်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်က လယုနီသည် သူမအား အာနီနှင့် ရှုရှင်မေတို့ မြို့တော်သို့ သွားနိုင်ပါက ဆန်နီ လည်း သွားနိုင်သည်ဟု ပြောဖူးသည်။

သို့သော် ဆန်နီ က မည်သို့ပြန်ပြောခဲ့သနည်း။ သူမ၏ စတုတ္ထအဒေါ်က သူမအား လိုက်ခဲ့ရန် မခေါ်ခဲ့ကြောင်း သူမက ဆိုခဲ့သည်။

*သူမက မင်းကိုမခေါ်ရင်တောင် မင်းဘာသာသွားဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရယူတိုက်ရမှာပေါ့၊* ဟု လယုနီက တွေးခဲ့မိသည်။ *သူမက ရှုရှင်မေကိုရော ခေါ်ခဲ့လို့လား။ ဒါပေမဲ့ ရှုရှင်မေက သွားခဲ့ရပြီး မြို့တော်က သူဌေးသူကြွယ်တစ်ဦးနဲ့ လက်ထပ်ကာ လူရာဝင်တဲ့ လူကုံထံကတော်လေး ဖြစ်လာခဲ့တာပဲလေ။*

ကျိုးလယုနီသည် သူမ၏အစ်မကို ပိုမိုရည်မှန်းချက်ကြီးစေရန် အစက တပ်မက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆန်နီ က သူမကိုပါ ခေါ်သွားနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆန်နီ တွင် မည်သည့် ရည်မှန်းချက်မျှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ လယုနီသည် မျှော်လင့်ချက်ဟူသမျှကို လက်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဆန်နီ က ခြေမစွမ်းသူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရာ လယုနီသည် သူမနှင့် ပတ်သက်လိုတော့ခြင်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ဆန်နီ မှာ နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

*ဘာလို့ ဒီလိုလူမိုက်လို ဆန်နီ က မြို့တော်ကို သွားနိုင်ရတာလဲ။*

သူမသည် သွားရုံသာမက ကောင်းမွန်သည့် အလုပ်အကိုင်တစ်ခုကိုပါ ရရှိခဲ့ကာ ယခုအခါ ထိုနေရာတွင် အခြေချနေထိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးကြောင့် ကျိုးလယုနီ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လေးလံပြီး အသက်ရှုကြပ်လာသည်အထိ ဖိစီးမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ လယုနီကိုယ်တိုင်လည်း အိမ်ထောင်ကျနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ မည်ကဲ့သို့သော ဘဝကို နေထိုင်နေရသနည်း။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် အဆုံးအစမရှိသော အသေးအမွှား ပြဿနာများကြားတွင် ပိတ်မိနေကာ မနေ့ကပင် သူမ၏ မောင်နှမဝမ်းကွဲတော်စပ်သူ (မယားညီအစ်မ) နှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် အော်ဟစ်ဆဲဆိုမိကြသေးသည်။

"သူ့မိဘတွေကို ကျောခိုင်းရဲရင် သူ့ခြေထောက်တွေကို ငါ မချိုးဘူး မထင်နဲ့!" ဟု သူမ၏ ဒုတိယအစ်မတော်က စူးစူးရဲရဲ ပြောခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ချိုးမှာလဲ။ အဲဒါကိုလုပ်ဖို့ မြို့တော်အထိ လိုက်သွားမှာလား" ဟု ကျိုးလယုနီက ခနဲ့သည့်အသံဖြင့် ပြန်ပြောခဲ့သည်။

ထိုစကားကြောင့် ဒုတိယအစ်မတော်မှာ စကား ဆက်မပြောနိုင်ဘဲ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် သူမ၏ ဒေါသများကို လယုနီဆီသို့ ပြန်လည် ပုံချလိုက်တော့သည်။ "မင်းက အရမ်းတော်နေသလို မလုပ်နဲ့! မင်းသာ အဲဒီလောက်တော်ရင် ဒီလို အမှိုက်ပုံလိုနေရာမျိုးမှာ လာနေစရာ မလိုဘူးပေါ့!"

သူမ၏ မောင်နှမဝမ်းကွဲတော်စပ်သူမှာ လယုနီသည် တစ်အိမ်လုံးတွင် အထက်တန်းကျပြီး ထက်မြက်သူဟု အစက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူမမှာ အိမ်ထောင်မပြုမီ ကိုယ်ဝန်ရရှိခဲ့ခြင်းဖြင့် အမှတ်မရှိ လုပ်ခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမိသားစုမှာ ဆင်းရဲမွဲတေလွန်းလှရာ သူမတို့မိသားစုထက်ပင် ပို၍ဆင်းရဲပြီး အနာဂတ်အတွက် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိပေ။

အစပိုင်းတွင် သူမက လယုနီကဲ့သို့ ထက်မြက်သည့် သမီးပျိုတစ်ဦးသည် ကောင်းမွန်စွာ အိမ်ထောင်ကျလိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဤကဲ့သို့ ကယ်တင်ရာမဲ့သော အိမ်ထောင်စုတစ်ခုတွင်သာ ချည်နှောင်ခံခဲ့ရလေသည်။

သမီးမိန်းကလေးဆိုသည်မှာ ငွေကြေးဖြုန်းတតិသည့် ပစ္စည်းများသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့ထဲက တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ အားကိုး၍ မရပေ။

လင်းချင်းဟယ်က သူမ၏ သတင်းကောင်းပြောဆိုသည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကြောင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စုအတွင်း ဤကဲ့သို့သော မကျေနပ်မှု မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် လင်းချင်းဟယ်တွင် ဆန်နီ နှင့် သူမ၏ မွေးရပ်မိသားစုကြား ဆက်ဆံရေးကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိပေ။

ဆန်နီ အိမ်တွင်နေစဉ်က သူမသည် မိသားစု၏ အစားအစာများကို အလကား စားသုံးခဲ့ခြင်း မရှိသလို သူမ၏ မောင်နှမငယ်များမှာလည်း သူမလုပ်ခဲ့သလောက် အလုပ်၏ တစ်ဝက်ကိုမျှ လုပ်ခဲ့ကြခြင်း မရှိပေ။ ဆန်နီ လက်ထပ်သွားစဉ်က မိသားစုက သူမအား ယွမ်လေးရာသာ ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်ဘဝတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မွေးရပ်မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် ဆက်လက်မလုပ်လိုပါက မည်သူက သူမကို အပြစ်တင်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် သူမ၏ မွေးရပ်မိသားစုတွင် အားကိုးရမည့် သားယောင်္ကျားလေးများ မရှိသည်လည်း မဟုတ်ပေ။

လူသားတို့သည် ဤဘဝတွင် အလွန်အမင်း တကိုယ်ကောင်းဆန်၍ မရသလို လုံးဝ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲလည်း မနေနိုင်ကြပေ။ တစ်ဖက်လူက သင့်အား ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုများကိုသာ ယူဆောင်လာပေးသည့်အခါတွင် အကွာအဝေးတစ်ခု ထိန်းထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်ပေသည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် ကျိုး ဆန်နီ ထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ဆန်နီ ၏ ကလေးမွေးပြီးစ မီးတွင်းကာလကို ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကလေးမွေးပြီးနောက် သူမမှာ အတော်လေး ပိန်သွားခဲ့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမ၏ ဆူဖြိုးသောသားလေးမှာ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသည့် အနေအထားအထိ နို့စို့ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။

သူ့မှာ ကျိုးအာနီ ၏ အမြွှာနှစ်ဦးထက် တစ်လပိုကြီးသော်လည်း ကလေးအားလုံးကို ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ထားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် မည်မျှ သန့်ရှင်းပြီး စည်းကမ်းသေဝပ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် လင်းချင်းဟယ်အနေဖြင့် မည်သည့် မတောင်းဆိုဘဲ ပေးသည့် အကြံဉာဏ်ကိုမျှ ပေးစရာ မလိုဟု မြင်ခဲ့သည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် သူမ၏လည်ပင်းတွင် ပဝါကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပတ်လိုက်ပြီး စက်ဘီးကိုနင်းကာ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ နိုဝင်ဘာလကုန်ပိုင်း ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ရာသီဥတုမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်ကိုသွားလာတာလဲ" ဟု သူမ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချင်းပိုင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ ဆန်နီ ဆီ သွားကြည့်တာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို ကိုယ်နွေးသွားစေရန် သိုးသားစွပ်ပြုတ်တစ်ခွက် ခပ်ပေးလိုက်သည်။ လင်းချင်းဟယ်က စွပ်ပြုတ်ကို မွှေနှောက်သောက်ရင်း ရှည်လျားသော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဘာပဲပြောပြော ပူပူနွေးနွေး သိုးသားစွပ်ပြုတ်က ကိုယ်ခန္ဓာကို အနွေးထည်ဆုံးပဲ"

"ကင်ထားတဲ့ အသားတစ်စက်လောက် လိုချင်သေးလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က မေးသည်။

"မလိုတော့ပါဘူး၊ စွပ်ပြုတ်နဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ဖြေသည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါက်ဆွဲပြုတ်များကို ဆက်လက်ထုပ်ပိုးရင်း "ဆန်နီ ရော နေကောင်းရဲ့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်။ သူမက ကလေးကို သေချာစောင့်ရှောက်ပေးနေပြီး ကလေးကလည်း ဖတုတ်ဖတုတ်နဲ့ လှလှပပလေး ဖြစ်နေပြီ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောသည်။ ဆန်နီ တွင် စိုးရိမ်စရာ ကလေးတစ်ဦးသာ ရှိသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျိုးအာနီ မှာမူ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အလုပ်တွေ ရှုပ်နေရတော့သည်။

အမြွှာနှစ်ဦး မွေးရခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက် ငိုယိုပြီး ဆူပူလာကြသည့်အခါ မိခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဆံပင်များကို ဆွဲဖြဲချင်စိတ် ပေါ်လာသည်အထိ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျိုးစိနီက တစ်လလုံးလုံး မီးတွင်းကိစ္စများကို ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးခဲ့သောကြောင့် အာနီမှာ လုံးဝ မနိုင်မနင်း ဖြစ်သွားခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ခါးသီးလှသော ဆောင်းရာသီကြီး ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဆိုင်များလည်း ရသေ့ရဟန်းပိတ်ရက် ရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ထိုအကြောင်းကြောင့်သာ စိနီတွင် နေထိုင်ကူညီရန် အချိန်အခါ လွတ်လပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် စိနီအား လာမည့်နှစ်အထိ ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်စေရန် စီစဉ်ထားသည်။ အာနီက ကလေးနှစ်ဦးကို တစ်ဦးတည်း ကိုင်တွယ်ထိန်းသိမ်းရန် အပြည့်အဝ အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်သွားသည်နှင့် စိနီသည် နောက်ဆုံးတွင် အိမ်သို့ ပြန်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အမှန်တရားတွင် ဝမ်ယွမ် သည် အိမ်တွင်းပုန်း ယောကျ်ားကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် လုပ်ကိုင်ရာတွင် အလွန်တော်စွမ်းသော်လည်း နှစ်ကုန်ပိုင်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အဝတ်အထည်စက်ရုံမှာ အလုပ်အများဆုံး ရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျိုးရှ ိုမေတွင်လည်း ထိုနေရာ၌ သွားရောက်ကူညီရန် အချိန်ပို မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကလေးငယ်များအတွက် အဖေကျိုး နှင့် အမေကျိုး တို့၏ အကူအညီ လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အာနီ၏ အိမ်ထောင်စုမှာ ကျိုးစိနီကိုသာ လုံးဝ အမှီပြုနေရတော့သည်။

ကလေးထိန်းတစ်ဦး ငှားရမ်းခြင်းမှာလည်း ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့က စိနီကိုသာ အနားတွင် ရှိနေစေလိုကြသောကြောင့် ဝမ်ယွမ် က စိနီအား လုပ်ခလစာ အပြည့်အဝ ပေးချေရန် ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံဆွေးနွေးစရာ မရှိတော့ပေ။

"နေ့တိုင်း ပိုအေးလာတယ်။ မနက်ဖြန် ဝမ်းအဒေါ်ကို ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ရေပူစမ်းသွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရင် ကောင်းမွန်မလားလို့ တွေးနေမိတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောပြလိုက်သည်။

အေးခဲနေသော ရာသီဥတုကြောင့် သူမအား အထူးသဖြင့် မဝေးလှသောနေရာတွင် ရေပူစမ်း အဆောက်အအုံသစ်တစ်ခု မကြာသေးမီက ဖွင့်လှစ်ခဲ့သောကြောင့် ရေပူစမ်းတွင် စိမ်လိုသည့် ဆန္ဒကို အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကားမောင်းသွားပါက မိနစ်ဝက်အတွင်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယနဲ့ တတိယသားတို့မှာ မနက်ဖြန် အတန်းတွေ ရှိမရှိ မေးကြည့်လိုက်ဦး" ဟု ဇနီးဖြစ်သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော ကျိုးချင်းပိုင်က ဆိုသည်။

ကျိုးကွေးလိုင်တွင် မနက်ဖြန် တစ်နေ့လုံး အတန်းများ ရှိပြီး ကျိုးရွှမ် တွင် သုံးတန်း ရှိသည်။ ရှုတွင် မနက်ပိုင်း၌ အတန်းနှစ်တန်း ရှိသော်လည်း နေ့လယ်ပိုင်းတွင် မရှိသဖြင့် မိဘများ အပြင်ထွက်နေစဉ်အတွင်း ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ကို နာရီအနည်းငယ်မျှ လွယ်ကူစွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လင်းချင်းဟယ်က ထရပ်ကားကို မောင်းနှင်လာပြီး ဝမ်းအဒေါ်က ရှေ့ခုံတွင် ထိုင်နေသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် ဦးလေးဝမ်းတို့က နောက်ခန်းတွင် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေကြသည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် မိသားစုသုံး ကားကောင်းတစ်စီး ဝယ်ယူရမည့်အချိန် ရောက်ပြီလားဟု တစ်ခါတရံ တွေးမိသည်။ ကုန်တင်ကားမှာ ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ယူရာတွင် လက်တွေ့ကျသော်လည်း မိသားစု အပြင်ထွက်ခရီးထွက်ရာတွင် အင်မတန် အဆင်ပြေလှသည့် ယာဉ်တစ်စီးတော့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လူလေးဦးစလုံးသည် အပန်းဖြေရေစိမ်ရန် ချက်ချင်း ဝင်သွားကြသည်။

"ဒီဆောင်းရာသီက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေထက် ပိုအေးလာတာ သိသာတယ်" ဟု ဝမ်းအဒေါ်က မှတ်ချက်ချသည်။

"ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ အဲဒီလို ခံစားရတယ် ထင်နေတာ။ တကယ်ကို အေးစက်နေတာပဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ခံကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဝမ်းအဒေါ်က ပြုံးပြသည်။ "မေကျားက မကြာသေးခင်ကမှ ဖုန်းဆက်လာပြီး ဒီနှစ် ပြန်လာမယ်လို့ ပြောတယ်။ ယောင်ခိုင် ကလည်း အားလပ်ရက်အတွက် ပြန်လာမယ်လို့ ပြောတယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အိမ်မှာ အစားအသောက်တွေ လုပ်ဖို့ မပင်ပန်းနဲ့တော့။ နှစ်သစ်ကူးကြိုဆိုရေး ညစာကို အတူတူစားကြရအောင် ငါတို့အိမ်ကိုသာ လာခဲ့ကြပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အနီးအနားတွင် ကျိုးချင်းပိုင်က ဦးလေးဝမ်းနှင့်အတူ လက်ရှိ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများကို ဆွေးနွေးနေသည်။

ပညာတတ်တစ်ဦးနှင့် စက်ရုံဒါရိုက်တာတစ်ဦးအနေဖြင့် ဦးလေးဝမ်းက "လာမယ့်နှစ်မှာ လစာတွေကို တိုးပေးရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု သုံးသပ်ပြောကြားသည်။

"အချိန်တန်ပါပြီ။ ဥနဲ့ အသားဈေးတွေက တစ်ဝက်နီးပါး တက်လာခဲ့ပြီလေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်ပြောသည်။

လုပ်ငန်းတစ်ခုကို လုပ်ကိုင်နေရသည်ဆိုသည်မှာ သူိုယ်တိုင် ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝယ်ယူရမည်ကို ဆိုလိုသည်။ ပထမနှစ်ဝက်အတွင်း ဈေးနှုန်းများ အနည်းငယ် တက်လာခဲ့သော်လည်း ဒုတိယနှစ်ဝက်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင့်တက်မှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်အတွက် သူဝယ်ယူခဲ့သော သိုးသားနှင့် ဝက်သားများမှာ ယခုအခါ မူလဈေးနှုန်းထက် သုံးပုံတစ်ပုံ ပိုဈေးကြီးနေပြီဖြစ်ကာ ကြီးမားလှသော ခုန်တက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ လစာများ တည်ငြိမ်နေပြီး ဈေးနှုန်းများသာ ဆက်လက် မြင့်တက်နေမည်ဆိုပါက သာမန်ပြည်သူများအနေဖြင့် မည်ကဲ့သို့ ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ကြမည်နည်း။

"ဘိုးတော်ဝမ်း၊ ခင်ဗျားတို့စက်ရုံက တစိုက်မတ်မတ် လည်ပတ်နိုင်သေးရဲ့လား" ဟု ဝမ်းအဒေါ်က မေးမြန်းသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စက်ရုံမှာ ပိတ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက ကော်ပိုရိတ် သိမ်းပိုက်မှုများနှင့် အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်မှုများအကြောင်း အနှံ့အပြား တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်ကို သူမ သိရှိထားသည်။

"အဆင်ပြေအောင် လုပ်သွားနိုင်မှာပါ" ဟု ဦးလေးဝမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားသည်။

စက်ရုံ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သာမညမျှသာ ရှိသော်လည်း ရေပေါ်တွင် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်းအဒေါ်က သူမ၏ အာရုံကို လင်းချင်းဟယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ငါ့ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင် ဖွင့်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။ ရုတ်တရက် အလုပ်ဖြုတ်ခံရမှုတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဝန်ထမ်းဘဝနဲ့ ဆက်ပြီး အားကိုးလို့ မရတော့ဘူး။ စက်ရုံတိုင်းမှာ ဒါမျိုးတွေ ဖြစ်ပျက်နေပုံပဲ"

သူမပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း လင်းချင်းဟယ် သိသည်။ အခြေအနေများမှာ အဆိုးဆုံး အနေအရာသို့ပင် မရောက်သေးပေ။ အမှန်တကယ် ကြီးမားလှသော အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်မှု လှိုင်းကြီးမှာ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များသို့ ရောက်ရှိမှသာ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှသာလျှင် စစ်မှန်သော အလုပ်အကိုင် မလုံခြုံမှု စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"အဒေါ်သာ စိတ်ဝင်စားရင် ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ဖွင့်တာက ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်တစ်ခုပါပဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က နွေးထွေးစွာ အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။