လင်းချင်းဟယ်က ကျိုးစန်နီ၏ မီးတွင်းအကြောင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကောင်းမသိလှပေ။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျိုးစီးနီက ထိုတာဝန်ကို ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
လင်းချင်းဟယ်က စန်နီ၏ မီးတွင်းကာလကို စောင့်ရှောက်ပေးသည့်အတွက် သူမအား လုပ်အားခပေးခဲ့လေသည်။
စီးနီသည် ဆေးရုံတွင် သုံးရက်ကြာနေထိုင်ပြီးနောက် အထွေထွေကုန်စုံဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ထိုသူငယ်လေးမှာ အလွန်ယဉ်ကျေးလိမ့်မာပြီး ပြုစုရသည်မှာလည်း အလွန်လွယ်ကူသည်။ သူ၏ အောက်ပိုင်းကို သန့်ရှင်းပေးပြီး နို့တိုက်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးလေးတွေမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်သွားတတ်သည်။ ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံများကပင် သူ့ကို မနှိုးနိုင်ပေ။
ကျိုးစီးနီသည် နေ့ဘက်တွင် ကလေးကို ထိန်းကျောင်းပေးရန် လာရောက်လေ့ရှိပြီး ထိုသို့လုပ်ရင်း ဆိုင်အလုပ်များကိုလည်း ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးသည်။ အနှီးများကိုမူ သူမကိုယ်တိုင် လျှော်ဖွပ်လိုခဲ့သော်လည်း လាយကွဲအိုက ထိုတာဝန်ကို ယူမည်ဟု အပြင်းအထန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမအား ထမင်းချက်ခိုင်းရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ ဆိုင်သိမ်းပြီးနောက် ညဘက်တွင် အနှီးလျှော်ရခြင်းက သူ့အတွက် မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိလှပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အနှီးပုံကြီးတစ်ပုံကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော ရာသီဥတုတွင် ကလေးမွေးရခြင်းက ရာသီဥတုက အလွန်လည်းမပူ၊ အလွန်လည်းမအေးလှသည်ဖြစ်ရာ ကျိုးစန်နီအတွက် သက်တောင့်သက်သာရှိသော မီးတွင်းကာလတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ကျိုးစီးနီက စန်နီ၏ မီးတွင်းစောင့်ရှောက်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ ဒုတိယအစ်မမှာလည်း မီးယပ်စတင်နာလာသည့် လက္ခဏာများ ပြသလာခဲ့တော့သည်။
တစ်လတောင် မပြည့်သေးပေ။ ပြီးခဲ့သည့်တစ်လအတွင်း ကျိုးအာနီ၏ ဗိုက်မှာ အလွန်ကြီးထွားလာခဲ့ရာ ဝမ်ယွမ် တစ်ယောက် ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်လန့်နေခဲ့ရသည်။ သူသည် အဝတ်အထည်စက်ရုံသို့ သွားရောက်ခြင်းကို ခေတ်တရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီး သူမကို အိမ်တွင်နေ၍ စောင့်ရှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူမက အမြွှာကိုယ်ဝန်ကို လွယ်ထားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အာနီသည် ရှစ်လပြည့်သည်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီးမှ မီးယပ်စတင်နာလာခဲ့သည်။
လစေ့သည်ဟု အတိအကျမဆိုနိုင်သော်လည်း အမြွှာကိုယ်ဝန်များတွင် မီးဖွားစောနိုင်သည့် အန္တရာယ်က ပို၍များပြားတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုတို့ ရောက်ရှိလာကြသည့်အခါ ကျိုးရှိုမေ၊ စူတာလင်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုနေရာတွင် ရောက်နှင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ယွမ် မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။
ကလေးမမွေးသေးဘဲ နှစ်နာရီကျော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင် လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုတို့ အိမ်သို့ အရင်ပြန်သွားကြပြီး စူတာလင်လည်း ထွက်သွားခဲ့ရာ ကျိုးရှိုမေ၊ ကျိုးစီးနီနှင့် ဝမ်ယွမ် တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ယွမ် က ကျိုးရှိုမေကိုပါ အိမ်သို့ပြန်ရန်ဖြောင်းဖြခဲ့သဖြင့် ကျိုးစီးနီတစ်ဦးတည်းသာ ဆက်လက်နေထိုင်ကာ ကူညီပေးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
မိုးလင်းခါနီးအချိန်တွင် ကလေးငယ်များ အောင်မြင်စွာ မွေးဖွားလာခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ယွမ် နှင့် ကျိုးအာနီတို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ယောက်ကျိုးမယား တစ်စုံဖြစ်သော အမြွှာရတနာများ ဖြစ်လာကြသည်။
ဝမ်ယွမ် ၏ ပြင်းထန်လှသော ဝမ်းသာပီတိကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ ကျိုးစီးနီက သူမ၏ ဒုတိယအစ်မအတွက် အာဟာရဖြစ်စေမည့် အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ရန် အမြန်ပြန်သွားခဲ့သည်။
ပထမဆုံး ကျိုးစန်နီက မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ယခုချက်ချင်းပင် ကျိုးအာနီကပါ ဆက်လက်မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထိုညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ အချိန်ကိုက်ပင် တစ်ပြိုင်တည်းလိုလို မွေးဖွားနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အဒေါ်ကြီးဝမ် ရောက်ရှိလာပြီး လင်းချင်းဟယ်ထံမှ သတင်းကိုကြားရသောအခါ စိုးရိမ်တကြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်မှာ - "ငါ့မှာတော့ ဂို့တုန်း ဘာဖြစ်နေမှန်း တကယ်ကို နားမလည်တော့ပါဘူး။ သူက အိမ်ထောင်ပြုမယ့်အရိပ်အယောင်လေးတောင် အခုထိ ပြမလာသေးဘူး။ အသက်တွေလည်း ကြီးလာပြီလေ" ဟူ၏။
"ကိုင်ဂို့တုန်းရဲ့ စံနှုန်းတွေက မြင့်လွန်းလို့နေမှာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"သူ ဘယ်လိုလူမျိုးကို ရှာနေမှန်းကို ငါ လုံးဝမသိတော့ဘူး။ ငါ လူရွေးပွဲ စီစဉ်ပေးတော့လည်း သူက နာခံနာခံနဲ့ သွားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်မလေးက သူ့ကို သဘောကျနေရင်တောင် သူက ဘာစိတ်ဝင်စားမှုမှ မပြဘူး" အဒေါ်ကြီးဝမ်မှာ အလွန်တရာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေရှာသည်။
လင်းချင်းဟယ်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဝမ်ဂို့တုန်းက အလွန်အမင်း အသက်ကြီးနေသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း အိမ်ထောင်ပြုရန် အသင့်တော်ဆုံးအရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဒေါ်ကြီးဝမ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းမှာလည်း အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။
"ရှင်တို့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ တူမလေးရော ဘယ်မှာလဲ" ဟု အဒေါ်ကြီးဝမ်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလာသည်။
"ဘယ်သူ့ကိုလဲ" လင်းချင်းဟယ်မှာ ချက်ချင်း နားမလည်လိုက်ပေ။
"စီးနီလေ" ဟု အဒေါ်ကြီးဝမ်က ပြန်ဖြေသည်။
"စီးနီ ဟုတ်စ" လင်းချင်းဟယ်မှာ ငိုရခက်ရယ်ရခက် ဖြစ်သွားသည်။ သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ - "အဒေါ်ကြီးဝမ်၊ ကျွန်မက ယဉ်ကျေးပြတာသက်သက်နဲ့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်— စီးနီက တကယ်ကို အရမ်းကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးပါ။ စန်နီနဲ့ အာနီတို့ရဲ့ မီးတွင်းကာလတွေကို ဘယ်လောက်ချောမွေ့ပြေပြစ်အောင် ကိုင်တွယ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကြည့်လေ။ သူမက လက်သွက်ပြီး အရမ်းလည်း လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဂို့တုန်းနဲ့တော့ လုံးဝ အဆင်မပြေနိုင်ပါဘူးရှင်။"
သူမအနေဖြင့် ဝမ်ဂို့တုန်း၏ အတွင်းစိတ်ကို အကုန်အစင် မသိရသေးသော်လည်း သူ၏ မျှော်မှန်းချက်များမှာ အလွန်မြင့်မားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ သူမသည် စီးနီကို လုံးဝအထင်သေးခြင်း မရှိသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်ကြီးမှာ ငြင်းမရနိုင်သော အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။
"ဂို့တုန်းက မိသားစုနောက်ခံကောင်းတဲ့ မြို့သူကောင်းမလေး အများကြီးကိုတောင် မကြိုက်ခဲ့တာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ပြပြောဆိုသည်။
စီးနီကို ဝမ်ဂို့တုန်းနှင့် လူရွေးပွဲသွားရန် စီစဉ်ပေးရန် သူမတွင် အကြံအစည် မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ စီးနီကို ထိခိုက်နာကျင်စေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်တည်း။ စီးနီသည် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်ပြီး အကောင်းမြင်တတ်သူဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ဂို့တုန်း၏ နောက်ခံမှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်။ သူက နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဂုဏ်သတ္တိရှိပြီး ပညာရေးအဆင့်အတန်းလည်း မြင့်မားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ချိန်းတွေ့ဖြစ်ကြပြီး ဂို့တုန်းက သူမကို ငြင်းပယ်လိုက်သော်လည်း စီးနီက စိတ်ထဲစွဲသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် မည်သူက နာကျင်ခံစားရမည်နည်း။
"ငါကတော့ စီးနီကို ကောင်းတယ်လို့ ထင်တာပဲ။ ပြီးတော့ သူမက သူ့ထက် အများကြီး ငယ်သေးတယ်။ အဘိုးကြီးက မြက်နုစားတာပေါ့လေ" ဟု အဒေါ်ကြီးဝမ်က ဆိုကာ သူမ၏ သားကြီးကို စိတ်ပျက်နေသော်လည်း ထိုကောင်မလေးအပေါ် နှစ်သက်မြတ်နိုးမိကြောင်း လုံးဝမဝှက်မခို ပြောကြားလေသည်။
သူ့အသက် သုံးဆယ်ပြည့်တော့မည်ဖြစ်သော်လည်း အချစ်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝ လျစ်လျူရှုနေဆဲပင်။ အဒေါ်ကြီးဝမ်မှာ တစ်ခါတရံ သူ့ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ပစ်ချင်စိတ်ပေါက်သည်အထိ ခံစားရသည်။
လင်းချင်းဟယ်က သူမ၏ ငြင်းဆိုမှုကို ခိုင်မာစွာ ဆက်ထိန်းထားသည်။ "ရှင် တခြားနေရာမှာပဲ ရှာကြည့်ပါတော့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စီးနီနဲ့ ဂို့တုန်းမှာ ပြောစရာ ဘုံစကားမှ မရှိတာ"
အဒေါ်ကြီးဝမ်မှာ တတ်နိုင်စရာမရှိတော့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်ရသော်လည်း လင်းချင်းဟယ်က လူပွဲစားလုပ်ပေးလိုစိတ် လုံးဝမရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ထိုကိစ္စကို ဆက်လက်မတိုက်တွန်းတော့ပေ။
အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာနေပြီး ဝမ်ဂို့တုန်းကို မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် ဆက်ဆံလေသည်။
"အမေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရုပ်မြင်သံကြားရှေ့မှ မော့ကြည့်ကာ ဝမ်ဂို့တုန်းက မေးမြန်းသည်။ သူ့မှာ ထိုနေ့က ရုံးပိတ်ရက် ဖြစ်နေသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟုတ်လား။ အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း: သားက ယောက်ျားချင်းကို ပိုကြိုက်တာလား။ မိဘတွေကို ရင်ကွဲနာကျပြီး စောစောသေစေချင်လို့ တစ်သက်လုံး အိမ်ထောင်မပြုဘဲ နေမလို့လား" ဟု အဒေါ်ကြီးဝမ်က မျက်နှာကြီးတင်းကာ တောင်းဆိုမေးမြန်းလေသည်။
ဝမ်ဂို့တုန်းမှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ လူပျိုကြီးဖြစ်နေခြင်းမှသည် ယောက်ျားချင်းကြိုက်သည့်ဘက်သို့ သူ့အမေ မည်သို့ကူးပြောင်းသွားမှန်း သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပါ။
"ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့သူနဲ့ မတွေ့သေးလို့ပါ" ဟု သူက ပြောသည်။
အဒေါ်ကြီးဝမ်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းပြောတဲ့ 'လိုက်ဖက်တဲ့သူ' ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ဟိုးအဟောင်း ချန်းရဲ့သမီးလေးဆိုရင် အရမ်းကောင်းတာပဲ— စာတတ်တယ်။ အိမ်မှုကိစ္စသပ်ရပ်တယ်၊ ပြီးတော့လည်း လှတယ်။ လူရွေးပွဲပြီးတော့ သူတို့မိသားစုက သဘောတူတဲ့အကြောင်း ပြောကြသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ စိတ်အားထက်သန်မှု အစအနလေးတောင် မပြခဲ့ဘူး!"
"သူမက အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ခံထားရတယ်။ ကျွန်တော့်အတွက် မသင့်တော်ဘူး" ဟု ဝမ်ဂို့တုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။
"ကောင်မလေးတစ်ယောက် နည်းနည်းနွဲ့နွဲ့နောင်းနောင်း ဖြစ်နေတာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ၊ ဟွန်း!" အဒေါ်ကြီးဝမ်က ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သားကြီးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လူပျိုကြီးဖြစ်နေခြင်းက သူ့အတွက် အပြစ်ပင်ဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ကောင်မလေးတွေ နွဲ့တာမှာ သဘာဝအရ အပြစ်တော့ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ မသင့်တော်ဘူးလေ" ဟု ဝမ်ဂို့တုန်းက ဆိုသည်။ သူသည် နေ့စဉ်ရက်ဆက် ချော့မော့နေရမည့်သူမျိုးကို အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် မလိုချင်ပေ။ ချန်းမိသားစုဝင် ကောင်မလေးက လှပသည်တော့ မှန်သော်လည်း နွဲ့နွဲ့နှောင်းနှောင်းနှင့် စကားကို အပတ်လည်ပြောတတ်သည်။ သူ ထိုအရာကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။
"ဒါဖြင့် ဟယ်အိုကြီးရဲ့ သသမီးရော။ သူက မနွဲ့ပါဘူး။ ဘလို့ သူ့ကို မကြိုက်ရတာလဲ" အဒေါ်ကြီးဝမ်က ဆက်လက်စစ်ဆေးမေးမြန်းပြန်သည်။
"သူ့မိသားစုအခြေအနေက ရှုပ်ပွေနေတာ။ လက်ထပ်လိုက်ရင် ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်ဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဝမ်ဂို့တုန်းက ပြန်ပြောသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးမိသည်မှာ - လူတိုင်းကိုများ ကြုံသလို လက်ထပ်လိုက်ဖို့က အဲ့ဒီလောက်တောင် လွယ်ကူနေလို့လား။ ထိုလူသားက သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို မျှဝေခံစားရမည့်သူ မဟုတ်ပါလော။ သူ ဘာကြောင့် ရွေးချယ်စိစစ်ရဲမှာ မဟုတ်ရမလဲ။
သူ့အမေ၏ သီအိုရီအရဆိုလျှင် သူက အသက်ကြီးလာပြီး သုံးဆယ်ထဲ ဝင်တော့မည်ဖြစ်ရာ တွေ့သမျှ မိန်းမတစ်ယောက်ယောက်ကို မျက်စိစုံမှိတ် လက်ထပ်လိုက်ရမည်တဲ့လား။
ဝမ်ဂို့တုန်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသည်။ အဲ့ဒါက အိမ်ထောင်ဖက်ဖြစ်ရမည့်သူလေ၊ ပစ္စည်းချို့ယွင်းနေရင် လဲလှယ်လို့ရတဲ့ ကုန်စည်မှ မဟုတ်ဘဲ။
"မင်းရဲ့ အဒေါ်လင်းမှာ တူမတစ်ယောက်ရှိတယ်။ မိသားစုက ကျေးလက်ဒေသက ဖြစ်ပေမဲ့ သူမက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးပါ— သပ်ရပ်တယ်၊ လက်သွက်တယ်၊ ပြီးတော့ တက်ကြွဖျတ်လတ်သည်။ ငါက မင်းကို သူမနဲ့ လူရွေးပွဲ သွားလုပ်စေချင်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ အဒေါ်လင်းက လက်မခံခဲ့ဘူး" ဟု အဒေါ်ကြီးဝမ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ကျိုးအာနီ လက်ထပ်စဉ်က သူမနှင့် အဘိုးဝမ်တို့မှာ လင်းချင်းဟယ်၏ ဖိတ်ကြားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် အစ်ကိုကြီးကျိုး၊ ကျိုးမယား၊ ကျိုးယန် နှင့် ကျိုးဝမ်တို့ကို တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးကြသည်။
အစ်ကိုကြီးကျိုးနှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့မှာ ရိုးသားကြိုးစားကြပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရိုးသားသည့် လယ်သမားများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ခြံဝင်းထဲတွင် ရမှတ်ကောင်းများရရှိကာ အနာဂတ်သေချာပေါက် တောက်ပမည့် တက္ကသိုလ်တက်နေသည့် ညီငယ်တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ မိသားစုက ကျေးလက်ဒေသမှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း အဒေါ်ကြီးဝမ်က သူတို့ကို အထင်သေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း လင်းချင်းဟယ်၌ ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်းမှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။ အဒေါ်ကြီးဝမ်က သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ကောင်းစွာ နားလည်ပါသည် — သူမက တခြားမဟုတ်၊ သူမ၏ အသုံးမကျသော သားကြောင့် တူမလေး ထိခိုက်နာကျင်သွားမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။