ရှုရှန်းမေ က သူမကို ငြိမ်ငြိမ်ချမ်းချမ်း နေခွင့်မပေးတာပဲလေ၊ ဘာလို့များ ရှုရှန်းမေ ရဲ့ ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်ပေးရမှာလဲ။
"မင်းပြောချင်တာက ဘာလဲ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က အကောက်ကြံသည့် အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဒီအထဲမှာ တစ်ခုခု ထပ်ရှိနေဦးမည်ဆိုတာ သူသိသည်။ ကျန်းမေလျန် နှင့် ရှုရှန်းမေ တို့ အရင်ကတည်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိထားကြရမည်ဖြစ်သည် — မဟုတ်လျှင် ကျန်းမေလျန် က ရှု ရှင်းချန် နှင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတူတကွ ဖြစ်လာရလိမ့်မည်နည်း။ သူ့အနေဖြင့် ဒါကို မယုံဘဲမနေနိုင်ပေ။
"ရှင်သိသင့်တာပေါ့၊ ကျွန်မက အရင်က ဟွမ်ဟူကို ကြိုက်ချင်ခဲ့ဖူးတာ" ဟု ကျန်းမေလျန် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ရော" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ဆက်မေးလာသည်။
"အဲ့တုန်းက ရှုရှန်းမေ က ကျွန်မကို အရမ်းအားပေးတယ်။ သူမက ကျွန်မကို ဟွမ်ဟူဘက် ပါသွားအောင် တွန်းပို့ပြီး နှစ်ယောက်သား အတူတူ ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မကို မြူဆွယ်တဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောပြခဲ့တယ်။ ဟွမ်ဟူမှာ မြို့ပေါ် အိမ်ထောင်စု စာရင်းရှိတယ်၊ သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်တာက ကျွန်မအတွက် ကံကောင်းခြင်းပဲလို့ သူပြောခဲ့တာပဲ။ ဒါဆို အခုကျတော့ ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ။ ကျွန်မနဲ့ ရှင်းချန် ကိစ္စကျတော့ ဘာလို့ ရှင်းချန် ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းလို့ မပြောတာလဲ။ ဘာလို့များ ရိုသေလေးစားစရာ ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ဘဲ အဟောင်းဖြစ်နေတဲ့ ကျိုးမိသားစုဟောင်း ဆီကို ပြေးပြီး ပြဿနာရှာရတာလဲ" ဟု ကျန်းမေလျန် က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးကွေ့လိုင် က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် "မင်းပြောသမျှကိုတော့ ငါ အကုန်ကြီး မယုံနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"ဘာလို့ မယုံရမှာလဲ။ ရှင်းချန် နဲ့ ကျွန်မက အစက မသိကြတာလေ— အဲ့ဒါ ဆိုင်ကြောင့် ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား" ကျန်းမေလျန် က ရှုရှန်းမေ ကို သက်တောင့်သက်သာ နေခွင့်မပေးတော့ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုလို ဖော်ထုတ်ရဲသည့် သတ္တိ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါသိပါတယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"သူက အဲ့ဒီဆိုင်ကို ဖွင့်ဖို့ ကျွန်မနဲ့ အကျותဖက်ခဲ့တာလေ။ ကျွန်မရဲ့ ကျန်းမိသားစုဟောင်းရဲ့ နာမည်ပျက်ကို သိရက်နဲ့ သူက ကျွန်မနဲ့ အတူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး အလုပ်လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ရှု ရှင်းချန် နဲ့ ကျွန်မလည်း အဲ့ဒီဆိုင်မှာပဲ ဆုံဖြစ်ကြပြီး အဲ့ဒီမှာပဲ အတူတူ ဖြစ်သွားကြတာ။ ကျွန်မတို့ နှစ်နှစ်ထဲက အတူရှိနေခဲ့ကြတာ၊ သူက နှစ်ဆန်းပိုင်းမှာမှ သိသွားပြီး ကျွန်မကို နှင်ထုတ်လိုက်တာလေ။ အဲ့တော့ ရှင်းချန် က ကျွန်မနဲ့အတူ ထွက်လာခဲ့တယ်၊ ကျန်တာတွေကတော့ ရှင်သိတဲ့အတိုင်းပဲပေါ့။ ရှင်းချန် နဲ့ ကျွန်မ ဒီကိုထွက်လာပြီး ဒီဆိုင်ကို ကိုယ်တိုင်လုပ်နေကြတာပါ" ဟု ကျန်းမေလျန် က ရှင်းပြသည်။
ရှုရှန်းမေ က သူမအပေါ် အစပိုင်းတွင် ခွင့်မလွှတ်နိုင်လောက်သည့် အမှားမျိုး လုပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဟွမ်ဟူနှင့် စုံတွဲဖြစ်လာစေရန်ပင် ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကျိုးမိသားစုဟောင်း က သူမကို မည်မျှအထናအတန်း သဘောထားသည်ကို သိရက်နှင့် ဆိုင်အတူဖွင့်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းကမူ တစ်ခြားကိစ္စဖြစ်သည်။ ဤအချက်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ကျိုးမိသားစု၏ အမြင်တွင် ရှုရှန်းမေ ၏ ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပေသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင် က ပြုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောသည်ကို မြင်တော့ ကျန်းမေလျန် က "ကျွန်မ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပါ။ ရှင် မယုံရင် ရှင်းချန် ပြန်လာတာကို စောင့်ကြည့်လိုက်လေ။ သူ့ကို ဆိုင်ခင်းဖို့ ကျွန်မ စေလွှတ်လိုက်တာ— သူ အခု အရမ်းကြိုးစားပြီး အလုပ်လုပ်နေတာ!" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ငါသိပြီ။ ငါပြန်သွားရင် မိသားစုကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဟိုဘက်က ရှုရှန်းမေ က ဘာပြောလဲ" ဟု ကျန်းမေလျန် က အမြန်မေးလိုက်သည်။
"သူက အဝတ်အထည်စက်ရုံပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်မအစ်မ အာနီကို သွားရှာပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကုန်ကြမ်းဖြတ်ောက်မှုကို ဖြတ်တောက်ပစ်ဖို့ လုပ်ခဲ့တာ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ဘာမှ မဝှက်မဖخဘဲ ရှုရှန်းမေ ကို လုံးဝ ရောင်းစားလိုက်သည်။
ဒီလောက် ရွံစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိနေမှတော့ သူက ဘာလို့ သူ့ကို ဖော်မပြဘဲ နေရမှာလဲ။ သူမက အရင်က ကျန်းမေလျန် ကို ဟူဇီ ဆီ တွန်းပို့ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဘူးလား။ ဘယ်လို လူစားမျိုးလဲ။ အခု ရှု ရှင်းချန် နဲ့ ပတ်သက်မိသွားတာကတော့ တကယ့်ကို ထိုက်တန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုပါပဲ!
ကျိုးကွေ့လိုင် ပြန်သွားသဖြင့် ကျန်းမေလျန် မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မီးခိုးတထောင်းထောင်း ထွက်နေတော့သည်။
ရှု ရှင်းချန် က ခြောက်နာရီကျော်တွင် ပြန်ရောက်လာသည်။ အိမ်ထဲ ဝင်လာသည်နှင့် သူက သူမ ငိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ နေရာတင် ရပ်တန့်သွားပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘယ်သူကများ နိုင့်ထက်စီးနင်း လုပ်လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်လေ! လူကို သေလောက်အောင် နှိပ်စက်နေကြတာ၊ အဲ့ဒီလောက်ထိ မရှင်သန်နိုင်အောင် လုပ်ခံနေရတာ။ ချန်ဇီ၊ ရှင်သာ ကျွန်မနဲ့ လမ်းခွဲချင်ရင် အဲ့ဒီအတိုင်းသာ ပြောလိုက်တော့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင့်နဲ့ပေါင်းရတာကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး!" ဟု ကျန်းမေလျန် က ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရင်း ပြောသည်။
"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ငါတို့မှာ လက်ထပ်လက်မှတ် တစ်ခုပဲ လိုတော့တာလေ။ ဘာလို့ လမ်းခွဲမယ့်အကြောင်း ပြောရတာလဲ။ လမ်းခွဲပြီးရင်ရော မင်းက ဘယ်သူ့ကို သွားယူလို့ရမှာလဲ" ဟု ရှု ရှင်းချန် က အမြန် ချော့မော့ပြောဆိုသည်။
"ဒါဆို ဘာလို့ ရှင့်အစ်မက ကျွန်မတို့နောက်ကို အဲ့ဒီလောက်ထိ လိုက်ကပ်နေရတာလဲ။ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက် ကွဲကွာသွားမှပဲ သူ ကျေနပ်မှာလား" ဟု ကျန်းမေလျန် က ငိုယိုပြောသည်။
"ငါ့အစ်မက မင်းကို ဆဲဖို့ ဒီကို ရောက်လာပြန်ပြီလား" ရှု ရှင်းချန် ၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ ရှုရှန်းမေ က ကျန်းမေလျန် ကို အမြဲတမ်းလိုလို လာဆဲတတ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
"သူသာ ကျွန်မကို ဆဲဖို့ချည်း သက်သက် လာတာဆိုရင်တော့ သည်းခံနိုင်သေးတယ်လေ— ရှင့်ကို ချစ်မိတဲ့ ကျွန်မအပြစ်ပေါ့။ သူက တကယ်တော့ ကျွန်မရဲ့ ခဲအို/မောင်နှမတော်စပ်သူ တစ်ယောက်လိုပဲ မဟုတ်လား၊ အဲ့တော့ သူ့ကို အလျှော့မပေးသင့်ဘူးလား။ သူ ရိုက်တာနှက်တာတွေကို ဆန့်ကျင်မပြောဘဲ ခံခဲ့တာ ရှင်ကိုယ်တိုင်လည်း တွေ့တာပဲ။ ကျွန်မ သူ့ကို ပြန်ပြောခဲ့ဖူးလို့လား။ သူက လွန်လွန်းနေပြီ!" ဟု ကျန်းမေလျန် က နာကျည်းကြေကွဲစွာဖြင့် အော်ငိုလိုက်သည်။
ရှု ရှင်းချန် က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သိလိုက်ရသောအခါ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆိုးရွားသွားသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့အစ်မရှိရာသို့ တန်း၍ ထွက်သွားတော့သည်။
ရှုရှန်းမေ က သူ ဒေါသတကြီး လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘာကြောင့် ရောက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး "ငါ့ကို ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု စူးစူးရွရွ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေမှာ ဘာလို့ ဝင်စွက်ဖက်ရတာလဲ" ရှု ရှင်းချန် က သူမ၏ မျက်နှာကို အားပါးတရ ဖြတ်ရိုက်လိုက်ရာ ရှုရှန်းမေ မှာ ရသေ လွင့်သွားမတတ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရွာမှာနေတုန်းက သူမသည် မကြာခဏဆိုသလို သူမ၏ မောင်နှမများလက်ချက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရဖူးသော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သူမကို လက်တစ်ဆစ်စာမျှ မရဲခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခုမူ ကျန်းမေလျန် ကဲ့သို့ အသုံးမကျသော မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နှင့် သူက သူမကို လက်ရောက်မှု ပြုခဲ့လေပြီ!
ရှုရှန်းမေ မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီသွားသည်။ "မင်း ငါ့ကို ရိုက်ဝံ့တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ ငါ့ကို တကယ်ပဲ ရိုက်ဝံ့တယ်ပေါ့လေ!"
"ငါ မင်းကို ရိုက်တာပဲ! ဇာတ်မိသားစုထဲကို လက်ထပ်ဝင်သွားတာနဲ့ပဲ ငါ့ဘက်က မင်းကို မထိရဲဘူးလို့ မထင်နဲ့! ငါ့ကိစ္စတွေကို ဝင်မစွက်နဲ့တော့။ မေလျန်နဲ့ ငါ့အကြောင်းကို မင်းကို တစ်ခါထက်မက ပြောပြီးသား။ ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဝင်ရှုပ်နေရတာလဲ။ မင်းသာ ဒီကိစ္စကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ဝင်စွက်ဖက်ရင် ငါ ကျောက်မိသားစုဆီ တန်းသွားပြီး သူတို့ကို မိသားစုကို လှည့်စားဖို့အတွက် မင်း ကိုယ်ဝန်ကို တမင်တကာ ဖျက်ချခဲ့တာ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သွားပြောပြမယ်" ဟု ရှု ရှင်းချန် က အေးစက်စက် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
ရှုရှန်းမေ မှာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ သွေးစက်လက်မရှိ ဖြစ်သွားသည်။ "မင်း ဘယ်လို စတားတွေ ပြောနေတာလဲ။ အဲ့ဒီကိုယ်ဝန်ပျက်ကျတာက မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာလေ!"
"မင်းက ဘယ်လိုလူစားလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးထင်နေလား။ မင်း အဲ့ဒီကလေးကို ရွှေလက်မှတ်တစ်ခုလို ကိုင်ပြီး ကျောက်မိသားစုထဲကို နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ဝင်နိုင်ခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီကလေးကို မင်း တကယ် မကာကွယ်ဘဲ နေမလား။ တမင်တကာ လုပ်တာ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ရှု ရှင်းချန် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"မင်း ဘာပဲပြောပြော၊ အဲ့ဒါ မတော်တဆ ဖြစ်တာပဲ!" ရှုရှန်းမေ က တည်ငြိမ်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူမ အဲ့ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့တုန်းက သူမရဲ့ နှလုံးသား တစ်စစီ ကျေမွခဲ့ရတာ — မြို့တော်မှာ နေရာတစ်နေရာ ရဖို့အတွက် သက်သက် ဒါကို လုပ်ခဲ့ရတာလေ။ အခုတော့ သူမရဲ့ မောင်ရင်းအစ်ကို ကိုယ်တိုင်က အဲ့ဒါကို သုံးပြီး သူမကို ခြိမ်းခြောက်နေချေပြီ!
"မတော်တဆ ဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ မင်းသာ ငါ့ကိစ္စတွေကို ဆက်ဝင်ရှုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဆက်ပိတ်ဆို့နေမယ်ဆိုရင် ငါ ကျောက်မိသားစုဆီ သွားမှာပဲ။ သူတို့ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!" ဟု ရှု ရှင်းချန် က ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
ရှုရှန်းမေ မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သူ့ကို ပြေးထိုးလိုက်ချင်စိတ်များ ပေါက်သွားသည်။
"ငါ့ဘဝကို မင်း ဂရုမစိုက်သလို ငါ့ကိစ္စတွေကိုလည်း လာမစွက်ဖက်နဲ့။ မေလျန်နဲ့ ငါက အဆင်ပြေပြေ ရှိနေကြတယ်" ဟု ရှု ရှင်းချန် ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။
ဒေါသလည်းထွက်၊ စိတ်လည်းညစ်နေသော ရှုရှန်းမေ မှာ နောက်တစ်နေ့တွင် ကျိုးအာနီ ထံသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ကာ အာနီက သူမကို ဘာကြောင့် သစ္စာဖောက်ရသလဲဆိုသည်ကို မေးမြန်းတောင်းဆိုခဲ့သည်။
ကျိုးအာနီ က သူမအား အေးစက်ပြီး လျစ်လျူရှုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲ့ဒီတုန်းက ခင်ဗျားက ကျန်းမေလျန် နဲ့ ဟူဇီ တို့ကို အတင်းတွဲပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ။ သူက ဟူဇီ ရဲ့ နောက်ကို လိုက်နေတုန်းက ခင်ဗျား သူ့ကို နောက်ကွယ်ကနေ အားပေးတိုက်တွန်းခဲ့တာ ရှိလား၊ မရှိဘူးလား"
ရှုရှန်းမေ တောင့်သွားသည်။ သူမရင်ဘတ်ထဲမှ ဒေါသမီးကျီးခဲမှာ ရေအေးတစ်ခွက် ပက်လိုက်သလို ချက်ချင်း ငြိမ်းကျသွားပြီး ခြေဖျားလက်ဖျားပင် ပျော့ခွေသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ဒါက သူမ အကြောက်ဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ကံကိုစမ်းကာ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းမေလျန် က အကုန်လုံးကို ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလိုက်ပြီ!
သူမက အမြန် တတွတ်တွတ်ဖြင့် "မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ရပါဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူမ ဘယ်လိုလူစားလဲဆိုတာ ငါသိတာပဲ— ကျန်းမေလျန် ကို ဟူဇီ ဆီ ငါ ဘယ်လိုလုပ် တွန်းပို့ဝံ့မလဲ။ သူ လျှောက်ပြောနေတာ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားသည်။
"ခင်ဗျားက ကျန်းမေလျန် နဲ့ အစကတည်းက အတူတွဲလုပ်ခဲ့တာလေ၊ ပြီးတော့ ရှင်းချန် ကလည်း ခင်ဗျားတို့ဆိုင်မှာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြလို့ သူမနဲ့ ပတ်သက်မိသွားတာပဲ" ဟု ကျိုးအာနီ က ကျိုးကွေ့လိုင် အရင်နေ့က လာပြောပြခဲ့သမျှကို ပြန်ပြောရင်း အေးစက်စက် ဆက်ပြောသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး... အဲ့လို မဟုတ်ရပါဘူး..." ဟု ရှုရှန်းမေ က ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘာရှင်းချက်မှ ပေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
"နောက်တစ်ခါ ထပ်မလာနဲ့တော့။ စတုတ္ထဘိုးအိုနဲ့ စတုတ္ထဘွားအိုက ခင်ဗျားကို မြင်တောင် မမြင်ချင်တော့ဘူး၊ ကျွန်မလည်း အတူတူပါပဲ" ဟု ကျိုးအာနီ က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "စီးပွားရေးကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ဆက်သွားမယ်။ ပိုက်ဆံပေးရင် ပစ္စည်းယူ၊ ပြီးတာပါပဲ။"