မားဒေါ်ကြီး ပြန်လာပြီး ရှင်းပြမှ ဟူဇီလည်း အံ့သြသွားလေသည်။ "ကျွန်တော် နားလည်လွဲသွားတာပေါ့။ ရှမ်းရှမ်းက သဘောတူတယ်ပေါ့လေ"
"ဒီဦးနှောက်မရှိတဲ့ကောင်! အဲ့ဒီလိုကြီး ဟာသဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး ငါ့ကိုပါ တစ်ဝက်သေလောက်အောင် ကြောက်သွားစေတာပဲ" လင်းချင်ဟယ်က သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ချန်ရှန်းရှမ်းသာ သဘောမတူခဲ့ရင် ဘယ်လောက်တောင် အကြပ်ရိုက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။
ဒါက ကျိုးမိသားစုဟောင်းက သူတို့ရဲ့အာဏာကိုသုံးပြီး လူကို ဖိနှိပ်နေသလို ဖြစ်သွားမှာဖြစ်ပြီး နောင်လာမယ့် နှစ်ဖက်ဆက်ဆံရေးအတွက်ပါ ခက်ခဲသွားစေနိုင်ပါတယ်။
"ကျွန်မလည်း ကြောက်သွားတာပဲ" မားဒေါ်ကြီးက ရယ်ရင်းပြောသည်။ သူမက နံနက်စာတောင် မစားရသေးဘဲ အဘိုးချန်တို့အိမ်ဘက်ကို အပြေးအလွှား သွားခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဟူဇီကိုလည်း အပြစ်အပြည့်အစုံတော့ တင်လို့မရဘူးလေ။ သူ့လိုကောင်လေးက အရင်က မိန်းကလေးနဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ချိန်းတွေ့ဖူးတာမဟုတ်တော့ ဒီလိုအရာမျိုးတွေကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်မလဲကွယ်"
သဘာဝကျကျနဲ့ပဲ မိန်းကလေးက ရှက်နေခဲ့တာပေါ့။ သူ့ကို စကားပြောပေးဖို့ ဝန်မလေးဘူးဆိုကတည်းက သူ ဒီကိစ္စကို သဘောကျနေလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ပန်းမှာ ဝန်ခံဖို့ အရမ်းရှက်နေတော့ စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ တမင်ပြောလိုက်တာ ဖြစ်ပြီး ဒီမိုက်မဲတဲ့ကောင်လေးက အဲ့ဒါကို အတည်ယူကာ ငိုရမလိုတောင် ဖြစ်သွားခဲ့တာပါပဲ။
မားဒေါ်ကြီးက ရယ်ချင်နေသည်။ လင်းချင်ဟယ်က သဘောကျစွာဖြင့် "ဒေါ်လေးရယ်၊ ပြန်ပြီး ထမင်းသာစားတော့။ ဒီကလေးက အေကြးပဲ။ အခုတော့ ရှမ်းရှမ်းက သူ့ကို စတင်ချိန်းတွေ့တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေ အားလုံးကို မြင်သွားပြီး စိတ်ပြောင်းသွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်နေရတော့တယ်" ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
"ဘယ်သိမလဲ၊ တကယ်လည်း ဖြစ်လာနိုင်တာပဲလေ" မားဒေါ်ကြီးက စနောက်လိုက်သည်။
ဟူဇီက စိုးရိမ်လာပြီး အတော့်ကို အပြေးအလွှား ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည် - "ကျွန်တော်က အေကြးမဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ဟာ သူ စနောက်နေမှန်း မသိလိုက်ရုံပါပဲ"
လင်းချင်ဟယ်နှင့် မားဒေါ်ကြီးတို့ အချင်းချင်း သဘောကျစွာ ချက်ချင်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ့ကို စိတ်ပူစေလျက် ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် ဆက်လုပ်ကြတော့သည်။
ဟူဇီက နံနက်စာကို အမြန်စားပြီး အဝတ်အစားဆိုင်ကို သွားကာ အဝတ်အစားများ ခွဲခြားခြင်းနှင့် ဆိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ မနက်ပိုင်း အရောင်းအဝယ်က သာမညမျှသာဖြစ်သော်လည်း နံနက် ၉ နာရီ ကျော်သွားသည်နှင့် ဖောက်သည်ဝင်ရောက်မှုမှာ တစိုက်မတ်မတ် တက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
အားလပ်ချိန်ကို အသုံးချပြီး ဟူဇီက အမျိုးသမီးအဝတ်အစားဆိုင်ဘက်သို့ ချန်ရှန်းရှမ်းကို ရှာရန် လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ချန်ရှန်းရှမ်းက သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ မုန်လာဥနီကဲ့သို့ နီရဲသွားလေသည်။ သူမက ဆိုင်ကို အမျိုးသမီးအရောင်းစာရေးမထံ လွှဲပေးခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
"ရှမ်းရှမ်း၊ မင်း၊ မင်း... ကိုယ်၊ ကိုယ်..." ဟူဇီက စကားထစ်နေပြီး၊ နေလောင်ထားသော သူ့မျက်နှာပြင်မှာလည်း အရှက်သည်းလွန်းသဖြင့် အနီရောင်သန်းသွားခဲ့သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချန်ရှန်းရှမ်းက သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြုံးတို့ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တကယ့်ကို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ ကောင်လေးပါပဲ။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုယ်က... ကိုယ်က မင်းကို လာကြည့်တာပါ" ဟူဇီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ချန်ရှန်းရှမ်းက မျက်နှာကို လွှဲလိုက်သည်။ "ဘာကို လာကြည့်တာလဲ"
"မင်းက ကြည့်လို့ကောင်းလို့လေ။ အထူးသဖြင့် လှနေတာပဲ" ဟူဇီက ဖြတ်ခနဲ ပြောချလိုက်သည်။
ယခုတစ်ခါတွင်မူ ချန်ရှန်းရှမ်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပါးများ ရဲတက်လာတော့သည်။ "ဘာမှမရှိရင် မင်းဆိုင်ကို အမြန်ဆုံးသာ ပြန်တော့"
ဟူဇီက အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကိုယ် အားတဲ့အခါ ထပ်လာခဲ့မယ်နော်"
ချန်ရှန်းရှမ်းက တိုးညှင်းစွာဖြင့် "အင်း" ဟု ထောက်ခံလိုက်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် လူကြီးများ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်ပင် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ လက်ထပ်ခြင်းကို နောက်ဆုံးပန်းတိုင်အဖြစ် ရည်ရွယ်ကာ စတင်ချိန်းတွေ့ကြတော့သည်။
ဒီနှစ်ယောက်က အရာရာကို လျှို့ဝှက်ထားနိုင်စွမ်းမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်လှသည်။ ဂန်းဇီတောင် ဘာမှမသိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ဂန်းဇီက ဟူဇီနှင့် အခန်းအတူနေစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းနေသည်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ရိပ်မိလာခဲ့သည်။ သူ့အစ်ကို မကြာသေးမီက ဖျားနေတာများ လား။ အိပ်ပျော်နေစဉ် အလယ်ခေါင်မှာ သူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလာတတ်သည် - တကယ့်ကို ကြက်သီးထစရာကောင်းလှသည်။
ဂန်းဇီက ကျိုးကွေ့လိုင်းနှင့် ရင်းနှီးသူဖြစ်သောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို တိုင်တန်းလေတော့သည် - "ငါ့အစ်ကို တစ်ခုခု မသန့်တာ စွဲနေတာလား။ ဆေးရုံခေါ်သွားသင့်သလား မသိဘူး!"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ကျိုးကွေ့လိုင်းက အသစ်ထွက်လာတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို စုစည်းရွေးချယ်နေသည်။ ဓာတ်ပုံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရှိပြီး ဓာတ်ပုံစာအုပ်ကြီး လေးအုပ်တောင် ပြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အရင်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို မပြောနဲ့တော့၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတလော သူ အိပ်မက်ထဲမှာ စကားတွေ ပြောနေတယ်။ ဘာပြောနေလဲတော့ နားမလည်ရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဆက်တိုက် ရယ်နေတာ။ တကယ့်ကို ကြက်သီးထစရာပဲ" ဟု ဂန်းဇီက ပြောပြသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်းက အံ့သြသွားကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟူဇီအစ်ကိုက အဲ့လိုလုပ်တာလား။ ငါတို့ အခန်းအတူနေတုန်းကတော့ သူ့မှာ အဲ့ဒီလို အကျင့်မှ မရှိတာ"
"အရင်က မရှိပါဘူး။ မကြာသေးခင်ကမှ စဖြစ်တာ။ မနေ့ညကဆိုရင် အိပ်ပျော်နေရင်းနဲ့ ငါ့ကို ပွေ့ဖက်ပြီးတောင် ငါ့အသက်ထွက်မတတ် ဖြစ်စေခဲ့တာ - အဲ့ဒါလည်း အတင်းကို ဖက်ထားတာလေ!" ဟု ဂန်းဇီက တိုင်တန်းသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်း အံ့သြသွားလေသည်။ "ဒါ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးလဲကွ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နားလည်ရခက်နေရတာလဲ"
"ငါလည်း နားမလည်ဘူးလေ! အဲ့ဒါကြောင့် သူ ဖျားနေတာလား၊ စစ်ဆေးဖို့ ဆေးရုံပို့သင့်လား မေးနေတာပေါ့" ဟု ဂန်းဇီက ပြန်ပြောသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်းက သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ဘာလို့ ဟူဇီက အချစ်ဇုန်ထဲ ရောက်နေသလို ခံစားနေရတာပါလိမ့်"
"အချစ်ဇုန်ထဲ ရောက်နေတာ ဟုတ်လား" ဂန်းဇီက မျက်လုံးကို တဖျတ်ဖျတ်ခတ်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
"အတိုပြောရရင် သူက မိန်းမယူချင်နေပြီ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်းက ဖြေလိုက်သည်။
ဂန်းဇီက စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွေဖြင့် တုန်ယင်သွားသည်။ *သူ မနေ့ညက အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အိပ်မက်မက်ပြီး ငါ့ကို သူ့ဇနီးသည်လို့ မှားယွင်းထင်မှတ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။*
ကျိုးကွေ့လိုင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "တကယ်ပြောတာပါကွာ၊ အဲ့ဒီလိုပုံစံ အတော်လေး တူနေတာပဲ။ ဒါက ဆယ်ကျော်သက်တစ်ယောက် အချစ်ရေးကို တောင့်တနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာမှကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး။ သင့်တော်တဲ့ မိန်းကလေးတွေ ရှိမရှိ ငါ့အမေကို မေးခိုင်းရမယ်။ ရှိတယ်ဆိုရင်လည်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ရင် အိပ်မက်ထဲမှာပဲ မိန်းမရှာနေရတာမျိုး မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့။ ဒါက အတော်လေး သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ"
"သနားစရာကိုမှ သနားစရာ! ငါတော့ သူနဲ့ ဆက်မအိပ်ချင်တော့ဘူး။ ဒီည မင်းနဲ့ပဲ အခန်းအတူလာအိပ်မယ်" ဟု ဂန်းဇီက ကြေညာလိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်းကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်တည်း သွားအိပ်လိုက်၊ အဲ့ဒါ အရမ်းပူတယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်းက ပြန်ပြောသည်။
စနောက်နေကြသော်လည်း ထိုကောင်လေးနှစ်ယောက်က ဤကိစ္စကို အကြီးအကျယ် တွေးတောမနေခဲ့ကြပေ။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျိုးကွေ့လိုင်းက အိမ်ရှိ ရေခဲသေတ္တာအလွတ်ထဲတွင် ဖြည့်စွက်ရန် ရေခဲမုန့်နှင့် ရေခဲချောင်းများ သွားဝယ်ရန်အတွက် အချိုရည်ဆိုင်သို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူ လျှောက်သွားစဉ် သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဟူဇီက ရုပ်ရှင်ရုံထဲသို့ ဝင်သွားစဉ် သံသယဖြစ်ဖွယ် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေခဲ့သည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်းက စဉ်းစားရင်း ခေတ္တရပ်သွားသည်။ ဒါက ရုပ်ရှင်ကြည့်တာသက်သက်ပါပဲ - ခိုးသားလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လုပ်နေဖို့ လိုလို့လား။ ထို့အပြင် ဒါက အလုပ်ချိန်မဟုတ်တော့ပါဘူး။ သူ ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်တာ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။
ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် ရင်းနှီးနေသော ပုံစံတစ်ခုက သူ၏ မျက်စိထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ အဲ့ဒါ ချန်ရှန်းရှမ်း မဟုတ်ဘူးလား။
ဟူဇီ၏ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့သော အမူအရာနှင့် မတူဘဲ ချန်ရှန်းရှမ်းက လုံးဝ သဘာဝကျကျဖြင့် ရှိနေပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ သံသယဝင်စရာ အကြောင်းရင်းကို မပေးခဲ့ပေ။
အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် ဤကိစ္စကို သေချာစဉ်းစားမိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျိုးကွေ့လိုင်းက မတူပေ။ မနေ့ကမှ သူသည် ဂန်းဇီ အခန်းပြောင်းသွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ဟူဇီ၏ ထူးဆန်းသောအိပ်စက်ခြင်း အလေ့အထများအကြောင်း တိုင်တန်းမှုကို ကြားခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်း၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်စရာ အမှန်တရားတစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ ဒီလူနှစ်ယောက် လျှို့ဝှက်ပြီး ဖောက်ပြန်နေကြတာများ လား။
မနှေးမနှေးဖြင့် သူက သူတို့နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်သွားခဲ့သည်။ စဉ်းစားထားသည့်အတိုင်းပင် သူတို့နှစ်ဦး လက်မှတ်တန်းစီရာတွင် အတူတကွ ရပ်နေကြပြီး ရယ်မောစကားပြောနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန်ထက် ပိုလွန်နေကြောင်း ထင်ရှားစွာ မြင်သာနေပေသည်!
ကျိုးကွေ့လိုင်းမှာ အံ့သြချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူ တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဟူဇီက များသောအားဖြင့် ထိုင်းမှိုင်းသလို ထင်ရသော်လည်း သူက အလုပ်ကို တိတ်တဆိတ် လုပ်တတ်နေတာပဲ။ သူက ရှမ်းရှမ်းအစ်မကို ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ဖို့ တကယ်ပဲ ချိန်းနိုင်ခဲ့တာပဲ! သူတို့ တိတ်တဆိတ် ချိန်းတွေ့နေကြတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲဆိုတာ ဘုရားပဲ သိပေတော့မည်။
အကယ်၍ သူတို့ အစောကြီး သိသွားပါက သူတို့၏ မိဘများက ဤချစ်ရေးချစ်ရာ အစပျိုးမှုကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ကျိုးကွေ့လိုင်းက ဤကိစ္စကို ယခုလောလောဆယ်တွင် လျှို့ဝှက်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယင်းအစား သူက ဂန်းဇီကို ရှာရန် အဝတ်အစားဆိုင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဂန်းဇီက ညကျောင်းသို့ ထွက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဒေါ်လေးက သူ၏ အိမ်စာများကို အနီးကပ် စောင့်ကြပ်စစ်ဆေးနေသဖြင့် သူက လစ်ဟင်းဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။
သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျိုးကွေ့လိုင်းက သူ့စက်ဘီးပေါ် တက်လိုက်ကာ ဂန်းဇီကို ရှာရန် ညကျောင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား နင်းသွားခဲ့သည်။
"ဟင်? ငါ့အစ်ကိုက ရှမ်းရှမ်းအစ်မနဲ့ တွဲနေတာ ဟုတ်လား" ဂန်းဇီက အံ့သြလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
"ဒါ အတုလို့များ ထင်နေတာလား။ ငါ့မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့တာကွ! ဟူဇီက ရုပ်ရှင်ရုံထဲကို အရင်ဝင်သွားတာ၊ ရှမ်းရှမ်းအစ်မက အဲ့ဒီနောက်မှာ ချက်ချင်းဝင်သွားတာ။ သူတို့နှစ်ယောက် ရုပ်ရှင်လက်မှတ်ဝယ်ဖို့ အတူတန်းစီပြီး တစ်ချိန်လုံး စကားတွေပြော ရယ်မောနေကြတာ။ ငါ့မျက်စိနဲ့ အထင်အရှား မြင်ခဲ့တာဟေ့!" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်းက အောင်နိုင်သူလို ကြွားဝါစွာ ကြေညာလိုက်သည်။