လင်းချင်းဟယ်ဘက်ကို အရင်ပြောရအောင်။
သူမက အိမ်မှာ အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တဲ့ အလှည့်အပြောင်းကြီးကို လုံးဝ မသိလိုက်ရှာပေ။
သူမ၊ အမေဝမ်း၊ ကျိုးရှ နှင့် အရွယ်ရောက်စ လူငယ်လေး နှစ်ယောက်တို့သည် ရေပူစမ်းဆီသို့ သွားရောက်စိမ်ခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာမှာပင် နေ့လယ်စာရော ညစာပါ စားသုံးခဲ့ကြကာ ကားဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သေချာသည်ကတော့ ၎င်းသည် အလွန်တရာ သာယာပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
"ချင်းဟယ်၊ အချိန်ရတဲ့အခါတိုင်း အိုဂျိုးကို ငါတို့အိမ် ခေါ်လာခဲ့နော်။ ငါ မင်းကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးမယ်။" လင်းချင်းဟယ်က အမေဝမ်းကို အိမ်ပြန်ပို့စဉ် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာရင်း အမေဝမ်းက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလေသည်။
"အချိန်ရရင်တော့ ခင်ဗျားကို အားနာနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အချိန်လည်း နှောင်းနေပြီဆိုတော့ ကျွန်မတို့အရင် ပြန်နှင့်မယ်နော်။" လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးပြရင်း အိမ်သို့ မောင်းပြန်လာခဲ့သည်။
အမေဝမ်းသည် အိမ်ပြန်ရောက်လာရာ အဖေဝမ်းက တီဗီကြည့်ရင်း သူမကို စောင့်နေလေသည်။ သူမ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာကို မြင်လျှင် "ပျော်ခဲ့ရရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ပျော်ခဲ့တာပေါ့။ ရှင်က မလိုက်ရတော့ အဲ့ဒီနေရာက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလေ။ နောက်တစ်ခါ ချင်းဟယ် ခရီးထွက်ဖို့ စီစဉ်ရင် သူ့နဲ့အတူ ငါလိုက်ဦးမှာ" အမေဝမ်းက သူမ၏အိတ်ကို ချထားရင်း အပြုံးဖြင့် ဖြေလေသည်။
အဖေဝမ်းက "ရှင်နဲ့ ကျောင်းဆရာမလင်းတို့ကတော့ တကယ့်ကို အရင်းနှီးဆုံး မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်သွားကြပြီပဲ" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
အမေဝမ်းက "ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်တာ ဘာဖြစ်လဲ။ အလွန်ကောင်းတာပေါ့။ ကျောင်းဆရာမလင်းလိုမျိုး ငါ့လိုပဲ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်တဲ့သူမျိုးကို ရှာရခဲတယ်။ သဘာဝကျကျကို ခင်မင်သွားကြတာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။
"ဒါဆို မျိုးရိုးချင်း ဆက်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု အဖေဝမ်းက စနောက်သည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ကျိုးမိသားစုဟောင်းနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံလာရလေလေ၊ သူတို့အိမ်ရဲ့ အငယ်ဆုံးသမီးလေးနဲ့ ကျိုးခိုင် တို့ စုံတွဲဖြစ်သွားတာ တကယ်ကို ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်လို့ အဖေဝမ်း ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ဆိုးလည်း မဆိုးလှပေ။
ထိုမိသားစုက သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော မိသားစုဖြစ်ပြီး နာမည်ကောင်းလည်း ရှိသည်။ အအရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ မိဘတွေက ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သော မိသားစုနှင့် မျိုးရိုးချင်း ဆက်စပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ထက်ပိုကောင်းစရာ မရှိတော့ပေ။
"အို၊ ဖယ်စမ်းပါ။ ချင်းဟယ်နဲ့ ကျွန်မနဲ့က အရင်းနှီးဆုံး မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်လာတာပဲ၊ မျိုးရိုးချင်း မဆက်နိုင်စရာ ဘာရှိလဲ" အမေဝမ်းက အနည်းငယ် မကျေမချမ်းဖြင့် ပြောသည်။
အမေဝမ်းကိုယ်တိုင်က ဒီလိုခံယူချက်ရှိနေတာဆိုတော့ အဖေဝမ်းပြောတာကို ထည့်တောင် မပြောတော့ပေ။ သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီးကို သူတို့ဆီ အမြန်ဆုံး လက်ထပ်ပေးချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းတဲ့ မိသားစုလဲ။ လက်ထပ်ပြီးသွားရင် ဘာဆိုဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ဘူး။
သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီးလေး စစ်ဆေးရုံမှာ ဘယ်လိုနေနေမလဲဟု တွေးမိလိုက်သည်။ သူမ ဖုန်းမဆက်လာတာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခါ ဖုန်းဆက်လာလျှင် ယောင်ခိုင် ကို ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့ဖြစ်စေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ဖို့ သူမ တိုက်တွန်းရပေမည်။
"ငါ့ရဲ့ ငါးကျဉ်းဂျယ်လီ ပြုတ်ထားတာ ပြီးပြီလား" ဟု အမေဝမ်းက မေးလိုက်သည်။
"ပြီးပြီ။ အိုးထဲမှာ ရှိတယ်" အဖေဝမ်းက မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။ "အဲ့ဒီဟာက ငါးနံ့စင်းနေတာကို ရှင်က ဘယ်လိုလုပ် သောက်နိုင်တာလဲ။"
"ရပါတယ်။ ကျောက်သکرားနဲ့ ပြုတ်ထားတာ မဟုတ်လား။ အချိုဓာတ်က တော်တော်လေး ကောင်းတယ်။ ရှင့်ကို အနည်းငယ် တိုက်ရမလား၊ အာဟာရလည်း အရမ်းဖြစ်တယ်။" အမေဝမ်းက ခပ်ထုတ်ပေးရန် သွားကာ သူ့ကို ကမ်းပေးလေသည်။
"မစားဘူး" ဟု အဖေဝမ်းက ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူက ငါးကျဉ်းဂျယ်လီ၏ အရသာကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။ ဖော်ပြမရအောင် ထူးဆန်းနေသည်။
အမေဝမ်းက သူမဘာသာပဲ သောက်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်ကာ "တကယ်ကို ဂျယ်လီဆန်သားပဲ။ အသားအရေအတွက်ရော အာဟာရအတွက်ပါ အလွန်ကောင်းတယ်" ဟု မှတ်ချက်ချသည်။
"အိမ်မှာ သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ထပ်ဝယ်ရမယ်" ဟု အဖေဝမ်းက ထောက်ပြသည်။
အမေဝမ်းက အချိန်ရတဲ့အခါ ဝယ်ခဲ့ဖို့ သူ့ကို မှာကြားလိုက်သည်။ ထိုမိသားစုက သူတို့ကို ဆယ်ပုံတစ်ပုံ (၂၀ ရာခိုင်နှုန်း) လျှော့ပေးထားပြီး ယခုနាង စားနေသည်မှာ လင်းချင်းဟယ် ပေးထားသော လက်ဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေးကို တောင်းဆိုခဲ့သည်မှာ သူမပင် ဖြစ်သည်။ မူလက လင်းချင်းဟယ်က သူမစားချင်တာကို ယူသွားဖို့သာ ပြောခဲ့ပြီး အလွန်တရာ ရက်ရောဟန် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အမေဝမ်းက ထိုသို့ အခွင့်ကောင်းယူရန် မလုပ်ရက်သဖြင့် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်ကလည်း ငြင်းခုံမနေဘဲ သူမသဘောအတိုင်း လွှတ်ပေးခဲ့သည်။
အမေဝမ်းက ငါးကျဉ်းဂျယ်လီသည် တကယ်ကို ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ သူမ အများကြီး မသောက်ပါ - တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်သာ သောက်သော်လည်း သူမ၏ အသားအရေ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်ကို ခံစားရလေသည်။
၎င်းသည် လင်းချင်းဟယ် သူမအား အကြံပြုပေးခဲ့သော အခြားသော အလှအပ ထိန်းသိမ်းရေး နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အမေဝမ်းက အသားအရေ ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမသိခဲ့ဘဲ လင်းချင်းဟယ်၏ အကြံဉာဏ်ကိုသာ လုံးဝ မှီခိုအားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော်လည်း ၎င်းက ငြင်းမရလောက်အောင် ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။
ထိရောက်သမျှ ကာလပတ်လုံး မည်မျှပင် အပင်ပန်းခံရပါစေ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အလုပ်ရှုပ်ရသည်ကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။
အဖေဝမ်းက သူမကို ဆက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်ခွင့်ပေးထားလိုက်သည်၊ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းက တကယ်ကို အသုံးဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ဇနီး မမျက်နှာအဆင်းမှာ ပို၍ သွေးဝေကာ ဖြူစင်လာပြီး ကြည့်ပျော်ရှုပျော် ရှိလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူလည်း ဘာမှမပြောတော့ဘဲ လွှတ်ထားလိုက်သည်။
ဝမ်းမိသားစုဟောင်းအကြောင်းကို ဒီတင်ပဲ ရပ်ထားလိုက်ကြပါစို့။ လင်းချင်းဟယ်က ကျိုးရှ ကို သူမ၏ နေရာတွင် အရင်ချပေးခဲ့ပြီးမှ ဖက်ထုပ်ဆိုင်သို့ ကားမောင်းပြန်လာခဲ့သည်။
"ပျော်ခဲ့ရဲ့လား" ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ပျော်ခဲ့တာပေါ့။ ကောင်းကောင်း စားခဲ့ရပြီး ပျော်စရာလည်း ကောင်းတယ်။ အဲ့ဒီမှာ နှိပ်နယ်ပေးတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေ စတော့မယ်လို့ ကြားတယ်။ နောင်ကျရင် ကျွန်မတို့ သွားပြီး နှိပ်နယ်လို့ရတယ်" လင်းချင်းဟယ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ကလေးတွေ ရှိနေသောကြောင့် ကျိုးချင်းပိုင် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
"အစ်မအာနီ၊ အစ်ကို ဝမ်ယွမ် ကို ခေါ်ပြီး အဲ့ဒီကို သွားရမယ်နော်။ အဲ့ဒီနေရာက တကယ်မိုက်တယ်။ သွားကိုသွားရမယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ကျိုးအာနီကို အားပေးသည်။
ကျိုးအာနီက နှုတ်ခမ်းကို စူကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အခွင့်အရေးသာ ကြုံရင် ပြောပြကြည့်ပါ့မယ်။"
"သွားတဲ့အခါ ကျုပ်တို့ကိုပါ ဖုန်းဆက်နော်။ ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားတို့ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရောက်တာနဲ့ ကျုပ်တို့ဘာသာ ကစားမှာပါ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်ခန်း ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ်ကြပေါ့" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က စနောက်သည်။
ကျိုးအာနီ ရှက်ရွံ့သွားကာ သူ့ကို ရိုက်ဟန်ပြလေသည်။ ကျိုးကွေ့လိုင်က ခစ်ခစ်ရယ်လျက် ပြေးထွက်သွားသည်။
အဒေါ်မားက ထိုအချိန်တွင် အလုပ်ဆင်းသွားပြီဖြစ်ရာ ညဘက်အိမ်ပြန်ရောက်မှသာ အဒေါ်မားက ဟူဇီနှင့် ချန်ရှန်းရှန်တို့ကို ပွဲစားလုပ်ပေးရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ကျိုးချင်းပိုင် ပြောပြမှ လင်းချင်းဟယ် သိရတော့သည်။
လင်းချင်းဟယ် အံ့သြသွားသည်။ "ဒီလောက်တောင် ရုတ်တရက်ကြီးလား။"
တကယ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှုစိန့်ကျန်း၏ ရန်ဖြစ်မှုက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးပေ၊ သူ့အစ်မနှင့်အတူ တောင်းပန်ရန် လာခဲ့သည်မှာပင် ပြီးပြတ်သေးသည် မဟုတ်ပေ။ ယခုမှ အဒေါ်မားက ဟူဇီနှင့် ချန်ရှန်းရှန်တို့ကို ပွဲစားလုပ်ပေးနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။
"အဲ့ဒီလောက်ကြီးလည်း မရုတ်တရက်ပါဘူး။ ချန်မိသားစုဟောင်းဘက်က အရင်ကတည်းက စဉ်းစားထားနှင့်ပြီးသား ဖြစ်မှာပါ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်ပြောသည်။
"ရှန်ရှန်က ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဟူဇီက ကျေးလက်ဒေသ အိမ်ထောင်စုစာရင်း ရှိတာလေ။ ချန်မိသားစုဟောင်းဘက်က ဘာအခြေအနေမှ တောင်းဆိုသေးလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
အမေကျိုး သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်များကို ကျိုးချင်းပိုင်က အကျဉ်းချုပ် ပြန်ပြောပြလေသည်။
လင်းချင်းဟယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ ယောက္ခမဖြစ်သူက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေ့ဝေ့ဝိုက်ဝိုက် မလုပ်ဘဲ အလွန်တရာ စေ့စပ်သေချာစွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် စည်းကမ်းချက်များသည် အလွန်တရာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။
အိမ်ထောင်စုစာရင်း ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အခွင့်အရေးကြုံလာလျှင် ပြောင်းရွှေ့ပေးရန် သူမ၏ ချင်းပိုင်က ကတိပေးထားခဲ့သည်။
၎င်းက အလကားပြောသည့် ကတိမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးပေါ်လာပါက ၎င်းကို ပြောင်းရွှေ့ပေးခြင်းဖြင့် နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များအတွက်ပါ အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်းပိုင်အနေဖြင့် ထိုကိစ္စကို ကတိပြုလိုက်ခြင်းမှာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။
ထို့အပြင် ကျေးလက်ဒေသ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟူဇီကို လက်ခံမည့် ကောင်းမွန်သော ပေကျင်းသူလေးတစ်ဦးကို ရှာဖွေရသည်မှာ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ထိုသို့သောသူနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံဘဲ ဆုပ်ကိုင်ထားရမည် မဟုတ်လော။
"ရှင် ဟူဇီကို ပြောပြီးပြီလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
ချန်ရှန်းရှန်ဘက်က ကိစ္စကို သူမ အထူးတလည် စစ်ဆေးနေစရာ မလိုပါ - ချန်မိသားစုဟောင်းဘက်က အရင်မပြောဘဲနဲ့တော့ အဒေါ်မားက ဒီကိစ္စကို စတင်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်လျှင် အဒေါ်မားက ဒီလို ကျေးဇူးတုံ့ပြန်မှု မရှိတဲ့ အလုပ်မျိုးကို လုပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
"အင်း" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဖြေသည်။
သူ့တုံ့ပြန်ပုံအရ ဟူဇီက ဤကိစ္စကို အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်နေလိမ့်မည်ဟု လင်းချင်းဟယ် ခန့်မှန်းမိသည်။ တကယ်တော့ ချန်ရှန်းရှန်က ဟူဇီထက် အနည်းငယ် အသက်ကြီးသော်လည်း အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည် - ၎င်းက အရေးမကြီးပေ။ အဓိက အချက်မှာ ဟူဇီနှင့် ချန်ရှန်းရှန်တို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ချန်ရှန်းရှန်က အလွန်တရာ ချောမောလှပသူတော့ မဟုတ်သော်လည်း အရုပ်ဆိုးသူလည်း မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမက စစ်မှန်သော ပေကျင်းဒေသခံတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ချန်မိသားစုဟောင်းဘက်က သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသပြီးပြီဖြစ်ရာ ဟူဇီအနေဖြင့် မည်သို့လုပ်၍ ငြင်းနိုင်မည်နည်း။
"ရှင် နှိပ်နယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ သွားရှာနေစရာ မလိုဘူး။ ကျုပ်ပဲ နှိပ်ပေးမယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။
လင်းချင်းဟယ်မှာ သူ၏ အတွေးလမ်းကြောင်းကို လိုက်မမီတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ချက်မျှ မှင်သက်သွားပြီးမှ သူမ၏ ဦးနှောက်က လိုက်မီသွားသည် - သူပြောနေသည်မှာ ရေပူစမ်းသို့ သွားပြီး နှိပ်နယ်မည့်အကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒီမှာ အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတွေ ရှိတယ်လေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ပြသည်။
"သူတို့ကို နှိပ်နယ်ခွင့် မပေးဘူး။ ကျုပ်ပဲ နှိပ်ပေးမယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။
သူ့အတွက် နှိပ်ပေးရန်မှာ ပြဿနာ မရှိပါ, သို့သော် သူစတင် နှိပ်နယ်ပေးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေက အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။