"အင်း၊ သူတို့က မနက်စောစောထဲက ထွက်သွားကြပြီ" ဟု ကျိုးစိနီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"သမီးက အိမ်မှာပဲ စောင့်နေတာလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"သမီးက အိမ်က ကြက်တွေ၊ ဘဲတွေနဲ့ ဝက်တွေကို ကြည့်ပေးရတာပါ" ဟု ကျိုးစိနီက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
လယ်ကွင်းထဲ သွားစရာ မလိုသော်လည်း သူမသည် ဤအိမ်မှုကိစ္စအားလုံးနှင့်အတူ ကြီးကြပ်ရမည့် မောင်ငယ်လေးတစ်ဦးကြောင့်ပါ အလုပ်ရှုပ်နေရရှာသည်။
ပထမအိမ်ထောင်စုခွဲတွင် သမီးသုံးယောက် ဦးစွာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး— ဒါနီ၊ အာနီနှင့် စိနီတို့ဖြစ်ကြကာ၊ ထို့နောက်တွင်မှ သားနှစ်ယောက် ထပ်မံမွေးဖွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အိမ်တွင်းအလုပ်ဟူသမျှကို ကျိုးစိနီကသာ တစ်ဖက်မှ တာဝန်ယူလုပ်ကိုင်ပေးနေရပြီး၊ သားအငယ်ဆုံးဖြစ်သူ ပဉ္စမမြောက်ကလေးကမူ ကျောင်းတက်နေရသည်။
သို့ဖြစ်စေကာမူ ကျိုးစိနီကို သူတို့နှင့်အတူ မြို့တော်သို့ လိုက်သွားခွင့်ပေးရန် အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ကန့်ကွက်မည်မဟုတ်ဟု လင်းချင်းဟယ်က တွက်ဆထားသည်။ အကယ်၍ စိနီသာ ဤကဲ့သို့ ရွာထဲတွင် ဆက်နေမည်ဆိုပါက နောက်ထပ် နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်ထက်ပို၍ ကြာမည်မဟုတ်ဘဲ အိမ်ထောင်ပြုပေးလိုက်ရမည်ဖြစ်ကာ တစ်သက်လုံး မိသားစုအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အချို့သော ရွေးချယ်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။
သို့သော် ကျိုးစိနီ လိုက်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ မလိုက်သွားသည်ဖြစ်စေမှာမူ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။ အကယ်၍ အစ်မတော်သာ မလိုက်စေချင်လျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ လင်းချင်းဟယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါ။ သို့သော် အကယ်၍ သဘောတူခဲ့ပါက စိနီ အလုပ်လုပ်ရင်း ညကျောင်းတက်နိုင်ရန်နှင့် သူမ၏ အရည်အချင်းများကို ဖော်ထုတ်ပျိုးထောင်ပေးနိုင်ရန် လင်းချင်းဟယ်က စီစဉ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်က စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် "သမီးရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်မှာ အခုလက်ရှိ လူအင်အား နည်းနည်းလိုနေတယ်။ စိနီရော အဲဒီကို လိုက်ချင်မလားလို့ အဒေါ်က တွေးနေတာ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မြို့တော်ကို သွားရမှာလားဟင်" ဟု ကျိုးစိနီမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အင်း။ သမီးရဲ့ ဒုတိယအစ်မနဲ့အတူတူ နေလို့ရတာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"သမီး... သမီး သွားချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာ အလုပ်တွေလုပ်ပေးမယ့်သူ မရှိတော့မှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ" ဟု ကျိုးစိနီက အစပိုင်းတွင် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အသံထဲတွင် တွေဝေသွားသည့် အမူအရာက ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်လာခဲ့သည်။
မြို့တော်သို့ မသွားချင်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ရှိမလဲ။ သူမ၏ ဒုတိယအစ်မလည်း ထိုနေရာမှာပင် ရှိနေပြီး၊ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးရော ဝူနီ ပါ ထိုနေရာသို့ ရောက်ဖူးကြသည်။ သူတို့ ပြန်လာကြသည့်အခါ ထိုနေရာက အလွန်ကောင်းကြောင်း ပြောပြကြသဖြင့် သူမလည်း သွားချင်သည်မှာ သဘာဝပင်တည်း။ သို့သော် ထိုအကြောင်းကို သူမ တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် လူတွေ အများကြီးနေကြသဖြင့် ဖိအားပေးခံရမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့သောကြောင့်တည်း။ စတုတ္ထအဒေါ်ကလည်း ထိုအကြောင်းကို မပြောခဲ့ဖော်ပြခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ဆန္ဒကို ရင်ထဲတွင်သာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
သို့သော် သူမတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများလည်း ရှိနေဆဲပင်။ အကယ်၍ သူမသာ ထွက်သွားခဲ့လျှင် အိမ်ရှိ ကိစ္စအဝဝက ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ။
စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်နေသည့် ကြက်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ ဘဲဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် ဝက်နှစ်ကောင် ရှိနေပြီး၊ အိမ်တွင်းအိမ်ပြင် မပြီးဆုံးနိုင်သော အလုပ်များကိုလည်း ထည့်မတွက်ထားရသေးပေ။ သူမသည် တစ်နေ့တာလုံး အားလပ်ချိန်ဟူ၍ လက်တွေ့တွင် လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။
စိနီကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော ကလေးမလေးတစ်ယောက် ရှိနေသဖြင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်အနေဖြင့် အစ်ကိုကြီးနှင့်အတူ လယ်ယာလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာကာ စိတ်အေးလက်အေးနှင့် ပူပင်စရာမလိုဘဲ အနားယူနိုင်သည်ကို သူမ ဝန်ခံရပေမည်။
"သမီးရဲ့ စတုတ္ထဦးလေးနဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်တို့နဲ့ လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် သွားလို့ရပါတယ်။ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေအတွက်တော့ သမီးတို့အမေ ဘယ်လိုထင်လဲဆိုတာကို ဆက်ကြည့်တာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်ပြီး အကြီးဆုံးအစ်မတော်အနေဖြင့် သူမကို တားဆီးမည်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
စိနီကို မေးမြန်းပြီးနောက် လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုင်တို့သည် အိမ်တွင်းအိမ်ပြင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်အတွက် ဦးစွာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် အစ်ကိုကြီးတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ထိုအချိန်လောက်တွင်ပင် နေက အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိုးမလင်းမီကတည်းက ထွက်သွားကြပြီး အလုပ်ကို အစောပိုင်းကတည်းက ပြီးစီးအောင် လုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြန်ရောက်လာသောအခါ လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုင်တို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"နောက်ဖေးကနေ ကြက်တစ်ကောင်ဖမ်းပြီး သတ်လိုက်ပါဦး။ ငါ ချင်းဟယ်ဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က သူမ၏ခင်ပွန်းကို ပြောလိုက်သည်။
"အင်း" ဟု အစ်ကိုကြီးက ပြန်ဖြေကာ နောက်ဖေးဘက်သို့ တန်းသွားပြီး သမီးဖြစ်သူများထဲမှ တစ်ဦးကို ကြက်မွှေးနုတ်ရန် ရေနွေးတည်ခိုင်းလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် ရောက်လာချိန်တွင် လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုင်တို့က အိမ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူမကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းချင်းဟယ်က ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်ပြီး "အစ်မနဲ့ အစ်ကိုကြီး မကြာခင် ပြန်လာကြတော့မယ်လို့ ငါထင်ထားတာ။ ဒီနေကတော့ တကယ်ကို ဆိုးလွန်းပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အပူဒဏ်ကတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကလို နွေရာသီ စပါးသိမ်းဆချိန်မျိုးသာ မဟုတ်ရင် ပြီးတာပါပဲ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။
နွေရာသီ စပါးသိမ်းဆချိန်မတိုင်မီ ခုနစ်ရက် သို့မဟုတ် ရှစ်ရက်သာ လိုတော့ချိန်တွင် ရာသီဥတုက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး နှစ်ဝက်အစပိုင်းအတွက် လယ်ကွင်းထဲရှိ ကောက်ပဲသီးနှံအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် သူတို့သည် စပါးသိမ်းဆချိန်တွင် မိုးရွာသည်ထက် ပြင်းထန်သော နေပူဒဏ်ကို ပို၍ လိုလားကြသည်။
"မိုးရွာတဲ့အကြောင်းကို တတိယအစ်မဆီကနေပဲ ငါ သိရတာ။ ဖုန်းပြောတုန်းကတော့ အစ်မ ဘာမှ မပြောပြဘူးနော်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"ရပါတယ်၊ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ငတ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး— တတိယမောင်လေးက အစားအစာတွေ အများကြီး ပို့ပေးခဲ့တာလေ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။ "မင်းတို့ မနက်စာ လာစားကြပါဦး။ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးက ကြက်တစ်ကောင် သတ်နေတယ်"
"တတိယအစ်မရဲ့ မိသားစုလည်း မနေ့က ကြက်တစ်ကောင် သတ်ကြသေးတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာပြီးရင်တော့ ငါတို့ ကြက်သားစားရတာနဲ့ တင် အန်ချင်လာတော့မယ်ထင်တယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ သတ်ပြီးသားမှတော့ စားလိုက်တာပေါ့" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြန်ပြောပြီးနောက် စကားကို ဝမ်ယွမ် ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "အာနီက နှစ်ကုန်ရင် ဝမ်ယွမ် ကို ပြန်ခေါ်လာမှာဆိုတော့ မင်းနဲ့အစ်ကိုကြီး ကိုယ်တိုင် တွေ့ရမှာပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်းဗိုင်နဲ့ငါကတော့ သူ့မှာ အပြစ်ရှာလို့ မရဘူး"
အကြီးဆုံးအစ်မတော်က စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ဝမ်ယွမ် မှာ ကျိုးမိသားစုဟောင်းအတွင်းသို့ ကောင်းမွန်စွာ ဝင်ဆံ့နေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ သားအကြီးဆုံးကလည်း သူ့ကို အလွန်တရာ သဘောကျကာ ရေအတူတူချိုးရင်း ရင်းနှီးမှုပင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
သဘာဝကျစွာပင် အကြီးဆုံးအစ်မတော်က လင်းချင်းဟယ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်အားကိုးသည်။ သို့သော် ဝမ်းသာနေသော်လည်း သူမအနေဖြင့် အနည်းငယ် တွေဝေမိစမြဲပင်။ "သူ့မိသားစုက ငါတို့ရဲ့ နောက်ခံကို အထင်သေးကြမလားလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတာပါ"
"အထင်သေးစရာ ဘာရှိလို့လဲ။ ချင်းဗိုင်နဲ့ငါက သူ့ရဲ့နေရာကို သွားကြည့်ခဲ့တာလေ။ ကျယ်ဝန်းပြီး သပ်ရပ်နေတာပဲ— ဘယ်သူက မကြိုက်ဘဲ နေမလဲ။ အဲဒါထက် ဝမ်ယွမ် က အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အာနီက အစတုန်းက သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး လက်မထပ်ချင်ခဲ့တာပါ၊ သူကမှ အာနီ့ကို တကယ်ချစ်မြတ်နိုးသွားခဲ့တာလေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောပြသည်။
"အာနီက သူတို့မိသားစုနဲ့ တူညီမှု မရှိမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က မှတ်ချက်ပြုသည်။ "သူ့မိသားစုက အာနီ့ကို သိပ်ပြီး သဘောမကျကြဘူးလို့ အာနီပြောတာကို ငါ ကြားဖူးတယ်"
"သူ့မိသားစုအကြောင်းကို စိတ်မပူပါနဲ့။ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ယောက် တကယ်တမ်း အတူတူ ပေါင်းဖြစ်ကြမယ်ဆိုရင် သူတို့ဘာသာ သီးသန့် ခွဲနေကြမှာပါ။ အစ်မ ဘာမှကို ပူပရာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ "ပြီးတော့ အရာရာတိုင်းက အပြည့်အစုံ ပြည့်စုံနေဖို့ ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဘယ်တော့မဆို မကျေမနပ်ဖြစ်နေမယ့်သူကတော့ ရှိနေမှာပါပဲ။ သူတို့ဘာသာ သူတို့ရဲ့ဘဝကို ကောင်းကောင်း ရှင်သန်ကြဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ သူ့မိသားစုက သူတို့ကို တစ်နှစ်ကိုမှ ရက်အနည်းငယ်ပဲ မြင်တွေ့ရမှာပါ— အာနီက အဲဒီရက်အနည်းငယ်လောက်တော့ သည်းခံနိုင်ပါတယ်, မဟုတ်ဘူးလား"
အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အစ်မတော်၊ သမီး အစ်မနဲ့ ဆွေးနွေးစရာရှိလို့ပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က စကားအလှည့်ပြောင်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ပြောလေ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"သမီးမှာ လူအင်အား လိုအပ်နေဆဲပဲ။ စိနီကိုပါ သမီးနဲ့အတူ လိုက်ပြီး အလုပ်လုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုပေးဖို့ စိတ်ဝင်စားလားလို့ သမီး တွေးနေမိတာ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အဆိုပြုလိုက်သည်။
မျှော်လင့်မထားဘဲ ဖြစ်သွားသဖြင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်က "မင်းမှာ လူတွေ လိုအပ်နေဆဲပဲလား။ မင်းမှာ အကူအညီတွေ အလုံအလောက် ငှားထားပြီးပြီလို့ အာနီပြောတာ ငါ ကြားဖူးတာပဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။
"ငှားတော့ ငှားထားပါတယ်, ဒါပေမဲ့ အင်အားက လိုအပ်နေဆဲပါပဲ။ စိနီက အရမ်းထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်တယ်လို့ သမီး တွေ့ရတယ်။ ပြီးတော့ သူ ကြီးပြင်းလာတာကို သမီး ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ရတာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စရိုက်ကို သမီး သိတယ်။ သမီးသာ သူ့ကို မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် ဒီအကြောင်းကို စကားစလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ရှင်းပြသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းသာ သူ့ကို လက်တွဲခေါ်ယူပေးချင်တယ်ဆိုရင် သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါတော့။ ငါ့ဘက်က ဘာကန့်ကွက်စရာမှ လုံးဝ မရှိပါဘူး"
သူမက ကြွားဝါနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ သမီးသုံးယောက်စလုံး— အိမ်ထောင်မပြုရသေးမီက သမီးအကြီးဆုံးအပါအဝင်— သည် အလုပ်ကြိုးစားရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်ကြပြီး သူတို့၏ စရိုက်မှာလည်း အပြစ်တင်စရာ လုံးဝ မရှိကြပေ။ သူတို့၏ စိတ်အစွဲအလမ်းများက မှားယွင်းသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားမည် မဟုတ်ပါ။
"ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာ လုပ်စရာအလုပ်တွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်လို့ စိနီပြောတာ သမီး ကြားခဲ့ရတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ပြသည်။
"အဲဒါက ပြဿနာမကြီးပါဘူး။ သမီးရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ကောက်ပဲသီးနှံကိစ္စတွေ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်မှာပေါ့။ အများဆုံးတော့ သူ နည်းနည်းပင်ပန်းသွားတာပေါ့လေ။ ကျန်တဲ့အိမ်မှုကိစ္စတွေကိုတော့ ငါ့ဘာသာ လွယ်လွယ်ကူကူ စီမံနိုင်ပါတယ်။ မင်းက စိနီကို ခေါ်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိနေမှတော့ ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းနိုင်ပါ့မလဲ။ လက်နှစ်ဖက်လုံး မြှောက်ပြီး သဘောတူပါတယ်!" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က နွေးထွေးစွာ ပြန်ပြောသည်။
"သူတို့အားလုံးက သမီးရဲ့ တူမတွေချည်းပါပဲ။ စိနီသာ နားထောင်မယ်ဆိုရင် သူ အဲဒီကို ရောက်တဲ့အခါ အာနီကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သလိုမျိုး သမီး သူ့ကိုလည်း လေ့ကျင့်ပေးပါ့မယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ကတိပေးသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရလေသည်။
ဤစတုတ္ထအစ်မတော်က သူမ၏သမီးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ကျေးဇူးတင်လှသည်နှင့်အမျှ ပျော်ရွှင်မိပေသည်။ သူမ၏ စတုတ္ထအစ်မတော်မှာ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်တွင် ကျောင်းသားများကို စာသင်ကြားပေးနေသည့် ပါမောက္ခတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ ကလေးကို ပညာသင်ကြားပေးရန်အတွက် ဤထက်ပို၍ သင့်လျော်အရည်အချင်းပြည့်မီသူဟူ၍ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။