Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 446 Factory became bankrupt

လင်းတတိယချွေးမက သူ့ကို အူမြူးစွာဖြင့် မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

သူမ ကျေနပ်နေပေသည်။ သူတို့မိသားစု၏ ဘဝအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ မကျေမလည်ဖြစ်စရာ မရှိဘဲ နောင်တွင် ပို၍ပင် တိုးတက်လာဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယောက္ခမဘက်မှ ဆူညံသံများ ဆက်ရှိနေသေးသော်လည်း သူတို့က မြို့ပေါ်သို့ ပြောင်းလာကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပေသည်၊ ပြောင်းမလာချင်ကြလို့တော့ မဟုတ်ပါ။ သူမတို့မိသားစု မြို့ပေါ်တွင် ဝင်းအသစ်တစ်ဝင်း ဝယ်လိုက်ပြီဆိုသည်ကို သိသွားကြသောအခါတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်အပေးဆုံး ယောက္ခမနှစ်ဦးက ပြောင်းလာချင်ကြသည်။

သို့သော် သူမက အရင်ဆုံး ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ကြင်နာတတ်ပြီး သနားကြင်နာတတ်သည့် သက်ကြီးရွယ်အိုများ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူမကိုယ်တိုင်ပင် နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုမည်ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ မည်သို့သော စရိုက်ရှိကြသနည်း။

ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူမ၏ သမီးကြီးနှင့် သမီးလတ်တို့ကို မွေးဖွားစဥ်က အဝအပြည့်ပင် မစားခဲ့ရပေ။ လင်းချင်ဟယ်၏ မိသားစု ပို့ပေးခဲ့သော အသားနှင့် ဥများသာ မရှိခဲ့ပါက သူမအနေဖြင့် မီးတွင်းကောင်းကောင်း မထိုင်နိုင်ဘဲ ကျန်းမာရေးချို့ယွင်းချက်များ ကျန်ရစ်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ သူတို့၏ ဘဝများ အဆင်ပြေလာသည်ဆိုရုံမျှဖြင့် အတိတ်ကို မေ့ပစ်လို့ရပြီဟု မဆိုလိုပေ။

သက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ဦးအတွက် လစရိတ် ယွမ်ဆယ်ကျပ် ထောက်ပံ့ပေးခြင်းကပင် ကျင့်ဝတ်နှင့် တရားမျှတမှု၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မြို့ပေါ်သို့ လာရောက်နေထိုင်ချင်သေးသည်တဲ့လား။

အိမ်မက်တောင် မမက်နှင့်တော့။

သူတို့သည် မနှစ်က နှစ်သစ်ကူးအတွက် ရွာသို့ ပြန်ခဲ့စဥ်က ယောက္ခမနှစ်ဦးက ထိုအကြောင်းကို အစပျိုးခဲ့ကြပြီး ရေစမ်းကြည့်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

သူမ၏ မောင်နှမဝမ်းကွဲ တစ်ဝမ်းကွဲ ယောက္ခမနှစ်ဦးကလည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအကြောင်းကို ပြောခဲ့ကြသေးသော်လည်း သူမက သူမ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ချမှတ်ခဲ့သည်— အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဒုတိယ သက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ဦးကို လွှတ်ရဲပါက အချိန်ဘယ်လောက်နောက်ကျနေပါစေ၊ ဘယ်လောက် အလုပ်ရှုပ်နေပါစေ သူမက သူတို့ကို ရွာသို့ ထိုနေ့ချင်းပင် ပြန်ပို့ပစ်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဤအချက်တွင် လင်းတတိယချွေးမ၏ သဘောထားမှာ အလျှော့မပေးဘဲ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းစရာပင် မရှိအောင် ပြတ်သားလှသည်။

ထို့အပြင် သူမက ပါးစပ်ပိတ်နေတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ မနှစ်က ရွာသို့ သွားလည်စဥ်က လစရိတ် တစ်လ ယွမ်ဆယ်ကျပ်က နည်းလွန်းသည်ဟု သက်ကြီးရွယ်အိုများက တွက်ကြပုံအကြောင်းနှင့် မီးတွင်းထဲတွင် ထူထဲသော စပါးလင်ပြုတ်ရည်တစ်ခွက်စာတောင် မရခဲ့ရပုံအကြောင်းကို ရွာသူရွာသားများရှေ့တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုင်တန်းခဲ့ဖူးသည်။

သူမ၏ တတိယမမကရိက္ခာများ မထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပါက သူမ အသက်ရှင်လျက် ရှိပါဦးမည်လော ဆိုသည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

သူမပြောသမျှ အားလုံးမှာ လုံးဝမှန်ကန်သော အမှန်တရားများသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သူတို့အိမ်ခွဲထွက်သွားကြစဥ်က လင်းမိသားစုက သူတို့ကို အမှန်တကယ်ပင် နှင်ထုတ်ခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပါလော။

လင်းချင်ဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုင်တို့၏ အကူအညီကြောင့်သာ သူတို့၏ ဘဝများ အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွာသူရွာသားများမှာ မိုက်မဲကြသည် မဟုတ်ပေ။ အဖြစ်မှန်ကို သူတို့ မမြင်ဘဲ နေကြမည်လော။

ထိုမျှသာမက၊ ထိုရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုမှ လူများမှာ လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးညံ့ဖျင်းကြပြီး အခါမလည် မိုက်မဲတတ်ကြသည်။

သူတို့က မည်သို့ မိုက်မဲကြသနည်း။

မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ခံရစေရန် အတင်းအကျပ် တွန်းပို့ခံခဲ့ရသည့် သမီးဖြစ်သူမှာ အောင်မြင်မှုရရှိကာ မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။ အိမ်ခွဲထွက်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့ကြသည့် အငယ်ဆုံးသားမှာလည်း အောင်မြင်မှုရရှိကာ ခရိုင်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုတွင် ကံကောင်းခြင်းဟူ၍ မရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။ သူတို့သည် ကောင်းမွန်သည်များကို မောင်းထုတ်ကာ ကျေးဇူးမသိတတ်သူများကိုသာ အနားတွင် ဆက်ထားကြသည်။

သို့ဖြစ်စေကာမူ သူက သူတို့၏ သားတစ်ဦးပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ လင်းတတိယအစ်ကိုက လစရိတ်အတွက် တစ်လလျှင် ယွမ်ဆယ်ကျပ်ကို တာဝန်သိစွာ ပေးဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သက်ကြီးရွယ်အိုများက ပြဿနာရှာခြင်းကို ရပ်တန့်မသွားကြပေ။ သူတို့သည် အငယ်ဆုံးသားကိုပါ အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်သွားအောင် တကယ်ပဲ တွန်းပို့ချင်နေကြသေးသည်လော။

ရွာထဲမှ လူအများအပြားက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ကို လှောင်ပြောင်ကြသည်။

လင်းချင်ဟယ်၏ ပြတ်သားမှုကို ကြောက်ရွံ့ကြပုံရသဖြင့် ဖခင်လင်းနှင့် မိခင်လင်းတို့ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုသမီးဖြစ်သူမှာ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မှတ်မိနေပေသည်။ အတိတ်က လင်းတတိယချွေးမအပေါ် သူတို့ မည်သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်ကို ပြန်စဥ်းစားမိသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အတင်းအကျပ် ဝင်လာဝံ့ကြခြင်း မရှိတော့ပေ။

မဟုတ်ပါက သူတို့ တကယ်ပင် လာရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ မြို့ပေါ်တွင် နေထိုင်ရခြင်းက မည်မျှကောင်းမွန်လိမ့်မည်နည်း။ ကျေးလက်ဒေသက ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော် သူတို့၏ သားနှင့် ချွေးမတို့က ဝင်ခွင့်မပေးကြတော့ သူတို့ ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။

သူတို့၏ သားသမီးများတွင် ကျေးဇူးတရား မသိတတ်ကြကြောင်း ရွာထဲတွင် လျှောက်သွားကာ ညည်းတွားကြသော်လည်း မည်သူကမျှ အလေးမထားကြပေ။

ကျေးလက်ဒေသများတွင် တစ်လလျှင် ယွမ်ဆယ်ကျပ် ထောက်ပံ့ကြေးကို နည်းသည်ဟု ယူဆကြပါသလော။ မည်သူကမျှ ထိုသို့ မပြောကြပါ၊ အထူးသဖြင့် သူက သူတို့၏ တစ်ဦးတည်းသောသား မဟုတ်ဘဲ အငယ်ဆုံးသားကသာ ကုန်ကျစရိတ်ကို တာဝန်ယူနေရခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

အစ်ကိုအကြီးနှစ်ဦးမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း မည်သူကမျှ အထူးတလည် အောင်မြင်ထူးချွန်ခြင်း မရှိကြပေ။

အထူးသဖြင့် လင်းဒုတိယမြောက်က ဒေသခံမုဆိုးမတစ်ဦးနှင့် မသင့်လျော်သော ဆက်ဆံရေးတွင် ငြိတွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုကိစ္စကြောင့် သူ၏ဇနီးနှင့် မကြာခဏ ရန်ဖြစ်ရသည်။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုမှာ အလွန်တရာ ရှုပ်ပွေနေပေသည်။ မည်သူမဆို သူတို့နှင့် ပတ်သက်မိပါက ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျရန် သေချာနေပေသည်။

လင်းချင်ဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုင်တို့သည် တတိယအစ်ကိုနှင့် တတိယချွေးမတို့နှင့်အတူ အရသာရှိသော အစားအစာများကို အားရပါးရ စားသုံးခဲ့ကြသည်။

တတိယချွေးမက သူတို့ကို ဧည့်ခံရန် သူမ၏ စိတ်နှလုံးအပြည့် ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ သူမက ကြက်တစ်ကောင်လုံးကို ကြော်ထားပြီး ဗူးသီးဟင်းချို၊ သခွားသီးဟင်းချို၊ ကြက်ဥကြော်၊ ငါးတစ်ကောင်လုံးနှင့် ပုဇွန်ပန်းကန်တစ်ချပ်တို့ကို ပြင်ဆင်ထားပေးသည်။

ထူးထူးခြားခြား ပေါများကြွယ်ဝသော ပွဲတစ်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။ အားလုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်ပြီးနောက် လင်းချင်ဟယ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်— "တတိယချွေးမရဲ့ ချက်ပြုတ်ရေးလက်ရာတွေ ဒီလောက်ကောင်းမှန်း ငါမသိခဲ့ရဘူး!"

"ဒါပေါ့။ အဲဒီတုန်းက ကျုပ်တို့မှာ လေ့ကျင့်ဖို့ အခြေအနေတောင် မရှိခဲ့ဘူး၊ ဝက်ဆီတစ်စက်ကိုတောင် မနှမြောဘဲ မသုံးနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ အဲဒီအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူးလေ။ ရှင်နဲ့ ရှင့်အစ်ကိုသာ ဆက်ပြီး ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေကြ၊ စားစရာတွေကတော့ အလုံအလောက် ရှိနေမှာ သေချာတယ်လို့ ကျုပ်ကတိပေးတယ်!" ဟု တတိယချွေးမက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

သဘာဝကျစွာပင် လင်းချင်ဟယ်က ယဉ်ကျေးနေမနေတော့ပေ။ ကျိုးချင်းဗိုင်နှင့် တတိယအစ်ကိုတို့က အရက်စသောက်ကာ စားကြသည်။

ခွက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် တတိယအစ်ကိုက အတိတ်ကို သတိရလာသည်။ "စတုတ္ထမြောက်လူ၊ ကိုယ့်အပေါ် ကျေးဇူးရှိခဲ့တာကို ကိုယ် အမြဲတမ်း မှတ်မိနေပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေ မြစ်ထဲဆင်းပြီး ရေကူးကြတဲ့အချိန်မှာ မင်းသာ အဲဒီစကားတွေကို မပြောခဲ့ဘဲ ပိုက်ဆံတွေ ချန်မထားခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့တတိယချွေးမနဲ့ ငါတို့မှာ အပြင်ထွက်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူက ငယ်စဥ်ကတည်းက လယ်ယာလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ ပထမခြေလှမ်းကို စလှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကြီးနှင့် သတ္တိအမြောက်အများ လိုအပ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ ထိုသို့ဖြစ်လာစေရန် ကနဦး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေ လိုအပ်ပေသည်။

ထိုအထဲမှ အများစုကို လင်းချင်ဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းဗိုင်တို့က ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအစ်ကိုက ဤအချက်ကို သူ့ရင်ထဲတွင် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

"ညီအစ်ကိုတွေချင်းပဲ၊ တစ်ယောက်က အဆင်ပြေရင် ကျန်တဲ့သူတွေလည်း အဆင်ပြေစေချင်တာပေါ့။ ကိုယ်က ကြိုးစားဖို့ ဆန္ဒရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဘယ်သူက နောက်ကျန်ခဲ့မှာလဲ" ဟု ကျိုးချင်းဗိုင်က ပြန်ပြောသည်။

"စတုတ္ထမြောက်လူ၊ မင်း ဘယ်လိုလူစားလဲဆိုတာ ကိုယ်သိပါတယ်။ မင်းက အငယ်ဆုံးဖြစ်ပေမယ့် ငါတို့အစ်ကိုတွေက မင်းကို တကယ်တမ်း မစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြဘူး— အဲဒီအစား ငါတို့ကပဲ အစောင့်အရှောက်ခံရတဲ့ဘက်မှာ ရှိနေခဲ့ကြတယ်။ မင်းတို့ဘက်မှာဆိုရင် ကိုယ့်မိဘတွေတောင် မင်းတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံနေရတယ်" ဟု တတိယအစ်ကိုက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"သူတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ မိဘတွေလည်း ဖြစ်တာပဲလေ။ ဒါက သဘာဝကျတာပေါ့" ဟု လင်းချင်ဟယ်က ပြုံးကာ တုံ့ပြန်သည်။

"အဖေ့ရဲ့ သဘောထားကို ကိုယ်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမေကျိုးကတော့... တခါတလေကျရင် စိတ်ရှုပ်ထွေးတတ်တယ်။ စတုတ္ထချွေးမရေ၊ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့၊ သူ့ဟာသူပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ။ မြေးတွေထဲမှာဆိုရင် သူက ဒါဝါကို အချစ်ဆုံးပဲ" ဟု တတိယအစ်ကိုက ဆက်ပြောသည်။

"သူက အားလုံးကို အတူတူပါပဲ ချစ်တာပါ" ဟု လင်းချင်ဟယ်က ပြုံးပြသည်။

ထိုအချက်ကို ငြင်းမရပေ။ သူမက ချွေးမလေးဦးစလုံးကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံသော်လည်း သားများနှင့် မြေးប្រុសများဘက်သို့ ရလာသောအခါတွင်မူ အမေကျိုး က သူမ၏ သားချင်းဖြစ်သော ချင်ဗိုင်နှင့် မြေးအကြီးဆုံးကို ပို၍ အစွဲအလမ်းကြီးစွာ ချစ်ခင်တတ်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

မတတ်နိုင်ပေ။ အငယ်ဆုံးသားနှင့် မြေးအကြီးဆုံးတို့မှာ သူမ၏ မိသားစုအုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်နေကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် အမေကျိုး က မြို့တော်သို့ ပြောင်းလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ ရှေးဟောင်းအကျင့်စရိုက်များ တစ်ခါတလေ ပြန်ပေါ်လာလျှင်တောင်မှ လင်းချင်ဟယ်က သူမကို သိပ်ပြီး အရေးမစိုက်ဘဲ နေတတ်သည်။

အများအားဖြင့် ကျေနပ်လောက်ပြီဆိုလျှင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အမြဲတမ်း ရန်ဖြစ်နေစရာ မလိုပေ၊ သို့သော် လိုအပ်သည့်အခါတွင်မူ မိမိ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ဇက်ကြိုးကိုင်ထားရန်မှာ အရေးကြီးဆဲဖြစ်သည်— အထူးသဖြင့် ယောက္ခမကြီးကျိုးမှာ အနည်းငယ် ခေါင်းမာပြီး သူမမှားကြောင်းကို ရှားရှားပါးပါးသာ ဝန်ခံတတ်သူ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

"အဲဒီကိစ္စတွေကို ဘာလို့ ထပြောနေတာလဲ? ကိုယ့်အရက်ကိုပဲ သောက်စမ်းပါ" ဟု တတိယချွေးမက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

အဘွားကြီးက အလိုက်သိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိသည်ဖြစ်စေ သူတို့စားပွဲပေါ်တွင် စားစရာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ အဲဒီတုန်းက အခြေအနေတွေက ဘယ်လိုရှိခဲ့သလဲဆိုတာကို စဉ်းစားရင် သူတို့ ဘာကိုများ ထပ်ပြီး မျှော်လင့်နိုင်ဦးမှာလဲ။ သူမက အဲဒီအကြောင်းကို စိတ်ထဲစွဲထားချင်စိတ် မရှိပေ။

"ရှောင်မေနဲ့ ဒါလင်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးကော အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု တတိယအစ်ကိုက စကားကို သူ့ညီမနှင့် မောင်ဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ကျိုးချင်းဗိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"သူ့ရဲ့ ယခင်စက်ရုံက ဒေဝါလီခံသွားတယ်လို့ ကိုယ်ကြားတယ်။ ဒါလင်ရဲ့ ဦးလေးနဲ့ သူ့မိသားစုကတော့ အခုအိမ်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေကြရတယ်" ဟု တတိယအစ်ကိုက ပြောပြသည်။

"မိသားစုလိုက် အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားတာလား" ဟု လင်းချင်ဟယ်က မေးသည်။

"အင်း၊ ဒီလထဲမှာ ဖြစ်သွားတာ။ ဒါလင်တောင် မသိသေးလောက်ဘူး" ဟု တတိယအစ်ကိုက အတည်ပြု ပြောကြားသည်။