အကယ်၍ အမေကျိုး သာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပါက ထင်းများကို အလဟဿဖြုန်းတီးသည်ဟု ကျိန်းသေပေါက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေမည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် သူမသည် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် လာရောက်ကြည့်ရှုရန် အချိန်မရှိချေ။ မိသားစုဝင်များအားလုံးမှာ ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် ရရှိလာသည့် ကောက်ပဲသီးနှံများကို ခွဲဝေယူပြီးနောက် ရွေးချယ်သန့်စင်ကာ သိုလှောင်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေကြရသည်။
အမေကျိုး တစ်ယောက် လင်ချင်းဟဲ့ သည် စားစရာများအတွက် ယွမ်ငွေ ခြောက်ဆယ်ကျော် အသုံးပြုလိုက်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကထက် အများကြီး လျော့သွားတာပဲ" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က မှတ်ချက်ပြုသည်။
ဒါက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မနှစ်ကဆိုလျှင် မူလပိုင်ရှင်သည် စားစရာအတွက် ယွမ်ရှစ်ဆယ်ဖိုးခန့် ဝယ်ယူခဲ့သဖြင့် ရွာထဲတွင် အကြီးအကျယ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အဓိကအားဖြင့်တော့ ဂျုံများကိုသာ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"သူမ မီးဖိုရယ်၊ ကျောက်မီးသွေးရယ် ဝယ်လိုက်လို့ ပိုက်ဆံကုန်သွားတာများလား" ဒုတိယအစ်မတော် က အဖြေကို မစောင့်ဆိုင်းဘဲ သူမဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုသို့ ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမသည် အမှန်တရားကို ထိမိသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင် စတုတ္ထသားမက်၏ဇနီးသည် သူမအိတ်ကပ်ထဲတွင် ပိုက်ဆံမရှိတော့ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ဖူးသဖြင့် ထုတ်လုပ်မှုအဖွဲ့တွင် စားစရာများအတွက် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ "ဒီနှစ်က မနှစ်ကထက် အများကြီး လျော့နည်းသွားတာပဲ။ သူမ တကယ်ပဲ အခြေအနေဆိုးသွားပြီ ထင်တယ်" ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။
အမေကျိုး ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အနိုင်နိုင် မြိုသိပ်လိုက်ရသည်။ စတုတ္ထသားမက်၏ဇနီးသည် မကြာသေးမီက မြေးသုံးယောက်ကို အရင်ကထက် ပိုမိုဂရုစိုက်လာပြီး အသားတုံးကြီးများနှင့် အဆီများသော အသားများကို ဆက်တိုက်ပို့ပေးနေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ငွေကြေးသုံးစွဲမှုအပေါ်တွင်မူ တာဝန်မဲ့ဆဲပင်။
သူမ၏သားမှာ ငွေကြေးကို ထိန်းချုပ်ထားသူ မဟုတ်သည့်အတွက် သူ ဘယ်လောက်ပင် ရှာဖွေနိုင်ပါစေ၊ သူ့ဇနီး၏ ဖြုန်းတီးမှုကို ဘယ်တော့မှ လိုက်မီမည်မဟုတ်ပေ။
ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ မျက်နှာထား တင်းမာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒုတိယအစ်မတော် သည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် ကျေနပ်မိသည်။ စတုတ္ထသားမက် ဘယ်လောက်ပင် ငွေရှာနိုင်ပါစေ၊ ပိုက်ဆံကို ရေလိုသုံးပြီး တန်ဖိုးမထားတတ်သည့် ဇနီးမျိုးရှိနေသရွေ့ အလကားသာ ဖြစ်သည်။
အကြီးဆုံးနှင့် တတိယမြောက် ချွေးမတို့မှာမူ အချိန်မရှိကြချေ။ နှစ်ယောက်စလုံးသည် ချုပ်စက်ကို အလှည့်ကျ အသုံးပြုနေကြပြီး ညီအစ်ကိုများအတွက် အဝတ်အစားများကို မြန်မြန်ပြီးအောင် ချုပ်လုပ်ကာ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် မိသားစုလိုအပ်ချက်များအတွက် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုကြသည်။
တတိယမြောက် ချွေးမမှာ လက်မြန်သဖြင့် အာဝါ အတွက် အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော ဝါဂွမ်းထည့်ထားသည့် အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီတို့မှာ မကြာမီပင် ပြီးစီးသွားသည်။ အမေကျိုး မှာ စိတ်ဆိုးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အခွင့်အရေးယူကာ အဝတ်အစားများကို သွားရောက် ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ရောက်သွားသည့်အခါ မြေးသုံးယောက်မှာ သစ်တော်သီးပြုတ်ရည်နှင့်တူသော အရည်များကို သောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်နေပုံရသည်။
"အမေ၊ ရောက်လာပြီလား။ ကျွန်မ ကလေးသုံးယောက်အတွက် သကြားခဲနဲ့ သစ်တော်သီးပြုတ်ရည် လုပ်ပေးထားတာ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပြောသည်။
အမေကျိုး က "ဒါက ဘာလဲ။ သကြားခဲနဲ့ သစ်တော်သီးပြုတ်ရည်လား" ဟု မေးသည်။
"နောက်ပိုင်းမှာ လေထုက အရမ်းခြောက်သွေ့နေလို့ပါ။ မနေ့က မြို့နယ်ထဲမှာ သစ်တော်သီးတွေ တွေ့လို့ ဝယ်လာတာ။ ဒီနေ့ ကလေးတွေအတွက် သကြားခဲနဲ့ ပြုတ်ပေးထားတာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရှင်းပြသည်။
"စွန်ပလွံသီးတွေလည်း ပါတယ်နော်!" ဟု အာဝါ က ဝင်ပြောသည်။
"အရသာရှိတယ်!" ဟု Da Wa က ထပ်ပြောသည်။
"အမေ၊ နည်းနည်းလောက် သောက်ကြည့်ပါဦး" ဟု ဆန်ဝါ က သူ့ဝေစုကို သောက်ချင်စိတ်ဖြင့် ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အာကာသထဲတွင် သစ်တော်သီးတစ်ဘူးသာ ရှိသော်လည်း သူမ "ဝယ်ယူ" လိုက်သည့်အခါ လက်ကားရောင်းချသူကို အပိုထုပ်ပိုးမှုများ ဖယ်ရှားခိုင်းလိုက်သဖြင့် တစ်ဘူး၏ ပမာဏမှာ နှစ်ဘူးနှင့် ညီမျှသွားသည်။ ပန်းသီးနှစ်ဘူးအတွက်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤအရာများမှာ စားသောက်ရန်အတွက်သာဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဖြုန်းတီးတတ်သူဟူသော နာမည်မှာ လူတို့၏စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား သက်သာချောင်ချိပြီး သီလရှိသော ဇနီးဟု ပြောဆိုပါက မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ပေ။
အမေကျိုး လည်း မယုံကြည်သော်လည်း သူမ၏ မြေးသုံးယောက်အတွက် ပြုလုပ်ပေးထားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဘာမှ မှတ်ချက်မပေးတော့ချေ။
"ဒါက တတိယမြောက် ချွေးမက အာဝါ အတွက် ချုပ်ပေးလိုက်တဲ့အင်္ကျီပါ။ ကြည့်လိုက်ပါဦး" ဟု အမေကျိုး က ခြင်းတောင်းထဲမှ ဝါဂွမ်းထည့်ထားသည့် ဘောင်းဘီကို ထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ သည် ၎င်းမှာ အာဝါ နှင့် အတိုင်းအတာ တော်တော်မှန်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ နောက်နှစ်ဆောင်းရာသီအထိပင် ဝတ်ဆင်နိုင်ဦးမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျမှ ကလေးတွေအတွက် အသစ်တစ်စုံ ထပ်ချုပ်ပေးရပေမည်။ သို့သော်လည်း ဤအစုံမှာ လက်ရှိဆောင်းရာသီအတွက် လုံလောက်ပေသည်။
"တတိယမြောက် ချွေးမအတွက် အလုပ်ရှုပ်သွားပြီ။ Da Wa ရဲ့ အဝတ်အစားတွေပြီးရင် သူမ နားလို့ရပါပြီ။ သူမ မီးဖွားတဲ့အခါ ကျွန်မ အသားသတ်ရုံကို သွားပြီး ဝက်ခြေထောက်တွေ ရှိမရှိ ကြည့်ပေးဦးမယ်။ နို့ထွက်ကောင်းအောင် မြေပဲနဲ့ ပြုတ်သောက်ဖို့ နှစ်ချောင်းလောက် ရှာပေးမယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။
အမေကျိုး က "ဝက်ခြေထောက်တွေက ဘယ်လောက်တောင် လွယ်လွယ်ရမှာမို့လို့လဲ" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
အမေကျိုး သည် ဝက်ခြေထောက်များကို လိုချင်နေမှန်း လင်ချင်းဟဲ့ တစ်ယောက် သဘာဝအတိုင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ဆန်ဝါ ကို သစ်တော်သီးပြုတ်ရည် တိုက်ကျွေးရင်း သူမက "ကျွန်မ သိတဲ့သူတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူမမှာ အထဲကလူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတယ်။ ကူပွန်မပါရင်တော့ ဈေးနည်းနည်း ပိုပေးရမယ်။ ကူပွန်ပါရင်တော့ ဈေးကြီးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ ထပ်ပြီး ရှင်းပြစရာ မလိုတော့ချေ။ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက လုံလောက်ပေသည်။
အမေကျိုး မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ စတုတ္ထသားမက်၏ဇနီးမှာ ထူးခြားသူဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း အသားရအောင် ရှာနိုင်သူမှန်း သူမ သိသော်လည်း အသားသတ်ရုံတွင် အဆက်အသွယ်ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
"အဲဒီအချိန်ကျရင် ခြေထောက်တွေ နည်းနည်းလောက် ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်မလား" ဟု အမေကျိုး က မေးသည်။
သူတို့အားလုံးမှာ ကျိုးမိသားစု၏ သားသမီးများဖြစ်သည်။ Da Wa နှင့် သူ့ညီအစ်ကိုများကို သူမ ပိုချစ်မြတ်နိုးသော်လည်း အခြားကလေးများကိုလည်း ဆိုးဆိုးရွားရွား မဆက်ဆံပါ။ အထူးသဖြင့် တတိယမြောက် ချွေးမမှာ နောက်ဆုံးမီးဖွားစဉ်က ကျန်းမာရေး ထိခိုက်သွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ်ဝန်ရရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ခဲ့ရသဖြင့် ကလေးကို အာဟာရပြည့်ဝစေချင်ကြသည်မှာ သဘာဝပင်။
"သူမ မီးဖွားတဲ့အထိ စောင့်လိုက်ပါဦး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဝက်ခြေထောက်ကဲ့သို့သော အရာများမှာ ရှားပါးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူမအနေဖြင့် ထောက်ပံ့ရေးနှင့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေးသမဝါယမမှ မေကျဲ့ ကို ကြိုတင်ပြောထားရန်သာ လိုအပ်ပြီး အခက်အခဲ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
အမေကျိုး မှာ မူလက သူမကို ဆုံးမရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စကြောင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆူပူရန် မသင့်လျော်တော့ပေ။ မပြန်ခင်တွင် သူမက "အိမ်မှာ စားစရာ မလောက်ရင် မိသားစုကို အသိပေးလိုက်ဦး" ဟု ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူမ မြေးသုံးယောက်ကို တွေးပြီး ပြောနေမှန်း သိသဖြင့် ကျေးဇူးတင်စိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ "မလိုပါဘူး၊ အိမ်မှာ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ လိုအပ်လာရင်တော့ ကျွန်မ သေချာပေါက် ပြောပါ့မယ်" ဟု ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
အမေကျိုး သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုကျန်းမာလာပြီး စောင့်ရှောက်မှု ကောင်းကောင်းရနေသည့် မြေးသုံးယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။
ကလေးသုံးယောက် သစ်တော်သီးပြုတ်ရည် သောက်ပြီးသည့်နောက် လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူတို့ကို သူမ၏ ချည်မျှင်များကို ဆက်လက်ရစ်ပတ်ခိုင်းသည်။ သစ်တော်သီးပြုတ်ရည်မှာ အလွန်အရသာရှိသဖြင့် Da Wa နှင့် အာဝါ တို့မှာလည်း ဘာမှ မငြင်းဆန်ကြပေ။
ညနေပိုင်းတွင် ချည်လုံးများ ရစ်ပတ်ပြီးသွားသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် မီးဖိုပေါ်ရှိ အိုးတစ်လုံးတွင် နှမ်းနှင့် ဝက်ရိုးပြုတ် ဆန်ပြုတ်ကို ချက်ပြုတ်သည်။ သူမ ဝယ်ထားသည့် နှမ်းစေ့များမှာ ဆေးကြောရ ခက်ခဲသော်လည်း သန့်စင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူမသည် ဆန်ပြုတ်ကို အချဉ်ထုပ်များနှင့် ဝက်ပေါင်ခြောက်တို့ဖြင့် တွဲဖက်ကျွေးသည်။ ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို သီးသန့်နွှေးရန် ပျင်းသဖြင့် ဆန်ပြုတ်ထဲသို့သာ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း Da Wa နှင့် အာဝါ တို့မှာ အလွန်အရသာရှိသည်ဟု ချီးမွမ်းကာ ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ကြသည်။
စားသောက်ပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ သည် သိမ်းဆည်းသန့်ရှင်းရေး လုပ်သည်။ ကောင်းကင်မှာ မောင်ရီမတက်သေးသည်ကို မြင်သဖြင့် အဝတ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး Da Wa နှင့် အာဝါ တို့ကို ဆန်ဝါ အားခေါ်၍ အိမ်ရှေ့တွင် ဆော့ကစားရန် လွှတ်လိုက်ကာ သူမကိုယ်တိုင်မူ ဆွယ်တာအင်္ကျီများ ထိုးရန် ထိုင်လိုက်သည်။
အချိန်မှာ ငါးနာရီသာ ရှိသေးသည်။ ရွာထဲရှိ လူအများစုမှာ ထမင်းချက်ရန် စတင်နေကြချိန်တွင် သူမ၏ မိသားစုမှာ စားသောက်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။
ရွာသားများသည် ကလေးများ အိမ်ရှေ့တွင် ဆော့ကစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ မနာလိုဖြစ်သည့်အလျောက် မျက်နှာကို အတင်းပြုံး၍ ဂျုံမှုန့်ဖြူများ စားရသလားဟု မေးမြန်းကြသည်။ ရွာသားများအနေဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ဂျုံနှင့် ဂျုံမှုန့် ဘယ်လောက်ရနိုင်မည်နည်း။
သို့သော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ မှာ ကိုယ်တိုင် အလုပ်ကြမ်းလုပ်စရာ မလိုဘဲ အဖွဲ့ထံမှ ဂျုံတစ်ရာ့ငါးဆယ်ကို တစ်ခါတည်း ဝယ်ယူရဲသည့် သတ္တိရှိသူဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ ဂျုံမှုန့်ဖြူများ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဂျုံမှုန့်ဖြူ ရှစ်ဆယ်ပိဿာနှင့် ညီမျှသည်။
ရွာသားများ မနာလို မဖြစ်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။
"ကျွန်မတို့ ဂျုံမှုန့်ဖြူ မစားရပါဘူး။ နှမ်းနဲ့ ဝက်ရိုးပြုတ် ဆန်ပြုတ်ပဲ စားရတာပါ" ဟု Da Wa က မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
မေးသည့်လူမှာ ထိုအဖြေကြောင့် စကားမထွက်နိုင်ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
"အိမ်မှာ ဆန်တွေ မကုန်သေးဘူးလား" ဟု ဝက်ရိုးပြုတ် ဆန်ပြုတ်အကြောင်း ကြားသိထားသည့် နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်က မေးသည်။
ယခင်နေ့က လင်ချင်းဟဲ့ သည် ကျိုးတုန်း ကို ခေါ်၍ ကုန်ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ထားသည့် ထရပ်ကားတစ်စီး ပြန်သယ်လာသည်ဟု သတင်းထွက်နေသည်။ ကျိုးတုန်း မှာလည်း ပါးစပ်ပိတ်ထားသဖြင့် သူမ ဘာတွေ ဝယ်လာသည်ကို မည်သူမျှ တိတိကျကျ မသိကြပေ။