Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 217 Countys number 1

**မြန်မာဘာသာပြန် -**

အခန်း (၂၁၇) - ခရိုင်တွင် ပထမ

သူမ၏ ယောက်ျားကို သူမ အကောင်းဆုံး သိပေသည်။ သူ နောက်ကျမှ ပြန်လာသော်လည်း သူမအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ကျိုးချင်းပိုင်သည် ဘောင်းဘီလဲပြီးနောက် သူ့ဇာနည်မယားနှင့် ပူးကပ်ကာ အိပ်စက်လိုက်သည်။

လင်းချင်းဟဲတွင် တပ်မက်မှုတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနည်းငယ် အိပ်စက်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ ခွန်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာ၏။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် တစ်ချီလောက် အတူနေချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောကာ တစ်ချီအတွက် အလျှော့ပေးလိုက်သည်။ လင်းချင်းဟဲလည်း ကျေနပ်သွားကာ သူ့ယောက်ျားကို ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်ဖက်ရင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စကို ကြားသိရလေသည်။

မနေ့ညက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း နေလှန်းကွင်းတွင် စပါးဝင်ခိုးရန် ရဲတင်းသူ တစ်ယောက် ရှိခဲ့သည်။

နေလှန်းကွင်းကို နေ့စဉ် စောင့်ကြပ်နေသူ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ မနေ့ညက စပါးခိုးနေသူတစ်ဦးကို ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က ရေကူးနေရင်းမှ ဤသတင်းစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကူညီရန် သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုဆိုးသည်မှာ ထိုခိုးသူသည် ရင်းနှီးသူဟောင်း တစ်ဦးပင်တည်း။

အခြားသူ မဟုတ်ပါ၊ ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် လီးဖြတ်ခံရပြီး မိန်းမလျာ ဖြစ်သွားခဲ့သည့် ကျိုးဟားပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ့ဘဝ၏ အရင်းအမြစ်ကို အခြားသူများ နင်းချေဖျက်ဆီးခဲ့ကြပြီးပြီ။ ယခုအခါတွင်မူ ဤလူသည် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အကုန်စွန့်စားဝံ့နေပြီ ဖြစ်၏။ အလုပ်လည်း မလုပ်လိုတော့ဘဲ ဆိုးသွမ်းသမျှ လုပ်တော့သည်။

ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။

နေလှန်းကွင်း စောင့်ကြပ်သူ၏ အဆိုအရ နွေရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန် စတင်ကတည်းက သန်းခေါင်ယံအချိန်များတွင် တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားသံများ ရှိနေခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် သူက စောင့်ရင်း အိပ်ငိုက်သွားတတ်သဖြင့် ဂျာမနီ လှည့်စားမှု သို့မဟုတ် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအကြောင်းကြောင့် ကျိုးဟား၏ သတ္တိများ ပိုမိုကြီးထွားလာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ပိုယူလိုစိတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လှုပ်ရှားသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် အမှတ်မထင် လူတစ်ဦးက သန်းခေါင်ယံ အပေါ့အပါးသွားရင်း သူ့ကို သွားတိုးမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟားမှာ ချက်ချင်း ပြေးတော့သည်။ သို့သော် သူက အလွန်ကံဆိုးလှပေသည်။ အပြောင်းအလဲလုပ်ရန် အချိန်ကျရောက်နေပြီဖြစ်သော ခေါင်းဆောင်၏ သားနှင့် လူကြီးစိုင်းမိသားစုမှ ဒုတိယစိုင်းတို့နှင့် ဆုံမိသွားခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် သူ ဖမ်းမိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာမှာ အိမ်ခြေများနှင့် ဝေးကွာသဖြင့် ဆူညံသံကို မကြားရပေ။

ကျိုးချင်းပိုင်သည် မြစ်ကမ်းစပ်ဘက်မှ လှုပ်ရှားသံအချို့ကို သတိထားမိသဖြင့် သွားရောက် စစ်ဆေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူနှင့် ဆုံမိသွားသဖြင့် ကျိုးဟား၏ စပါးခိုးခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဝန်ခံခိုင်းသည့် စစ်ဆေးမှုကို ထိုင်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူ အိမ်ပြန်နောက်ကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးဟားကိုမူ ယနေ့ နံနက်စောစောကတည်းက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့် မခေါ်ဆောင်ဘဲ နေမည်နည်း။ ဤခေတ်ကာလတွင် ဤကဲ့သို့ ကျူးလွန်ခြင်းသည် အဆိုးဆုံး တားမြစ်ချက်ပင်တည်း။ ကျိုးဟားတွင်လည်း အပြစ်ဟောင်း ရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ကျိုးပျက်နေသော အိုးကို ထပ်ခွဲကာ စပါးကို ခိုးခဲ့ပြန်သည်။ ပိုဆိုးသည်မှာ စပါးဂျင်းရာပေါင်းများစွာကို ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မအပြစ်ပေးပါက ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ နောင်လာမည့် အနာဂတ်တွင် မည်မျှ ဆိုးရွားလာမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ကျိုးဟားတစ်ယောက် အလွန်သနားစရာကောင်းသော ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ့ကို ပြုပြင်ရေးစခန်းသို့ ပို့လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ဘဝမှာ သာယာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအကြောင်းကြောင့် ရွာသားများက ကျိုးဟား၏ မိသားစုကို ဝိုင်းဝန်း အပြစ်တင်ကြလေသည်။ တစ်မိသားစုလုံး အရှက်ကွဲကုန်ကြတော့သည်။

လင်းချင်းဟဲသည် ဤကိစ္စကို ကြားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ မေ့ထားလိုက်တော့သည်။ သူမသည် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ထမင်းဘူးကို သွားပို့ခဲ့၏။

နေ့လယ်စာက လျှင်ပီ (Cold Noodles) မဟုတ်ပေ။ သူမ ညကျမှ ပြုတ်မည် ဖြစ်သည်။ နေ့လယ်စာအတွက် ပေါင်မုန့်ပေါင်း၊ ပဲပင်ပေါက်ကြော်တစ်ပန်းကန်နှင့် ငရုတ်ပွစိမ်း ကြက်သားကြော်တို့ကို ပြင်ဆင်ထားသည်။ လူတစ်ဦးလျှင် ပြုတ်ဥ တစ်လုံးစီလည်း ပါဝင်၏။ နံရိုးတုံးဘူးနှင့် ရေညှိစွပ်ပြုတ်လည်း ပါရှိသည်။

ကျန်ရှိသည်မှာ ပဲစိမ်းစပ်ရည် တစ်အိုးဖြစ်သည်။ စစ်တပ်သုံး ရေဗူးထဲတွင် ထည့်ထားသဖြင့် ဇလုံထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ အလိုရှိသည့်အခါ သောက်နိုင်ပေသည်။

နွေရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်သည် ဆောင်းဦးရာသီလောက် မပင်ပန်းလှသော်လည်း လျှော့တွက်၍ မရပေ။ အထူးသဖြင့် နေပူက အလွန် ပြင်းထန်လှ၏။

နေပူလေလေ လူတိုင်း ပျော်လေလေဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။ အကြောင်းမှာ စပါးရိတ်သိမ်းပြီးနောက် နေလှန်းရာတွင် စပါးများ အမြန်ခြောက်သွေ့သွားပြီး အိတ်ထဲထည့်ကာ အများပြည်သူဆိုင်ရာ စပါးခွန် (Public Grain) အဖြစ် အမြန် ပေးသွင်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပြည်သူ့ရိက္ခာ စပါးများ ပေးသွင်းပြီးနောက်မှသာ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အေးချမ်းသွားကြသည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် ပြည်သူ့ရိက္ခာ မပေးသွင်းနိုင်ဘဲ ကယ်ဆယ်ရေးရိက္ခာကို စားရခြင်းသည် အရှက်ရစရာ ကောင်းလှပေသည်။ သွားလေရာရာ၌ လူများကို မျက်နှာချင်းမဆိုင်ဝံ့ကြပေ။

ယခုနွေရာသီတွင် ကျိုးချင်းပိုင်သည် တောကြောင်၊ ယုန်များကို လိုက်ဖမ်းရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သည့်ယုန်မှ မတွေ့ရသဖြင့် ဖမ်းမမိခဲ့ပေ။ အခြားသူများကမူ တွေ့ကြသော်လည်း အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဤအချက်က ကလေးများကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယုန်သားစားရသည်ကို အကျင့်ပါနေကြပြီ ဖြစ်၏။ နွေရာသီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်တိုင်းတွင် ယုန်သား စားရမြဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုနွေရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်တွင်မူ တစ်ကောင်မှ မရှိခဲ့ပေ။

လူကြီးများကမူ ဂရုမစိုက်ကြပါချေ။ ရာသီဥတုက မိုးထပ်ချုပ်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသဖြင့် စပါးများကို အမြန်ဆုံး သိမ်းဆည်းနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နေကြသည်။

နွေရာသီ ရိတ်သိမ်းမှုကို တစ်ဝက်ခန့်အတွင်း အမြန်ဆုံး ပြီးစီးခဲ့ကြသည်။ ယခုနှစ် ရိတ်သိမ်းမှုမှာ ယခင်နှစ်ထက် အနည်းငယ် နည်းပါးခဲ့သည်။ သို့သော် အလွန်အမင်း နည်းပါးသွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ လူတိုင်း ဗိုက်မဆာဘဲ နေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤဆောင်းဦး ရိတ်သိမ်းချိန်အထိ စားသုံးရန် လုံလောက်ဦးမည် ဖြစ်၏။

ရင့်မှည့်လာမည့် စပါးများလည်း ပိုမို ထွက်ပေါ်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူတို့ ပိုမို ခွဲဝေခံစားရလိမ့်မည်။

စပါးများ သိမ်းဆည်းပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် လူတိုင်းသည် မျိုးစေ့အသစ်များကို ချက်ချင်း ပြန်လည် စိုက်ပျိုးကြသည်။ ဤအရာသည် ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေပေသည်။

ရာသီဥတုက ဖောက်ပြန်လာခဲ့သည်။ မျိုးစေ့များ ကြဲပြီး မကြာမီပင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချလာတော့သည်။

ဤအချက်က လူတိုင်း ရေလောင်းရမည့် လုပ်ငန်းခွင်မှ ကင်းဝေးသွားစေခဲ့သည်။ လူတိုင်းလည်း အနားယူနိုင်ကြပြီ ဖြစ်၏။

ထိုစဉ်အတွင်းမှာပင် ဒါဝါ၏ အထက်တန်းကျောင်း ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ အမှတ်စာရင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် လင်းချင်းဟဲက သူ၏ ရလဒ်များ ဆိုးရွားမည် မဟုတ်ဟု တွက်ဆထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ သူသည် တစ်ခရိုင်လုံးတွင် ပထမဆု ရရှိသွားလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။

သတင်းရောက်လာသောအခါ မိဘဖြစ်ကြသည့် ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် လင်းချင်းဟဲတို့က အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘိုးဖြစ်သူ ကျိုးနှင့် အဘွားဖြစ်သူ ကျိုးတို့ကမူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်လွန်း၍ အသိစိတ်ပင် လွတ်မတတ် ဖြစ်နေကြ၏။

ခရိုင်တွင် ပထမ။ သူတို့၏ မြေးလေးသည် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွင် တစ်ခရိုင်လုံး၌ ပထမဆု ရရှိခဲ့သည်။ တစ်ခရိုင်လုံးမှ အလယ်တန်း ကျောင်းသားများထဲတွင် သူတို့၏ မြေးက အဆင့် (၁) ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်က သူတို့ကို ဘယ်လိုမှ မပျော်ရွှင်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဂုဏ်ပြုရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အိုကျိုးမိသားစုမှ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဟု ပြောကြားခဲ့၏။

အကယ်၍ ခရိုင်တွင် ပထမရသူသာ တက္ကသိုလ်မတက်နိုင်ပါက မည်သည့်စွမ်းရည်မျိုးက တက္ကသိုလ်တက်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ဒါဝါ၏ ထူးချွန်သော အမှတ်များကြောင့် ခရိုင်ကျောင်းက သူ ခရိုင်ကျောင်းသို့ တက်ရောက်ပါက ကျောင်းလခ ကောက်ခံမည် မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။

ပညာသင်ဆုတော့ မဟုတ်ပါ၊ ကျောင်းလခ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင် ဤအရာက ဘာမှမရှိသည်ထက် ပို၍ ကောင်းမွန်နေပေသည်။

ဒါဝါကို မျက်စိစက္ကူကဲ့သို့ မြတ်နိုးကြသော အဘိုးကျိုးနှင့် အဘွားကျိုးတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် မိဘဖြစ်ကြသည့် လင်းချင်းဟဲနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့က ပို၍ တည်ငြိမ်နေကြသည်။

"အရမ်းကြီး ဂုဏ်မယူနဲ့ဦး။ ဆက်ပြီး ကြိုးစားနေရမယ်" ဟု လင်းချင်းဟဲက ဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သားကြီးအတွက် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။ နောင်တွင် သူ့ဇနီးနှင့်အတူ တက္ကသိုလ်တက်ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်းများ ပိုမို များပြားလာပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဒါဝါမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု ငြိမ်ကျသွားပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသာစီးရရှိခဲ့ခြင်းမှာ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။ မိခင်ပေးခဲ့သော မေးခွန်းများသည် စာမေးပွဲနှင့် အတိအကျ တူညီသည် မဟုတ်သော်လည်း ဆင်တူယိုးမှား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် သင်္ချာ၏ နောက်ဆုံး အဓိက ပုစ္ဆာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လွယ်ကူသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း သူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာနိုင်ခြင်းမှာ ထိုပုစ္ဆာကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ရွာသားများ၏ တွေးခေါ်ပုံမှာလည်း အလွန်ထင်ရှားလှပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဒေါ်စိုင်းသည် ထိုနေ့က အလည်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ပဲပုပ်တစ်ောင်းကို ခြွေရန် ယူလာခဲ့ပြီး လင်းချင်းဟဲကမူ နှမ်းဖတ်ကြမ်းကို လှန်းနေချိန် ဖြစ်သည်။ ထိုနှမ်းဖတ်ကြမ်းသည် မိသားစုအတွင်း အလွန် ရေပန်းစားလှပေသည်။

"ဒါဝါက ဒီနှစ်မှ (၁၁) နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား" ဟု ဒေါ်စိုင်းက စကားစလိုက်သည်။

လင်းချင်းဟဲက အစပိုင်းတွင် အများကြီး မတွေးမိပေ။ သူမက လူတွေအပေါ် အတ္တကြီးသူ မဟုတ်သလို သူတို့က သားဖြစ်သူကို ရည်ရွယ်၍ အလည်လာကြသည်ဟုလည်း မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ "ဟုတ်ပါတယ်။ အခုဆို သူ့စားသောက်နိုင်စွမ်းက သူ့အဖေထက်တောင် ကြီးနေပါပြီ။ သူ့နောက်က ညီနှစ်ယောက်သာ ကြီးလာရင် ကျွေးမွေးနိုင်ပါ့မလားလို့ စိုးရိမ်ရတော့မယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဒီလို လူငယ်လေးတွေက သူတို့အဖေတောင် ထမင်းငတ်အောင် စားနိုင်ကြတာပဲ။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ပြောတာပေါ့" ဒေါ်စိုင်းက ဤသို့ကြားလျှင် ပြုံးလိုက်သည်။

လင်းချင်းဟဲ ရယ်မောလိုက်၏။

ဒေါ်စိုင်းက ဆက်လက်၍ "ကျွန်မရဲ့ မြေးမလေးက ဒါဝါနဲ့ အသက်တူလောက် ရှိတယ်။ သူကလည်း ကြိုးစားပြီး ရိုးသားတယ်။ လူကြီးသူမတွေကိုလည်း အရမ်း သိတတ်တယ်" ဟု ပြောလာခဲ့သည်။

လင်းချင်းဟဲလည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါမှ သဘောပေါက်သွားတော့သည် - "အဲဒီရှောင်ချာ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကို ပြောတာလား"

"ဟုတ်တယ်" ဒေါ်စိုင်းက ပြုံးဖြဲသွားကာ "ဒါဝါ့အမေရေ၊ ရှောင်ချာကို ဘယ်လို မြင်လဲ" ဟု မေးလာလေတော့သည်။