ည ကိုးနာရီကျော်တွင် လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ကျိုးချင်းပိုင် တို့သည် ကလေးများကို ခေါ်ဆောင်၍ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ကောင်လေးများမှာ တစ်နေ့လုံး ကစားကြရင်း အားအင်များ ပြည့်လျှံနေကြသည်။ မနှစ်က ဆန်ဝါ မှာ မည်သို့ကစားရမှန်း မသိခဲ့သော်လည်း ယခုနှစ်တွင်မူ အစ်ကိုဖြစ်သူများနောက် လိုက်ပါကစားခဲ့သဖြင့် အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် လုံးဝပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားတော့သည်။ သူတို့သည် ကောင်လေးများကို ချက်ချင်းပင် အိပ်ရာဝင်စေလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ကျိုးချင်းပိုင် တို့ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် ကန် (kang) အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်လာကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က "အမေက မင်း ဘာလို့ ခုထိ ကိုယ်ဝန်မရသေးတာလဲလို့ ထပ်မေးနေပြန်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤအကြောင်းအရာမှာ ဆောင်းတွင်းတစ်လျှောက်လုံး အမြဲလိုလို ရောက်လာတတ်သည့် စကားပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သားယောက်ျားလေး သုံးယောက်ပင် မွေးပြီးပြီဖြစ်ရာ ဤစကားဝိုင်းမှာ အဆုံးသတ်မရှိတော့ဘူးလား။
"တတိယအစ်မတော်က ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရတာ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်နေတယ်။ သူ မနက်ခင်းတိုင်း ပျို့အန်နေတာကို ကြည့်ရတာတင်တင် မသက်မသာ ဖြစ်နေပုံပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။
"အမေက မင်းက ကျန်းမာသန်စွမ်းတယ်လို့ ပြောတာလေ။ ကောင်လေးတွေကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက မင်း ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးမလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်ပြောသည်။
"ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။ တတိယအစ်မတော်တောင် အရင်က နှစ်ယောက်မွေးတုန်းက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘဲ ဒီတစ်ခါကျမှ ဒုက္ခရောက်နေတာပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ချေပလိုက်သည်။ "ရှင်က ကျွန်မကို အဲဒီလို ဒုက္ခမျိုး ရောက်စေချင်တာလား"
ကျိုးချင်းပိုင် မှာ သူမကို ဒုက္ခရောက်စေချင်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော်လည်း သူ့ဇနီးသည် နောက်ထပ်ကလေး တစ်ယောက် မယူချင်နေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။
"မင်းက ကိုယ် နောက်ထပ်ကလေး မယူချင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မေးလိုက်သည်။ သူမ မမွေးချင်သည်ပင် ဖြစ်ပါစေဦး၊ သူ့ကို တည့်တည့်ကြီးတော့ ပြောပြ၍ မရပေ။
"အဲဒါ အမှန်တရား မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးသည်။
*သေချာပေါက်ပဲ၊ သူ ဒီလိုပဲ ထင်နေတာကိုး* ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူ့၏ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော မျက်နှာကို လှမ်းထိလိုက်သည်။ "ကျွန်မသာ ရှင်နဲ့ ကလေးမယူချင်ရင် ဒါဝါတို့ ညီအစ်ကိုတွေက ဘယ်က ရောက်လာမှာလဲ"
ကျိုးချင်းပိုင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"အရင်တုန်းကတော့ လွယ်လွယ်လေးရတာ၊ အခုကျမှ ဘာလို့ ကိုယ်ဝန်မရတာလဲ" ဟု ပြောရင်း သူသည် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို စတင် ချွတ်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူ့ကို ချက်ချင်း တားလိုက်သည်။ "ဒီညတော့ မလုပ်ပါနဲ့၊ ကျွန်မ ပင်ပန်းနေတယ်"
သို့သော်လည်း အနားယူရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ညကိုးနာရီမှ သန်းခေါင်ယံအထိ သူတို့နှစ်ဦး အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
"ဒါက နှစ်သစ်ကူးညမှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေ ဖောက်နေသလိုပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အားအင်မရှိစွာ ပြောသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာကို နမ်းလိုက်သည်။ "ဇနီးသည်၊ အိပ်တော့လေ"
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူ သမီးလေးတစ်ယောက် အမှန်တကယ် လိုချင်နေသည်ကို သိသော်လည်း မူလစာအုပ်အရဆိုလျှင် သမီးလေး မရှိပေ။ သူမ ကိုယ်ဝန်မရခြင်းမှာ ဇာတ်လမ်း၏ မဖောက်ဖျက်နိုင်သော စည်းမျဉ်းများကြောင့်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။ သူမသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ကိုယ်ဝန်ရသွားမည့် အန္တရာယ်ကို မလိုလားသဖြင့် ဆေးရုံသွား၍ ကာကွယ်ရန် စဉ်းစားထားသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ လက်ရှိ အပြုအမူနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် မူလဇာတ်လမ်းကို ဖျက်ဆီးမိတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
နှစ်သစ်ကူးနေ့တွင် လင်ချင်းဟဲ့ သည် အိပ်ရာထ နောက်မကျခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ မိသားစု လာရောက်လည်ပတ်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှစ်နာရီခန့်တွင် အိပ်ရာထလိုက်သည်။
တတိယအစ်ကိုလင်နှင့် ဇနီးသည်တို့မှာ ကိုးနာရီတွင် ရောက်လာကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ခဏတာ လာလည်ပြီး နေ့လယ်စာမစားဘဲ ပြန်သွားရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အတူတူ ထမင်းစားရန် တိုက်တွန်းခံလိုက်ရသည်။ နှစ်သစ်ကူးနေ့ဖြစ်၍ ဆွေမျိုးများကို ဗိုက်ဆာလျက် ပြန်လွှတ်၍ မဖြစ်ပေ။
တတိယအစ်မတော်လင်၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ သည် အတိတ်က မကျေနပ်ချက်များကို လွှတ်ချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒါဝါတို့ ညီအစ်ကိုတွေကို မိခင်ဘက်က ဆွေမျိုးတွေမရှိဘဲ ကြီးပြင်းခိုင်းလို့ မဖြစ်ပေမပေါ့။
နေ့လယ်စာမှာ ပွဲတော်တစ်ခုပမာ စုံလင်လှသည်။ သူတို့အိမ်အတွက်မူ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း တတိယအစ်ကိုလင်နှင့် ဇနီးသည်တို့အတွက်မူ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှသော စားပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
သူတို့ လာရောက်လည်ပတ်သည့်အချိန်တွင် လင်ချင်းဟဲ့ သည် အမှန်တရားကို သိလိုက်ရသည်။ တတိယအစ်မတော်လင်သည် မနှစ်က သမီးဒုတိယမြောက်ကို မွေးဖွားခဲ့ရာ ကြက်ဥတစ်လုံးပင် မရခဲ့သဖြင့် ထိုဇနီးမောင်နှံမှာ မိသားစုကြီးမှ ခွဲထွက်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ငွေကြေးနှင့် စားနပ်ရိက္ခာ အလွန်နည်းပါးစွာသာ ခွဲဝေရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့မှာလည်း စားဝတ်နေရေးအတွက် လုံလောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။
"အခုတော့ လင်မိသားစုက အဘိုးအဘွားတွေက ဘယ်လိုလူတွေလဲဆိုတာ သိပြီမလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူတို့ကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင် ကို ပြောသည်။ သူမသည် အစ်မတော်ထံမှ ကြားသိရသည်မှာ သူတို့ ခွဲထွက်ချိန်တွင် ယွမ်ဆယ်နှင့် စပါးအနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့သဖြင့် အတော်လေး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် သူတစ်ပါးအကြောင်း စပ်စုရသည်ကို မကြိုက်သော်လည်း မီးဖိုချောင်တွင် ကူညီရင်း တတိယအစ်မတော်က ပြောပြလာခြင်းဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် မှာ ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့မှာ သူ့၏ ယောက္ခမများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ သူတို့ကို ကူညီပေးသင့်မလား" ဟု သူ မေးသည်။
"မလိုပါဘူး။ သူတို့က အကူအညီ မတောင်းဘူးလေ။ တောင်းလာမှပဲ ငါတို့ စဉ်းစားကြတာပေါ့။ နောက်ပြီး ငါတို့အိမ်မှာလည်း အဆင်ပြေလှတာ မဟုတ်ဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ထပ်မပြောတော့ပေ။
နှစ်သစ်ကူးနေ့တွင် မိသားစုသည် ကျိုးအိမ်ဟောင်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်သည်။ ကလေးများမှာ ဆော့ကစားရန် ထွက်သွားကြစဉ် သူမသည် အစ်မတော်များနှင့်အတူ အချိန်ကုန်စေရန် ဖဲကစားလိုက်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ မှာ ဝင်မပါပေ။ ကောင်လေးများမှာ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးရန် သင့်တော်သည့် အရွယ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဆန်ဝါ တစ်ယောက်သာ အစ်ကိုများနောက် မလိုက်နိုင်သဖြင့် အိမ်ဟောင်းတွင်သာ ကျန်နေခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် နှစ်သစ်ကူးနေ့မှာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ဒုတိယမြောက်နေ့သည် လက်ထပ်ပြီးသား သမီးများ မိဘအရပ်သို့ ပြန်လည်လည်ပတ်သည့် နေ့ရိုးရာဖြစ်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် ကျိုးရှ ကို စောင့်ရန် အပြင်ထွက်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူမ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြန်လာသူမှာ ရှောင်မေ မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဆူဒါလင် ဖြစ်နေသည်။
"ရှောင်မေက... သူ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ရောဂါလက္ခဏာက အရမ်းပြင်းထန်နေလို့... ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာပါ" ဟု ဆူဒါလင် က တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြောသည်။ သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ၏ အသံတွင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။
ဤအသက်ကြီးသော အမျိုးသားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လူပျိုကြီး ဖြစ်ခဲ့ပြီး မနှစ်ကမှ အိမ်ထောင်ကျကာ ယခုနှစ်တွင် ကလေးရတော့မည်မှာ သူ့ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါက သိပ်ကောင်းတာပေါ့။ အစ်ကိုကြီး၊ ပြန်သွားပြီးတော့ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်မတို့ မြို့ထဲသွားပြီး သူ့ကို သွားတွေ့မယ်လို့ ပြောပေးလိုက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူတို့အတွက် စိတ်ရင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့" ဟု ဆူဒါလင် က ပြုံးရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ ကျိုးရှ မှာ အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ကိုယ်ဝန်ဆောင်လျက် ကျန်နေခဲ့သဖြင့် သူသည် ဝိုင်နှင့် သကြားလက်ဆောင်များကို ပေးအပ်ပြီးနောက် မကြာမီပင် ပြန်သွားသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်၊ ဒုတိယအစ်မတော်နှင့် ဒုတိယအစ်ကိုတော်တို့လည်း ပြန်ရောက်လာကြသည်။ အစ်မတော်များမှာ လက်ထပ်ပြီးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် အလွန်ရင်းနှီးမှု မရှိဘဲ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သည်။
"ဒီနှစ်တော့ လေးယောက်မြောက်ရဲ့ ဇနီးက အရင်နှစ်တွေကထက် ပိုပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေသလိုပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် အကြီးဆုံးအစ်မတော်က အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကို ပြောသည်။
"ဒါဝါရဲ့ အမေက အခု အရမ်း သဘောကောင်းနေတာပါ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာက သဘောကောင်းတာလဲ။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ ဒုတိယအစ်မတော်တို့ မသိဘူး။ အရင်တစ်ခါ ကျွန်မ သူ့ကို နည်းနည်း ဝေဖန်လိုက်မိတာနဲ့ ကျွန်မကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ပေါက်လိုက်တာလေ" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ဘာ" အစ်မတော် နှစ်ယောက်လုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"အဲဒါ ကြာလှပြီလေ။ ပြီးတော့ ဒုတိယမြောက်ရဲ့ဇနီးရေ၊ အဲဒီတုန်းက ဘယ်သူက အရင် စခဲ့တာလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ အားလုံး မြင်ခဲ့တာပဲ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
တတိယအစ်မတော်က ပြုံးလျက် ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ "အဖေနဲ့ အမေကတော့ အားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့တာပဲ"
အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် တတိယအစ်မတော်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ နှစ်သစ်ကူးနေ့တွင်ပင် ပြဿနာရှာနေတတ်သော ဒုတိယအစ်မတော် ကို စက်ဆုပ်မိကြသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် သည် မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ အဲဒီတုန်းက ကိုယ်ဝန်မရှိဘူးလေ။ တကယ်လို့သာ ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး သူက အဲဒီလို ပစ်ပေါက်လိုက်ရင် သူ တာဝန်ယူမလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် အခြားသူများက သူမကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒုတိယအစ်မတော် က ဂုဏ်ယူသည့်အရိပ်အယောင်ဖြင့် "ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရှိတာ တစ်လလောက်တောင် ရှိတော့မယ်" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် တတိယအစ်မတော်တို့က ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်သော်လည်း စကားဝိုင်းမှာ လျင်မြန်စွာပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည့် ကိစ္စမဟုတ်သောကြောင့်ပင်။
"ဒါက တကယ့်ကို ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စပါပဲ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် ဒုတိယအစ်မတော်တို့က အခန်းတွင်းရှိ တင်းမာမှုကို ပြေလျော့စေရန် ပြုံး၍ ပြောလိုက်ကြသည်။