နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဂျီအန်းနင်း ထိပ်ဆုံးထပ်သို့ စာရွက်စာတမ်းများ သွားရောက်ပို့ဆောင်တော့မည်ကို ရှုရွှမ်း သိသွားသည့်အခါ သူမသည် ဓာတ်လှေကားဆီသို့ အလျင်အမြန်သွားပြီး ဂျီအန်းနင်း ကို ကြားဖြတ်တားဆီးကာ “ဆုလက်ခံဖို့ စင်ပေါ်တက်ရမယ့် ဝန်ထမ်းစာရင်းက ရပြီလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း က “ဌာနခွဲနှစ်ခုစာ ကျန်ပါသေးတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ရှုရွှမ်းသည် အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချကာ အသံကိုမြှင့်၍ ဂျီအန်းနင်း ကို ဆူပူလိုက်သည်။ “ဘယ်အချိန်ရှိနေပြီလဲ။ ဌာနခွဲနှစ်ခုစာတောင် ကျန်နေသေးတယ်ပေါ့လေ။ နင် ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်နေတာလဲ။”
ဂျီအန်းနင်း က မနက်ဖြန်မှ နောက်ဆုံးထားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူမသည် ထိုကုမ္ပဏီနှစ်ခုသို့ မနက်ကတည်းက ဖုန်းဆက်ထားပြီးဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ဘက်က နောက်ဆုံးစစ်ဆေးမှုများ လုပ်ဆောင်နေကြောင်းနှင့် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အီးမေးလ်ပို့ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားကြောင်း ရှင်းပြချင်နေခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်း စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ဓာတ်လှေကားတံခါး ပွင့်သွားသည်။ ရှုရွှမ်းသည် ဂျီအန်းနင်း ၏ လက်ထဲမှ ဖိုင်တွဲကို လုယူလိုက်ပြီး “နင် မြန်မြန်သွားပြီး အလုပ်ပြီးအောင်လုပ်! ကိုယ့်တာဝန်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ ဒါကိုတော့ မေ့လိုက်တော့၊ ငါပဲ အပေါ်ကို ယူသွားလိုက်မယ်” ဟု ဆူပူလိုက်သည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ဓာတ်လှေကားထဲဝင်ကာ ပိတ်သည့်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း - “...”
သူမတွင် အလွန်ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ရနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ယွီ ၏ ဒေါသပေါက်ကွဲတတ်သည့် အကျင့်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှုရွှမ်း အောက်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းလာချိန်တွင် သူမ၏ မိတ်ကပ်များမှာ ငိုထားသဖြင့် ပေကျံနေသည်။
မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်၏ ဒေါသတကြီး ဖုန်းဆက်အော်ဟစ်မှုကြောင့် ဦးဝူပင် အဆူခံလိုက်ရသည်။
ဦးဝူမှာ အပြစ်မရှိဘဲ အဆူခံရခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ရှုရွှမ်းကို ရုံးခန်းထဲသို့ ခေါ်လိုက်ပြီး “နင် ဘာလို့ ထိပ်ဆုံးထပ်ကို သွားရတာလဲ။ ဘာလို့ မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်က ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေတာလဲ” ဟု မေးမြန်းသည်။
ရှုရွှမ်းသည် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြင့် “ကျွန်မ... ကျွန်မ စာရွက်စာတမ်းတွေ သွားပို့တာပါ...” ဟု ပြောသည်။
ဦးဝူက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် “ဘာစာရွက်စာတမ်းတွေလဲ။ နင့်ကို ဘယ်သူက ပို့ခိုင်းလို့လဲ” ဟု မေးသည်။
ရှုရွှမ်းသည် လက်ချောင်းများကို လိမ်ဆော့ရင်း “ဂျီအန်းနင်း ပို့ခိုင်းတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေပါ...” ဟု ပြောသည်။
ဦးဝူက အံ့အားသင့်သွားပြီး “ဂျီအန်းနင်း ပို့ခိုင်းတဲ့ စာရွက်စာတမ်းက နင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ” ဟု မေးသည်။
ရှုရွှမ်းသည် ခေါင်းကို ပို၍ငုံ့လိုက်ပြီး “ဝန်ထမ်းသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမက အလုပ်မှာ ပိုပြီး လက်တွေ့ကျသင့်တယ်လို့ ကျွန်မခံစားရလို့ပါ...” ဟု ပြောသည်။
ဦးဝူ - “...”
ဦးဝူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူဖြစ်ပြီး အလကားနေ အသက်ကြီးလာသူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ရုံးတွင်းနိုင်ငံရေးများကို ကြုံတွေ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။
မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်က ဂျီအန်းနင်း ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သော်လည်း ရှုရွှမ်းက အစားဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မစ္စတာ ရှောင်ဝမ် ဒေါသထွက်ခြင်းမှာ မဆန်းပေ။
ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်အနေဖြင့် တည်ငြိမ်နေနိုင်ပါ့မလား။
ဦးဝူသည် ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဌာနရှိ အမျိုးသမီးငယ်များကို သည်းခံနားလည်ပေးတတ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှုရွှမ်းသည် ဦးဝူ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအဆူခံရပြီး ငိုယိုကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူမသည် မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း ကို မကြည့်ဘဲ မျက်နှာလွှဲကာ လျှောက်သွားသည်။
ဂျီအန်းနင်း က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာဆီ ပြန်လှည့်ကာ မန်ရှင်းယွီကို “နင် ဆွန်ယားရှန်းကို မတွေ့တာ ကြာပြီလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
မန်ရှင်းယွီက “မတွေ့ပါဘူး၊ ကျောင်းပြီးကတည်းက အဆက်အသွယ်မရှိတော့တာပါ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
သူမက “နင်တို့နှစ်ယောက်က နင် အိမ်ထောင်ပြုတဲ့အချိန်လောက်ကတည်းက စကားမပြောတော့တာလေ၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက် သူမအကြောင်း သတိရသွားတာလဲ” ဟု ထပ်မေးသည်။
ဒုတိယနှစ်တွင် ဂျီအန်းနင်း သည် နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်အတွင်း ဝမ်ယွီ နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူမ ကျောင်းပြန်တက်ချိန်တွင် အတန်းဖော်များကို မင်္ဂလာသကြားလုံးများ ဝေပေးခဲ့ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် နေခဲ့သည်။
သို့သော် ဆွန်ယားရှန်းသည် သူမ ဝမ်ယွီ နှင့် လက်ထပ်လိုက်ကြောင်း သိသွားသည့်အခါ ထိုအသိက သူမကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဆွန်ယားရှန်းသည် ဂျီအန်းနင်း နှင့် ဘယ်တော့မှ စကားမပြောတော့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ကြာ ကျောင်းတက်ခဲ့သော်လည်း ကျောင်းပြီးသည်အထိ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လူစိမ်းများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဆွန်ယားရှန်းကို ဒီနွေရာသီက သူမအလုပ်လုပ်သည့် ဌာနခွဲမှ ကျင်းပသော စီးပွားရေးပါတီတစ်ခုတွင် နောက်ဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသည်။
ဆွန်ယားရှန်းသည် သူမထက် အသက်အများကြီးကြီးသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်နှင့်အတူ ရှိနေသည်။
ချန်ဟောင်ရန်နှင့် သူမ၏ နောက်ပိုင်းရည်းစားများနှင့် ယှဉ်လျှင် လုံးဝမနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။
ဂျီအန်းနင်း သည် အိမ်ပြန်ရောက်မှ ဝမ်ယွီ ထံမှ ဆွန်ယားရှန်း ထိုကဲ့သို့သော လောကထဲတွင် ကျင်လည်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
သို့သော် သာမန်မိန်းကလေးများကို အမျိုးသားများက နှစ်သက်ကြသည်မှာ သူတို့၏ အလှတရားကြောင့်တင်မကဘဲ သူတို့၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် လန်းဆန်းမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းအချက်က ပို၍ပင် အရေးပါတတ်သေးသည်။ အမျိုးသားများသည် အသစ်အဆန်းကို နှစ်သက်ကြသည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲလာပြီး တန်ဖိုးတစ်ခု ရလာသည့်အခါတွင် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ပျောက်ဆုံးသွားတတ်ခြင်းပင်။
ဆွန်ယားရှန်းသည် ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရည်းစားမဟုတ်တော့ဘဲ သိသာထင်ရှားသော အိမ်ကိန်းခံအမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။
သူမ၏ ယခင်ဘဝက ဂျီအန်းနင်း ကို အသရေဖျက်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် ကောလာဟလများနှင့် ဆင်တူနေသည်။
ဘဝဆိုသည်မှာ သူ့လမ်းကြောင်းအတိုင်း လည်ပတ်နေမြဲဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဆွန်ယားရှန်းကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ယနေ့ ရှုရွှမ်း၏ အပြုအမူက သူမကို ရုတ်တရက် သတိရသွားစေသည်။
အားလုံးမှာ ဝမ်ယွီ ၏ မကောင်းသော ကံကြမ္မာကြောင့် ဖြစ်သည်။
နှစ်ပတ်လည် အစည်းအဝေးကို နွေဦးပွဲတော်မတိုင်မီ အချိန်ဇယားအတိုင်း ကျင်းပခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းအများအပြားမှာ နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခုတွင် ထိုင်နေကြသည်။ အများစုမှာ တိုးတိုးတိုးတိုးဖြင့် လှပသော အစီအစဉ်တင်ဆက်သူမှာ မည်သူဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းနေကြသည်။
မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်သည် ပထမတန်း အလယ်တွင်ထိုင်ကာ သူ၏ဇနီးကို ကြည့်၍ ပြုံးနေသည်။
မော်ဒယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အတွေ့အကြုံရှိပြီးသားဖြစ်သည့် သူမသည် မီးရောင်များနှင့် ပရိသတ်များရှေ့တွင် တည်ငြိမ်နေသည်။ စင်ပေါ်တင်ရန်အတွက် မိတ်ကပ်ကို ပုံမှန်ထက် ပိုလိမ်းထားသဖြင့် သူမမှာ အခြားသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရသည်။
အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။
အစီအစဉ်အချို့တွင် မစ္စတာ ရှောင်ဝမ် စင်ပေါ်တက်ရန် လိုအပ်ပြီး မိန့်ခွန်းပြောခြင်း၊ ဆုရရှိသူများကို ကြေညာခြင်းနှင့် ဆုများကို ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်ခြင်းများ ပါဝင်သည်။
မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ဝတ်စုံကို ကြယ်သီးတပ်ကာ စင်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားသည်။
သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ လွှမ်းမိုးမှုရှိပြီး ပရိသတ်များနှင့် ကင်မရာများကို အေးဆေးစွာ ရင်ဆိုင်နေသည်။ စင်ပေါ်သို့တက်ကာ ဂျီအန်းနင်း ဘေးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး သူမကို စုံတွဲတစ်တွဲကဲ့သို့ ပြုံးပြလိုက်သည်။
အခြားသူများက မည်သို့ခံစားရသည်ကို ဦးဝူ မသိသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်လိုက်ဖက်သည်ဟု ထင်မိသည်။
သို့သော် တစ်ယောက်မှာ အိမ်ထောင်ရှိပြီးသားဖြစ်ကာ နောက်တစ်ယောက်မှာလည်း အိမ်ထောင်ပြုပြီးသားဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိသည့် ဆက်ဆံရေးမှာ မြှောက်စားစရာ မကောင်းပေ။ ဦးဝူသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းသာ ချလိုက်နိုင်သည်။
နှစ်ပတ်လည် အစည်းအဝေးတွင် ထူးဆန်းသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်သည် ဌာနခွဲအသီးသီးမှ “အကောင်းဆုံး ဝန်ထမ်းများ” ကို ဆုပေးရန် စင်ပေါ်တက်လာပြီး တစ်ဦးချင်းစီကို ချီးကျူးစကား ပြောကြားသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မစ္စတာ ရှောင်ဝမ်နှင့် ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေစဉ် သူသည် စင်ဘေးမှ တက်လာသူကို ကြည့်ရန် အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။ ဂျီအန်းနင်း နှင့် ကျောပေးထားသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မမြင်လိုက်ရပေ။
ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းမှာ ဂျီအန်းနင်း ကို သဘောကျနေသူဖြစ်သည်။ သူသည် သူမကို မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားခဲ့ပြီး ဂျီအန်းနင်း က သူမ အိမ်ထောင်သည်ဖြစ်ကြောင်း မည်သို့ပင် ရှင်းပြစေကာမူ သူက “လက်စွပ်တစ်ကွင်းတည်းနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ယုံအောင်လုပ်လို့ မရဘူး။ နင့်ယောက်ျား မပေါ်လာမချင်း ကျွန်တော် မယုံဘူး” ဟု ခေါင်းမာနေခဲ့သည်။
ဝမ်ယွီ ကို မထုတ်ဖော်ပြချင်သဖြင့် ဂျီအန်းနင်း သည် နောက်တစ်နေ့တွင် ထိုဌာနခွဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းမှာ ဂျီအန်းနင်း ကို ဆက်သွယ်၍ မရတော့သဖြင့် သူမကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ သို့သော် ရုံးချုပ်၏ နှစ်ပတ်လည် အစည်းအဝေးတွင် ဂျီအန်းနင်း ကို ပြန်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ပရိသတ်ကြားတွင် ရှိနေစဉ် သူ၏ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြင်းထန်လာပြီး သူသည် တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။
သူ့အလှည့်ရောက်သောအခါ ဝမ်ယွီ နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် ရဲတင်းစွာပင် “မစ္စတာ ဝမ်၊ ကျွန်တော် အခွင့်အရေးတစ်ခုအတွက် အကောင်းဆုံးဝန်ထမ်း ဆုကြေးငွေကို စွန့်လွှတ်လို့ရမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ပရိသတ်များ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်ယွီ သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် “ယွမ်တစ်သိန်းနဲ့ ညီမျှတဲ့ ဘယ်လိုအခွင့်အရေးမျိုးကို လိုချင်နေတာလဲ” ဟု မေးသည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းက တည်ငြိမ်စွာပင် “အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အခွင့်အရေးပါ၊ သေချာပေါက် တန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းရဲ့ အချိန် မိနစ်အနည်းငယ် လိုအပ်ပါတယ်၊ ရမလား မစ္စတာ ဝမ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ယွီ က ပြုံး၍ “ရပါတယ်၊ ဆက်လုပ်ပါ...” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဂျီအန်းနင်း ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ - “...”
ဝမ်ယွီ ကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူပင် ထိုနေရာတွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ဒူးထောက်နေသူမှာ သူမဟုတ်ဘဲ ဂျီအန်းနင်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် သူသည် တစ်ဖက်ဒူးကို ထောင်လျက် ဒူးထောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ဒီဒူးထောက်တဲ့ပုံစံက... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ။
“ကျွန်တော် နင့်ကို ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ တစ်ချိန်က ကျွန်တော် အရမ်းကို စိတ်ပျက်ခဲ့ရတယ်” မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း ထိုအမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖွင့်ဟဝန်ခံသည်။ “ဒီနေ့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အကောင်းဆုံးဝန်ထမ်းအဖြစ် အမည်စာရင်း တင်သွင်းခံရချိန်မှာ နင် ဒီဂုဏ်ပြုပွဲကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
“ကျောင်းပြီးကတည်းက ကျွန်တော် နေ့တိုင်း ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးချင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဘဝနဲ့ အနာဂတ်ထဲကို လျှောက်လှမ်းလာမယ့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ တွေ့ဆုံရမယ်လို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။”
“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ကျွန်တော် ချမှတ်ထားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အောင်မြင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီမိန်းကလေးကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ နင်နဲ့ မတွေ့ခင်အထိပေါ့။”
“ဂျီအန်းနင်း၊ ကျွန်တော် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်၊ ကျွန်တော် တည်ကြည်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အနာဂတ်အပေါ်မှာလည်း ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ နင့်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်းစားဖြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ရမလား။”
ခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားသည်။
ဆူညံသံများမှာ ထိုခန်းမတစ်ခုတည်းတွင် မဟုတ်ပေ။ ယခုနှစ် နှစ်ပတ်လည် အစည်းအဝေးသည် ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ဗီဒီယိုလင့်ခ်ချိတ်ဆက်မှု ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမတစ်နာရီမှာ ရုံးချုပ်တွင် ဆုပေးပွဲအတွက်ဖြစ်ပြီး ဌာနခွဲအသီးသီးမှ ဝန်ထမ်းများသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ဤအပိုင်းပြီးဆုံးသွားမှသာ ဌာနခွဲတစ်ခုချင်းစီတွင် နှစ်ပတ်လည် အစည်းအဝေးကို ဆက်လက်ကျင်းပကြမည်ဖြစ်သည်။
ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အခြေအနေကြောင့် နေရာတိုင်းတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
အခန်းထဲတွင် အားပေးသံများ၊ လက်ခုပ်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။
ရုံးချုပ်ရှိ ဦးဝူတစ်ယောက်သာ ဝမ်ယွီ ၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖန့်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို အုပ်လိုက်ပြီး ကြည့်ရမှာကိုပင် ကြောက်ရွံ့နေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကျိန်းစပ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အကြောင်းမှာ ဝမ်ယွီ သည် သူမကို အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်နေသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ထိုအပြုံးက ဂျီအန်းနင်း ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင် တုန်ယင်သွားစေသည်။
သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး မိုက်ခရိုဖုန်းကို မြှောက်ကာ “တောင်းပန်ပါတယ်၊ ရှင့်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် အလွန်စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူသည် ထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူအများရှေ့တွင် ဝန်ခံရဲသလို အငြင်းခံရခြင်းကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရဲသူဖြစ်သည်။
သူသည် တစ်ခုတည်းကိုသာ သိချင်နေသည်။ “ဘာလို့လဲ။”
ဂျီအန်းနင်း က “ရှင်က ထူးချွန်တဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ပါ၊ ကျွန်မလည်း ရှင်ကို လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကျွန်မကို စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြောကတည်းက ကျွန်မ အိမ်ထောင်ရှိပြီးသားလို့ ပြောခဲ့ပြီးသားပါ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ထိုအမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က “လက်စွပ်တစ်ကွင်းကလွဲရင် နင့်ယောက်ျားရဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံတောင် ထုတ်မပြနိုင်တဲ့အတွက် ဒီအကြောင်းပြချက်ကို ကျွန်တော် မယုံနိုင်ဘူး။ နင် ကျွန်တော့်ကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငြင်းဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်ရှာနေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ရှင်းလင်းတဲ့ အကြောင်းပြချက် ပေးစေချင်တယ်” ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း က တွန့်ဆုတ်သွားပြီး “ကျွန်မ... အထောက်အထား မပြနိုင်ပေမဲ့...” ဟု ပြောသည်။
“ကျွန်တော် အထောက်အထား ပြနိုင်ပါတယ်!” စင်ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ဝမ်ယွီ သည် လူတိုင်း လျစ်လျူရှုထားသည့်ကြားမှ ရုတ်တရက် လက်မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“လာပါ၊ အရင်ဆုံး မတ်တပ်ရပ်ပါဦး” ဝမ်ယွီ သည် အလွန်ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ငုံ့၍ ထိုဝန်ထမ်းကို ထူမလိုက်ပြီးနောက် “ကျွန်တော် အထောက်အထား ပြနိုင်ပါတယ်၊ ဒီလူကြိုက်များတဲ့ ဂျီအန်းနင်း ဟာ တကယ်ပဲ အိမ်ထောင်ကျပြီးသားပါ” ဟု ပြောသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ စင်ပေါ်ရှိ ကင်မရာသမားဘက်သို့ လက်ခလယ်နှင့် လက်မကို ပွတ်တိုက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။ “ကင်မရာ၊ ကျွန်တော်တို့ကို Close-up ရိုက်ပေးပါ။”
ကင်မရာသမားသည် ကင်မရာကို ကိုင်ကာ အနီးသို့ ရောက်လာသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ဘက်သို့ ဘယ်လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ သူမသည် သက်ပြင်းချကာ သူမ၏ ဘယ်လက်ကို သူ့ဆီသို့ ဆန့်တန်းပေးလိုက်သည်။
ကင်မရာသမားက အနီးကပ်ရိုက်ပေးလိုက်ရာ ပင်မစခရင်နှင့် ဌာနခွဲအသီးသီးမှ စခရင်များပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို တွဲထားသည့် ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ လက်သူကြွယ်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လက်စွပ်များ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
မင်္ဂလာလက်စွပ်များမှာ နေ့စဉ်ဝတ်ဆင်ရန်ဖြစ်ပြီး စေ့စပ်လက်စွပ်များကဲ့သို့ ခမ်းနားရန် မလိုပေ။ ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့ မှာယူပြုလုပ်ထားသော မင်္ဂလာလက်စွပ်များမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး လက်စွပ်ကွင်းသာ ဖြစ်သည်။ ချွတ်လိုက်ပါက အတွင်းဘက်တွင် ထွင်းထုထားသော လှပသည့် ပုံစံများနှင့် တစ်ယောက်၏နာမည်ကို တစ်ယောက်ထွင်းထားသည်ကို မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။
တစ်ခုမှာ “裕” (ယူ) ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ “寧” (နင်း) ဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွီ နှင့် လှပသော အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ၏ လက်ပေါ်မှ လက်စွပ်များမှာ စုံတွဲလက်စွပ်များဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။
ဦးဝူနှင့် ရှုရွှမ်းတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။
ဌာနခွဲအသီးသီးတွင်လည်း ဂျီအန်းနင်း နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများမှာ မျက်လုံးပြူးကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ဌာနခွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသော လျိုကျဲက “ဒါကြောင့်ပေါ့၊ CEO ကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲလို့ တွေးနေမိတာ” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဌာနခွဲမှ ဝန်ထမ်းများအနေဖြင့် ကုမ္ပဏီ၏ အကြီးအကဲကို လူချင်းတွေ့ဆုံခွင့် ရခဲ့ကြသူများ မဟုတ်ပေ။ ဤနှစ်ပတ်လည် အစည်းအဝေးသည် ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် နေရာအသီးသီးတွင် ဗီဒီယိုလင့်ခ်ချိတ်ဆက်၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင်းပသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်လည်း ဖြစ်သည်။ လျိုကျဲတစ်ယောက် ဂျီအန်းနင်း ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဂျီအန်းနင်း ၏ ပြင်ဆင်ထားသည့် မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်မှုကြောင့် သူမမှတ်မိသည့်ပုံစံနှင့် ကွဲပြားနေကာ အတည်ပြုရန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ယွီ စင်ပေါ်သို့ တက်လာသည့်အခါတွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရပြန်သည်။ သို့သော် သူသည် ကုမ္ပဏီ၏ အကြီးအကဲဖြစ်နေသဖြင့် သူမ အတည်ပြုရန် မရဲဝံ့ခဲ့ပေ။
“ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အားလုံးကို ဂျီအန်းနင်း နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်ပါတယ်။ သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီး၊ ကျွန်တော့်သမီးရဲ့ မိခင်ပါ” စင်ပေါ်တွင် ဝမ်ယွီ က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သူ၏ဇနီးကို ဝန်ထမ်းများထံ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် နည်းနည်း လွန်သွားတယ်” သူက ရယ်မောရင်း ထိုဝန်ထမ်းအမျိုးသား၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတော့ ချီးကျူးရမယ်၊ မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုက အမြင်မှန်တယ်။ အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်လိုပဲ။”
ဝန်ထမ်းအမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိုက်ခရိုဖုန်းကို မြှောက်ကာ ရယ်မောရင်း “ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်မှုကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ လက်ခံပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကြောင့် အငိုက်မိနေသည့် အခြေအနေမှာ ပြေလျော့သွားပြီး သူသည်လည်း စိတ်ဝင်စားစရာ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ယွီ ၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးစားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး ပြုံးလျက် “ကျွန်တော့်ဇနီးကတော့ မင်းအတွက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဆုကြေးငွေကတော့ မင်းအတွက် သေချာပေါက် ရမှာပါ” ဟု ပြောသည်။
ဝန်ထမ်းအမျိုးသားက သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ က “ဒါဟာ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ပရိသတ်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ဝေဝါးနေကြသော်လည်း ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အခြေအနေကို အဆင်ပြေအောင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး နှစ်ပတ်လည် အစည်းအဝေး၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ဆီသို့ အာရုံစိုက်မှု ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေသည်။
သို့သော် ဂျီအန်းနင်း က သူမ၏ နဖူးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် နေထိုင်ရသည့် သူမ၏ ဘဝမှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်မှစ၍ သူမသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် “ဝမ်ကတော်” အဖြစ်သာ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့ မဖြစ်လာမီ၊ ယနေ့ညတွင် သူမသည် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းထန်ပြီး အမိန့်ပေးတတ်သည့် ဝံပုလွေကဲ့သို့သော သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။