အခန်း (၉၁) - မထင်မှတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်
အားလုံး ထွက်သွားကြပြီးနောက် ဝူဆောင်းသည် သူ၏ ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အယ်လဂိုရီသမ် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနေသည့် အကောင့်နှစ်ခုစီသို့ ဒေါ်လာ သန်း ၅၀ စီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူ၏ ထုတ်ကုန်ကို သူ အသေးစိတ် သေချာ မစစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း စမ်းသပ်မှု ရလဒ်များကို အခြေခံကာ ယုံကြည်လို့ရသည်ဟု ဝူဆောင်း တွေးလိုက်သည်။
အတိတ်တုန်းကဆိုလျှင် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီအထိ သူ စစ်ဆေးခဲ့မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ့၌ ထိုသို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ဝန်ထမ်းများထံသို့ အလုပ်များကို အပ်နှံခွဲဝေပေးတတ်ရန် သင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းသည် ကိုကတ် (Coconut) ဝန်ဆောင်မှု၏ အခြေအနေကို တစ်ချက် ထပ်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အသုံးပြုသူ ၅၀,၀၀၀ ကျော် မှတ်ပုံတင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် သူ ကျေနပ်နေ၍ မရသေးပေ။ ဝူဆောင်းသည် ဟုန်ဆူဘင်နှင့် ဂျန်ဂွမ်ချူလ်တို့ ရှိရာသို့ သွားလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့တာတွေကို မှတ်မိသေးလား"
ဝူဆောင်း အတိတ်က ပြောခဲ့ဖူးသည်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ သူတို့က ဝူဆောင်းကို အသံတိတ် ငေးကြည့်နေကြသည်။
"ကျွန်တော်တို့ တရုတ်ဈေးကွက်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ထင်တယ်"
"အစောကြီး ရှိသေးတယ်လေ"
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ စမတ်ဖုန်း လုပ်ငန်းကြီးမှာ မကြာခင်မှာပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံဆိုသည်မှာ သူ လက်လွှတ်မခံနိုင်သော ကြီးမားသည့် ဈေးကွက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီပရောဂျက်ကို ဦးဆောင်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ခန့်အပ်ရမယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို စတင်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံမှာ မက်ဆေ့ဂျ်ပို့ အက်ပ်ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထူထောင်ရမယ်"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။ "မိုဘိုင်း တယ်လီကွန်း လုပ်ငန်းတွေနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး အလုပ်ရှုပ်လာနေပြီလေ၊ အခု ဟာကွက်ကိုမှ အလုပ်တွေ ထပ်တိုးချင်နေသေးတာလား"
ဝူဆောင်းသည် အကူအညီတောင်းလိုသည့် အနေဖြင့် ဟုန်ဆူဘင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဟုန်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"
ရာထူးတိုးမြှင့်ခံလိုက်ရသည့် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဆိုသည့် ဘွဲ့အမည်ကြောင့် ဂျန်ဂွမ်ချူလ်ရော ဟုန်ဆူဘင်ပါ အံ့ဩသွားကြကာ ဝူဆောင်းကို ငေးကြည့်လာကြသည်။
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "အမေရိကန်က လုပ်ငန်းတွေကလည်း တည်ငြိမ်လာပါပြီ။ အမေရိကန်မှာ ဘယ်လောက်အထိ အောင်မြင်ခဲ့လဲဆိုတာကို ကြည့်ရင် Blue S ဟာ ကိုရီးယားမှာလည်း အောင်မြင်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သိနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် PC၊ Android နဲ့ iPhone ဗားရှင်း အက်ပ်တွေလည်း ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ပရောဂျက်အသစ်တစ်ခုကို စတင်ရမယ့် အချိန်ကျပါပြီ"
ဟုန်ဆူဘင်။
သူသည် အရည်အချင်းရှိသော ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူ တစ်ဦးဖြစ်သလို စီးပွားရေး အမြော်အမြင် ကောင်းမွန်သူ တစ်ဦးလည်းဖြစ်ကြောင်း ဝူဆောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ဟုန်ဆူဘင်သည် ဤအလုပ်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးလူ ဖြစ်ကြောင်း ဝူဆောင်း သိသည်။ ဟုန်ဆူဘင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလာသည်။
"တရုတ်နိုင်ငံ... တရုတ်ပရောဂျက်ကို ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ယူခိုင်းမလို့လား"
"ခင်ဗျား သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ လူဦးရေက အလွန်တရာ ကြီးမားတယ်။ အာရှရဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ နဂါးကြီးဆိုတာ လူတိုင်း သိကြပါတယ်။ ဒီဘဝကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် ပရောဂျက်ကြီးရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာချင်စိတ် မရှိဘူးလား"
ဟုန်ဆူဘင်က သေချာ စဉ်းစားတွေးတောရင်း နားထောင်နေသည်။
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ တစ်ယောက်တည်း လုပ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစအဆုံး ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ ရှိနေမှာပါ။ ဆက်သွယ်ညှိနှိုင်းရမယ့် ပင်မလူပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာဖို့ပဲ ကျွန်တော် လိုအပ်တာပါ"
ဝူဆောင်း၏ ပြောဆိုချက်မှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ ဂျန်ဂွမ်ချူလ်မှာ မနာလို ဖြစ်လာတော့သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌ ကန်၊ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ပရောဂျက်ကနေ ကျွန်တော့်ကို ဖယ်ထားတာလား"
"ဟားဟား၊ အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူးဗျာ"
"ဟားဟား၊ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့ တရုတ်နိုင်ငံကို သွားကြမှာလဲ"
"ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေ ပြီးသွားရင်ပေါ့။ ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်မယ်၊ မက်ဆေ့ဂျ်အက်ပ်ကို ဒေသနဲ့ကိုက်ညီအောင် ပြုပြင်မယ်၊ ပြီးတော့ သင့်တော်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ခန့်အပ်မယ်။ ဒီကိစ္စတွေကို ဦးစီးပေးမယ့်သူ လိုအပ်နေတာပါ"
ဝူဆောင်းက ဟုန်ဆူဘင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
***
စကားပြောဆိုမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဂျန်ဂွမ်ချူလ်သည် ဝူဆောင်းအား သီးသန့်အခန်း တစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။
"ယူဆိုနာရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေး ကုမ္ပဏီကနေ ဖုန်းဆက်လာတယ်။ သူတို့ရဲ့ CEO က ကျွန်တော်တို့နဲ့ တွေ့ဆုံချင်နေတယ်"
ယူဆိုနာ။
သူမသည် 'သတ်မှတ်အသက် သုံးဆယ့်ကိုးနှစ်' (ThirtyNine) ဟုခေါ်သော လူငယ်အဆိုတော် အဖွဲ့သစ်မှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က ပရိတ်သတ်များနှင့် တစ်ဦးချင်းတွေ့ဆုံပွဲအတွက် နောက်ထပ် နာမည်ကျော် সেলယ်ဘရစ်တီ တစ်ဦးအဖြစ် သူမကို ခန့်အပ်ရန် ဝူဆောင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝူဆောင်းက မေးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"
"သူ့အကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကောလာဟလ တချို့တော့ ကြားဖူးတယ်။ သိပ်ကောင်းတဲ့ အကြံတော့ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"
"ဘာကောလာဟလတွေလဲ"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် "သူ့ရဲ့ အနုပညာ အောင်မြင်မှုအတွက် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုတွေ ပေးတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်" ဟု ပြောပြသည်။
ရုတ်တရက် ဝူဆောင်း၏ ခေါင်းထဲသို့ ဒေယန်း ဆိုသည့် အမည် ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ဒေယန်း စစ်စတမ်၏ တီဗီကြော်ငြာ တစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဆက်ပြောသည် - "ကျွန်တော့်အမြင်တော့ သိပ်မကောင်းလှဘူး... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား သေချာပေါက် လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့..."
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဤအကြံအစည်ကို လုံးဝ မကြိုက်နှစ်သက်မှန်း ထင်ရှားသော်လည်း ဝူဆောင်းကမူ ထိုသို့ မခံစားရပေ။ သူမနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဆိုသည့် ပြတ်သားသော ခံစားချက်မျိုး သူ့၌ ရှိနေသည်။
"သူတို့နဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ညစာအတူ စားသင့်တယ် ထင်တယ်" ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ငေးကြည့်လာသော်လည်း ဝူဆောင်းက ဆက်၍ အမြန်ပြောလိုက်သည်။ "စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို သတိထားပြီး ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်"
***
ဝူဆောင်းသည် ယူဆိုနာနှင့် သူမ၏ မန်နေဂျာတို့အတွက် တွေ့ဆုံပွဲကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ CEO က လိုက်မလာခဲ့ဘဲ ဤအချက်က ဂျန်ဂွမ်ချူလ်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။
မန်နေဂျာက အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေခဲ့ပြီး ဝူဆောင်းသည် ယူဆိုနာနှင့် သီးသန့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလှကုန်ပစ္စည်းများ ထူထဲစွာ လိမ်းခြယ်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
"ရှင် လုပ်ခိုင်းချင်တာ မှန်သမျှ ကျွန်တော် လုပ်ပေးပါမယ်" ဟု သူမက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
သူမ ဤနေရာတွင် ရှိနေလိုခြင်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ အဓိဋ္ဌာန်ချက်များ ခိုင်မာစွာ ရှိနေသည်။ သူမ အောင်မြင်ချင်သည်၊ ဤလမ်းကြောင်းသည် သူမအတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်ပါက သူမ ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။
ဝူဆောင်းက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် "အရင်ဆုံး ညစာ စားကြရအောင်လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ယူဆိုနာက "ဒီကိစ္စက အချိန်အကြာကြီး ကြာမှာလား" ဟု မေးလာသည်။
ဝူဆောင်းက စတိတ်အသားကို လှီးဖြတ်ရင်း "ခင်ဗျား အسرعနေလို့လား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို ရှင်က ကျွန်ტော့်ကို အချိန်ယူချင်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား"
ယူဆိုနာလည်း သူမ၏ မီးညှပ်ခက်ရင်းများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး စတိတ်အသားကို စတင် စားသုံးလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက မေးလိုက်သည် - "ခင်ဗျား မကြောက်ဘူးလား"
"ကျွန်တော် ကြောက်တာ တစ်ခုတည်း ရှိတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ ငွေကြေးပြတ်လပ်ပြီး ဒီလို အောက်ခြေမှာပဲ ဆက်နေရမှာကိုပဲ"
သူမ၏ လက်များ တုန်ယင်နေသည်။ သူမ၏ ယုံကြည်ချက်ရှိသော အသံနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဝူဆောင်းက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ "ကျွန်တော်က ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း သဘောကျတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဒါမျိုးတွေနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားပါ"
ဝူဆောင်းသည် ချွီတေးမင်ကို တွေးမိလိုက်ပြီး "ဒေယန်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ချောင်းဟန့်သံ ထွက်လာသည်။
ယူဆိုနာမှာ အံ့ဩသွားကာ ချောင်းဟန့်လိုက်ရသည်။ ဝူဆောင်းက သူမအား တစ်ရှူး စက္ကူတစ်ရွက် ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ဆက်၍ မေးလိုက်သည် - "ခင်ဗျား လက်စားမချချင်ဘူးလား"
"ရှင် ဘာပြောလိုက်တယ်"
"ဟားဟား၊ အရင်ဆုံး အရက်တစ်ခွက်လောက် သောက်လိုက်ပါလား"
ဝူဆောင်း ကမ်းပေးသော ခွက်ကို မယူဘဲ ယူဆိုနာက ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ တစ်ရှိန်ထိုး မော့သောက်ချလိုက်သည်။
"ရှင်က မိန်းကလေးတွေကို စနောက်ရတာကို ကြိုက်တဲ့ အမျိုးအစားလား။ ကောင်းပြီလေ၊ ရှင့်ရဲ့ ကစားကွက်ထဲမှာ ကျွန်တော် ပါဝင်ကစားပေးပါ့မယ်"
သူမ အသက် ၂၀ သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမ၏ လုပ်ရပ်များက ဘဝတွင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှု များစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ဝူဆောင်းအား ဖော်ပြနေသည်။ သူမသည် အမျက်ဒေါသနှင့် ခိုင်မာသော ပြတ်သားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဝူဆောင်းက သူမအား "ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝါသနာက ပိုက်ဆံရှာတာပါ။ ကိုရီးယားမှာ အချမ်းသာဆုံး လူသားဖြစ်လာဖို့ ကျွန်တော် ရည်မှန်းထားတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယူဆိုနာက လှောင်ပြောင်သလို ရေရွတ်လိုက်သည် - "ကျွန်တော်လည်း အဲ့အတိုင်းပါပဲ"
"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့မှာ တူညီတဲ့ အချက် တစ်ခု ရှိနေတာပေါ့"
ယူဆိုနာသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး "စကားပြောတာတွေ လောက်လောက်တော့ တော်ကြပါစို့။ အလုပ်ကိုပဲ စလိုက်ရအောင်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"မဖြစ်ဘူး ထင်တယ်"
"ရှင် ဘာပြောလိုက်တယ်"
"ခင်ဗျား သတိထားမိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာရာတိုင်းဟာ လျှို့ဝှက်ထားရပါမယ်"
ယူဆိုနာက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ငေးကြည့်လာသည်။ သူ သူမကို ဘာတွေ လုပ်တော့မှာလဲ။
ဒီလူက ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ လူမျိုးလဲ။
ယူဆိုနာ၏ မျက်နှာ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်တော့ ဝူဆောင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "ထိုင်ပါ"
သူမ အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးနှင့် သူမ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိပေ။ ဝူဆောင်းကဲ့သို့ ပြုံးပြနေသော လူမျိုးသည် ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ယူဆိုနာ သိထားသည်။
သူမ တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း လက်များမှာမူ မထိန်းနိုင်အောင် တုန်ယင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းက အမြန် ဆက်ပြောလိုက်သည် - "ဒေယန်းမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြဖို့ လိုတယ်"
ယူဆိုနာ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသော်လည်း သူမ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြောပြနေစဉ်မှာပင် ဤအရာသည် သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားနေကြောင်း ဝူဆောင်း သဘောပေါက်လာသည်။
***
ယူဆိုနာသည် ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ အိပ်ပျော်နေသော မန်နေဂျာမှာ နိုးလာခဲ့သည်။
"အော်... ပြန်လာပြီလား"
သူ နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ နံနက် ၂ နာရီပင် မထိုးသေးပေ။ ယခင် သူမ၏ အခြား ဖောက်သည်များနှင့် လုပ်ပုံကိုင်ပုံ မတူညီလှသော်လည်း သူ ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
သူ နောက်ကြည့်မှန်မှတဆင့် သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယူဆိုနာ၏ ပုံစံမှာ ကားပေါ်မှ ဆင်းသွားစဉ်ကအတိုင်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မိတ်ကပ်များမှာ ကောင်းမွန်စွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ခြောက်သွေ့နေဆဲပင်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ရေစိုခံ တောက်လျှောက်ဆွဲ မာစကာ ဆေးများ ဖျော့တော့ ပေကျံနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူမ ငိုထားခဲ့ပုံရသည်။
သူမအား အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည် - "ဟ... ဟုတ်ရဲ့လား"
ယူဆိုနာက ပြတ်သားသော အသံဖြင့် "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ဖြေလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို အိမ်ပြန်ကြတာပေါ့။"
ကားထွက်သွားသည်ကို ဝူဆောင်းက သူ၏ အခန်းပြတင်းပေါက်မှနေ၍ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
ယူဆိုနာ။
သူမ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ဒုက္ခဆင်းရဲများမှာ နာကျင်ဖွယ်ရာပင်။
"အရမ်းဆိုးတာပဲ။"
မိန်းကလေးတစ်ဦး ငိုကြွေးသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် အတွေ့အကြုံ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဝူဆောင်းက သူလိုချင်သည့် အချက်အလက်များကိုတော့ အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ချွီတေးမင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အမှိုက်ပုံ ပစ္စည်း (လျှို့ဝှက်ချက်) များကို လိုချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုလူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူယုတ်မာ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ဝူဆောင်းသည် သူ၏ အိမ်သုံးကွန်ပျူတာသို့ အဝေးမှ လှမ်းဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ယနေ့ သိရှိခဲ့ရသမျှကို မှတ်တမ်းတင် စတင်တော့သည်။