အခန်း (၈၀) - <၁ မှ ၁၀ အထိ အစအဆုံး>
ဝူဆောင်းသည် ဟိုတယ်ခန်းတစ်ခုတွင် လီဆောင်းဟွန်းနှင့် ချိန်းတွေ့လိုက်သည်။
"အကူအညီပေးတာ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီအတွက်လည်း အရာရာ အဆင်ပြေသွားပါပြီ" သူက ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ပိုင်းကလည်း မင်းရဲ့မက်ဆင်ဂျာက ထုတ်ကုန်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ။ လုံခြုံရေး အင်္ဂါရပ်တွေလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ သူတို့ရဲ့ အက်ပ်ကို လက်ခံဖို့ ဆွဲဆောင်ရတာ ခက်ခက်ခဲခဲ မရှိခဲ့ပါဘူး"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ရပါတယ်။ မင်းသာ ဒီအတိုင်း အလုပ်ကြိုးစားပြီး ငါ့ကို သတင်းအချက်အလက်ကောင်းတွေ ဆက်ပေးနေမယ်ဆိုရင် အမျိုးသား पेင်စည်ရန်ပုံငွေ (National Pension plan) အတွက် KND ရဲ့ ကုန်သွယ်မှု အယ်လဂိုရီသမ်ကို ရွေးချယ်ခံရအောင် ငါ သေချာလုပ်ပေးပါမယ်" လီဆောင်းဟွန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။
ဝူဆောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ အစည်းအဝေးက တရားဝင်မဟုတ်တော့ စိတ်လျှော့ထားပါ။ ဌာနမှူးနှစ်ယောက်နဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ ရှိမှာပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
"ကဲ… ငါခိုင်းတာတွေရော ယူလာခဲ့ရဲ့လား"
ဝူဆောင်းက သူ၏ လက်ပ်တော့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီထဲမှာ ရှိပါတယ်"
"သယ်လာခိုင်းမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို သံသယဝင်နေကြတဲ့သူတွေ အများကြီးမို့လို့ပါ"
"ဟာ၊ ရပါတယ်။ အခက်အခဲ မရှိပါဘူး"
သူတို့ စကားစမြည်ပြောနေစဉ် လူနှစ်ဦးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်လာကြသည်။ သူတို့ကတော့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေးနှင့် နိုင်ငံရေးမူဝါဒ ဌာနတို့၏ ဌာနမှူးများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုင်ခုံများတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြပြီး ဝူဆောင်းကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လာကြသည်။ ဘောင်မပါသော မျက်မှန်တပ်ထားသည့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေးဌာနမှူးက ဝူဆောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။
"ဒီလူလေးလား"
လီဆောင်းဟွန်းက ဝူဆောင်းကို သူတို့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလူကတော့ ဒစ်ဂျစ်တယ်မီဒီယာဌာနရဲ့ ဌာနမှူးပါ။ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို အသာစီးရစေဖို့ အင်တာနက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ထိန်းချုပ်မယ့်သူ ဖြစ်ပါတယ်"
"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က KND ရဲ့ စီအီးအို ကန်ဝူဆောင်း ဖြစ်ပါတယ်"
"KND ဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီနာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။ သိပ်အသစ်ဖြစ်မယ် ထင်တယ်?"
"ဟုတ်ကဲ့၊ တည်ထောင်တာ သိပ်မကြာသေးပါဘူး။ ဆော့ဖ်ဝဲ ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ"
"ဒါဆို မင်းက ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်မာ တစ်ယောက်ပေါ့?"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီလိုပဲ ပြောလို့ရပါတယ်"
"အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ" စျေးကွက်ရှာဖွေရေး ဌာနမှူး ပါ့ဆော့ဟိုက လီဆောင်းဟွန်းဆီကနေ ဝူဆောင်းအကြောင်းကို ကြိုသိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း မရည်ရွယ်ဘဲ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"၂၇ နှစ်ပါ"
လီဆောင်းဟွန်းက ဝူဆောင်းဘက်ကနေ ဝင်ပြောပေးသည်။ "သူက အသက်ငယ်ပေမဲ့ အရမ်းလည်း စွမ်းရည်ရှိပါတယ်။ လာမယ့်နှစ် ရွေးကောက်ပွဲအတွက် ကျွန်တော်တို့အတွက် အဖိုးတန်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်"
"ခင်ဗျားကို ယုံကြည်ပြီး လက်ခံရမှာပေါ့လေ၊ ဒါပေမဲ့…"
ဒီအခြေအနေကို သူ လက်ခံရခက်နေသည်မှာ အလွန်ထင်ရှားသည်။ အသက်ငယ်ငယ် ပရိုဂရမ်မာလေး တစ်ယောက်ကိုလေ…
လီဆောင်းဟွန်းက ဝူဆောင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝူဆောင်းလည်း လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ပြင်ဆင်လာတာတွေကို ပြပါရစေ"
"ကောင်းပြီလေ"
ဝူဆောင်းက လာမယ့်ရွေးကောက်ပွဲအတွက် သူခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားသည်များကို ပြသလိုက်သည်။ လူမှုကွန်ရက် (SNS) ပေါ်မူတည်ပြီး ပြည်သူများနှင့် မီဒီယာများက ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ဦးချင်းစီအပေါ် ဘယ်လိုသဘောထားရှိကြတယ်ဆိုတာကို သူ ရှင်းပြခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင်မူ သူတို့ဘက်မှ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းသည် လူကြိုက်များထင်ရှားမှု အားနည်းနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
ဌာနမှူးနှစ်ဦးစလုံးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်သား ရှိနေကြဆဲပင်။ သူတို့ကြားရတဲ့ အချက်အလက်တွေကို သဘောမကျကြသလို ဝူဆောင်းကိုလည်း လုံးဝမယုံကြည်နိုင်သေးပေ။ နိုင်ငံရေးလောကတွင် အင်တာနက်ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း အရေးကြီးပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် အရာတစ်ခုအဖြစ် သူတို့ မမြင်ခဲ့ကြပေ။
လီဆောင်းဟွန်းက ဌာနမှူးနှစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုထင်ကြလဲ"
"ဒါက ကျောင်းရွေးကောက်ပွဲမှ မဟုတ်တာ။ တစ်နိုင်ငံလုံးနဲ့ဆိုင်တဲ့ အရေးကြီးပွဲပါ။ ဘယ်လိုလုပ် 'အင်တာနက် အချက်အလက်' တွေကို ယုံကြည်ရမှာလဲ။ အတင်းအဖျင်း မဂ္ဂဇင်းတွေကို ယုံတာနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး"
ဝူဆောင်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ပြည်သူ့ဆန္ဒကို ယုံကြည်တာပါ"
"ဒါတွေတော့ ငါတို့လည်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်တာနက်ပေါ်မှာ အမည်ဝှက်နဲ့ ပြောနေကြတာတွေက အများပြည်သူရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောထားကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ပါဘူး"
"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံက အရမ်းကို ခေတ်နောက်ကျနေပါပြီ။ အင်တာနက်ဆိုတာ ယခုခေတ်ရဲ့ နည်းလမ်းသစ်ပါ။ ဒီခေတ်မှာ အရာရာတိုင်းကို အင်တာနက်ပေါ်မှာ ရှာလို့ရသလို လုပ်လို့လည်း ရနေပါပြီ"
အခန်းထဲတွင် မကြုံစဖူး တင်းမာမှုများ လွှမ်းသွားသည်။ လီဆောင်းဟွန်းက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဝူဆောင်းကို ကြည့်နေသည်။
ပါ့ဆော့ဟို၏ မျက်နှာ ရဲတက်လာသည်။ "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
"အမေရိကန်သမ္မတ ဘារပ်အိုဘားမားတောင် အင်တာနက်အချက်အလက်တွေကို ယုံကြည်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီပေးချင်လို့ပါ"
လီဆောင်းဟွန်းက ဘာမှမပြောဘဲ ဆက်ကြည့်နေသည်။ ပါ့ဆော့ဟိုကတော့ ဒီအရှုံးကို လက်မခံနိုင်ဟု ခံစားရသဖြင့် ပြန်ပြီး ငြင်းခုံလေသည်။
"ဒါက အမေရိကန်မှ မဟုတ်တာ။ ကိုရီးယားလူမျိုးတွေက အမေရိကန်တွေနဲ့ တွေးခေါ်ပုံချင်း မတူဘူး။ အမေရိကန်မှာ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တာတွေက ကိုရီးယားမှာ သွားသုံးလို့ မရဘူး"
ဝူဆောင်းက ဉာဏ်ဆင်ကာ ပြန်ချေပလိုက်သည်။ "ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ သီအိုရီအရဆိုရင် အမေရိကန်နည်းပညာတွေကိုလည်း ကိုရီးယားထဲ မသွင်းလာသင့်ဘူးပေါ့။ အမေရိကန်နည်းပညာက ကိုရီးယားနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ"
ပါ့ဆော့ဟိုက လီဆောင်းဟွန်းကို ခေတ္တမျှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အကူအညီလိုချင်ပုံရသော်လည်း လီဆောင်းဟွန်းက ဘာမှမပြောဘဲ ကြားနေအနေအထားဖြင့်သာ ငြိမ်နေခဲ့သည်။
ပါ့ဆော့ဟိုက ဝူဆောင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "စီးပွားရေးနဲ့ နိုင်ငံရေးက မတူဘူး။ နိုင်ငံရေးဆိုတာ လူတွေရဲ့နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ရတာဖြစ်ပြီး စီးပွားရေးကတော့ ပိုက်ဆံရှာဖို့ပဲ"
"စီးပွားရေးဆိုတာလည်း ဖောက်သည်တွေရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ရတာပါပဲ။ အဲဒါက ပိုက်ဆံအကောင်းဆုံး ရှာတဲ့နည်းလမ်းပဲလေ"
လီဆောင်းဟွန်းက ဝင်မပါရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားက သဘောထားကွဲလွဲမှုကို သူတို့ဘာသာ ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းစေချင်သည်။ ပါ့ဆော့ဟို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဟူး…"
သူတို့က အတူတကွ လက်တွဲအလုပ်လုပ်ရမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
ဝူဆောင်းလည်း လေထုကို ပြေလျော့စေရန် အပေးအယူလုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့် အချက်အလက်တွေကို အခုလောလောဆယ်တော့ ဖြည့်စွက်အချက်အလက် တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော့်စွမ်းရည်ကို သက်သေပြပြီးမှသာ ခင်ဗျားတို့ ပိုအလေးအနက်ထား စဉ်းစားကြတာပေါ့"
နောက်ဆုံးတွင် လီဆောင်းဟွန်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဟာ၊ သင့်တော်ပါတယ်။ အဲဒီလိုပဲ စကြတာပေါ့"
အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားလေသည်။
လီဆောင်းဟွန်းက ဝူဆောင်းနှင့် သီးသန့်စကားပြောခဲ့သည်။ "ဟာ၊ ဒီနေ့တော့ မင်းတော်တော် အထင်ကြီးစရာကောင်းတာပဲ"
"ကြိုက်နှစ်သက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"ဒီအသင်းအတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါဦး"
"သေချာတာပေါ့ဗျာ။ ခင်ဗျားနဲ့ပတ်သက်သမျှ အရာရာက ကျွန်ტော့်အတွက် အရင်ဆုံးပါပဲ"
"အဲဒီလိုကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"
ဝူဆောင်းက ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ "ဘာပဲလိုလို ကျွန်တော့်ကို အချိန်မရွေး ပြောပါ"
"စကားပြောတာ တကယ့် လုပ်ငန်းရှင် တစ်ယောက်လိုပဲ။ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်နေတာလား"
ဝူဆောင်းက အသံကို တိုးလိုက်သည်။ "ဟာ၊ ခင်ဗျားကိုတော့ ဘာမှဖုံးကွယ်လို့ မရပါဘူးဗျာ။ အမှန်တော့လေ၊ ကျွန်တော် ဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်"
"မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေး အတု (MVNO) ကို ပြောတာလား"
MVNO (Mobile Virtual Network Operator) ဆိုသည်မှာ ဖောက်သည်များအား ဝန်ဆောင်မှုပေးရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်ကြိုးမဲ့ကွန်ရက် အשתင်အဆောက်အအုံ မရှိဘဲ အခြားကွန်ရက်ကို ငှားရမ်းကာ ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေး ဝန်ဆောင်မှုပေးသော လုပ်ငန်းရှင်မျိုးကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ စတုတ္ထမြောက် မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာဖို့ကို ပြောတာပါ။ လက်ရှိမှာ ကုမ္ပဏီသုံးခုက ကိုရီးယားရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဈေးကွက်ကို ချုပ်ကိုင်ထားကြတယ်။ ကျွန်တော်က စတုတ္ထမြောက် ဖြစ်လာချင်တာပါ"
"…ဗျာ?"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ စမတ်ဖုန်း ထုတ်လုပ်ရေးကလည်း အဆင်ပြေချောမွေ့နေပါပြီ။ ဖုန်းအတွက် အက်ပ်တွေကိုလည်း တီထွင်နေပါပြီ။ သာ၍ကြီးတဲ့ ဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းပါ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အားလုံးပြည့်စုံသွားပြီပေါ့။ အဲဒီလို လိုချင်တာကို ကျွန်တော့်ကို အပြစ်တင်မလားင်ဗျ"
လီဆောင်းဟွန်း၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။ ဝူဆောင်းက နောက်နေပုံမပေါ်ပေ။ "ဒါက အန္တရာယ် အရမ်းကြီးတယ်။ အောင်မြင်တဲ့အထိ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အလွန်အမင်း ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ ရှိတယ်။ အဲဒီအတွက်ကြောင့် လူအများစု မလုပ်ရဲကြတာလေ"
"အဲဒီအန္တရာယ်တွေကို ကျွန်တော် လက်ခံနိုင်ပါတယ်"
လီဆောင်းဟွန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "…ဗျာ?"
"အန္တရာယ်တွေကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒါက ခင်ဗျားအတွက်လည်း အကျိုးရှိစေမှာပါ။ လက်ရှိသမ္မတကြီး သက်တမ်းမှာ ဆက်သွယ်ရေး ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"
၎င်းမှာ သမ္မတ လီပါ့ခ်ဆောင်း၏ ရွေးကောက်ပွဲ ကတိကဝတ်များထဲမှ တစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူက ကုန်ကျစရိတ်ကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချပေးမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ကုမ္ပဏီသုံးခုက ဈေးကွက်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားချိန်တွင် ဤအရာမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် နီးပါး ခက်ခဲလှပေသည်။
"မင်းက ငါထင်ထားတာထက် အစအမား ရည်မှန်းချက် ကြီးပါလား"
"မဖြစ်သင့်ဘူးလားဗျ။ ခင်ဗျားမှာရော ကြီးမားတဲ့ အိပ်မက် မရှိဘူးလား"
လီဆောင်းဟွန်းက ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေလိုက်သည်။ ဝူဆောင်းက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအစည်းအဝေး မတိုင်မီက ဤမေးခွန်းကို မေးရန် သူ အများကြီး စဉ်းစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းသည် လီဆောင်းဟွန်းဆီမှ ရစရာရှိသည်များကို ရနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကိုကုနတ် (Coconut) အတွက် အစိုးရ စာချုပ်ကို ရခဲ့သလို အယ်လဂိုရီသမ်အတွက်ပါ ရနိုင်ခြေရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပိုမိုကြီးမားသော စာချုပ်တစ်ခုအတွက်နှင့် လီဆောင်းဟွန်းနှင့် ဆက်ဆံရေးကို အန္တရာယ်ပြုသင့်ပါသလောက်လား။
နောက်ဆုံးတွင် ဝူဆောင်းက ထိုသို့လုပ်ရကျိုးနပ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ချိုဂီချူလ်နှင့် ဒေယန်းကို ဖြိုချချင်သည်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင် ကြီးမားလာရန် လိုအပ်ပေသည်။
စတုတ္ထမြောက် ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီဖြစ်လာရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသူ အချို့ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ၂၀၁၈ ခုနှစ်တိုင်အောင်ပင် အားလုံး အရှုံးနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဝူဆောင်းကမူ အနာဂတ်အကြောင်း သိရှိထားသည့် သူ၏အသိပညာဖြင့် ဤအရာကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ခံစားရသည်။ ဝူဆောင်းက လီဆောင်းဟွန်းကို ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့ ကမ္ဘာသစ်ထဲမှာ လူသစ်တွေကို မထည့်သင့်ဘူးလို့ ထင်လို့လား"
လီဆောင်းဟွန်းက ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "အခုချက်ချင်း ဖြေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း အသင့်ဖြစ်နေပါတယ်။ စဉ်းစားလို့ ပြီးပြီဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွယ်ပေးပါ။"
လီဆောင်းဟွန်းက နှမြောတသဖြစ်နေပုံရသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
***
ကားပေါ်ရောက်သည်နှင့် ဝူဆောင်းက ကျန်းဂွမ်ချူလ်ထံ ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
"သူ့ကို မေးကြည့်လိုက်ပြီ။ သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်တာမျိုးတော့ မရှိဘူး။"
"လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
"ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ ရှိပါတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က စတင်ထူထောင်စ ကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ။ ကိုကုနတ် (Coconut) ဝန်ဆောင်မှုကိုလည်း အပြည့်အဝ မပြီးသေးဘူး၊ စမတ်ဖုန်းလည်း မပြီးသေးဘူး။ အခုလောလောဆယ်မှာ အယ်လဂိုရီသမ် ရောင်းဝယ်ရေး စနစ်ကနေ ရတဲ့ အမြတ်အစွန်း နည်းနည်းပါးပါးပဲ ရှိသေးတယ်။ လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ဖို့ အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့လည်း လိုအပ်တယ်လေ။"
"အဲဒီအတွက်တော့ မင်း စိတ်မပူနဲ့။"
"ပြီးတော့လေ၊ တကယ်လို့များ ကျွန်တော်တို့က ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် ဖောက်သည်တွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုကို သုံးကြပါ့မလား။ အကယ်၍ မသုံးကြဘူးဆိုရင် လုပ်ငန်းကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ပိုက်ဆံကုန်ကျမယ်ဆိုတာ မင်း သဘောပေါက်ရဲ့လား။"
"ကျွန်ტော့်မှာ ပိုက်ဆံ အလုံအလောက် ရှိပါတယ်။ အဲဒါအတွက် စိတ်မပူနဲ့။ ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ဖြစ်တုန်းက ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာခဲ့ရတယ်ဆိုတာ မင်းကို ငါ မပြောခဲ့ရဘူးလား။"
ကျန်းဂွမ်ချူလ်လည်း ဝူဆောင်းကို ထပ်ပြီး မတားတော့ပေ။ ဖုန်းလည်း မကြာမီ အဆက်ပြတ်သွားလေတော့သည်။