အခန်း ၆။ ငရဲတံခါးကို ပိတ်ပစ်ခြင်း
အလုပ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ဝူဆောင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ သူ့ကို လာရောက်နှောင့်ယှက်သူ မရှိတော့ပေ။ အရင်က သူလုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသော အလုပ်ခွင်သို့ ပြန်ရောက်လာရခြင်းမှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးသည်။
‘အရင်တုန်းကတော့ ဒါဟာ ခက်ခဲလွန်းခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့… အခြေအနေက မတူတော့ဘူး။’
ဒေစန်စနစ် (Daesan System) တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည့်အချိန်ကာလသည် ဝူဆောင်း၏ ဘဝတွင် အခက်ခဲဆုံးအချိန်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။
နူရီဖိုင်းနန့်စ် (Nuri Finances) အတွက် မျိုးဆက်သစ်စနစ်ကို တီထွင်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့သည် သူတို့အချင်းချင်း ‘စပါဂတ်တီကုဒ်’ (Spaghetti code) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။ ပရိုဂရမ်ကိုယ်နှိုက်ကတော့ ကောင်းကောင်းအလုပ်လုပ်သော်လည်း စပါဂတ်တီကုဒ်ဆိုသည်မှာ ပရိုဂရမ်ရေးသားသူများအနေဖြင့် ကုဒ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည့် ကုဒ်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။
အရင်တုန်းက ဝူဆောင်းသည် ကုဒ်များကို ဘာသာပြန်ရန်၊ အမှားများ (bugs) ကို ပြင်ဆင်ရန်နှင့် ပြင်ပကုမ္ပဏီများထံမှ တုံ့ပြန်ချက်များကို ထည့်သွင်းရန်အတွက် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က ဝူဆောင်းသည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသည့် ကာလဖြစ်သည်။ MFC (Microsoft Foundation Classes) ကို အသုံးပြု၍ သူလုပ်ဖူးသမျှမှာ ရိုးရှင်းသော အွန်လိုင်းကြော်ငြာသင်ပုန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
လုပ်ဆောင်ချက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီရှိသည့် HTS ပရိုဂရမ်သည် ထိုအချိန်က ဝူဆောင်းအတွက် မဖြစ်နိုင်သည့် နယ်မြေတစ်ခုလိုပင်။
‘ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကလေ။ အဲဒီတုန်းကဆိုရင် လနဲ့ချီပြီး မနက်မိုးလင်းတဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရပြီး တက္ကစီနဲ့မှ အိမ်ပြန်နိုင်တာ။ ကုဒ်တွေကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွေမှာပါ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသေးတယ်။’
ယခု ကုဒ်များကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝူဆောင်း၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်။
‘ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလို လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး။’
သူသည် ဤကုမ္ပဏီတွင် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း ဘေးထွက်ဝင်ငွေ ပိုရစေရန်လည်း ကြိုးစားရပေမည်။ ထို့အပြင် ပရိုဂရမ်းမင်း အရည်အချင်းများကိုလည်း မြှင့်တင်ရဦးမည်။ သူသည် နူရီဖိုင်းနန့်စ်၏ စနစ်ပေါ်တွင် မိမိ၏ အရည်အချင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စမ်းသပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
သူသည် မိမိ၏ လက်စားချေမှုအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ကိုယ်ပိုင် ခရစ်တိုငွေကြေး အရောင်းအဝယ်စင်တာတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ သူတို့ကို ထိပ်ဆုံးနေရာကနေ ဖြုတ်ချပစ်မည်ဟု သူ ကျိန်ဆိုထားသည်။ သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် သေခြင်းထက်ဆိုးရွားသော ဝေဒနာကို ခံစားရစေမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
‘စောင့်နေလိုက်ကြစမ်းပါ။’
ဝူဆောင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကတိပေးလိုက်သည်။
***
ညနေ ၃ နာရီ။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် စတော့ဈေးကွက်သည် ညနေ ၃ နာရီတွင် ပိတ်သည်။ ဈေးကွက်ပိတ်ချိန်ရောက်မှသာ ဝန်ထမ်းများ အသက်ရှူချောင်ကြသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်က ပက်ဂျွန်ဝူကို ကော်ဖီသောက်ပြီး ဆေးလိပ်ဖွာရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုထင်လဲ။ အဲဒီ အသစ်ဝင်လာတဲ့ကောင် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒါတွေကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာ တကယ်ပဲလား။”
ပက်ဂျွန်ဝူက ကော်ဖီကို တစ်ငုံသောက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် စစ်ကြည့်ပြီးပြီ၊ တကယ်ပဲ။ သူက တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတ်မှတ်တာကအစ၊ အမှားရှာပြင်တာအထိ အကုန်လုံးကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လုပ်သွားနိုင်တယ်။”
“ထူးဆန်းလိုက်တာ… သူလို အရည်အချင်းရှိတဲ့လူက ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကို လာလျှောက်တာပါလိမ့်။”
“သူ့ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူက… နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရထားတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့်များလား။”
“အင်း၊ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဂန်နမ်က ကုမ္ပဏီကြီးတွေထဲ ဝင်ဖို့ဆိုရင် ဆိုးလ်က ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တွေက ဘွဲ့ရမှ ဖြစ်တာကိုး။”
ပက်ဂျွန်ဝူက ကော်ဖီကို ဆက်သောက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ ဆာဗာလိပ်စာနဲ့ SVN အကောင့်အချက်အလက်တွေပါတဲ့ ဖိုင်တွေကို ဘယ်သူကမှ သူကို ပြမပေးဘူးလို့ ထင်တာပဲ… ဒါပေမဲ့ သူက အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားတယ်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…”
ယွန်ဂီဟွမ်က ဆေးလိပ်ကို အားရပါးရ ရှိုက်ဖွာလိုက်ပြီး ပျင်းရိစွာ ဖြေလိုက်သည်။
“သူက အရင်က တစ်ခေါက် လာနှုတ်ဆက်ဖူးတယ်လို့ ပြောတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ပြပေးလိုက်တာ ဖြစ်မှာပေါ့။ သူ့အရည်အချင်းကို ကြည့်ရတာ နောက်ထပ် လူအကူအညီ ထပ်ခေါ်စရာ မလိုတော့ဘူးလို့ မထင်ဘူးလား။”
ပက်ဂျွန်ဝူက ချက်ချင်းပင် သဘောမတူကြောင်း ပြသည်။
“သူက အလုပ်သင်အသစ်လေ။ ဒီနေ့တော့ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဆက်ပြီးတော့ရော ဒီလိုပဲ လုပ်နိုင်ပါ့မလား ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ အလုပ်တွေ ဘယ်လောက်များနေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ လနဲ့ချီပြီး ညမနား၊ နေ့မနား လုပ်နေခဲ့ရတာလေ။”
“သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရုံးချုပ်က လူထပ်မခေါ်ဖို့ပဲ တောက်လျှောက် ပြောနေတာ။ သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကုမ္ပဏီက အခု အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူးလေ။”
“အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် သည်းခံနေတာ။ ဒါပေမဲ့ အသစ်ဝင်လာတာမှ တစ်ယောက်တည်းလား။ ဒီလိုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။”
ယွန်ဂီဟွမ်က ဆေးလိပ်ကို ရှိုက်ဖွာလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
“ဒီလောက်လည်း မဆိုးပါဘူး မန်နေဂျာ ပက်ရယ်။ ဒီပရောဂျက်ပြီးတာနဲ့ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ထပ်ခေါ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။ ဒါကြောင့် ခဏလောက်တော့ သည်းခံပေးပါ။”
ပက်ဂျွန်ဝူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် စက္ကူခွက်ကို လုံးချေပြီး ပစ်လိုက်သည်။ သူ့ဇနီးနှင့် မွေးကင်းစကလေးကို သတိရကာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။
“ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲနော်။”
“ကတိပေးပါတယ်။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျား အတော်လေး စိတ်ရှုပ်နေပုံပဲ။”
ယွန်ဂီဟွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သဖြင့် ပက်ဂျွန်ဝူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အခြေအနေမှာ တင်းမာလာသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်က ပက်ဂျွန်ဝူ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ပင်ပန်းနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ကျော်ဖြတ်လိုက်ရင် ရုံးချုပ်က ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးမှာပါ။”
ယွန်ဂီဟွမ် ဆေးလိပ်ကို တစ်ချက်ထပ်ဖွာလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပြီ။”
“ခဏလောက်တော့ သည်းခံပေးပါ။”
ယွန်ဂီဟွမ် ရုံးခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။
***
ညနေ ၆ နာရီခွဲတွင် ဝူဆောင်း ထရပ်လိုက်သည်။
“မန်နေဂျာ၊ အိမ်ပြန်ချိန် ရောက်ပါပြီ။”
ပက်ဂျွန်ဝူက ဝူဆောင်းကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်သည်။ ဝူဆောင်းက ကင်ယောင်းဂွန်ကိုလည်း ထိုအတိုင်းပင် ပြောသည်။
“လက်ထောက်မန်နေဂျာ၊ အိမ်ပြန်ချိန် ရောက်ပါပြီ။ ဘာလို့ အိမ်ပြန်ဖို့ မပြင်သေးတာလဲ။”
ယွန်ဂီဟွမ်က စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ ပြောသည်။
“ဟေ့ကောင် အသစ်စက်စက်! မင်း ရူးနေလား။ စမ်းသပ်ကုဒ်တွေ ရေးမယ်လို့ ပြောထားတာလေ။ မင်း အဲဒါကို အပြီးသတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ကျွန်တော် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပြီးနေပါပြီ။ တစ်ပတ်အတွင်း အပြီးသတ်ပေးပါ့မယ်။ မယုံရင် ကိုယ်တိုင် စစ်ကြည့်လို့ ရပါတယ်။”
“ဘာ။”
“စမ်းသပ်ကုဒ်တွေကို ဘယ်လိုစစ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်မလား။ သင်က အထွေထွေမန်နေဂျာပဲ၊ ဒါလောက်တော့ လွယ်လွယ်လေး ဖြစ်မှာပါ။”
ဝူဆောင်း၏ စိန်ခေါ်စကားကြောင့် ယွန်ဂီဟွမ် မျက်နှာနီရဲသွားသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူမှာမူ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။ ကင်ယောင်းဂွန်က ကြားဝင်ပြောသည်။
“အဲ… အိမ်ပြန်ချိန် ရောက်တာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံး ပြန်သင့်ပြီ။ အထွေထွေမန်နေဂျာလည်း အိမ်ပြန်သင့်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အားလုံး စောစောပြန်ပြီး မိသားစုနဲ့အတူ ညစာ စားကြတာပေါ့။”
ကင်ယောင်းဂွန်၏ အရိပ်အမြွက်ကြောင့် ပက်ဂျွန်ဝူလည်း ထရပ်လိုက်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ်က သူ့ကိုကြည့်ပြီး မေးသည်။
“မန်နေဂျာ ပက်၊ ဒီနေ့က အမှားတွေကို အကုန်ပြင်ပြီးပြီလား။ ပြင်ပကုမ္ပဏီက တောင်းဆိုထားတာတွေကော။ ဒီနေ့အပြီး ပြင်ရမှာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။ ဒါမှမဟုတ် မနက်ဖြန်ကစပြီး ညအိပ်အလုပ်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာလား။”
ဝူဆောင်းက သူတို့အစား ဝင်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ အမှားတင်ပြချက်ထဲက အမှတ် ၄၃၊ ၄၄၊ ၄၅ နဲ့ ၄၆ ကို မနက်ဖြန်ကျရင် အတူတူ လုပ်လို့ရပါတယ်။ ဘယ်သူမှ တောင်းဆိုစာ မရေးရသေးဘူးလေ။ အဲဒါကို ရှင်းဖို့ မနက်ဖြန် ပြင်ပကုမ္ပဏီနဲ့ အစည်းအဝေးလုပ်ဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။”
ဝူဆောင်းက သူ၏ လက်ဆွဲအိတ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
“အထွေထွေမန်နေဂျာအနေနဲ့ အဲဒီအစီရင်ခံစာကို ရှင်းပြပေးနိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ သင်က ကျွန်တော်တို့ထက် ပိုနားလည်မှာ သေချာပါတယ်။ အကယ်၍ ရှင်းပြနိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ တီထွင်မှု တောင်းဆိုချက်တွေ ဘယ်တော့ပြီးမလဲဆိုတဲ့ အချိန်ဇယားကို ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်။ ပက်ဂျွန်ဝူလည်း ကျွန်တော့်စကားကို သဘောတူမယ် ထင်တယ်။ မဟုတ်လား။”
ဝူဆောင်း၏ မမျှော်လင့်ထားသော မေးခွန်းကြောင့် ပက်ဂျွန်ဝူ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
“အ-ဟုတ်။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။”
ဝူဆောင်းက ရုံးခန်း၏ အတွင်းထောင့်တွင် ထိုင်နေသော ယွန်ဂီဟွမ်ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဒီလောက်ပါပဲ။ မနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြမယ်။”
ဝူဆောင်းနောက်သို့ ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့ အမြန်လိုက်ပါသွားကြသည်။ ယွန်ဂီဟွမ် တစ်ခွန်းမှ မပြောလိုက်ရခင်မှာပင် ထိုသုံးယောက်မှာ ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။