အခန်း (၅၄) - ဆီယက်တဲလ်၊ နယူးယောက်နှင့် ဆီလီကွန်ဗေလီ (ဒုတိယပိုင်း ပြီးဆုံးခြင်း)
ဝူဆောင်း တစ်ယောက် ထွက်လာပြီးနောက် ခုံတန်းလေးတစ်ခုတွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ သွားလာနေကြသော လူများကို ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။
ရွှေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်များ။
ညိုမှောင်သောဆံပင်ပိုင်ရှင်များ။
စင်းနေသောဆံပင်များ။
ကောက်ကွေးနေသောဆံပင်များ။
ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ လူအမျိုးမျိုးတို့ လမ်းလျှောက်သွားလာနေကြသည်။ ဝူဆောင်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အပြုံးဖြင့် စဉ်းစားလိုက်သည်။
‘ငါ့ကိုကြည့်စမ်း၊ အခု ဘယ်ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ။’
သူသည် ပြီးခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း အနားယူချိန်မရှိဘဲ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ များပြားလှသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် ပို၍ပင် အောင်မြင်လာမည်ကို သူသိသည်။
ဝူဆောင်းသည် ခဏတာမျှ အလုပ်ကိစ္စများကို မေ့ထားကာ ရှုခင်းကို ခံစားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဆီယက်တဲလ်မြို့၏ ညဘက်ရှုခင်းမှာ အလွန်ပင် လှပပေသည်။
“ဆီယက်တဲလ်မှာ နာမည်အကြီးဆုံး နေရာကတော့ Space Needle ပါပဲ။ အဲဒီကနေ ကြည့်ရတဲ့ ရှုခင်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲဗျာ။”
ဝူဆောင်း နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဂိုယောင်ဂျွန် ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဟုတ်လား။”
“ခင်ဗျားက လွတ်လပ်သော အလွတ်သဘော (Freelancer) လုပ်ကိုင်နေသူလို့ ပြောတယ်နော်။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“ဒေယန်းမှာ ဝင်လုပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား။”
“ဒေယန်း ဟုတ်စမ်း။ ဒေယန်း… ဟားဟား။”
ဝူဆောင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ ဂိုယောင်ဂျွန်က ၎င်းကို လက်ခံခြင်းပင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆက်ပြောလေသည်။
“ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ အကောင်းဆုံး ကုမ္ပဏီတွေထဲက တစ်ခုပါ။ အဲဒီမှာ လုပ်ရတာကို ခင်ဗျား သဘောကျမှာပါ။”
“ဘောနပ်စ်အပါအဝင် တစ်နှစ်လုပ်ခလစာက ဘယ်လောက်လဲ” ဟု ဝူဆောင်းက စဉ်းစားမနေဘဲ မေးလိုက်သည်။
ဂိုယောင်ဂျွန် အံ့သြသွားပုံရသည်။ သူ နှောင့်နှေးပြီး ဖြေရခက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူဆောင်းက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရှိလစာ နှစ်ဆကို ပေးမယ်ဆိုရင် ဒေယန်းကနေ ထွက်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီ လာပူးပေါင်းဖို့ စိတ်ဝင်စားလား။”
“ဗျာ။”
“ဆဲလ်ဖုန်းတွေ တီထွင်ဖန်တီးရာမှာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ခင်ဗျားလိုလူမျိုးကို ကျွန်တော် တကယ် လိုအပ်နေတာဗျ။”
“ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ အလွတ်သဘောလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေသူလို့ ထင်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ငှားချင်တယ်လို့ ပြောနေတယ်။ ဘာမှန်းကို နားမလည်နိုင်ဘူးဗျာ……”
“ကျွန်တော့်အခြေအနေကို သေချာ မရှင်းပြမိလို့ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ အလွတ်သဘော လုပ်ကိုင်သူ တစ်ယောက် ဟုတ်တာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အမျိုးမျိုးကို ပုံစံစုံ လုပ်ကိုင်နေတဲ့သူပါ။” ဂိုယောင်ဂျွန်မှာ နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားသည်။ “ကျွန်တော်က လုပ်ငန်းတစ်ခုတည်းမှာပဲ ပိတ်မိမနေဘဲ အမျိုးမျိုး လုပ်တတ်လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အလွတ်သဘော လုပ်ကိုင်သူလို့ပဲ ခေါ်တာပါ။”
---------------------------------------------------------------
ဂိုယောင်ဂျွန် တစ်ယောက် နားလည်နိုင်ရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ Amor ကတော့ တကယ်ကို ကျရှုံးမှာပါလို့ ကျွန်တော် ပြောရလိမ့်မယ်။ ဒေယန်းဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် ပြန်ងုចထောင်လာပြီး တခြားထုတ်ကုန်တစ်ခုကို ထုတ်လုပ်နိုင်မှာပါ။” ဝူဆောင်းက နောက်စာကြောင်းကို အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျရှုံးမှုအတွက် ဘယ်သူက တာဝန်ယူရမှာလဲ။ သူတို့ရဲ့ နောက်ထပ် ပရောဂျက်အတွက် ဘယ်သူတွေက ကျွန်ခံပြီး အလုပ်လုပ်ပေးရမှာလဲ။”
ဒေယန်းသည် မြင့်မားသော လစာများကြောင့် နာမည်ကြီးသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလကားရကြသည် မဟုတ်ပေ။ ဒေယန်းရှိ ပျမ်းမျှအလုပ်ချိန်မှာ တခြားမည်သည့် ကုမ္ပဏီထက်မဆို ပို၍ များပြားသည်။
“ကျွန်တော် ဆက်ရှင်းပြစရာတောင် လိုသေးလို့လား။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက် ပိုသိမှာပါ။”
ဂိုယောင်ဂျွန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဆဲလ်ဖုန်းတစ်လုံး ထုတ်လုပ်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ထင်ထားတာထက် ပိုခက်ခဲပါတယ်။”
“လွယ်ကူတဲ့ အရာဆိုလို့ ဘာများရှိလို့လဲ။ မှတ်ထားပါ၊ အန်ဒီ ရူဘင် (Andy Rubin) ဆိုရင် လူ (၈) ယောက်တည်းနဲ့ Android ကို တီထွင်ခဲ့တာလေ။ ကျွန်တော့်လူတွေနဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ARM နဲ့ Qualcomm လို့ နည်းပညာကုမ္ပဏီငယ်လေးတွေရဲ့ ပုံစံကို လိုက်နာဖို့ အစီအစဉ်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နည်းပညာအသစ်တွေ ဖန်တီးပြီး မူပိုင်ခွင့် (Patents) ယူကြမယ်။ အမှန်တကယ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုကိုတော့ Foxconn လို တခြားကုမ္ပဏီတွေကို ပြင်ပကုမ္ပဏီများသို့ တာဝန်လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်း (Outsource) လုပ်မှာပါ။”
Blue S ကျရှုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန်အမင်း ရှိနေသည်ကို ဝူဆောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် အရန်အစီအစဉ် (Plan B) တစ်ခုကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အနာဂတ်၏ နည်းပညာများကို သူ သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးအတွက် မူပိုင်ခွင့် (Patents) ရယူရန် သူ စီစဉ်ထားသည်။ ဆဲလ်ဖုန်း လုပ်ငန်းသာ ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင်တောင် ထိုမူပိုင်ခွင့်များ တစ်ခုတည်းနှင့်တင် သိသာထင်ရှားသော အမြတ်အစွန်းများကို ထွက်ပေါ်လာစေမည် ဖြစ်သည်။
ဂိုယောင်ဂျွန်က ဝူဆောင်းပြောသည်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“လူတိုင်းက နောက်ထပ် ARM ဖြစ်လာချင်ကြတာချည်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လက်တွေ့မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်လေ။ ခင်ဗျားရဲ့ အရည်အချင်းက သူတို့ထက် သာလွန်တယ်လို့ တကယ် ထင်လို့လား။” ဂိုယောင်ဂျွန်က သံသယဝင်နေဆဲပင်။
ဝူဆောင်းက ချက်ချင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်မှာ ရန်ပုံငွေရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အောင်မြင်မယ့် နည်းပညာသစ်တွေကို ရှာဖွေနိုင်တဲ့ အမြင်လည်း ရှိတယ်။ အန်ဒီ ရူဘင်ရဲ့ Android တောင်မှ Google ကို မဆက်သွယ်ခင်က တခြား ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ ပယ်ချတာကို ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါသလား။ ပြီးတော့ Android ကို ဖန်တီးဖို့ တီထွင်သူ (၈) ယောက်ပဲ လိုအပ်ခဲ့တာပါ။ ကုမ္ပဏီကြီးတွေမှာ အားသာချက်တွေ ရှိပေမဲ့ အောင်မြင်တဲ့ အကြံဉာဏ်တွေကို သူတို့တွေချည်းပဲ ထုတ်ဖော်နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒေယန်းလို ကုမ္ပဏီအချို့မှာဆိုရင် ပရိုဂရမ်ရေးဆွဲခြင်းအကြောင်း ဘာမှမသိဘဲ အမြဲတမ်း တုံးအတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချတတ်တဲ့ အမှုဆောင်အရာရှိတွေတောင် ရှိနေပါသေးတယ်။”
ဂိုယောင်ဂျွန်သည် ဝူဆောင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဝူဆောင်း၏ ပြောစကားကို ထောက်ခံမိသည်။ သူ၏ကုမ္ပဏီမှ တီထွင်သူများ၏ ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်များမှာ ပရိုဂရမ်ရေးဆွဲခြင်းကို နားမလည်ကြသော အထက်လူကြီးများ၏ လျစ်လျူရှုမှုကို ခံရတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခဲ့ပါ။ ခင်ဗျားလို အတွေ့အကြုံမျိုးနဲ့ဆိုရင် လက်ရှိလစာရဲ့ နှစ်ဆကို ကျွန်တော်တို့ ပေးနိုင်ပါတယ်။ စာချုပ်ကိစ္စတွေကိုတော့ နောင်ကျရင် အသေးစိတ် ထပ်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့လေ……”
“ကျွန်တော် ဘာတွေလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။”
“ခင်ဗျားက Daeyang System ရဲ့ IM ဌာနက မန်နေဂျာတစ်ယောက်လေ။ ပြီးတော့ MS MVP အဖြစ် ရွေးချယ်ခံထားရသူ။ ခင်ဗျားက ထူးချွန်တဲ့ ပရိုဂရမ်မာ တစ်ယောက်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားနေတာပဲ။”
ဂိုယောင်ဂျွန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဝူဆောင်း ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ သူသည် Windows Mobile OS အတွက် ပင်မ တီထွင်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဝူဆောင်းက စကားကို အမြန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “နာမည်မရှိတဲ့ ပရိုဂရမ်မာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကော်ပိုရိတ်လောကထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် အသိအမှတ်ပြု ခံချင်တာလား။ ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ နာမည်ကတ်ပြားပဲ။ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါ။”
ဝူဆောင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ထွက်သွားလေသည်။
---------------------------------------------------------------
ဆာမစ် (Summit) ပွဲ၏ ဒုတိယမြောက်နေ့။
ဂိုယောင်ဂျွန်သည် ဝူဆောင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဆွေးနွေးပွဲများစွာကို တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အခြားတီထွင်သူများနှင့်လည်း ချောမွေ့စွာ ဆွေးနွေးပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
ဂိုယောင်ဂျွန်ကို အရှိန်အဝါ အလွန်ဆုံး သက်ရောက်စေခဲ့သည်မှာ ဝူဆောင်းကိုယ်တိုင်လည်း “အိုင်အိုတီ (IoT) ၏ အနာဂတ်” (The Future of IoT) ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အပိုင်းတစ်ခုတွင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းသည် စင်ပေါ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော့်နာမည် အာရွန်ကန် (Aaron Kang) ပါ။ ကိုရီးယားက လာခဲ့တာပါ။ ဒီဆွေးနွေးပွဲလေးကတော့ အံ့အားသင့်စရာလေး တစ်ခု ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာပြီးမှ မိုက်ခ်ရိုဆော့ဖ် (Microsoft) ကို ဒီဆွေးနွေးပွဲအတွက် အကြံပြုခဲ့တာဖြစ်လို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်စွဲစာအုပ်လေးတွေထဲမှာ ဘာအချက်အလက်မှ တွေ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။” ဝူဆောင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ကြိုတင်အသိပေးဖို့ အချိန်မရခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အသုံးဝင်တဲ့ ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။ ကဲ... စကြရအောင်ပါ။”
ဝူဆောင်းသည် သူ၏အိတ်ထဲမှ ပီစီဘီ (PCB) ဘုတ်ပြား လေးခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ဒီဟာတွေက ဘာတွေလဲဆိုတာ ဘယ်သူ့မှာ သိရှိထားမလဲတော့ မသိဘူးဗျ။ ဒါကတော့ Android နဲ့ အရမ်းဆင်တူတဲ့ Arduino လို့ခေါ်တဲ့ အရင်းအမြစ်ဖွင့် ဟာ့ဒ်ဝဲ (Open-source hardware) တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။”
အာဒူနို (Arduino)။
၎င်းသည် အပြန်အလှန် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းများကို ဖန်တီးအသုံးပြုနိုင်ရန် အထောက်အကူပြုသည့် အရင်းအမြစ်ဖွင့် အီလက်ထရောနစ် ရှေ့ပြေးပုံစံ ဖန်တီးရာစင်မြင့် (Open-source electronics prototyping platform) တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်းက ဘုတ်ပြားများကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အပူချိန် အာရုံခံကိရိယာတွေကို အယ်လ်စီဒီ (LCD) နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားပါတယ်။ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ Arduino ရဲ့ အပူချိန်ကို ပထမ လက်ပ်တော့ဆီ ပို့ဆောင်ပေးပါမယ်။ ပြီးရင် အပူချိန်ကို ਸင်တီဂရိတ် (Celsius) ကနေ ဖာရင်ဟိုက် (Fahrenheit) ကို ပြောင်းလဲပေးမှာပါ။ ဒီအပူချိန်ကို Arduino ရဲ့ အယ်လ်စီဒီ ရှေ့မှာ အခါခါ ပြသပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။”
အပူချိန်သည် အယ်လ်စီဒီ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကင်မရာသည် အယ်လ်စီဒီဆီသို့ ဇူးမ်ဆွဲသွားပြီး ဧရာမ ဖန်သားပြင်ကြီးပေါ်တွင် နံပါတ်များကို ပြသပေးလိုက်သည်။
-A Arduino။ ၂၅ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်၊ ၇၇ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်။
-B Arduino။ ၂၄ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်၊ ၇၅.၂ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်။
၎င်းတို့မှာ ဘေးချင်းယှဉ်တင်ထားသော အာဒူနို နှစ်ခု၏ အယ်လ်စီဒီများပေါ်ရှိ နံပါတ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဝူဆောင်း တစ်ယောက် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ သရုပ်ပြနေသည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြပေ။ ပျင်းရိနေကြသကဲ့သို့ ပาวာထိုးနေသူများပင် ရှိကြသည်။
“အခုတော့ ကျွန်တော် တီထွင်ထားတဲ့ MQTT ပရိုတိုကော (MQTT protocol) ကို သုံးပြီး ဒုတိယ လက်ပ်တော့မှာလည်း ဒီလိုပါပဲ ဆက်လုပ်ပြပါမယ်။”
-C Arduino။ ၂၄ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်၊ ၇၅.၂ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်။
-D Arduino။ ၂၅ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်၊ ၇၇ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်။
ရလဒ်များမှာ အတူတူပင် ဖြစ်ကြသည်။
“ခင်ဗျားတို့အားလုံး အခုဆိုရင် ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်နေရတာလဲလို့ တွေးနေကြမှာပါ။ ဒီလူ ဘာလုပ်နေတာလဲပေါ့။” အချို့က ရယ်မောကြသည်။ ဝူဆောင်းက အပြုံးလေးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဟားဟား။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို အခုချက်ချင်း ပြသပေးပါမယ်။ သေချာလေး ကြည့်ပေးကြပါဗျ။”
ဝူဆောင်းသည် ဝင်းဒိုး တာ့စ်မန်နေဂျာ (Window Task Manager) ကို ကလစ်နှိပ်ကာ ဖွင့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ဒီနေရာကို ကလစ်နှိပ်လိုက်ရင် ပီစီ (PC) ရဲ့ စီပီယူ (CPU) နဲ့ မမ်မိုရီ (Memory) သုံးစွဲမှုကို မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ အခုတော့ စက်ပေါင်း ၂၀၀ ချိတ်ဆက်ထားတယ်လို့ သူထင်သွားအောင် ကျွန်တော် လုပ်ပြပါမယ်။ ဒါကတော့ နံပါတ်တစ် ပီစီပါပဲ။”
ရုတ်တရက် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်တန်းကြီး ရ့ှိန်းတက်လာပြီး မမ်မိုရီသုံးစွဲမှု ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်ကို ပြသလိုက်သည်။ ပရိသတ်များလည်း စတင် စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။
“ဝိုး၊ သုံးစွဲမှု အရမ်းများတာပဲ။ ကဲ... အခု ဒုတိယ ပီစီမှာ MQTT ပရိုတိုကောကို သုံးပြီး အခုနလိုပဲ ဆက်လုပ်ပြပါမယ်။”
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အစိမ်းရောင်တန်းမှာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိသာ တက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကျသွားသည်။ သတင်းစကားမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားနေသည်။ ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“အိုင်အိုတီ (IoT) ရဲ့ အနာဂတ်က တောက်ပပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက စက်ပစ္စည်း ရာပေါင်းများစွာ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်အောင် များပြားလှတဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ကြမလဲ ဆိုတာပါပဲ။ လက်ရှိစနစ်က လုံလောက်ပါ့မလား။”
မည်သူမျှ ဖြေဆိုခြင်း မရှိကြပေ။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝူဆောင်းက အလွန်ပင် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်အထင်တော့ မလုံလောက်ဘူး ထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပရိုတိုကောအသစ်က အဖြေတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ ကဲ... မေးခွန်းတွေ ရှိရင် မေးနိုင်ပါတယ်။”
များပြားလှသော လူတို့က လက်များကို မြှောက်ထောင်လာကြတော့သည်။