အခန်း (၃၃) <ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူများ ကွန်ဖရင့်>
“ဟေ့ကောင် ဝူဆောင်း၊ ဟေ့ကောင်!”
ဝူဆောင်း အဓိကဝင်ပေါက်ကနေ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာတုန်း သူ့ကို လှမ်းခေါ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။
“အော်၊ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒီမှာ ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ?”
“ဒီဆွေးနွေးပွဲကို လာတက်ကြတာပေါ့ကွ။ မင်းရောပဲလား?”
“အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူးဗျ။”
“အဲ့ဒီကားကျတော့… အခု မင်းပဲ မောင်းနေတာလား?” ပက်ဂျွန်ဝူက မနာလိုဟန်ဖြင့် မေးလာသည်။
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မိုက်လှချည်လား! ဂျန်ဂွမ်ချူလ်ဆီက… ဟုတ်တယ်မလား?”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ယွန်ဂီဟွမ်ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“အော်၊ မင်းလည်း ရောက်နေတာကိုး”
“ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒီဆွေးနွေးပွဲက ငါတို့အတွက် တော်တော်လေး အကျိုးရှိမယ်လို့ ထင်တယ်”
ဝူဆောင်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့ ခင်ဗျားတို့က ဘယ်ဆွေးနွေးပွဲတွေကို သွားတက်ကြမှာလဲ?”
“ချန်ဂျောင်း သွားချင်တာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါလိုက်မှာပါ” ပက်ဂျွန်ဝူက ဦး선 ဖြေလိုက်သည်။
ယွန်ဂီဟွမ်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ “လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က GUI Test Tool အကြောင်း ပြောပြဖူးတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အဲ့ဒါကို အရင်ဆုံး သွားတက်ဖြစ်မယ် ထင်တယ်”
ဝူဆောင်း တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟုတ်လား?”
ထိုစဉ် ဝူဆောင်းသည် ချာယောရွန်အပါအဝင် အခြားသော အထက်တန်းကျောင်းနေဖက်ဟောင်းများ ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ “ဝူဆောင်း၊ မင်း… ဒီမှာလည်း ရှိနေတာကိုး”
“ဟာဟား၊ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီပေါ့။” ရုတ်တရက် ဝူဆောင်း၏ ဖုန်း မြည်လာသည်။ “အင်း၊ ရောက်ပြီ။ ဟုတ်ကဲ့၊ အခု သွားလိုက်မယ်”
ဖုန်းပြောပြီးနောက် ဝူဆောင်းက အမြန်လျှောက်လာခဲ့ပြီး ကျန်လူတွေက နောက်က လိုက်လာကြသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဘာတွေများ အဲ့လောက် အရေးတကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ?”
ယွန်ဂီဟွမ်က ပက်ဂျွန်ဝူကို ချော့မော့လိုက်သည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့လည်း သွားရမှာပဲဟာကို”
လူတိုင်း ဟိုတယ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြပြီး ဝူဆောင်းက လူအုပ်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
***
ဝူဆောင်းသည် စာတမ်းဖတ်ကြားမည့်သူများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အခန်းဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသည့် မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
‘ဟုန်ဆូបုမ်?’
သူ့ကို လူကြိုက်များသော chat app တစ်ခုဖြစ်သည့် Coconut ၏ တည်ထောင်သူအဖြစ် လူသိများသည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်ရောက်လျှင် ကိုရီးယားနိုင်ငံ၌ အသုံးပြုသူ သန်း ၄၀ ကျော် ရှိလာလိမ့်မည်။ ဟုန်ဆូបုမ်သည် အိုင်တီနယ်ပယ်မှ လူတိုင်း ဖြစ်ချင်ကြသည့် စံပြပုံစံပင်တည်း။
‘ဒါပေါ့။ သူက မိုဘိုင်းအက်ပ်တွေရဲ့ အနာဂတ်အကြောင်း တင်ပြဆွေးနွေးဖို့ ရှိနေတာပဲ’
ဟုန်ဆូបုမ်သည် စိုစွတ်သော သဘက်ဖြင့် လက်များကို သုတ်နေသည်။ လွန်လာမည့် ၁၀ နှစ်အတွင်း သူသည် ကိုရီးယားအိုင်တီလုပ်ငန်းစုကြီး၏ မျက်နှာစာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဝူဆောင်း၏ ရင်ဘတ်ထဲမှာ တဒိတ်ဒိတ်နှင့် ခုန်လာသည်။ သူသည် ဟုန်ဆូបုမ်ထံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး လက်ဆွဲရန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ”
ဟုန်ဆូបုမ်က အံ့သြတကြီး မော့ကြည့်လာသည်။
“ဟင်… ကျွန်တော့်ကိုလား?”
“ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အားပေးသူတစ်ယောက်ပါ၊ ဒီမှာ လာတွေ့ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်”
“အော်… ခင်ဗျား မှားနေပြီ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က နာမည်ကြီး လူတစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ”
“ဟာဟား၊ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူးပေါ့ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် ဖြစ်လာမှာပါ။ အဲ့ဒီလို ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်”
“အာ… ဟုတ်ကဲ့ပါ…”
“ခင်ဗျား လုပ်လက်စ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်သွားလိုက်ပါ”
“အာ… ဟုတ်ကဲ့… လား?”
ဟုန်ဆូបုမ်က ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူသည် ဝူဆောင်းကို သံသယအပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ဝူဆောင်းက ခဏမျှ တွေးလိုက်သည်။
‘ငါသာ Coconut ကို ဖန်တီးခဲ့ရင်ရော အဲ့လောက်အထိ လူကြိုက်များလာမလား?’
အက်ပ်ကို ဖန်တီးရတာ မခက်ခဲလှသော်လည်း ထုတ်ကုန်တစ်ခု အောင်မြင်ဖို့ဆိုသည်မှာ ဖန်တီးရုံ သက်သက်နှင့် မလုံလောက်ပေ။ အောင်မြင်မှုရရှိရန် နောက်ထပ် တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်လိုအပ်သည်။
‘ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လုပ်နေတာထက် ဒီပရောဂျက်ထဲမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်တာက ပိုပြီး စိတ်ချရမယ်’
လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရင်း ဟုန်ဆូបုမ်က ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်။
“အမ်… ကျွန်တော့်လက်ကို အခု လွှတ်ပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ?”
ဝူဆောင်းက လက်ကိုလွှတ်လိုက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။
“ဟာဟား၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ နံပါတ်တစ် ပရိသတ်လေ။ ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကတ်ပြားလေး ပေးလို့ရမလား?”
ဟုန်ဆូបုမ်သည် စကားမပြောဘဲ ကတ်ပြားတစ်ရွက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
- Nexter ဖောက်သည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အဖွဲ့ ၁။
- အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟုန်ဆូបုမ်။
အတိတ်က ဝူဆောင်း မှတ်မိနေသည့်အတိုင်းပင်။ နောင်အနာဂတ်တွင် Coconut ကို အကြီးဆုံး ပေါ်တယ်ဆိုက်ဖြစ်သော Nexter မှ ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူ အချို့က တည်ထောင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လိမ်ညာပြီး အောင်မြင်လာသူ ဝူဆောင်းနှင့် မတူဘဲ စစ်မှန်သော ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဝူဆောင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော လူများကို အလွန်တရာ လေးစားသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ ထပ်ပြီး စကားပြောချင်ပါသေးတယ်”
ဟုန်ဆូបုမ်က သဘက်တစ်ထည်ဖြင့် လက်ကို ဆက်သုတ်နေစဉ် ဝူဆောင်းသည် ထိုင်ခုံလွတ်တစ်ခု ရှာရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
ဝူဆောင်းသည် သူស្គាល់သောသူ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိမလားဟု ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက် လှည့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ရသဖြင့် စိတ်ပျက်သွားစဉ် မိုက်ခရိုဆော့ဖ် (Microsoft) မှ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးက သူ့ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
“ရောက်လာပြီပဲ”
လီဆึงဝ៉ុန်။
သူတို့သည် ကွန်ဖရင့်အကြောင်း ဆွေးနွေးရန် ယခင်က တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံဖူးကြသည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟာဟား။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် အသုံးဝင်မယ့်သူ ဖြစ်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ ခင်ဗျား စိတ်ပူစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ အမေရိကန် ရုံးချုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ ပလပ်ဂင် (plugin) ကို သဘောကျနေတယ်။ ဒီနွေရာသီမှာ ကျင်းပမယ့် MVP Global Summit ကိုလည်း ခင်ဗျားကို ဖိတ်ချင်နေကြတယ်”
MVP Global Summit။
၎င်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှ အသိအမှတ်ပြုခံထားရသော ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူများ တွေ့ဆုံကြသည့် အစည်းအဝေးပွဲ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် တက်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်”
“ခင်ဗျားသာ အလုပ်အကိုင် တစ်ခုခု ရှာနေမယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အသိပေးပါ။ ဒီမှာက ခင်ဗျားအတွက် အမြဲတမ်း တံခါးဖွင့်ထားပါတယ်”
ဝူဆောင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ဒေးဆန်း (Daesan) သည် သူတစ်ပါးလက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရမည့် နောက်ဆုံးနေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားရေး လုပ်ငန်းစဉ်ဆိုင်ရာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသည့် ပရောဂျက် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူ အလုပ်ထွက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ လีဆึงဝ៉ុန်က ဝူဆောင်းနှင့် အချိန်ဇယားကို အတည်ပြုလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ ဆွေးနွေးပွဲက နေ့လယ်စာစားချိန် မတိုင်ခင်လေးမှာပါ။ ပြီးသွားတာနဲ့ ဟိုတယ်မှာ အခမဲ့ နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ပြီးမှ ပြန်လို့ရပါတယ်။ ကံကောင်းပါစေဗျာ”
လီဆึงဝ៉ុန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူဆောင်းသည် သူ၏ တင်ပြချက်များကို ပြန်စစ်ဆေးရန် လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
***
ယွန်ဂီဟွမ်က ချာယောရွန်ကို မေးလိုက်သည်။
“ဒီမှာ ပြီးသွားရင် GTT ဆွေးနွေးပွဲကို သွားကြမယ်လေ။ မင်းရော ဘယ်လိုလဲ?”
ချာယောရွန် မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ ‘GUI Test Tool နှင့် Agile နည်းစနစ်’ အကြောင်းကို ပြောနေတာ ဖြစ်ရမည်။ သူမ၏ ကျောင်းနေဖက်ဟောင်းများက မသိကြပုံရသော်လည်း ချာယောရွန်ကတော့ ဒီဆွေးနွေးပွဲမှာ စာတမ်းဖတ်မယ့်သူ့နာမည်ကို မှတ်မိနေသည်။
ကန်ဝူဆောင်း။
သူတို့အားလုံး သိတဲ့ ဝူဆောင်းနဲ့ လူချင်း တူလိမ့်မယ်လို့ သူမ သံသယဝင်မိသည်။
“ငါကလေ…”
သူမသည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ရန်ဂျុងဆုကို လှည့်မေးလိုက်သည်။
“‘Visual studio A-Z’ က ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ အဲ့ဒါက ငါတို့ မကြာခဏ သုံးရမယ့်ဟာလေ”
ချာယောရွန် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဖြစ်နေသည်။ အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ ဝူဆောင်း ဟုတ်မဟုတ် သူမ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ချင်နေသည်။ ရန်ဂျុងဆုက ချာယောရွန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
‘သူ ငါ့ကို သဘောကျနေတာ သေချာပါတယ်။ ငါနဲ့ အချိန်ဖြုန်းချင်ရင် အတူတူ ဆွေးနွေးပွဲသွားဖို့ တောင်းဆိုနေမယ့်အစား တန်းပြောလိုက်ရောပေါ့’
ရန်ဂျុងဆု တိတ်တဆိတ် ပြုံးစစ ဖြစ်သွားသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက ဒါကို မြင်တော့ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ဒီကောင်က အန္တရာယ်ရှိတဲ့ကောင်မှန်း သူ ခံစားမိလိုက်သည်။
“ငါကတော့ Agile နည်းစနစ် ဆွေးနွေးပွဲကိုပဲ တက်တော့မယ် ထင်တယ်”
ချာယောရွန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တဲ့အခါ ယောက်ျားလေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ အားလုံးက ထောက်ခံကြသည်။ အခြား မိန်းကလေးတွေက မျက်စောင်းထိုးကြသော်လည်း သူတို့ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ပက်ဂျွန်ဝူက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“အင်းလေ၊ အဲ့ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ။ သွားကြစို့”
ပက်ဂျွန်ဝူက ဝူဆောင်းကို အရင်ဆုံး သတိထားမိလိုက်သည်။
“ဟေ့ကောင်၊ သူက ဘာလို့ ဟိုမှာ သွားရပ်နေတာလဲ?”
ယွန်ဂီဟွမ်က စင်ပေါ်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်သူ့ကိုလဲ?”
“မင်း မမြင်ဘူးလား? ဟိုမှာလေ ဝူဆောင်းလေ”
ပက်ဂျွန်ဝူက လက်ပ်တော့နှင့် မိုက်ခရိုဆော့ဖ်ကို စစ်ဆေးနေပြီး စင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည့်လူကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“တကယ်ကြီး သူပဲဟေ့။ သူများက ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ?”
“အလုပ်သမား သွားလုပ်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကုမ္ပဏီငယ်လေး တစ်ခုမှာ လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံလည်း သေချာမရတော့ အလုပ်ခွင်နောက် တစ်ခု ထပ်လိုနေတာ မထူးဆန်းပါဘူးကွာ”
ချာယောရွန်လည်း ရှေ့ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
‘ငါထင်တာ မှန်တာပဲ’
သူ့အထင် မှန်ပေသည်။ ဝူဆောင်းသည် မိုက်ခရိုဆော့ဖ်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်နာမည် ကန်ဝူဆောင်း ဖြစ်ပြီး ဒီနေ့ GUI Test Tool နဲ့ Agile နည်းစနစ်အကြောင်းကို တင်ပြဆွေးနွေးပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်”
ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ယွန်ဂီဟွမ်တို့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး ချာယောရွန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
***
ချာယောရွန်၏ ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည်။
သူ့ကို သဘောကျနေဆဲမို့လား?
မဟုတ်ပါ။
သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို လေးစားလို့လား?
မဟုတ်ပါ။
မနာလိုဖြစ်လို့လား?
မဟုတ်ပါ။
သူမ ဘာတွေ ခံစားနေရမှန်း သူမကိုယ်တိုင် မသိတော့ပေ။ သူမ၏ ပါးပြင်များ နီရဲလာသည်။ ရန်ဂျុងဆုက သူမကို ခပ်စပ်စပ် အကြည့်တွေ ဆက်ထိုးနေသည်။
‘ငါ သူနဲ့ အမြန်ဆုံး တစ်ယောက်တည်း အချိန်ဖြုန်းရမယ်။ ဒီနေ့ အိမ်ပြန်လိုက်ပို့ဖို့ ကမ်းလှမ်းရမယ်’
ချာယောရွန်ကတော့ သူ့ကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်ပေ။
“ဟာဟား၊ ဒီလောက် လူတွေ များပြားလာမယ်လို့ မထင်ထားမိပါဘူး။ အသိပညာ ဗဟုသုတတွေ ရစေဖို့ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးပါမယ်။ နောက် စလိုက်ဒ်ပါ ခင်ဗျာ”
နောက် စလိုက်ဒ်တစ်ခု။
ဝူဆောင်းသည် အားမာန်အပြည့် ရှိနေသည်။ လူတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ အလုပ်အပေါ် အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် အကြည့်ရဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာတွင် ဝူဆောင်းသည် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီလေ။ ပက်ဂျွန်ဝူက အံ့သြတကြီးနှင့် တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။
“တ… တကယ်ကြီး ဝူဆောင်းပဲ။ အဲ့တော့ သူက လာနားထောင်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့”
“သူက တင်ပြဖို့ လာတာတဲ့လား” လို့ ယွန်ဂီဟွမ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ပက်ဂျွန်ဝူက ချာယောရွန်ကို လှည့်မေးလိုက်သည်။ “ဒါ အရူးအမူးပဲ။ ဝူဆောင်းက ဒီလောက်အထိ တော်မယ်လို့ ကိုယ်မထောင်ထားမိဘူး။ ဒါကြောင့် မင်း သူ့ကို တွဲခဲ့တာကိုး။ မင်း ဒါကို သိနေတာလား”
ချာယောရွန်က ဘာမှ မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။