အခန်း (၃) - <ပန်ဒိုရာသေတ္တာ>
နောက်ကျ تر တဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ရတာနဲ့ အိပ်ရေးတွေပျက်ကာ သူ အရမ်းကို ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့်လည်း အရက်နည်းနည်းသောက်လိုက်ရုံနဲ့ မူးလာခဲ့တာ ဖြစ်မည်။ သူ ကျေနပ်နေမိသည်။ ချိုဂီချူလ် သူ့ဖန်ခွက်ကို မမြှောက်မချင်း ပါတီပွဲမှာ လူတိုင်း ပျော်ရွှင်နေခဲ့ကြသည်။
"အားလုံးပဲ၊ ကျွန်တော် ပြောစရာလေး တစ်ခုရှိပါတယ်"
အခန်းထဲမှာ ငြိမ်ကျသွားသည်။
"ပါတီပွဲတွေမှာ ရဲ့အကောင်းဆုံးအလုပ်က စောစောပြန်တာပဲလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီရဲ့ ကုမ္ပဏီခရက်ဒစ်ကတ်ကို ဒီမှာထားခဲ့ပြီး ပြန်တော့မယ်။ အားလုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နေခဲ့ကြပါ။ ခင်ဗျားတို့ သုံးချင်သလောက် သုံးလို့ရပါတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီ တစ်ရက်တာ ဝင်ငွေလောက် မသုံးဖြစ်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ပျက်မိလိမ့်မယ်"
ဘစ်မိန်းကုမ္ပဏီသည် တစ်ရက်လျှင် ပျမ်းမျှ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁ ဒသမ ၂ သန်း အမြတ်အစွန်း ထွက်သည်။ သူ၏ ရက်ရောသောဟာသကြောင့် အားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
"သူဌေးကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ!"
"ဆက်နေပါဦးဗျ!"
"နောက်တစ်ခွက် သောက်ဖို့ ကျန်သေးတယ်လေ!"
"ဒီညတော့ အဆုံးစွန် ပျော်ကြရအောင်"
ချိုဂီချူလ်က ခင်မင်ရင်းနှီးသော ဝန်ထမ်းတွေကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကန်ဝူဆောင်းဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ပုခုံးကို ဖက်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ အလုပ်အကြိုးစားဆုံးဖြစ်တဲ့ အဓိက တာဝန်ခံ ကန်ဝူဆောင်းကိုတော့ ခေါ်သွားရမယ်ထင်တယ်"
- ဩဗြဲ!
- ကျွန်တော်တို့လည်း လိုက်ချင်ပါတယ်ဗျာ။
- အဓိက တာဝန်ခံကန်က သူဌေးရဲ့ အသည်းစွဲပဲ ဖြစ်ရမယ်!
ကန်ဝူဆောင်းသည် ချိုဂီချူလ်နောက်မှ လိုက်ရန် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သည်။
***
ဇိမ်ခံဆီဒန်ကား မာစီဒီး ဘန်းဇ် မေဘက် S-ക്లాစ် ကားဖြင့် ချွန်ဒမ်ရှိ သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ချိုဂီချူလ်က စားပွဲ၏ ဦးခေါင်းပိုင်းတွင် ထိုင်ပြီး ဂျောင်ဂျင်စပ်က သူ၏ ညာဘက်တွင် ဝင်ထိုင်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းက ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ချိုဂီချူလ်က ကန်ဝူဆောင်း၏ ဖန်ခွက်ထဲသို့ ဈေးကြီးသော အရက်ကို ငှဲ့ပေးရင်း စကားစတင်ပြောသည်။
"ဒီမနက် မင်းပြောတာကို ကိုယ် စဉ်းစားကြည့်တယ်။ ကုမ္ပဏီအတွက် ကောင်းလို့ လုပ်တာဆိုပေမဲ့ ငါတို့ နည်းနည်းတော့ လွန်သွားကြတယ်" ကန်ဝူဆောင်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဖန်ခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အစပိုင်းတုန်းက ကုမ္ပဏီ ဘယ်လောက်ခက်ခဲခဲ့လဲဆိုတာ အဓိက တာဝန်ခံကန် သိသင့်တယ်လေ"
ကန်ဝူဆောင်း အရက်ကို အမြန်သောက်ချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့ဗျာ၊ ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ်။ ခက်ခဲတဲ့ အချိန်တွေပါပဲ..."
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဝန်ထမ်းတွေနဲ့သာ သက်ဆိုင်သည်။ စီအီးအိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ချိုဂီချူလ်က မဖြစ်နိုင်တဲ့ အချိန်ုသတ်မှတ်ချက်တွေမီဖို့ ဝန်ထမ်းအားလုံးကို အချိန်ပိုဆင်းခိုင်းခဲ့သည်။ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ ဝန်ထမ်းအချို့ အဲဒီတုန်းက ထွက်သွားကြပြီး ဒီလိုလုပ်ငန်းခွင်အခြေအနေမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သူ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။
"အဓိက တာဝန်ခံကန်အတွက်လည်း ဘယ်လောက်ခက်ခဲခဲ့မလဲဆိုတာ ကိုယ်သိပါတယ်။ အခု ကုမ္ပဏီက အနေအထားကောင်းတစ်ခုမှာ ရောက်နေပြီဆိုတော့ အားလပ်ရက်ထွက်ပြီး ဘဝကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် မဖြတ်သန်းရတာလဲ? မင်း ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ မနေ့ညက မင်း ဘာပဲမြင်ခဲ့မြင်ခဲ့၊ အဲဒါက အလွန်မကြာခင်မှာ ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားမယ့် ကိစ္စပါပဲ"
ချိုဂီချူလ်က တည့်တည့်မပြောဘဲ သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုတတ်သည့် အကျင့်ရှိသည်။ အစပိုင်းတုန်းက ကုမ္ပဏီ ငွေကြေးကျပ်တည်းနေချိန်တွင် ဤတရားမဝင် ငွေကြေးလွှဲပြောင်းမှုများမှ ငွေရှာရန် VIP စာရင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြကြောင်း သူက သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ အခု ကုမ္ပဏီအခြေအနေ ကောင်းလာပြီဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး ထပ်ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကန်ဝူဆောင်းအနေဖြင့် ဤအကြောင်းအရာအလုံးစုံကို မေ့ပစ်လိုက်သင့်သည်။
သူ ဆိုလိုချင်သည်မှာ ဤသို့တည်း။
ကန်ဝူဆောင်းသည် ပုလင်းကို ဆွဲယူကာ သူ၏ ဖန်ခွက်ထဲသို့ အရက်ငှဲ့လိုက်သည်။ ထိုလူများက သူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို သဘောတူညီချက်အဖြစ် မှတ်ယူလိုက်ကြသည်။ ချိုဂီချူလ်က ဤကိစ္စ ပြီးပြတ်သွားပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ ဧည့်ခံအမျိုးသမီးကို ခေါ်ရန် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
"ဒီနေ့ ငါတို့မှာ အရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးမိန်းကလေးတွေကို ခေါ်ခဲ့စမ်းပါ"
ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ဧည့်ခံအမျိုးသမီးက ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ၏နေရာတွင် လှပသော အမျိုးသမီးများ တန်းစီဝင်ရောက်လာကြသည်။
***
အရက်အများအပြား သောက်ပြီးနောက် ကန်ဝူဆောင်းက လေးနက်သောလေသံဖြင့် စကားစတင်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် စဉ်းစားပြီးပြီ... တစ်ပတ်အတွင်း ဒီတရားမဝင် ငွေကြေးလွှဲပြောင်းမှုတွေကိုသာ ခင်ဗျားတို့ ဖယ်ရှားပစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ ပြောတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော် လုပ်ပေးပါမယ်"
ချိုဂီချူလ်က အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ကန်ဝူဆောင်း၏ ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။ "ဟားဟား၊ မင်း တစ်ချိန်လုံး အဲဒါကိုပဲ တွေးနေတာလား။ ဒါကြောင့် မင်း ပျော်မနေခဲ့တာကိုး"
သူ မူးနေသော်လည်း ဦးနှောက်ကတော့ လုံးဝကြည်လင်နေသည်။ "ကျွန်တော့်ကို ကတိပေးပါ။ ဘစ်မိန်းကုမ္ပဏီက ကျွန်တော့်ရဲ့ အသားနဲ့သွေးလိုပါပဲ။ အဲဒါ ပြိုလဲသွားတာကို ကျွန်တော် မမြင်ချင်ဘူး"
"ဟားဟား၊ ကိုယ် နားလည်ပါတယ်။ ရပါတယ်။ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ကိုယ်လုပ်ပါ့မယ်။ ကဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ယာဉ်မောင်းက မင်းကို အိမ်လိုက်ပို့ပေးလိမ့်မယ်"
"ရပါတယ်၊ ကျွန်တော် တက္ကစီပဲ စီးသွားပါ့မယ်"
ချိုဂီချူလ်က ကန်ဝူဆောင်းကို အလတ်စားဆီဒန်ကားထဲသို့ တွန်းတင်လိုက်ပြီး ဇွတ်အတင်း ပြောလေသည်။ "ဟားဟား၊ မဖြစ်ဘူးလေ။ ကိုတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံးဝန်ထမ်းကို တက္ကစီစီးခွင့် မပေးနိုင်ပါဘူး။ မစ္စတာကင်၊ သူ့ကို အိမ်လိုက်ပို့ပေးပါ"
ယာဉ်မောင်းက ကန်ဝူဆောင်းကို နောက်ခန်းထဲသို့ ပို၍ဝင်သွားစေရန် တွန်းလိုက်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းက မူးနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကလည်း လေးလံနေသည်။ သူ ရုန်းကန်မနိုင်တော့ဘဲ ကားပေါ်မှာတင် ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
'ဟုတ်တယ်၊ ငါ မှန်တာလုပ်ခဲ့တာပါ။ ဒါက... လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပဲ'
ဒီကိစ္စကိုသာ ကိုရီးယားအင်တာနက်နှင့်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ (KISA) ကို တိုင်ကြားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူနဲ့ အခြားဝန်ထမ်းတွေ လာမယ့်လမှာ လုပ်ခဆုကြေးငွေတွေ ရကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရုံးကလူတွေက သူ့ကို မုန်းတီးကြလိမ့်မယ်၊ သူ့မိဘတွေလည်း သူ့အပေါ် စိတ်ပျက်သွားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒါမျိုး ဖြစ်လာတာကို သူ မလိုလားဘူး။ ဈေးကြီးတဲ့ကားလေးက တိတ်ဆိတ်စွာ မောင်းထွက်သွားသည်။ ထွက်သွားတဲ့ကားကို ကြည့်ရင်း ချိုဂီချူလ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ငါ့ကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုပြီး ညွှန်ကြားရဲရအောင် သူက ဘယ်သူမို့လို့လဲ..."
သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ဂျောင်ဂျင်စပ်က သူ့စကားသံထဲက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်သံကို ကြားလိုက်ရလို့ တုန်ရီသွားသည်။
***
သူ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
နိုးလာတဲ့အခါ သူဟာ နံရံကိုမှီပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေရသည်။ လက်တွေကို မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ ပါးစပ်ကိုတော့ ဖွင့်လို့ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။ ရုတ်တရက် ဝေးလံသောနေရာမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီကိစ္စကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ တူအောင် လုပ်ရမယ်"
"စိတ်ပူစမ်းပါနဲ့။ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်မှ မဟုတ်တာ"
"အဟမ်း၊ ဒီကောင်က ဘာအပြစ်လုပ်လို့ ဒီလိုခံရတာလဲ"
မစ္စတာကင်က သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"က-ကောင်းပြီလေ။ ဘာမှ မမေးတော့ဘူး။ ဒီအလုပ်ကို မြန်မြန်ပြီးအောင် လုပ်လိုက်မယ်"
အရက်ကြောင့် ဖြစ်မှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူ့များ သူ့ကို ဆေးခပ်လိုက်တာလား။ ကန်ဝူဆောင်း သတိလစ်တော့မလို ဖြစ်လာသည်။ မျက်လုံးဖွင့်ထားနိုင်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မရပေ။ သူ ကြောက်ရွံ့လာသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် သူ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် အေးစိမ့်စိမ့်အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မစ္စတာကင်က သူ့ရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းက သူ ဖုန်းပြောနေသံကို ကြားနေရသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြီးပါပြီ။ ဟုတ်ကဲ့၊ မီဒီယာအတွက် တရားဝင်ထုတ်ပြန်ချက်ကိုလည်း အဆင်သင့်လုပ်ထားပြီးပါပြီ" ထို့နောက် ကန်ဝူဆောင်း သူ၏ အာရုံခံစားမှု အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားတော့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကြွက်သားတစ်လက်ကိုမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သော်လည်း မစ္စတာကင် ဖုန်းပြောနေသည့် စကားများကိုတော့ ဆက်လက် ကြားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ "ခေါင်းစီးမှာ 'အတွင်းလူသတင်းအသုံးချ ရောင်းဝယ်မှု ကျူးလွန်ပြီးနောက် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ဝန်ထမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေ' ဆိုပြီး ပါလာလိမ့်မယ်"
ကန်ဝူဆောင်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
'ဒီမြွေဆိုးကောင်!'
သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
ချိုဂီချူလ်။ သူ လက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းနဲ့ အတူသောက်ချင်တယ်လို့ ပြောတာရယ်၊ အိမ်လိုက်ပို့ပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းတာရယ်က ထူးဆန်းနေခဲ့တာကိုး။ ဒီလိုအဖြစ်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
'သေစမ်း! သေစမ်း!'
ထို့နောက် ရုတ်တရက် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။