အခန်း (၂၀၂) - <အပြန်အလှန်ပေးဆပ်ခြင်း>
ကန်ဝူဆောင်း၏ ကြေညာချက်ကြောင့် ဘစ်ကွိုင်ဈေးနှုန်း ကျဆင်းသွားသည့်သတင်းမှာ မီဒီယာများဆီသို့ပင် မရောက်ရှိလိုက်ပေ။
၁ ဘစ်ကွိုင်လျှင် ၇၅ ဆင့်။
ဂျောင်ဂျင်စပ်မှာ အရက်မူးနေပြီး ချိုဂီချူလ်မှာမူ မော်နီတာကိုသာ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဈေးနှုန်းကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြန်ကြည့်နေသော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိပေ။
ဘစ်ထရိတ်ဒင်း ရုံးခန်းထဲတွင် မီးများမှိန်ဖျော့နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ထိုစဉ် ရုတ်တရက် KYLO အစည်းအဝေးမှ သူဌေးကြီးများ ရုံးခန်းထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဝန်ထမ်းများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"
"ဘစ်ကွိုင်ဈေးက တစ်ဒေါ်လာအောက် ကျသွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒါဆိုရင် အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားပြီပေါ့။"
"ငါ့ပိုက်ဆံတွေကော။ ငါ့ပိုက်ဆံတွေ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
ချိုဂီချူလ်မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
"ဟေ့ကောင်၊ တစ်ခုခုပြောစမ်းပါဦး။"
"ချိုဂီချူလ်! မင်း ငါ့ဆီကနေ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်တောင် ချေးထားလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။"
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်း!"
သူက ပြန်မဖြေသည့်အခါ လူတစ်ယောက်က ချိုဂီချူလ်၏ အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
"ဒီကောင် ယုတ်မာလိုက်တာ!"
ချိုဂီချူလ် နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
သူက မထီတရီလေသံဖြင့် "မင်းတို့ ရူးနေကြတာလား။ ငါက ချိုဂီချူလ်လေ။ ဒေယန်းရဲ့ ချိုဂီချူလ်ကွ! မင်းတို့က ဘာကောင်တွေမို့လို့လဲ။"
ထိုလူက ဟားတိုက်လိုက်သည်။ "ဒေယန်း ဟုတ်လား။ ဒေယန်းဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။ မင်းက အခုတော့ ဘာမှမဟုတ်တဲ့သူပဲ။ မင်း သတင်းတွေ မကြည့်ဘူးလား။"
ထိုလူက သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး သတင်းခေါင်းစဉ်များကို ချိုဂီချူလ်အား ပြလိုက်သည်။
[သတင်းထူး] အစိုးရရှေ့နေများ ဒေယန်းရုံးချုပ်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်း။
[သတင်းထူး] ဒေယန်းအား ရာဇဝတ်မှု ၁၂ မှုဖြင့် စွပ်စွဲ။
[သတင်းထူး] ချိုတေးမင် အကြမ်းဖက်မှု၊ ငွေကြေးခိုးယူမှုနှင့် လူသတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုတို့ဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရ။
ချိုဂီချူလ်မှာ ဘစ်ကွိုင်ကိစ္စနှင့် အလုပ်များနေသဖြင့် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိခဲ့ပေ။ ထိုလူက သူ့ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"အခု မြင်ပြီလား။"
လူအားလုံးက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"မင်းတို့ဆီက ပိုက်ဆံတွေ အမြန်ဆုံး ပြန်ဆပ်တာ ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့အစ်ကိုလိုပဲ ရေမြောင်းထဲ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"
ထိုလူက ချိုဂီချူလ်ကို တွန်းလှဲလိုက်သည်။ ချိုဂီချူလ်မှာ စဉ်းစားဉာဏ်များ ကွယ်ပျောက်နေသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော အချက်ကိုတော့ သိလိုက်သည်။ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည့်သူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။
***
၁ ဘစ်ကွိုင်လျှင် ၉ ဆင့်။
ယခုမူ ၁၀ ဆင့်ပင် မရှိတော့ပေ။ ဘစ်ကွိုင်ဈေးသည် တစ်ချိန်က ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ အထိ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ပြည်သူများနှင့် မီဒီယာများ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ကန်ဝူဆောင်း၏ ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးသစ် ‘ရီ’ (Rie) ဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။
သမ္မတ လီပတ်ဆောင်းလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ခံနေရသည်။
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်၏ နေ့ရက်များမှာ အလုပ်များနေသည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ နိုင်ငံတစ်ဝန်း စာရင်းစစ်ဖို့ ဒေါ်လာတစ်ဘီလီယံလောက် ကုန်ကျနိုင်ပါတယ်။"
ကန်ဝူဆောင်းက ပြန်ပြောသည်၊ "မဆိုးပါဘူး။ အဲဒီထက် ပိုကုန်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။"
"..."
"ပြည်သူတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ဘယ်လိုရှိလဲ။"
"အများစုကတော့ ထောက်ခံကြပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ တခြားကုမ္ပဏီတွေကတော့ ကျွန်တော်တို့ကို မုန်းတီးနေကြပါပြီ။ တချို့ဆို ကျွန်တော်တို့ကို ကွန်မြူနစ်တွေလို့တောင် ခေါ်နေကြတယ်။"
"ဟားဟား၊ မီဒီယာကို ကျွန်တော်တို့ ပညာရှိရှိ သုံးရမယ်။ ငြင်းဆန်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကို အကျင့်ပျက်ခြစားတဲ့ လုပ်ငန်းတွေလို မြင်အောင် ဖန်တီးရမယ်။"
"ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။ တကယ်လည်း အလုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ပြီးရင် သူတို့အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်လိုက်မယ်။"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ဝိုး၊ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းလိုက်တာ။"
"ပြည်သူတွေက ဒေယန်းကိစ္စကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတာ၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ အစီအစဉ်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ လုပ်ငန်းကြီးတွေ ဘယ်လောက်ထိ ခြစားနေလဲဆိုတာကို ဆက်ပြီး ဖော်ထုတ်ရမယ်။ တစ်ချိန်ချိန်မှာတော့ အဲဒီကုမ္ပဏီကြီးတွေမှာ စာရင်းစစ်ဆေးမှုကို လက်ခံဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဂွမ်ချူလ်၊ မင်းလုပ်ရမှာက ဒီအတွက် အသေးစိတ် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲဖို့ပဲ။"
"ပြီးတော့ ကုန်ကျစရိတ်ကို ဂရုမစိုက်ဘူးပေါ့နော်။"
"ဟားဟား၊ ဟုတ်တာပေါ့။ ကျွန်တော် မကြာသေးခင်ကမှ ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာထားတာ၊ အားလုံး အဆင်သင့်ပါပဲ။"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဘာကြောင့် ငွေတွေရခဲ့သလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းမိသည်။
"ဘစ်ကွိုင်လား။"
"ဈေးတွေ ကျသွားတာကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရမှာလဲ။"
"ခင်ဗျားမှာရှိတဲ့ အကုန်လုံးကို ရောင်းထုတ်လိုက်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ဈေးနှုန်းတွေ အဲဒီလောက်အထိ ထိုးကျသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။"
"ကျွန်တော့်မှာ အဲလောက်တောင် အကြွေစေ့တွေ ရှိမယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်တာလား။"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ပြောသည်၊ "ဘယ်သူမဆို လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် အဲဒါ ခင်ဗျားပဲ ဖြစ်မှာပါ။"
ကန်ဝူဆောင်းက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်၊ "အင်း၊ မင်း ပြောတာ မှန်သလောက်ပဲ။"
"အင်း။ ဒါဆို ခင်ဗျား ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ထပ်ရလိုက်ပြီပေါ့။"
"မှန်တယ်!"
"..."
"ဒါဆိုရင် အစီအစဉ်ကို စတင်လိုက်ပါ။ ဒေယန်းကနေ အရင်စချင်တယ်။ ဒီအချိန်ဆို အလွယ်လေး ဖြစ်နေမှာပါ။"
ကန်ဝူဆောင်း ဘစ်ထရိတ်ဒင်း ရုံးခန်းသို့ ရောက်လာသည်။
အချိန်နောက်ကျနေပြီဖြစ်၍ ရုံးခန်းထဲတွင် ဂျောင်ဂျင်စပ်နှင့် ချိုဂီချူလ်တို့နှစ်ဦးသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြသည်။
ဤသည်မှာ ကန်ဝူဆောင်း စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူက ကြိုတင်ဖုန်းဆက်ပြီး သူ့ကို စောင့်နေရန် ပြောထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်စားချေရမည့် အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။
ကန်ဝူဆောင်းက ပြုံးလျက် ဝင်လာသည်။
"ဟားဟား၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"
ဂျောင်ဂျင်စပ်က နှုတ်ဆက်သည်၊ "သမ္မတ ကန်။"
"ဂျင်စပ်၊ မင်း မျက်နှာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြူဖျော့နေရတာလဲ။"
ချိုဂီချူလ်က ကန်ဝူဆောင်းဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
သူက အားမရှိစွာ မေးလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားတဲ့ ကိစ္စ ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ။"
"ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်နေပါတယ်။"
ချိုဂီချူလ်မှာ ယခုအခါ တကယ့်ကို အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေသည်။ ဒေယန်းမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ချိုတေးမင်မှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခံနေရသည်။ ချိုဂီချူလ်က အားငယ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"အော်၊ အော်... ဟုတ်ပါပြီ။"
"ခင်ဗျား တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေမှာပဲ။ ကြည့်ရတာလည်း ဖျားနာနေသလိုပဲ။ ကျွန်တော် စိတ်မကောင်းလိုက်တာ။"
"..."
ဂျောင်ဂျင်စပ်က မေးသည်၊ "သမ္မတ ကန်၊ ကျွန်တော်က..."
ကန်ဝူဆောင်းက သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သိပြီးပါပြီ။ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကတိကို ဖျက်ပြီး ဘစ်ကွိုင်ရောင်းဝယ်ရေးမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ခင်ဗျားတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။"
"အော်၊ ခင်ဗျား သိနေတာပဲ။"
"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြရအောင်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံးပဲ။ အရက်သွားသောက်ရအောင်။"
၁ ဘစ်ကွိုင်လျှင် ၅၀ ဆင့်။
ကန်ဝူဆောင်းမှာ ဤလူများအတွက် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။
ချိုဂီချူလ်က ပြန်ပြောသည်၊ "အော်၊ ဟုတ်ကဲ့။"
***
ဇိမ်ခံစတိတ် (Steak) ဆိုင်။
တစ်ယောက်လျှင် ဒေါ်လာ ၃၀ ကျသင့်သည့် အစားအစာဖြင့် စတင်သည်။
ကန်ဝူဆောင်းက သူတို့စားနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ ချိုဂီချူလ်နှင့် ဂျောင်ဂျင်စပ်တို့မှာ ဆာလောင်နေကြပုံရပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် စားသောက်နေကြသည်။
စားသောက်ပြီးနောက် ဂျောင်ဂျင်စပ်က ဗိုက်ကို ပွတ်လိုက်သည်။
"စားလို့ကောင်းလိုက်တာ။"
"နောက်ထပ် စားပါဦးလား။"
"ဗိုက်ပြည့်နေပါပြီ။"
ကန်ဝူဆောင်းက ချိုဂီချူလ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"သမ္မတ ချို၊ ဘယ်လိုနေသေးလဲ။"
"ကျွန်တော်လည်း တော်တော်လေး ပြည့်သွားပါပြီ။ ဘယ်တော့လောက်မှ လုပ်ငန်းကိစ္စတွေ ပြောကြမလဲ။"
"ဟားဟား၊ ဘာလို့ အဲဒီလောက် အလျင်လိုနေတာလဲ။ ညက ငယ်သေးတာပဲ။ နောက်တစ်နေရာ သွားရအောင်။ ကျွန်တော် ကြိုတင်မှာထားပြီးသား။"
ဇိမ်ခံဘားတစ်ခု။
ထိုနေရာမှာ လူရှင်းနေသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက ရှင်းပြသည်၊ "ဒီညအတွက် ဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို ကျွန်တော် ငှားထားလိုက်တယ်။"
လူနှစ်ယောက်မှာ နားမလည် ဖြစ်သွားကြသည်။ ကန်ဝူဆောင်းက ဘာလို့ သူတို့ကို ဒီလောက်တောင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံနေရတာလဲ။
ကန်ဝူဆောင်းက ဆိုင်ရှင်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
"အကောင်းဆုံး အရက်တွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ခေါ်ပေးပါ။"
လှပသော အမျိုးသမီးများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်လာကြသည်။ ချိုဂီချူလ်နှင့် ဂျောင်ဂျင်စပ်မှာ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက သူတို့ကို ပြောသည်၊ "ကြိုက်တာ ရွေးကြပါ။ ဘယ်လောက်ပဲ ရွေးရွေး ရပါတယ်။"
ဂျောင်ဂျင်စပ်က ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ရွေးလိုက်သည်။ ချိုဂီချူလ်လည်း အလားတူပင် လုပ်သည်။ မရွေးချယ်ရသေးသည့် ကျန်သူများမှာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အမျိုးသမီးများက သူတို့၏ ဖန်ခွက်ထဲသို့ ဝီစကီများကို လောင်းထည့်ပေးသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက ဖန်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "Cheers. ဒီနေ့က တကယ့်ကို နေ့ကောင်းနေ့မြတ်ပဲ။"
လူနှစ်ယောက်က သောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများ နီရဲလာသည့်အခါ ကန်ဝူဆောင်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
"ကဲ၊ အခုတော့ စကားပြောကြရအောင်။"