အခန်း (၂၀)။ ဘစ်ကွိုင် အယ်ဂိုရီသမ် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ခြင်း
ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ယွန်ဂီဟွမ်မှာ ၎င်း၏ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဝူဆောင်း၏ ကျောကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပုတ်ရင်း ပြောလေသည်။
"မင်းကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အမိုက်စားပဲ။ အက်စ်အိုင် (SI) ကို ပြောလိုက်တဲ့ပုံစံမျိုးကို ငါ သဘောကျတယ်ဟေ့။ လစာပိုတိုးပေးမယ့်အကြောင်းကို မေ့မထားနဲ့ဦး! အခုလိုသာ ဆက်သွားနေရင် ငါတို့က အကောင့်စနစ် စာချုပ်ကို သေချာပေါက် ရသွားမှာပဲ။ ဒေယန်းထက်တောင် ပိုကြီးထွားလာပြီး နူရီဖိုင်းနန့်စ် ကိုပါ မျိုးသုဉ်းအောင် သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မယ်"
ပက်ဂျွန်ဝူက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အစည်းအဝေးမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲဟင်"
ယွန်ဂီဟွမ်က ရှင်းပြလိုက်ရာ ပက်ဂျွန်ဝူမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။
"ငါး… ငါးသိန်းဒေါ်လာ ဟုတ်လား"
"အေးလေ! သူကိုယ်တိုင် အဆိုပြုခဲ့တာကွ။ ဒီအလုပ်သာ အောင်မြင်သွားရင် ငါတို့လေးယောက်အတွက် ကုမ္ပဏီကို ဒေါ်လာ ၁ သန်း ရှာပေးနိုင်လိမ့်မယ်"
ကင်ယောင်းဂွန်လည်း အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားသည်။
တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် သုံးသိန်းဒေါ်လာကျော် ရသွားမှာပေါ့"
"ဟုတ်တယ်လေ။ ဘောနပ်စ်ကြီးကြီး ရဖို့မျှော်လင့်လို့ရသလို မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက်လည်း စာချုပ်တွေကနေ အပိုဆုကြေးတွေ ထပ်ရဦးမှာ"
ပက်ဂျွန်ဝူက မကြာသေးမီက ချုပ်ဆိုခဲ့သော စာချုပ်ကို သတိရသွားကာ ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အော် ဟုတ်သားပဲ။ အဲ့ဒါ မေ့နေတာ!"
ယွန်ဂီဟွမ်က ဝူဆောင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟေ့ လူသစ်လေး၊ ဘာလို့ ငြိမ်နေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ ဝန်ဆောင်ခကို ဒေါ်လာ ၅ သောင်း ထပ်တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ထားတာ"
"ဒီလို လစာတွေ တိုးလာတာက ဌာနမှူးရဲ့ အရည်အချင်းကြောင့်ပါ။ ဌာနမှူးသာ မရှိရင် ဒါတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"
ယွန်ဂီဟွမ်က နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"... မင်း ဒီလောက် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောတာ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"
"ဟားဟား။ ကျွန်တော် ပြောတာ အမှန်အတိုင်းပါ။ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ကို ဒီလို ပရောဂျက်အသစ်တစ်ခု ဦးဆောင်ခွင့်ပေးတာ ဌာနမှူးပဲလေ။ ကျွန်တော့်အတွက် ဘောနပ်စ် ဒေါ်လာ ၅ သောင်းကိုလည်း ခွင့်ပြုပေးခဲ့တယ်။ အရာရာတိုင်း ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာ ဌာနမှူးပဲ မဟုတ်လား"
"..."
"ဌာနမှူး ကျွန်တော့်အပေါ် ဘယ်လောက်အထိ လုပ်ပေးခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"
စကားသံမှာ နွေးထွေးလှပေသည်။ ကင်ယောင်းဂွန်ပင် ရင်ထဲ ဝမ်းနည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်မှာ ရှက်သွားသဖြင့် မျက်နှာပြင်များ နီရဲလာကာ အမူအရာကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။
"တ… တကယ်ပြောတာလား...?"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီလို အောင်မြင်မှုအတွက် ဌာနမှူးက ဂုဏ်ပြုခံထိုက်ပါတယ်"
ပက်ဂျွန်ဝူကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေါ့၊ ဒါပေါ့။ ကျွန်တော်တို့တွေ ဘောနပ်စ်တွေ ရေစက်ကျသလို သေချာပေါက် ရစေမယ့်သူကလည်း ဌာနမှူးပဲလေ..."
ကင်ယောင်းဂွန်လည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်လေ! ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ညနေကျရင် အားလုံး သွားပြီး ဂုဏ်ပြုကြရအောင်!"
ယွန်ဂီဟွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သေချာပေါက်ပေါ့ကွာ! ဂုဏ်ပြုပွဲ လုပ်ရမယ်လေ! မင်းတို့အားလုံး လာခဲ့ကြရမယ်နော်!"
"သေချာတာပေါ့ခင်ဗျာ၊ အားလုံး လာခဲ့ကြမှာပါ"
ပက်ဂျွန်ဝူက ခေါင်းညိတ်ကာ ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်။
"မင်းလည်း လာခဲ့လို့ရတယ်မလား ဝူဆောင်း။ ငါတို့တောင် မင်းအတွက် ကြိုဆိုပွဲ မလုပ်ပေးရသေးဘူးလေ။ မင်း မဖြစ်မနေ လာခဲ့ရမယ်နော်"
"ဟားဟား၊ ရတာပေါ့ဗျာ။ အော်… ပြီးတော့ ဌာနမှူးခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်မှာ ၂၁ ရက်နေ့ ကျရင် ဘွဲ့ယူဖို့ရှိလို့ အဲ့ဒီနေ့ တစ်ရက်တော့ ခွင့်ပေးပါရှင်"
"အဲ့ဒါ အပူမကပ်ပါဘူးကွာ! အကုန်လုံး ငါစီစဉ်ပေးပါ့မယ်၊ စိတ်သာချထားလိုက်"
ယွန်ဂီဟွမ်၏ လေသံကိုကြည့်ရုံဖြင့် သူပြောသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် လုပ်ပေးမည်မှာ သေချာနေသည်။
***
သူတို့ သောက်ကြသည်။ ဤမျှကြီးမားသော အောင်မြင်မှုကို ခံစားရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပျော်စရာကောင်းလှသည်။ မနက် ၂ နာရီအထိ ပါတီလုပ်ကာ ပျော်ပါးခဲ့ကြပြီးနောက် ဝူဆောင်းသည် တက္ကစီစီးကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ တက္ကစီပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း လမ်းဘေးမီးတိုင်များကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ တိုက်ခတ်လာသော လေအေးစက်စက်က သူ့မျက်နှာကို ထိခတ်သွားရာ အလွန်ပင် လန်းဆန်းသွားစေသည်။ ပြေးလွှားသွားနေသော ကားများကို ကြည့်ရင်း သူ တွေးတောမိလိုက်သည်။
'လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က ကာလပေမဲ့… ဒီနေရာကတော့ အခုထိ အတူတူပါပဲလား'
သူ အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ သုံးပတ်တောင် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နံနက်တိုင်း အိပ်ရာထလာသည့်အခါတိုင်း အိပ်မက် မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေရန် သူ့ကိုယ်သူ ဆိတ်ကြည့်လေ့ရှိပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားရသည်။
ဒါ တကယ်ကြီးပဲ။
သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးမှ အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့… မတူတော့ဘူး။ ကျွန်တော် ကွဲပြားခြားနားနေရမယ်"
ဝူဆောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံတွင် အရက်နံ့များ ထွက်နေသည်။ သူ သေဆုံးခဲ့သည့်နေ့ကို ပြန်သတိရမိသည်။ ဒီနေ့လိုပါပဲ။ သူသည် ရုံးပါတီမှ အရက်မူးပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့စဉ်က ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့နှင့်မူ ကွာခြားပေသည်။
"ဟုတ်တယ်… အဲ့ဒီမြွေဟောက်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့အတွက် ငါ ပိုပြီး ထက်မြက်ရမယ်။ သူ့မှာ ရှိသမျှ အကုန်လုံး ဆုံးရှုံးသွားအောင် ငါ လုပ်ပြမယ်"
ချိုဂီချူလ်။
ဒေယန်းအုပ်စု၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် (CEO) ၏ သား။
ဝူဆောင်းသည် ချိုဂီချူလ်ကိုသာမက ဒေယန်းအုပ်စုတစ်ခုလုံးကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အစီအစဉ်ချထားသည်။ သူ လုပ်နိုင်မည်ကိုလည်း သူကောင်းကောင်း သိထားသည်။ စက်မှုတော်လှန်ရေး ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် စည်းကမ်းချက်များကို ဖောက်ဖျက်ပြီး လမ်းကြောင်းသစ်ထွင်ခဲ့သူများ အမြဲတမ်း ရှိခဲ့စမြဲပင်။ ဖို့ဒ် (Ford) နှင့် ကာနယ်ဂီ (Carnegie) တို့သည် ယင်း၏ အကောင်းဆုံး ဥပမာ နှစ်ခုပေတည်း။
ဒီတစ်ခါတော့ သူ့အလှည့် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။
စက်မှုတော်လှန်ရေး စတုတ္ထလှိုင်းတွင် Artificial Intelligence (ဉာဏ်ရည်တု)၊ ရိုဘော့၊ Big Data (အချက်အလက်ကြီးများ) နှင့် Blockchain ကဲ့သို့သော သော့ချက်စာလုံးများ ပါဝင်သည်။ လူတိုင်းက ဤအရာအားလုံးကို ဆော့ဖ်ဝဲလ် ရေးသားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်တွေးတောကြပြီး ၎င်းမှာ ဝူဆောင်း၏ အထူးကျွမ်းကျင်ရာ နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူ မူးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လမ်းဘေးရှုခင်းများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ပိုမိုထက်ရှလာခဲ့သည်။
***
ဝူဆောင်း ညည်းတွားရင်း နိုးထလာခဲ့သည်။
"ဟူး… အရက်တော့ ဒီထက်ပိုပြီး မသောက်တော့ဘူး"
သူ့ခေါင်းကို မည်သူကမှိုဖြင့် ထုထားသလို ခံစားနေရသည်။ Hangover (အရက်နာကျခြင်းပျောက်ဆေး) ကို သောက်ထားသော်လည်း ပျို့အန်ချင်နေဆဲပင်။ ခေါင်းကြီးက တဒိတ်ဒိတ်နှင့် ကိုက်ခဲနေသည်။
"သားရယ်၊ ဒီ ပျားရည်ခွက်ကို သောက်လိုက်ဦး"
သူ့အခန်းတံခါး ပွင့်လာပြီး မိခင်ဖြစ်သူက အဝါရောင် အရည်များ ထည့်ထားသော ခွက်တစ်ခွက်ကို လာပေးလေသည်။ လွန်ခဲ့သော အတိတ်ကဆိုလျှင် သူ အရက်မူးပြီး ပြန်လာတိုင်း အမေဖြစ်သူက ဆူပူကြိမ်းမောင်းလေ့ ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုချက်လက်မှတ်ကြီးကို သူမအား ပေးခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ အပြုအမူများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အား..."
ဝူဆောင်း ညည်းတွားရင်း ထိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် လူငယ်ဖြစ်နေခြင်းက အကောင်းသားပင်။ ရေကို သောက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို သက်သာသွားသည်။ အသက် ၃၆ နှစ်အရွယ်တုန်းကဆိုလျှင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ရသည်။
"အား၊ ခေါင်းတွေ ကိုက်လိုက်တာ"
ဝူဆောင်း သူ့ခေါင်းနောက်စေ့ကို နှိပ်နယ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ဆိုဂျူးအရက်နံ့များ ထွက်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူသည် နေ့စဉ် အလုပ်ဖြစ်အောင် လုပ်ရမည့်သူဖြစ်ရာ စနေနေ့ပင်ဖြစ်စေ ကင်းကောင်သလို ကပ်နေ၍ မဖြစ်ပေ။
ဝူဆောင်း ရေချိုးပြီး ကွန်ပျူတာရှုရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ဒီနေ့ သင်ယူစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးသည်။ ဒီနေ့တွင် အယ်ဂိုရီသမ် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ခြင်း (Algorithm trading) ကို အဓိကထား လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
အကယ်၍ အချိန်သာ ရမည်ဆိုလျှင် ငွေပိုရှာနိုင်ရန် ဤနည်းလမ်းကို လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးပြုလိုပေသည်။
ဘဇစ်။ ဘဇစ်။
သူ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖုန်းမြည်လာသည်။ ယွန်ဂီဟွမ် ဖြစ်သည်။
"ဒီလူ ဘာလိုချင်ပြန်တာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းလောက်ကမှ အတူတူ ရှိနေကြတာကို"
ဝူဆောင်း စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ်၏ အသံမှာ မနေ့ညက အရက်သောက်ထားကြသော်လည်း လန်းဆန်းတက်ကြွနေဆဲပင်။
"လူသစ်လေး၊ ဘာလုပ်နေလဲ"
"ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။ စာဖတ်နေတာပါ"
"ဒါဆို ထွက်လာခဲ့။ မင်း အယ်ဂိုရီသမ် အရောင်းအဝယ်လုပ်တာကို သင်ယူရမယ်"
"... ဗျာ?"
"စာအုပ်ဖတ်နေတာ ရပ်လိုက်တော့။ ငါ ကိုယ်တိုင် သင်ပေးမယ်"
သူ့အသံမှာ စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။ အရက်နာကျနေသည့် လက္ခဏာ လုံးဝ မတွေ့ရပေ။
"ကျွန်တော့်အချိန်က တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ ဌာနမှူး သိတယ်မလား။ ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းကောင်းသာ သင်ပေးပေတော့ဗျာ"
"ဟားဟား၊ သေချာပေါက်ပေါ့ကွာ။ ငါ ဒေယန်းမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နှစ် ၂၀ ရှိပြီ။ အယ်ဂိုရီသမ် အရောင်းအဝယ်လုပ်တဲ့အပေါ်မှာပဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ အာရုံစိုက်ခဲ့တာ။ စာအုပ်တွေထဲမှာ မပါတာတွေကို ငါ ကိုယ်တိုင် သင်ပေးမယ်"
မနေ့က အောင်မြင်မှုကြောင့် ဖြစ်လေမလား။ ယွန်ဂီဟွမ်သည် ယနေ့တွင် အလွန်ပင် ဖော်ရွေပြီး ကူညီလိုစိတ် ပြည့်ဝနေသည်။
"ဒါဆိုရင် အချိန်နဲ့ နေရာကို ပြောပြပေးပါ။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီကို လာခဲ့မယ်"
ယွန်ဂီဟွမ် ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အချိန်က အခုပဲ။ နေရာက ငါ့အိမ်ပဲ။ မြန်မြန်လာခဲ့!"