အခန်း ၁၈၂။ <လက်ဝါးကြီးအုပ်ခြင်း>
ချွီတေးမင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ “သူ ဒီလောက်ငွေတွေ အများကြီးရှာနိုင်တာ သူ့ရဲ့ ဒေတာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုသက်သက်ကြောင့်လို့ ခင်ဗျား တကယ်ယုံတာလား။ ဘယ်လိုထင်လဲ။”
ချိုဂီချူလ်က ပြန်ဖြေသည်။ “ကျွန်တော် သူ့အကြောင်းကို လိုချင်သလောက် သေချာမလေ့လာခဲ့ရပေမဲ့…”
ချိုဂီချူလ်သည် ကိုရီးယားစီးပွားရေးအေဂျင်စီတွင် ရှိစဉ်က ကန်ဝူဆောင်း၏ အကြံဉာဏ်များနှင့် စီမံကိန်းများကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။ ကန်ဝူဆောင်းသည် သူသိသမျှလူများထဲတွင် အတော်ဆုံးလူသားဖြစ်ကြောင်း သူသေချာပေါက် ပြောနိုင်ပါသည်။
“တစ်ခုတော့ သေချာတယ်၊ သူက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။”
“သူက ထက်မြက်တယ်ပေါ့လေ?”
“‘ထက်မြက်တယ်’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့တင် မလုံလောက်ပါဘူး။ တစ်ခါက ကျွန်တော် သူ့ကို အစီရင်ခံစာတစ်စောင် ပေးလိုက်မိတာ၊ သူက မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာ အသေးငယ်ဆုံးသော တွက်ချက်မှုအမှားကို ရှာတွေ့သွားတယ်။ သူ့အပြောက မှန်နေခဲ့တာပဲ။”
“ဟွန်း။”
“အဲဒီလို ဦးနှောက်မျိုးပိုင်ဆိုင်ထားတာဆိုတော့ Coconut၊ Blue S နဲ့ AI တို့ကို သူ ဘယ်လိုဖန်တီးနိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်နိုင်ပါတယ်။”
ချွီတေးမင် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး မေးသည်။ “ဆိုတော့ သူက သူ့ဦးနှောက်သက်သက်နဲ့ပဲ ချမ်းသာလာတာပေါ့?”
“အီလွန်မတ်စ်ကလည်း သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနဲ့ ကမ္ဘာကျော်လာတာပဲလေ၊ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။”
“ဒါက မတူဘူးလေ! အီလွန်မတ်စ်က နည်းပညာပိုင်းမှာပဲ ထူးချွန်တာ၊ ကန်ဝူဆောင်းကတော့ စီးပွားရေးရော နည်းပညာပါ နှစ်ခုလုံးမှာ အောင်မြင်နေတာ။”
“ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာတစ်ခုပဲရှိတယ်… သူက အလွန်ကို ထက်မြက်တဲ့သူပါ။”
ချွီတေးမင် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းက သူ့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ဦးနှောက်တစ်ခုတည်းနဲ့ တကယ်ပဲ ရယူခဲ့တာလား။
“ကန်ဝူဆောင်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီလား။”
“ကျွန်တော် ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို ထပ်မေးကြည့်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူလည်း မသိဘူးတဲ့။ ကန်ဝူဆောင်းက သူ့ဆရာရှိကြောင်းလောက်ပဲ ပြောဖူးပြီး တခြား ဘာမှ ထပ်မပြောဘူးတဲ့။”
“အဲဒါပဲ သိထားတာပေါ့လေ…”
“ဟုတ်ကဲ့။”
သူ့အစီအစဉ်သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပိုခက်ခဲလာတော့မည်။
“Bit Trading က ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ။”
“ဘစ်ကွိုင်ဈေးက အပြည့်အဝ ပြန်မတက်သေးတော့ သိပ်အဆင်မပြေလှဘူး။”
“ဂျောင်ဂျင်စပ် အလုပ်ထွက်သွားတော့ ကန်ဝူဆောင်း ဒေါသထွက်သွားလား။”
“မထွက်ပါဘူး။ ကျွန်တော် သူ့ကို မေးကြည့်တော့ သူ အဆင်ပြေပါတယ်လို့ပဲ ပြောတယ်။”
ချွီတေးမင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ The One မှာ Bit Trading ကို ကြိုတင်ထည့်သွင်းပေးထားပြီး ဆုကြေးတွေ အများကြီးပေးပေမဲ့ ဒီပရောဂျက်က အဆင်မပြေဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ကန်ဝူဆောင်းက ဂရုမစိုက်တာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူက ခရစ်တိုငွေကြေးကို နေ့စဉ်လူနေမှုဘဝထဲမှာ သုံးစွဲနိုင်အောင် နည်းလမ်းရှာတွေ့ထားတယ်လို့ ကြားတယ်။”
ချိုဂီချူလ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ချွီတေးမင်က ဆက်ပြောသည်။ “သူက Coconut Coin ကို သုံးပြီး BNP Paribas နဲ့ နူရီဖိုင်းနန့်စ်ကြားမှာ နိုင်ငံတကာ ငွေလွှဲပြောင်းမှုကို အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ငွေလွှဲတဲ့အချိန်ကို လျှော့ချဖို့ပဲ။ သူ JP နဲ့လည်း တွေ့ဆုံခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ တစ်ခုခု အကြီးကြီး လုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိနေပုံပဲ။”
ချွီတေးမင်က နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်သည်။
ချိုဂီချူလ်က ပြန်ပြောသည်။ “သူသာ ဒီထက်ပိုပြီး တိုးတက်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်ဖို့တောင် ခက်ခဲသွားနိုင်တယ်။”
“သူ့ကို အခုချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။”
ချွီတေးမင် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချိုဂီချူလ်ကို မေးလိုက်သည်။
“ဟေ့၊ အခု ဘစ်ကွိုင်တစ်လုံးကို ဘယ်လောက်လဲ။”
“၁၀ ဒေါ်လာ ပြန်ရောက်သွားပြီ။”
“ဘစ်ကွိုင်တွေကို တတ်နိုင်သလောက် အများကြီး စုဆောင်းထားလိုက်။ အနာဂတ်မှာ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျား။”
***
ကိုရီးယားကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဝူဆောင်းသည် အေးအေးလူလူပင် ရက်ရက်များကို ကုန်ဆုံးနေသည်။
KND တွင် ပက်ဗျောင်ကီ။ Coconut တွင် ဟုန်ဆူဘင်။ XFeed တွင် ဂျန်ဂွမ်းချူလ်။
သူ့ကုမ္ပဏီများကို သူယုံကြည်ရသည့် ဝန်ထမ်းများက စီမံခန့်ခွဲနေကြသည်။ ဝူဆောင်းအနေဖြင့် အဓိက ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချပေးရန်သာ တာဝန်ရှိသည်။ ယခုအခါ ဝူဆောင်းတွင် ချိုဂီချူလ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အာရုံစိုက်ဖို့ အချိန်ရနေပြီဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းသည် အစိုးရအရာရှိတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
“မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော် ကန်ဝူဆောင်းပါ။”
“ကျွန်တော် ဟန်ဂူမင်ပါ။”
ဟန်ဂူမင်သည် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သည်။ ဤတွေ့ဆုံမှုကို လီမြောင်အင်က စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လီမြောင်အင်က ရှင်းပြသည်။ “ကန်ဝူဆောင်းက ခင်ဗျားကို စီးပွားရေးအစီအစဉ်သစ်တစ်ခုအကြောင်း ပြောပြချင်လို့ပါ။ သူက ယုံကြည်ရတဲ့သူမို့လို့ နှစ်ယောက်သား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
ဟန်ဂူမင်က ဝူဆောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် မြောင်အင်ကို ယုံတဲ့အတွက် ဒီလူငယ်လေးကိုလည်း ယုံကြည်ပေးပါ့မယ်။ ဘာအကြောင်း ပြောချင်တာလဲ။”
ဝူဆောင်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ဖြေသည်။ “ကမ္ဘာ့နံပါတ် (၁) အိုင်တီနိုင်ငံဖြစ်တဲ့ ကိုရီးယားမှာ လိုအပ်နေတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။”
ဟန်ဂူမင်သည် သူ့အရက်ခွက်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်ပြောသည်။ “ကမ္ဘာကျော် ဆော့ဖ်ဝဲကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ Coconut ရှိနေတာပဲ။”
ဝူဆောင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကျေးဇူးကြောင့် တစ်ခုတော့ ရထားတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး။ ဆော့ဖ်ဝဲဆိုတာ အနာဂတ်ပါပဲ။ ကိုရီးယားက ဆော့ဖ်ဝဲကို အဓိကထားတဲ့ နိုင်ငံဖြစ်လာဖို့ လိုပါတယ်။ ခင်ဗျားက ဆော့ဖ်ဝဲဆိုတာ ဘာလို့ထင်လဲ။”
“ကျွန်တော်က နိုင်ငံရေးသမားပဲ၊ မသိပါဘူး။”
“မသိဘူးလား… ဒါဆိုရင် နိုင်ငံရေးကို ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ။ အရေးအကြီးဆုံး အနာဂတ်လုပ်ငန်းကိုတောင် မသိဘဲနဲ့ ဒီနိုင်ငံကို ဘယ်လို ဦးဆောင်မှာလဲ။”
ဟန်ဂူမင်က အေးဆေးပင် နောက်တစ်ငုံသောက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ “ကျွန်တော့်မှာ ခင်ဗျားလိုမျိုး ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် သိရမှာက ခင်ဗျားတို့လိုလူတွေ ပြောတဲ့စကားက အမှန်ဟုတ်မဟုတ် ခွဲခြားတတ်ဖို့ပဲ။ နိုင်ငံရေးသမား ဖြစ်တိုင်း ကမ္ဘာပေါ်က အရာအားလုံးကို သိနေဖို့ မလိုပါဘူး။”
“ဟားဟား၊ လီမြောင်အင်လည်း အဲဒီလိုပဲ ပြောတယ်။ ခင်ဗျားပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကဲ၊ အခု ကျွန်တော် တစ်ခုခု ပြောပြမယ်။ ကျွန်တော် ပြောတာ အမှန်ဟုတ်မဟုတ် ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင်ပဲ စဉ်းစားကြည့်ပါ။”
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။
ပထမအဆင့် - Coconut Coin တီထွင်ခြင်း။ ဒုတိယအဆင့် - နိုင်ငံတကာ ငွေလွှဲစနစ်တွင် အသုံးချခြင်း။ တတိယအဆင့် - Coconut Coin အတွက် ငွေလဲနှုန်း သတ်မှတ်ခြင်း။ စတုတ္ထအဆင့် - ၎င်းကို အဓိကငွေကြေးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း။
ဝူဆောင်း၏ ရှင်းပြချက်အပြီးတွင် ဟန်ဂူမင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
သူက ပြန်ပြောသည်။ “ဒီနေ့ခေတ်မှာ ငွေဆိုတာ အွန်လိုင်းမှာ မြင်နေရတဲ့ ဂဏန်းတွေသက်သက်ပဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်။ လုံးဝ သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဗဟိုဘဏ်ကနေ မဟုတ်ဘဲ ဆော့ဖ်ဝဲနဲ့ ထိန်းချုပ်မယ်ဆိုတာတော့… ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ဘူး။”
“နိုင်ငံအများစုမှာ ဗဟိုဘဏ် ကော်မရှင်နာတွေက ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒေတာအချက်အလက်တွေကို အခြေခံပြီး ဆုံးဖြတ်တာပါ။ သဘောတူတယ် မဟုတ်လား။”
ဟန်ဂူမင်နှင့် လီမြောင်အင်တို့ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါဆိုရင် ဒီဒေတာတွေကို ဘယ်လို စုဆောင်းတယ်လို့ ထင်လဲ။ အင်တာနက်ကနေ စုဆောင်းတာပါ။ မစုံလင်တဲ့ လူသားတွေက ဒီဒေတာတွေကို အဓိပ္ပာယ်ပြန်ကောက်ကြတယ်။ နိုင်ငံနဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေ အမြတ်အစွန်းရဖို့အတွက် ဘက်လိုက်တဲ့ စိတ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချကြတာပါ။”
ဟန်ဂူမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက်… ကျွန်တော် သဘောမတူဘူး။ ကိုရီးယားဘဏ်ဆိုတာ အစိုးရနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တဲ့ လုံးဝ လွတ်လပ်တဲ့ အေဂျင်စီတစ်ခုပါ။”
“သီအိုရီအရတော့ ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ခင်ဗျား အသိဆုံးပါပဲ။ အစိုးရက ငွေလဲနှုန်းတွေ ပြောင်းလဲဖို့ ဘဏ်ကို အမြဲ ဖိအားပေးနေတာ မဟုတ်လား။”
“…”
“ဒါကြောင့်မို့လို့ ဘက်လိုက်မှုမရှိတဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲတစ်ခုကပဲ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်တာ ပိုမကောင်းပေဘူးလား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး ရည်မှန်းချက်က နိုင်ငံတကာ ငွေလွှဲပြောင်းမှုကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့ပါ။ ဒါက နိုင်ငံအချင်းချင်း ငွေလဲနှုန်း ကွာခြားမှုကြောင့် ဖြစ်တဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဖယ်ရှားပေးပါလိမ့်မယ်။ ဒါဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် ဒီလုပ်ငန်းသစ် (Blockchain) အတွက် သင့်တော်တဲ့ တိုင်းတာမှုတွေ လိုအပ်ပါတယ်။”
ဟန်ဂူမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်ပင် မေးသည်။ “ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုဥပဒေမျိုးကို ခင်ဗျား မျှော်လင့်နေတာလဲ။”
“ဒီဂျစ်တယ်ငွေတွေကို နိုင်ငံတွင်းနဲ့ နိုင်ငံတကာ ငွေလွှဲပြောင်းမှုတွေမှာ သုံးခွင့်ပေးဖို့ပါ။ ပြီးတော့ အစိုးရရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက်မှာ တကယ့် ငွေကြေးအရောင်းအဝယ်တွေမှာ သုံးခွင့်ပေးဖို့ပါ။ ဒါတွေက အခြေခံ သဘောတရားတွေပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ Coconut ဥပဒေအဖွဲ့က အခု ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ရေးသားနေပါတယ်။”
ဟန်ဂူမင်က လီမြောင်အင်ဘက် လှည့်လိုက်သည်။ “ဘယ်လိုထင်လဲ။”
“ဒါက AI ခေတ်ပါ။ ဝူဆောင်းရဲ့ အကြံဉာဏ်သစ်က ထူးဆန်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့အစီအစဉ်သာ အောင်မြင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဒေါ်လာစနစ်ရဲ့ ချုပ်ကိုင်မှုကနေ နောက်ဆုံးတော့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာပါ။”
ဟန်ဂူမင်က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။
ဒေါ်လာစနစ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့။ တရုတ်နဲ့ ဥရောပတောင် ကြိုးစားပြီး မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။
ကိုရီးယားလို နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုက ဒါကို လုပ်နိုင်ပါ့မလား။ “ဒါက ကိုရီးယားစီးပွားရေးအတွက် အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အလွန်ကောင်းမွန်သွားနိုင်သလို၊ လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ဝူဆောင်းက ဟန်ဂူမင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြန်ပြောသည်။ “ကျွန်တော်တို့က ထိန်းချုပ်ခွင့်ရမှာလေ၊ ဘာလို့ ပျက်စီးရမှာလဲ။ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး။”
“စီးပွားရေးဆိုတာ အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုလေ… ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်တယ်…”
“ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ကမ္ဘာကိုတောင် အုပ်စိုးနိုင်မှာပါ။”
“ဒါပေမဲ့ အမေရိကန်က ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အဲဒါအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ အမေရိကန်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် အလုပ်ကြိုးစားပေးနေတဲ့ လော်ဘီသမားတွေ ရှိပြီးသားပါ။”
“ဒါဆို လစ်ဘရယ်ပါတီကရော ဘယ်လိုသဘောထားလဲ။”
“သူတို့ဘက်ကတော့ အဆင်ပြေပြီးသားပါ။ ဒါက ဖြစ်လာမှာပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ထောက်ခံမှုကိုပဲ လိုချင်တာပါ။”
ဟန်ဂူမင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။ “တကယ်လို့ လစ်ဘရယ်ပါတီက သဘောတူထားပြီးသားဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ပါတီက ငြင်းစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ အထူးသဖြင့် ရွေးကောက်ပွဲ နီးကပ်လာတဲ့အချိန်မှာ နိုင်ငံရဲ့ လူကြိုက်အများဆုံး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကို ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ထောက်ခံပေးသင့်တာပေါ့။”
ဝူဆောင်းသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း တစ်ထပ်တည်း ဖြစ်လာနေပြီဖြစ်သည်။