အခန်း (၁၅၀) - <ဒီဇိုင်း>
အစည်းအဝေးခန်းအတွင်း လေထုပြောင်းလဲသွားပုံကို ချိုဂီချူလ် ခံစားမိလိုက်သည်။ ဒေယန်းကော်ပိုရေးရှင်းသည် ယခင်ကဲ့သို့ အာဏာစက်မရှိတော့ပေ။ လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှုသည် လူတစ်ယောက်တည်းဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ထိုသူမှာ သူမဟုတ်ပေ။
ကန်ဝူဆောင်းဖြစ်သည်။
ချိုဂီချူလ်သည် ကန်ဝူဆောင်း၏လက်ကို တောင့်တင်းစွာ ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကြာပြီနော်။”
“ဟားဟား၊ ကျွန်တော်ကတော့ အရင်ကတည်းက တွေ့ချင်နေတာပါ။ ဂျောင်ဂျင်စပ်နဲ့လည်း အတူတူ အရက်သောက်ဖို့ ချိန်းကြရအောင်။”
“သူက မင်းရဲ့ ဘစ်မိန်းကုမ္ပဏီအကြောင်း အများကြီး ပြောပြထားတယ်။ အဲဒါက ကိုကိုးနပ်စ်ဒင်္ဂါး (Coconut Coin) လဲလှယ်ရေးစင်တာဆိုတာ ကြားမိပါတယ်။”
ဝူဆောင်းက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ပိုတိတိကျကျပြောရရင်တော့ ခရစ်တိုငွေကြေးအရောင်းအဝယ်ဌာနပါ။ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပေးပါ။ ခင်ဗျားတို့ ပါဝင်လာမယ်ဆိုရင် အမြဲတမ်း ကြိုဆိုပါတယ်။”
ချိုဂီချူလ်သည် ဝူဆောင်းနှင့်ခင်မင်မှု တည်ဆောက်ရန် ချိုဂီတေး၏ အမိန့်ပေးထားခြင်းခံထားရသူဖြစ်ရာ “အသေးစိတ်ကို ပြောပြပေးလို့ရမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ချိုဂီချူလ်ကို သီးသန့်အခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက အရက်ငှဲ့ပေးရင်း “ဒေယန်းရဲ့ အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းဌာနကို ခင်ဗျား တာဝန်ယူလိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ နောင်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူ အလုပ်လုပ်ရမယ့်ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိလာမယ်လို့ ထင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့က အန်းဒရွိုက်တီဗီ စီမံကိန်းသစ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေတာပါ။ အဲဒါသာ ဖြစ်မြောက်လာရင်တော့ အက်ပလီကေးရှင်းတွေ ထည့်သွင်းဖို့အတွက် ကိုကိုးနပ်စ်ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်နိုင်ပါတယ်။”
“ဒေယန်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ဒေယန်းအိုအက်စ် (OS) စီမံကိန်း ရှိတယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ အခုတော့ အန်းဒရွိုက်တီဗီနဲ့ပဲ သွားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာလား။”
“ကျွန်တော်တို့ ရွေးချယ်စရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေတာပါ။”
သူတို့၏ စကားဝိုင်းသည် သာမန်အတိုင်းသာ ရှိနေသည်။ ဤသူသည် ဝူဆောင်း၏ ယခင်ဘဝက သိခဲ့သော ချိုဂီချူလ် မဟုတ်တော့ပေ။ ချိုဂီချူလ်သည် ယခင်က ပွင့်လင်းပြီး လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုသူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ အလွန်အေးဆေးလွန်းနေသည်။
‘သူ့ကို ဘာက ဒီလောက်အထိ ပြောင်းလဲသွားစေတာလဲ။’
ဝူဆောင်းက ချိုဂီချူလ်ကို မေးလိုက်သည်။ “အလုပ်တွေက ခက်ခဲနေမှာပဲ။”
“ဟားဟား၊ အလုပ်အများစုကို ဝန်ထမ်းတွေကပဲ လုပ်ပေးနေတာဆိုတော့ သိပ်မဆိုးပါဘူး။”
“ဒေယန်းမှာ ဝန်ထမ်းကောင်းတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားမိပါတယ်။ ကျွန်တော်တောင် အားကျမိတယ်။”
“ကိုကိုးနပ်စ်နဲ့တော့ ယှဉ်လို့ မရပါဘူး။”
တစ်ခုခုတော့ အလွန်ထူးခြားနေသည်။ ချိုဂီချူလ် ဘာကြောင့် ပြောင်းလဲသွားရသလဲဆိုတာကို ဝူဆောင်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
ချိုဂီချူလ်က ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်။ “ခရစ်တိုငွေကြေးအကြောင်း နည်းနည်းလောက် ရှင်းပြပေးလို့ရမလား။”
“အဲဒါကို နားလည်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး ဘလော့ချိန်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိဖို့လိုပါတယ်။ အဲဒါကတော့…” ဝူဆောင်းက နည်းပညာဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများကို သုံးကာ မိနစ် ၂၀ ကြာ အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ဒီနည်းပညာက အနာဂတ်ရဲ့ ဦးဆောင်နည်းပညာ ဖြစ်လာမှာပါ။”
“ကျွန်တော်က ပရိုဂရမ်မာမဟုတ်တော့ သိပ်ပြီးတော့ နားမလည်ဘူးဗျ။”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နည်းပညာနဲ့ပတ်သက်လာရင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားဖို့လိုတယ်ဆိုတာကိုတော့ မှတ်ထားပေးပါ။”
ဝူဆောင်းက အလေးအနက် ရှင်းပြလိုက်သည့်အခါ ချိုဂီချူလ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ဝူဆောင်းက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
‘သူ့ကို ဘလော့ချိန်းအကြောင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ပေးပြီး ဘစ်ကွိုင်တွေ ဈေးအမြင့်ဆုံးရောက်တဲ့အချိန်မှာ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလာအောင် လုပ်ရမယ်။’
ဒါသည် ဝူဆောင်း၏ အဓိကပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။
သူက ချိုဂီချူလ်ကို “ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ တော်ကြစို့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ချိုဂီချူလ်က အမြန်ခေါင်းညိတ်သည်။ သူ ပြန်ချင်နေပုံရသည်။
သူတို့အခန်းထဲမှ ထွက်လာကြသောအခါ လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ဝူဆောင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
ရှင်ဆယ်မီ၏ အကြည့်တို့သည် ဝူဆောင်းကို နောက်ယောင်ခံနေသည်။
‘သူတို့ သီးသန့်အခန်းထဲမှာ ဘာတွေပြောခဲ့ကြတာလဲ။’
ရှင်ဆယ်မီ စိတ်မရှည်ဖြစ်နေသည်။ သူမသာ သူ့ကို ကလပ်သို့ ပထမဆုံး ခေါ်လာခဲ့သူဖြစ်ပါလျက် သူက ဘာကြောင့် သူမဆီ မလာရတာလဲ။
ဝူဆောင်းက လီဆွန်းဟွန်းကို သီးသန့်အခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်ကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ မိနစ် ၂၀ အကြာတွင် သူတို့နှစ်ယောက် ပြုံးရွှင်စွာ ထွက်လာကြသည်။ ဝူဆောင်း အားလပ်သွားသည်နှင့် လူတို့က သူ့ဆီသို့ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ ရှင်ဆယ်မီအတွက် ဝူဆောင်းဆီ ကပ်ရန် နေရာမရှိတော့ပေ။
***
ချိုဂီချူလ် ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
“နွန်ဟွန်းကို မောင်း။”
ချိုဂီချူလ် ထိုင်ခုံတွင် မှီလိုက်စဉ် ဖုန်းတုန်ခါလာသည်။ ဖုန်းနံပါတ်မှာ ချိုတေးမင်၏ လက်ထောက်ထံမှဖြစ်သည်။
“ဟလို၊ ချိုတေးမင်ရဲ့ လက်ထောက်ပါ။”
“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။”
“ကားနောက်ခန်းကို ကြည့်လိုက်ရင် အိတ်တစ်လုံး တွေ့လိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ ချိုဂီတေးနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ အဲဒါကို သုံးရလိမ့်မယ်။”
“မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။”
ရုတ်တရက် ကားသည် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဒီနေ့ ကားမောင်းတာ ဘာလို့ ဒီလောက်ဆိုးရွားနေတာလဲ!”
ချိုဂီချူလ်က ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံကို ကန်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။ ဖုန်းထဲမှ လက်ထောက်က အေးစက်စွာ ဆက်ပြောသည်။
“ခင်ဗျား ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။ ခင်ဗျားအသက်က အဲဒီအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်။ လွယ်ပါတယ်။ ချိုဂီတေးကို ဒါက မူးယစ်ဆေးသစ်ပဲလို့ ပြောလိုက်ပါ။ သူက အသစ်အဆန်းတွေကို ကြိုက်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်။ ပြီးရင်ဖြစ်လာမယ့် ပြဿနာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ရှင်းပေးလိုက်ပါ့မယ်။ ရိုးရှင်းပါတယ်။”
“ဥက္ကဋ္ဌကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ ဂရုစိုက်ထားပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်လိုက်ပါ။”
ချိုဂီချူလ် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်သည်။
အချိန်တန်ပြီ။
***
နောက်တစ်နေ့။
သတင်းဆိုးတစ်ခုက နိုင်ငံကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
“ဒေယန်းဂရု၏ ဥက္ကဋ္ဌ ချိုဂွန်းဝမ်မှာ လေဖြတ်ခြင်းကြောင့် ဆေးရုံတက်ရောက်နေရသည်။ တရားဝင် အမွေဆက်ခံသူကို မသတ်မှတ်ရသေးသည့်အတွက် ဒေယန်း၏ အနာဂတ်မှာ မရေမရာ ဖြစ်နေသည်။ ဒုဥက္ကဋ္ဌ ချိုတေးမင်မှာ ယခုအခါ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသည်။”
ဝူဆောင်းက ဒါကို သိလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့် ချိုဂီချူလ် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ။”
ဝူဆောင်းသည် ဤဖြစ်ရပ်ကို မှတ်မိသည်။ သို့သော် ယခင်ဘဝက ဤဖြစ်ရပ်သည် နှစ်နှစ်အကြာမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အနာဂတ်သည် ပြောင်းလဲနေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒါက ချိုဂီချူလ်ကို ဘာလို့ ပြောင်းလဲစေတာလဲ။”
ဝူဆောင်းက ချိုဂီတေးကို ဖုန်းဆက်သော်လည်း အဖြေမရပေ။
နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် ချိုဂီချူလ်ကို ဆက်လိုက်သည်။ ချိုဂီချူလ်က ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကိုင်သည်။
ဝူဆောင်းက “ကျွန်တော် ကန်ဝူဆောင်းပါ။ သတင်းကြားလို့ ဖုန်းဆက်လိုက်တာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“ဝမ်းနည်းကြောင်း ပြောချင်လို့ပါ…”
“ရပါတယ်။ ကျွန်တော် အလုပ်များနေတယ်၊ ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်။”
ချိုဂီချူလ်က ဖုန်းချသွားသည်။
ထိုသို့ တိုတောင်းသော စကားပြောဆိုမှုအတွင်းမှာပင် ဝူဆောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။
“သူ့အသံတွေ တုန်နေတယ်။”
တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ဖြစ်ပျက်နေသည်။
ချိုဂီချူလ်သည် သူကိုယ်တိုင် ဘာကြောင့် ဒီလောက် အေးဆေးနေနိုင်သလဲဆိုတာကို အံ့ဩနေမိသည်။ သူ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။
“လွယ်လိုက်တာ။”
သူသည် ချိုဂီတေး မကြာခဏသွားလေ့ရှိသည့် နေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ချိုဂီတေးမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နာရီအနည်းငယ်က မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူများက ချိုဂီတေးကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
မနက်ခင်းတွင် ချိုဂွန်းဝမ် လေဖြတ်သည့်သတင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။
သူသည် ချိုတေးမင်၏ စီမံချက်ကို အံ့ဩမိသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့တာလဲ။”
ချိုဂီချူလ်သည် အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားကြည့်သည်။
“ချိုဂီတေး ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိသေးဘူး… မိသားစုဝင်နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆေးရုံတက်ရတယ်ဆိုတာမျိုး ဖြစ်လာရင် ထူးဆန်းနေမှာပဲ… အဲဒါကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ချိုဂီချူလ်သည် သူလုပ်ခဲ့သည့်အပေါ် နောင်တမရပေ။ မူးယစ်ဆေးသုံးစွဲသည့် ချိုဂီတေး၏ အပြစ်သာဖြစ်သည်။
***
ချိုတေးမင်၏ ရုံးခန်း။
ချိုတေးမင်သည် သူ၏လက်ထောက်နှင့် သီးသန့်စကားပြောနေသည်။
“သူ လုပ်လိုက်ပြီ။”
“ဒါဆို ချိုဂီတေးကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲခင်ဗျ။”
“ရက်အနည်းငယ် စောင့်လိုက်ပါ။ ပြီးရင် ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့သတင်းကို ကြားပြီးနောက် သူ မူးယစ်ဆေး အလွန်အကျွံသုံးစွဲမိလို့ သေဆုံးသွားတယ်ဆိုပြီး သတင်းထုတ်လိုက်ပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အမှုဆောင်ပါ။”
“ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေက ဘယ်လိုသဘောထားရှိလဲ။”
“သူတို့က ခင်ဗျားကို ခေါင်းဆောင်အသစ်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။”
“ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ အမွေခွဲဝေမှုကိစ္စကို ကောလာဟလဖြန့်လိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘာကိုမှ တရားဝင် မကြေညာသေးနဲ့။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အမှုဆောင်ပါ။”
ချိုတေးမင်သည် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး အပြင်ဘက်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေသည်။
“ချိုဂီတေးရဲ့နေရာမှာ အစားထိုးမယ့်သူကို ရှာထားပါ။ ဂီချူလ်ကို ဘာများ လိုအပ်သလဲဆိုတာ မေးကြည့်လိုက်ပါ။ သူ့ကို ဘာမှ ကမ်းလှမ်းမနေနဲ့၊ မေးပဲမေးပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာပြီးရင် ပထမဆုံးလုပ်မယ့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းက မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း ဖြစ်စေရမယ်။”
“ကျွန်တော် စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။”
“ဒေယန်းက နိုင်ငံရဲ့ အကောင်းဆုံးဆိုတာကို ပြရမယ်။ KND လိုမျိုး ကုမ္ပဏီအသေးစားလေးကို ကျွန်တော်တို့ ရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး။”