ယူးဆိုနာသည် ဝူဆောင်း၏အခန်းပြင်ဘက်တွင် အံ့အားသင့်လျက် ရပ်နေမိသည်။
ဘာတွေလဲ။
တကယ်ပဲ
ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ။
အဖြေတစ်ခုတည်းကတော့ အငြင်းခံလိုက်ရခြင်းပင်။
သူမ အငြင်းခံလိုက်ရသည်။ ယူးဆိုနာသည် နိုင်ငံအတွင်း အမျိုးသားပရိသတ်အမြောက်အမြား ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ရေပန်းအစားဆုံး မင်းသမီးတစ်လက် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
“သူ ငါ့ကို လိမ်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း သူက တည်ကြည်နေသလိုပဲ...”
သူမသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဓာတ်လှေကားဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လီအာရီက သူမအား မျက်မှောင်ကြုံ့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ လမ်းတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
လီအာရီက စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာဖြင့် တွေးလိုက်သည်။
‘ဒါဆို အသံတွေထွက်နေတာ တကယ်ပဲပေါ့။’
“ယူးဆိုနာ လူကြိုက်များတာက နောက်ကွယ်မှာ သွတ်သွင်းပေးတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိလို့ပဲလေ။”
“သူမက နာမည်ကျော်စောဖို့အတွက် အာဏာရှိတဲ့ လူကြီးတွေအများကြီးနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ရင်းပြီး အလုပ်လုပ်ပေးတယ်တဲ့။”
လီအာရီသည် ဝူဆောင်းက ဤကဲ့သို့သော မသန့်စင်သည့် ကောလာဟလများတွင် ပါတ်သက်နေသည်ကို မယုံကြည်ချင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အမှန်တဟုက် ဟုတ်မဟုတ် သွားရောက်စစ်ဆေးရန် သူ၏ထပ်သို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ယူးဆိုနာသည် သူ၏အခန်းထဲမှ ထွက်လာခြင်းပင်တည်း။
‘ပြည့်တန်ဆာမ။’
လီအာရီက သူမကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယူးဆိုနာသည် လီအာရီ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမအပေါ် မည်သို့ခံစားနေရသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ သူမ၏ မိန်းကလေးအဖွဲ့မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များထံမှလည်း ဤကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို သူမ မြင်ဖူးခဲ့သည်။ သို့သော် ယူးဆိုနာသည် ကြောက်ရွံ့သွားခြင်းမရှိဘဲ ရင်ကော့ကာ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
လီအာရီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် - “အရည်အချင်းမရှိရင် နောက်ဆုံးတော့ အရာရာတိုင်းကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရမှာပဲ။”
ယူးဆိုနာ ကြားလိုက်ရသော်လည်း တိတ်တဆိတ်သာ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ယခုအချိန်တွင် တုံ့ပြန်လိုက်ပါက ကောလာဟလများကို သူမကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
သူမသည် ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး သူမ၏အကြည့်များသည် လီအာရီ၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံမိသွားသည်။ တံခါးမပိတ်မီတွင် ယူးဆိုနာက သူမ၏ နာမည်ကြီး တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲထဲမှ စကားစုကို အသံထွက်၍ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက အရာရာတိုင်းကို အလွယ်တကူ ရခဲ့ပေမဲ့ ငါကတော့ ငါ့ဘဝအတွက် ရသမျှအရာအားလုံးကို တိုက်რძ ရယူခဲ့ရတာ။ အကယ်၍ လူတွေထင်နေကြသလို မင်းက တကယ်ပဲ လူကောင်းတစ်ယောက် ဟုတ်တယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ခုတည်းသော အရာကိုတော့ ငါ့ကို တစ်ခါလောက် လက်လွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလားဟင်။”
လီအာရီသည် ဤစကားလုံးများကို ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။ ဤသည်မှာ ယူးဆိုနာကို နာမည်ကျော်ကြားလာစေခဲ့သော တီဗီဒရာမာဇာတ်လမ်းတွဲထဲမှ စကားစုပင်တည်း။
လီအာရီ မတုံ့ပြန်လိုက်ရခင်မှာပင် ဓာတ်လှေကားတံခါး ပိတ်သွားခဲ့သည်။
***
ယွီရှူးမြို့။
သစ်သီးဆိုင်ပိုင်ရှင် ချာလောင်တစ်ယောက် ယနေ့တွင် ကျန်းမာရေး အနည်းငယ် ချို့ယွင်းနေသည်။
“ဒါ ဘာလို့ ကျကွဲသွားတာလဲ။”
စင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည့် သူတို့မိသားစု၏ ဓာတ်ပုံမှာ အောက်သို့ပြုတ်ကျကာ အပိုင်းပိုင်းကွဲအက်နေလေပြီ။
“ဒီနေ့က မကောင်းတဲ့ကံနဲ့ ကြုံမယ့်နေ့များ ဖြစ်နေမလား။”
သူ ယနေ့ အလုပ်မသွားချင်တော့သော်လည်း မသွားဘဲနေ၍ မဖြစ်ပေ။
“ကိုကို အလုပ်သွားတော့မယ်နော် ချစ်လေး။”
သူက အသက်လေးနှစ်အရွယ် သားလေးနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသော သူ့ဇနီးသည်ကို ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ရှင့်အတွက် မနက်စာဘူးလေ။”
ဇနီးဖြစ်သူက သူစားရန် မနက်စာကို နေ့စဉ် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ပေးတတ်ပြီး အချက်အပြုတ်လည်း ကောင်းမွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် သစ်သီးတွန်းလှည်းကို ဆွဲယူကာ လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့သည်။ ကုန်းစောင်းအတိုင်း တွန်းတင်ရသဖြင့် သူသည် ခဏချင်းပင် ချွေးတွေရွှဲလာခဲ့သည်။
ဈေးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာပြီး သစ်သီးများကို စတင်စီစဉ်နေစဉ်မှာပင် ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
ယနေ့သည် သူ့အတွက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသည့်နေ့ တစ်နေ့ပင်တည်း။ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော အဆောက်အအုံကြီးမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာတော့သည်။
“စုတ်ပဲ့လိုက်တာ…”
သူ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ့အိမ်ရှိရာဘက်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။
***
ဝူဆောင်းသည် သူရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော တရုတ်ကုမ္ပဏီများဆီသို့ သွားရောက်လည်ပတ်နေသည်။ ဝူဆောင်းသည် ဤကုမ္ပဏီများသည် အနာဂတ်တွင် အောင်မြင်လာလိမ့်မည်ကို ကြိုသိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ထူးချွန်ထက်မြက်ကြသည့် လူငယ်အများအပြား ကြိုးစားအားထုတ်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်မှာ ကြည်နူးစရာပင်။ သူသည် ၎င်းတို့နှင့် စေတနာအပြည့်ဖြင့် စကားပြောဆိုခဲ့ပြီး အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် အကြံဥာဏ်ကောင်းများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ၎င်းတို့က သူ့ကို လေးစားအံ့သြဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြသည်။
DJI ကုမ္ပဏီ။
VIPshop ကုမ္ပဏီ။
ရှောင်မီ ကုမ္ပဏီ။
ရုတ်တရက် ဝူဆောင်း၏ စမတ်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ မြည်လာသည်။
“ဟယ်လို၊ ဆာ။ ဟုတ်ကဲ့။ ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်တော် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်။ ဟုတ်ကဲ့။”
ဝူဆောင်းက ဖုန်းချလိုက်ပြီး သူ့အတွင်းရေးမှူးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ “ရက်အိန်ဂျယ် အဖွဲ့ကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှားခိုင်းလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ယွီရှူးမြို့အနီးမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဆောက်အအုံကို သုံးစွဲဖို့အတွက် ထုတ်ပေးလိုက်ပါ။ KND အမည်နဲ့ ဒေါ်လာ သန်း (၁၀) ရဲ့ လှူဒါန်းမှုကိုလည်း ပြုလုပ်ပေးပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဆာ။”
အတွင်းရေးမှူးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။
အခြားသူများက ဝူဆောင်းကို မေးကြသည် - “ဘာတွေဖြစ်လို့လဲ ဘော့စ်။”
“ယွီရှူးမြို့မှာ ငလျင်လှုပ်သွားပါတယ်။ ရစ်ချ်တာစကေး ၇ ဒသမ ၁ အဆင့် ရှိပါတယ်။ ကံဆိုးချင်တော့ သေဆုံးသူ အများအပြား ရှိလာနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်... လူဦးရေ အများအပြား ဖြစ်မှာပါ…”
အားလုံးက သူ့ကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဟုန်ဆူဘင်က မေးလိုက်သည် - “အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြိုသိနေတာလဲ။”
“ကုလသမဂ္ဂနဲ့ နာဆာ (NASA) ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကို ရယူနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ အများကြီး ပါဝင်နေပါတယ်။”
မည်သူမျှ သူပြောနေသည်ကို နားလည်ပုံမပေါ်ကြပေ။
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည် - “အတိတ်က ငလျင်ကြီးတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကျွန်တော် လေ့လာဆန်းစစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီကနေ ယွီရှူးမြို့ဟာ ငလျင်ဒဏ်ကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တာပါ။ မကြာခင် ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ၊ တကယ်လည်း ဒီနေ့ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ မာဟွာချင်ကို မနေ့ကတည်းက ကျွန်တော် ပြောပြထားခဲ့သေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးချင်တော့ သူ ပြင်ဆင်ချိန် မရလိုက်ဘူးပေါ့ဗျာ။”
“ဒ... ဒါဆိုရင်တော့?”
“ဒါကြောင့် ကူညီဖို့အတွက် ကျွန်တော်ပိုင်တဲ့ အဆောက်အအုံနဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေကို လှူဒါန်းဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ငွေကြေး အမြောက်အမြား လှူဒါန်းဖို့လည်း ညွှန်ကြားထားတယ်။ မနက်ဖြန် ကျင်းပမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနားကို ဖျက်သိမ်းရမယ့်ပုံပဲ။”
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်မှာ ကြက်သီးမွှေးင်းများ ထလာသည်။ ဟုန်ဆူဘင်က ဝူဆောင်းကို အံ့သြတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပက်ဗျူင်ကီမှာမူ လက်ရှိအခြေအနေကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်သေးပေ။
“ခင်ဗျားပြောတာက အချက်အလက်တွေကို အခြေခံပြီး ငလျင်လှုပ်မယ့်အကြောင်းကို ကြိုဟောခဲ့တာပေါ့လေ။”
ဝူဆောင်း မဖြေလိုက်ရသေးမီမှာပင် ကားတစ်စီးက ၎င်းတို့ထံသို့ အမြန်မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တရုတ်အစိုးရ၏ အထူးအဆန်းလုပ်ထားသော မော်တော်ယာဉ်တစ်စီး ဖြစ်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပေးပါ။ မာဟွာချင်က ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်နေလို့ပါ။”
ယာဉ်မောင်းက ရှင်းပြရင်း ဝူဆောင်းအတွက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
***
ယွီရှူးမြို့။
ကိုရီးယားနိုင်ငံမှ သဘာဝဘေး အရေးပေါ် ကယ်ဆယ်ရေး အေဂျင်စီ ဝန်ထမ်း အယောက်တစ်ရာကျော်သည် ဟိုတယ်ခန်းတစ်ခုထဲတွင် ထჯိုင်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
“ဒါက တကယ်မိုက်တာပဲ။ အခုလောလောဆယ် ဘာမှမဖြစ်သေးဘဲနဲ့ ဒီခရီးအတွက် ဒေါ်လာ (၅၀၀၀) တောင် ရဦးမယ်။ ဒီလူက သေချာပေါက် အရမ်းချမ်းသာတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။”
“ဟားဟား၊ ဟုတ်တယ်လေ။ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်နဲ့ ရောက်လာကြပြီး တရုတ်နိုင်ငံကို အလကား လည်ပတ်ခွင့်လည်း ရနေတယ်။ ဒါ အရမ်းမိုက်တဲ့ အလုပ်ပဲ။”
“ငါလည်း သဘောတူတယ်။”
အခန်းထဲတွင် ဦးထုပ်များနှင့် ရှေးဦးသူနာပြု ပစ္စည်းများအပါအဝင် တန်ဖိုးကြီး ကိရိယာအစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ငါတို့ရဲ့ လစာက တစ်လကို ဒေါ်လာ (၄၀၀၀)၊ ပြီးတော့ နိုင်ငံတကာ ခရီးစဉ်တိုင်းအတွက် ဒေါ်လာ (၅၀၀၀) ထပ်ရတယ်။ ကန်ဝူဆောင်းဆိုတာ တကယ့်ကို သူဌေးကြီး ဖြစ်ရမယ်။”
“မင်းတို့ KND ကို မကြားဖူးဘူးလား။ နာမည်ကြီး ဆဲလ်ဖုန်းတွေ ရောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီလေ။ သူက သူ့မှာရှိတဲ့ ပိုက်ဆံတွေနဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှု လုပ်ချင်နေတာ ဖြစ်မှာပါ။”
“အင်းလေ၊ သူဝမ်းသာတာပေါ့။”
ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများ အပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။
“တ... တစွန်း။ မင်းတို့ အဲ့ဒါကို ကြားလိုက်ရဲ့လား။”
ညွှန်ကြားချက် ရောက်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ ရေဒီယိုစက်များတွင် အနုအလင်းများ တဖိတ်ဖိတ် လင်းလက်လာခဲ့သည်။
“ရက်အိန်ဂျယ်၊ ရက်အိန်ဂျယ်။ အားလုံး ပရိုတိုကောလ် ဝမ်း (Protocol One) အတွက် ပြင်ဆင်ကြပါ။”
“ရက်အိန်ဂျယ်၊ ရက်အိန်ဂျယ်။ အားလုံး ပရိုတိုကောလ် ဝမ်း (Protocol One) အတွက် ပြင်ဆင်ကြပါ။”
အနီရောင် မီးသတ်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော ကယ်ဆယ်ရေးဝန်ထမ်း အယောက်တစ်ရာကျော်သည် ဟိုတယ်ထဲမှ အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားကြသည်။
***
ဝူဆောင်းသည် စံချိန်တင် အမြန်နှုန်းဖြင့် အစိုးရ အဆောက်အအုံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လမ်းပေါ်ရှိ ကားတိုင်းသည် အစိုးရမော်တော်ယာဉ်ကို မှတ်မိကြပြီး လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ကြသည်။
မာဟွာချင်သည် အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်တွင် ဝူဆောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“သဘာဝဘေး ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့က ဘယ်လို အခြေအနေရှိလဲ။”
ဝူဆောင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည် - “ချက်ချင်း သွားရောက်လှုပ်ရှားဖို့ ကျွန်တော် အမိန့်ပေးထားပြီးပါပြီ။ အခု လက်ရှိအချိန်မှာ တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်နေပါပြီ။ အရေးပေါ် ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းတွေနဲ့ လှူဒါန်းငွေတွေလည်း မကြာခင် ရောက်လာပါတော့မယ်။”
“အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အစိုးရအနေနဲ့ မကြာခင်မှာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသသွားပါမယ်။”
“ဟားဟား၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ လူတွေဆိုတာ အပြန်အလှန် ကူညီကြရမှာပေါ့ဗျ။”
သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဖုန်းများက အဆက်မပြတ် မြည်လာခဲ့သည်။ အနီးရှိ တီဗီတွင် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်ရာ ဒေသအကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်နေသည်။ အနီရောင် မီးသတ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူများစွာသည် အခက်အခဲကြုံနေရသူများကို ကူညီပေးနေသည်ကို တွေ့မြင်နေရသည်။
သို့သော်လည်း တရုတ်ကယ်ဆယ်ရေး အေဂျင်စီ ဝန်ထမ်းများကိုမူ မတွေ့ရသေးပေ။