အခန်း (၁၀၈) - ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာခြင်း
ပွဲပြီးသွားသောအခାင် ဝူဆောင်းနှင့် ပက်ဂျွန်ဝူတို့ နှစ်ယောက်သား အတူတကွထွက်လာကြပြီး ဈေးကြီးပေးရသည့် ဂျပန်စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။
ပက်ဂျွန်ဝူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်– "ဟ… ဟုတ်လို့မှ လောက်ရဲ့လား ဒီနေရာက?"
"ဘာလို့ မရရမှာလဲ။ ငါ ဘယ်လောက်အခြေအနေကောင်းနေလဲဆိုတာ မင်း မကြားမိသေးဘူးလား?"
"အို."
ပက်ဂျွန်ဝူကတော့ ဝူဆောင်း အောင်မြင်နေကြောင်းကို ကြားဖူးပေသည်။
ကေအဲန်ဒီ (KND) ရဲ့ စီအီးအို (CEO) လေ။
ဝူဆောင်းက မေးလိုက်သည်– "ကဲ… မင်းရော ဘယ်လိုနေလဲ?"
ပက်ဂျွန်ဝူက ချက်ချင်းမဖြေနိုင်ဘဲ အားနာပါးနာဖြင့် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ဝူဆောင်းက နားလည်ပေးဟန်ဖြင့် သူ့အား ပြောလိုက်သည်– "အင်းလေ၊ ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ ဘယ်သူ့အတွက်မဆို ရုန်းကန်ရခက်နေကြတာ ငါသိပါတယ်" ထို့နောက် ဝူဆောင်းသည် လတ်ဆတ်သော ဆူရှီတစ်စိပ်ကို ကောက်စားလိုက်သည်။
ပက်ဂျွန်ဝူက သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရင်း မေးလာသည်– "ဒါနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ? ကေအဲန်ဒီ ရဲ့ စီအီးအို တဲ့လား! မင်း အလုပ်ထွက်သွားတယ်လို့ပဲ ငါကြားလိုက်တာ၊ အဲဒီနောက်မှာ ဘာတွေဆက်ဖြစ်တာလဲ?" ပက်ဂျွန်ဝူက သူ့အံ့သြမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။
ဝူဆောင်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်– "အကြောင်းအရာတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပေါ့။ အဲဒီဇာတ်လမ်းတွေ အကုန်ပြောပြဖို့လောက်အထိ ငါတို့မှာ အချိန်လောက်မယ်မထင်ဘူး"
"အ… အဲဒါလည်း ဟုတ်မှာပါပဲလေ။"
"အဲဒီအစား မင်းအကြောင်းကိုပဲ ငါပိုကြားချင်တယ်။ ငါ မင်းကို တစ်ဖက်ဖက်က ကူညီနိုင်မလားလို့လေ!"
ဝူဆောင်း၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် ပက်ဂျွန်ဝူ၏ မျက်လုံးများ အပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။
"တ… တကယ်ပြောတာလား?"
"အင်းလေ၊ ငါက ကေအဲန်ဒီနဲ့ ကိုကွန်တောက် (Coconut Talk) ရဲ့ စီအီးအို ပဲဟာ။ ဥပမာပြောရရင်၊ ငါက ဆុងဝမ်တက္ကသိုလ်က အလုပ်အကိုင်ပြပွဲမှာ ဟောပြောဖို့ရှိတယ်၊ အဲဒီမှာ လူတွေကို မင်းအကြောင်း သိအောင်လုပ်ပေးလို့ရတာပေါ့။"
ပက်ဂျွန်ဝူက အမြန်ပြန်ဖြေလိုက်သည်– "အ… အမှန်တော့လေ၊ ငါပြီးခဲ့တဲ့တစ်နှစ်အတွင်း ကုမ္ပဏီအမျိုးမျိုးကို လျှောက်ထားခဲ့တာ လူတွေ့စစ်ဖို့အတွက်တောင် ဘယ်သူမှ ဖုန်းပြန်မဆက်ကြဘူး။ ကေအဲန်ဒီကိုတောင် လျှောက်ဖူးသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာအကြောင်းပြန်မှ မလာဘူး။"
"အင်း..."
"ငါ့ရဲ့ တက္ကသိုလ်မှတ်စုပျမ်းမျှ (GPA) က ၃.၀ ကျော်တယ်၊ တိုးအစ် (TOEIC) ရမှတ်ကလည်း ၈၀၀ ရှိတယ်။ ငါ ဘာတွေများ ထပ်လုပ်ရဦးမလဲတောင် မသိတော့ဘူး။ အခုလက်တလောကတော့ အဆင်ပြေစတိုးဆိုင်မှာ အချိန်ပိုင်းလုပ်ကိုင်နေရတယ်"
ဝူဆောင်းက ဆူရှီတစ်စိပ်ကို ထပ်စားရင်း သေချာစဉ်းစားလိုက်သည်။
ပက်ဂျွန်ဝူက မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောသည်– "ငါ ပရိုဂရမ်ရေးတာကို တကယ်ကြိုးစားပြီး လေ့လာခဲ့တာ။ ဒီထက် ဘာတွေ ထပ်လုပ်ရမလဲတော့ ငါလည်း မသိတော့ဘူး။ အခွင့်အရေးသာ ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ တကယ်တော်တော်လုပ်ပြနိုင်မှာပါ"
"အင်း..."
ဝူဆောင်းက စဉ်းစားဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူ၌ ပက်ဂျွန်ဝူကို အသုံးချစရာ အကွက်ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းက ေးေးလေး ပြောလိုက်သည်– "စစ်တပ်ထဲမှာ တုန်းက မင်း အကောင်းဆုံးလုပ်ခဲ့တာက ဘာလဲလို့ ပြောခဲ့တယ်နတ်?"
"စစ်တပ်ထဲမှာလား? ပရိုဂရမ်ရေးတာကို အကောင်းဆုံးလုပ်ခဲ့တာပေါ့!"
"အဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး။ တပ်ထဲက အနေအထိုင် အုပ်ချုပ်မှုဘက်ကလေ။"
"အမ်း… စည်းကမ်းတင်းပ်တာလား? အထက်အောက် စီနီယာဂျူနီယာ အဆင့်အတန်းခွဲပြီး စည်းကမ်းတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျင့်သုံးတာလား?"
ပက်ဂျွန်ဝူက ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။
ဝူဆောင်းက ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်– "ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါပဲ။ ငါ့အတွက် လူတစ်ယောက် လိုနေတယ်၊ လူကောင်းလုပ်မယ့်သူနဲ့ လူဆိုးလုပ်မယ့်သူ နှစ်မျိုးလုံးကို အလှည့်ကျ လုပ်ပေးနိုင်မယ့်လူပေါ့။"
"သဘောပေါက်ပြီ။"
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်– "ငါ မကြာခင် ကုမ္ပဏီအသစ်တစ်ခု ထပ်ထောင်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။ ပြဿနာက ငါက လူတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်တွယ်ရတာ ဝါသနာမပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီခေတ်ကြီးမှာ သူဌေးလုပ်တဲ့သူက အရမ်းကြီး အာဏာပြဆန်နေရင်လည်း ကြည့်ရဆိုးတယ်လေ။"
"အ… အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။"
"အကယ်၍ မင်းသာ အဲဒီတာဝန်ကို ငါ့အတွက် ယူပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ငါ မင်းကို ခန့်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ဒါရိုက်တာ ရာထူးနဲ့ပေါ့။"
ပက်ဂျွန်ဝူက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်– "ဒါရိုက်တာ ဟုတ်လား? အဲဒါဆိုရင် ငါ့ကို အမှုဆောင်အရာရှိ တစ်ယောက်ဖြစ်သွားစေမှာပေါ့!"
"ဟားဟား၊ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲဟာ၊ အဲဒါတော့ ဖြစ်ရမှာပေါ့! ငါတစ်ခုပဲ စိုးရိမ်တာက မင်း အဲဒီတာဝန်ကို သေချာထမ်းဆောင်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာပဲ..."
"လုပ်နိုင်တာပေါ့ကွာ! ငါ ဘလောက်တောင် ရက်စက်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိသားပဲ!"
"အေးလေ၊ ငါသိတာပေါ့။"
"တစ်နှစ်လောက်တော့ ငါ့ကို ခန့်ထားကြည့်လိုက်ပါ။ အကယ်၍ ငါ့လက်စွမ်းက မပြောင်ဘူးဆိုရင် မင်း ငါ့ကို ထုတ်ပစ်လို့ရတယ်။" ပက်ဂျွန်ဝူ၏ မျက်နှာတွင် အဓိဋ္ဌာန်ချထားသည့် အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေသည်။
ဝူဆောင်းက အလေးအနက် ထပ်ပြောလိုက်သည်– "ငါလိုချင်တာက ကုမ္ပဏီကို အရမ်းတင်းတင်းကျပ်ကျပ် လည်ပတ်စေချင်တာ။ စစ်တပ်ထဲလိုမျိုးပေါ့။"
"ငါ စစ်တပ်မှာတုန်းက နာမည်အကြီးဆုံး စည်းကမ်းထိန်း တပ်ကြပ်ကြီးဆိုပြီး နာမည်ထွက်ခဲ့တာ။ ဘာမှပူမနေနဲ့။ ငါ ကြိမ်လုံးနဲ့ကိုင်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အုပ်ချုပ်ပြမယ်။"
"ကောင်းပြီ။ ငါ့မှာ ရုံးခန်း အသင့်ရှိပြီးသားဖြစ်လို့၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို နောက်မှ ဖုန်းဆက်ပြောပြမယ်။"
ပက်ဂျွန်ဝူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထပ်မံပြူးကျယ်သွားသည်– "ဒ… ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ခန့်လိုက်ပြီပေါ့?"
"အင်း။ အကုန်အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ။ ငါက ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူတွေကို ခန့်ဖို့ စဉ်းစားနေတာဆိုတော့ ချန်ဂျောင်ကိုလည်း စိတ်ဝင်စားမလား မေးကြည့်လိုက်ဦး။ လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းရေး သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီးတာနဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ငါ ပြောပြမယ်။"
"တ… တကယ်လား?"
"ကုမ္ပဏီနာမည်က ဘစ်မိန်း (Bitmain) လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီလိပ်စာအတိုင်း သွားလိုက်ပါ။ ဒီနေရာက ရုံးခန်းပဲ။ အဲဒီကိုသွားလိုက်ရင် သူတို့က မင်းအတွက် နာမည်ကတ်ပြား လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။"
ပက်ဂျွန်ဝူသည် ရင်ဖိုထိတ်လန့်လျက် တစိမ့်စိမ့် ငေးကြည့်နေမိသည်။
ဝူဆောင်းက နောက်တစ်ကြိမ် အလေးအနက် မှာကြားလိုက်သည်– "တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်နွှဲရမယ်နော်။ သဘောပေါက်တယ်မလား?"
ပက်ဂျွန်ဝူက အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
───────────────────────────────
ဒေယန်း (Daeyang) ရုံးချုပ်၊ ချွီဂီတေး၏ ရုံးခန်း။
ချွီဂီတေးက ချွီဂီချူလ်အား ပြောလိုက်သည်– "ဟားဟားဟား၊ သြဘာပေးရမယ်ကွာ။"
ချွီဂီချူလ်က တိတ်ဆိတ်စွာပင် ငြိမ်နေသည်။ ချွီတေးဝမ်က ဝင်မေးသည်– "မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ? The One ဖုန်းက အောင်မြင်သွားမယ်လို့ ထင်သလား?"
"တေးမင်း တစ်ခုခု အဖြေရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံပါတယ်"
"မင်းကတော့ တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ။ ငါတို့ အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ဆိုရင် သူ ကျရှုံးမှကို ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒါကို မှတ်ထား။"
ချွီဂီချူလ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ချွီဂီတေးက မာန်ပါပါ ရယ်မောလိုက်သည်– "ဟားဟားဟား။ ရှယ်ယာဈေးက မနေ့ကတင် ၅ ရာခိုင်နှုန်း ကျသွားခဲ့တယ်! ဒါ ဘာကိုဆိုလိုလဲ သိလား? The One ဖုန်းက ကျရှုံးတော့မယ်လို့ ဈေးကွက်က ယူဆနေကြပြီလေ!"
ချွီဂီတေးက သူ၏ ဖျော်ရည်ခွက်ကို တစ်ကျိုက်မော့သောက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်– "ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ နောက်ထပ် အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အလမ်းက အခုတော့ အတော်လေး များလာပြီပဲ။ စိတ်မပူနဲ့။ ငါ မင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။"
ချွီဂီချူလ်က တောင့်တင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ငါတို့ အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် ချွီတေးမင်း ကျရှုံးဖို့လိုတယ်။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ သူ့ကို မကူညီမိစေနဲ့၊ သဘောပေါက်ရဲ့လား?"
ချွီဂီချူလ်က ထပ်မံခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူ့မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
ချွီတေးမင်း၏ ရုံးခန်းတွင်းတွင်လည်း လေထုမှာ တင်းမာနေသည်။
"တီကေ (TK) ဘက်က Blue S2 ရဲ့ ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေးအတွက် အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်နေပါတယ်။ အိုင်ဖုန်း (iPhone) ကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီဖြစ်လို့ Blue S ကိုတော့ ဘယ်လိုမှ လက်လွှတ်မခံနိုင်ဘူးဆိုပြီး သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို အသိပေးထားပါတယ်"
ချွီတေးမင်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ "Blue S2 ကို The One ရဲ့ ထွက်ရှိမယ့်ရက် မတိုင်မီ တစ်ပတ်အလိုမှာ ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ တိုက်ဆိုင်မှုလို့ မင်းထင်လား?"
"ကေအဲန်ဒီက ကျွန်တော်တို့ကို ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအနေနဲ့ သဘောထားနေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
"… ဒါနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြန့်ဖြူးမှုအခြေအနေကရော ဘယ်လိုရှိလဲ?"
"အဲဒီဌာနကို ကျွန်တော် မေးမြန်းကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချွီဂီတေးက ကေအဲန်ဒီကို အီလက်ထရွန်နစ် ပစ္စည်းတွေ ဆက်လက်ထောက်ပံ့ပေးဖို့ သေချာပေါက် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေပါတယ်"
ချွီတေးမင်းက စားပွဲခုံကို ကျယ်လောင်စွာ ထုချလိုက်သည်။
သူ့ဘေးက လက်ထောက်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေ၏။
ချွီတေးမင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်– "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို ပစ္စည်းထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရတာလဲ!? အဲဒီကောင် သစ္စာဖောက်..."
"သူတို့က အိုင်ဖုန်းကိုလည်း တစ်ပိုင်းလျှပ်ကူးပစ္စည်းတွေ ထောက်ပံ့ပေးနေပါတယ်"
ချွီတေးမင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက လက်ထောက်အား မေးလိုက်သည်– "The One ဖုန်းက ဘယ်လိုရလဒ်မျိုး ထွက်လာမယ်လို့ မင်းထင်လဲ?"
"ဒေယန်းက ဒီဖုန်းပေါ်မှာ သူပိုင်သမျှ အကုန်ပုံအောထားတာပါ။ အောင်မြင်မှာ သေချာပါတယ်။"
ချွီတေးမင်းက ကုလားထိုင်နောက်သို့ မှီချလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ ဖိအားတွေ အများကြီးပဲ။ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား"
"ဟုတ်ကဲ့၊ သိပါပြီ၊ ဒါရိုက်တာကြီး။"
လက်ထောက်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည်။
ဆူဝန်မြို့ရှိ ဒေယန်း စနစ်ဓာတ်ခွဲခန်း (Daeyang System Laboratory)။
ဂိုဆန်းဂျွန်သည် မကြာမီ ထွက်ရှိတော့မည့် The One ဖုန်းအတွက် ခက်ခဲသော စမ်းသပ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
ဘစ်!
ဖုန်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော စခရင်ပေါ်တွင် အပူချိန် ပေါ်လာသည်။
၃၄.၅ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်။
ဂိုဆန်းဂျွန်က တွေဝေသွားပြီး အဲဒီအပူချိန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "ထူးဆန်းပါပေစွ။"
သူသည် အပလီကေးရှင်းအချို့ကို ထပ်မံဖွင့်စမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဘစ်!
အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ တက်လာသည့် အပူချိန်မှာ ပို၍ပင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
၃၅ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်။
"အကိုကြီး၊ ဒါ တကယ် ထူးဆန်းနေပြီဗျ။"
"ခဏစောင့်ကြည့်ဦး။ ခဏတာ ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်မှာပါ။"
အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ကြပြီး စောင့်ကြည့်မှုကို ဆက်လုပ်ကြသော်လည်း အပူချိန်က ကျမလာခဲ့ပေ။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ဖုန်းကြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်!
"ဌာနမှူး!"
"ဟင်?!"
မီးပွားငယ်လေးတစ်ခု ထွက်လာပြီးနောက် ဖုန်းမှ မီးခိုးများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဂိုဆန်းဂျွန်က အလုပ်သမားများအား အော်ဟစ်လိုက်သည်– "မင်းတို့ ဘာလုပ်လို့ ရပ်ကြည့်နေကြတာလဲ? အလုပ်စလုပ်ကြစမ်းပါ! ဒီဖြစ်ရပ်ကို စာရင်းသွင်းပြီး ဘာတွေမှားနေလဲဆိုတာကို အမြန်ရှာကြရမယ်!"
ဂိုဆန်းဂျွန်က ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအဖွဲ့ ဒါရိုက်တာထံ ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်– "ဒါရိုက်တာခင်ဗျာ၊ The One ရဲ့ ဘက်ထရီက စမ်းသပ်နေတုန်း ပေါက်ကွဲသွားပါတယ်"
"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ သိရပြီလား?"
"အကြောင်းရင်းကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပါဘူး။ ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း တင်ပြချင်လို့ပါ ခင်ဗျာ။"
"စမ်းသပ်မှုတိုင်းမှာ အဲဒီလို ဖြစ်တာလား?"
"မဟုတ်ပါဘူး။ အခုဟာက ပထမဆုံးအကြိမ်နဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြိမ်ပါပဲ။"
ဒါရိုက်တာက သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်– "အင်း၊ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒါက သတင်းကောင်းတစ်ခုပါပဲ။"
"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ဖုန်းကို ပြည်သူတွေလက်ထဲ ထုတ်ပေးလို့ အဆင်ပြေမယ်လို့ ထင်ပါသလား?"
"ဈေးကွက်တင်ဖို့ တစ်ပတ်ပဲ လိုတော့တယ်၊ ပြီးတော့ The One ကို ဘက်ထရီ အကောင်းဆုံးဖုန်းဆိုပြီး ဈေးကွက်တင်ထားတာလေ..." ဒါရိုက်တာက ရှင်းလင်းသည့် အဖြေကို မပေးပေ။ သူက ဆက်ပြောသည်– "ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတာ ရှာဖို့ကြိုးစားပါ။ ဒါပေမဲ့ ထွက်ရှိမယ့်ရက်ကိုတော့ လုံးဝ ရွှေ့ဆိုင်းလို့မရဘူး။ သာ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့အားလုံး အလုပ်ပြုတ်ကုန်လိမ့်မယ်။"
ဂိုဆန်းဂျွန်မှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိသည်။ ဤဖုန်းသည် ဒေယန်းအတွက် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
---------------------------------------------------------------
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ပြုံးလျက် ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်– "အက်ပယ် (Apple) က အိုင်ဖုန်း တစ်သန်း ရောင်းချဖို့ ဘယ်လောက်ကြာခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား?"
ဝူဆောင်းက စိတ်ပါလက်ပါမရှိဘဲ ဖြေလိုက်သည်– "တစ်ပတ်လောက်လား?"
"သုံးရက်တည်း!"
"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖုန်းကရော?"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဖြဲူ့ဖြဲူ့ကြီး ပြုံးလိုက်သည်။
ဝူဆောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ "၂ ရက်?"
"တိတိကျကျပဲ! ငါတို့က တကယ့်ကို အောင်မြင်မှုကြီးနဲ့ အောင်မြင်နေပြီ! ဘလူးအက်စ်တူး (Blue S2) က ရောင်းအားမှာ အိုင်ဖုန်းကို ကျော်တက်သွားပြီ!"
ဝူဆောင်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်– "ကျွန်တော် ပြောသားပဲ။"
ဂျောင်ဂျင်စပ်က ဝူဆောင်း၏ ပါးကို လာနမ်းလိုက်သည်။
"မင်းကို ငါချစ်တယ် ကွာ!"
"ဒါဆိုရင် ကိုကွန်နတ် (Coconut) သုံးစွဲသူ အရေအတွက်လည်း အများကြီး တက်လာမှာပဲပေါ့။"
"ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ သန်း ၂၀ ကျော်သွားပြီ။"
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဆက်ပြောသည်– "မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းကလည်း အစီအစဉ်အတိုင်း အဆင်ပြေပြေ ဖြစ်နေပါတယ်။ ငါတို့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူတွေကိုလည်း ခန့်အပ်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။" ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်– "အစိုးရဆီက ခွင့်ပြုချက် ရပြီလား?"
"အဆင်သင့်ဖြစ်တာနဲ့ ရယူမှာပါ။"
"အလွန်ကောင်းတာပဲ။ ငါတို့တော့ ချမ်းသာသထက် ချမ်းသာတော့မှာပဲ!"
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟုန်ဆူဘင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်– "တရုတ်ပြည်မှာ ဈေးကွက်တင်ဖို့ ဆောင်ရွက်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ အဲဒီဘက် အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ?"
ဟုန်ဆူဘင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အစီရင်ခံတင်ပြလိုက်သည်။