နတ်ဘုရားတို့၏ မသေမျိုး – အခန်း ၈၈: ဒီဗီနစ်စ် [၂]
ကျူးဖုန်းသည် နေရာလပ်အိတ်ထဲမှ အက်ဒါရော့စ်ကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုကျောက်တုံး၏ အေးစက်စက် အထိအတွေ့က သူ့လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်သည် သူ၏ စွမ်းအားတိုးတက်မှုအတွက် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
အက်ဒါရော့စ်ကျောက်တုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် လေထုထဲတွင် တုန်ခါနေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် သူ၏အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ထိုစွမ်းအင်များကို မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားသည်။ ကျောက်တုံးအတွင်းမှ စွမ်းအင်များသည် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား သူ၏ အကြောလမ်းကြောင်းများအတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။ နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ကျူးဖုန်းသည် သွားကိုကြိတ်ကာ သည်းခံလိုက်သည်။
သူ၏ စိတ်အာရုံများသည် တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်ပြောင်းလဲမှုများကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလာသည်။ ဤသည်မှာ ဒီဗီနစ်စ်၏ စွမ်းအားပင်လော။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ဒါန်ထျန်း (Dantian) ထဲသို့ စုစည်းရောက်ရှိလာပြီး အလင်းတန်းများအဖြစ် တောက်ပလာသည်။
အချိန်ကာလများသည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ကျူးဖုန်း၏ အသိစိတ်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော စိတ်အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်အမှုန်အမွှားများကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သူသည် ထိုအမှုန်အမွှားများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားရင်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တိုးတက်လာသည်။
ရုတ်တရက် အက်ဒါရော့စ်ကျောက်တုံးသည် အလင်းရောင် တောက်ပလာပြီးနောက် ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျူးဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များတွင် အလွန်ထက်မြက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် တုန်ခါသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စွမ်းအားသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်းသည် သစ်ပင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီးမှ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့် အမြင်အာရုံချောက်လှန့်မှု သို့မဟုတ် အမြဲတစေ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အိပ်မက်ဆိုးထောင်ချောက်ထဲသို့ တိုးဝင်မိခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေရမည်ဖြစ်သည်။
"လူငယ်လေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ့မှာ မင်းကို ထိခိုက်လိုတဲ့ စိတ်မရှိပါဘူး။ တကယ်တော့ မင်းကို တွေ့ရတာ ငါတောင် ဝမ်းသာမိသေးတယ်"
ကျူးဖုန်းသည် ထိုမီးခိုးရောင်သစ်ပင်ကို အလွန်သတိထား၍ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန်အတွက် လုံခြုံရေးစကားလုံးကို အသုံးပြုပြီး နောက်ထပ် သရဲတစ္ဆေနှင့်တူသော အခြေအနေမျိုးကို မရင်ဆိုင်တော့ဘဲ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားသင့်သလားဟု တွေးတောနေသည်။ ဒိုင်မွန် (Daimon) သစ်ပင်တစ်ပင်က သာမန်လူသားတစ်ယောက်ကို တွေ့ရ၍ ဝမ်းသာနေသည်ဆိုလျှင် ထိုအရာသည် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
"ငါ့ရဲ့ သနားစရာ ဝိညာဉ်က ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ နစ်မွန်းနေချိန်မှာ မင်းက အဲဒီအတိုင်း ရပ်နေတော့မှာလား။ ငါ့လို အထီးကျန်နေတဲ့ သစ်ပင်တစ်ပင်အတွက်တော့ မင်းလို အဖော်လေး လိုအပ်နေတာပေါ့။ အသက်ရှင်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ယောက်ကို မတွေ့တာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလိုမျိုး သနားစရာကောင်းတဲ့သူကိုတော့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး"
ကျူးဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို ဆက်လက်သုံးသပ်နေသည်။ လုံခြုံသည့် မုခ်ဦးဆီသို့ ပြန်သွားပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် သူအတွက် အသင့်တော်ဆုံးနှင့် အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုမီးခိုးရောင် သစ်ပင်ငယ်လေးဆီမှ သူမြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အနည်းငယ်သော အရာများအရ သူသည် တကယ်တမ်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသည်။ ထိုသစ်ပင်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်များသည် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို သူယုံကြည်လာစေသည်။ ဒီနေရာမှာပဲ ရပ်နေပြီး ဘာမှမထူးခြားလာရင် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သစ်ပင်ဆီသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်သွားရန်နှင့် ဤနေရာအကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဒါက ဘယ်နေရာလဲ။ ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာလား"
"ဒီနေရာက တကယ်ဟုတ်မဟုတ် သိချင်တာလား။ မင်းကို ငါသတ်ပစ်ပြီးမှ သိအောင် လုပ်ရမလား"
"ဟင်"
"ဟီးဟီးဟီး။ လူငယ်လေး၊ စိတ်လျှော့ထားစမ်းပါ။ ဒါက ဟာသလေးတစ်ခု လုပ်ကြည့်တာပါ"
"အခု ငါ့ကို ပြောပြပါ။ မင်းက ဘယ်သူလဲ"
"ငါက ကျူးဖုန်းပဲ"
“ကောင်းပြီ ကျူးဖုန်း။ အခုဆိုရင် မင်းအနေနဲ့ စိတ်အယောင်အမှားနဲ့ လက်တွေ့ဘဝကို ခွဲခြားနိုင်လောက်ပြီလို့ ထင်တယ်။ မင်းက အရမ်းငယ်သေးတဲ့အတွက် ဒါတွေကို မသိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အားနည်းလွန်းနေတာကတော့ အမှန်ပဲ၊ အဲဒီအချက်က မင်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”
ထိုသစ်ပင်သည် ၎င်း၏ အသံနေအသံထားကို ပိုမိုငြိမ်းချမ်းသော အသံအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“မင်း ငါ့ကို မြင်နေရလား”
“အင်း”
“မင်း ငါပြောတာကို ကြားနေရလား”
“ကြားနေရပါတယ်”
သူသည် အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ မင်း ဒီနှင်းတွေကိုလည်း ခံစားနေရတယ်မလား။ ဒါက မင်းအတွက်တော့ လုံလောက်တဲ့ လက်တွေ့ဘဝတစ်ခုပါပဲ၊ လူငယ်လေး ကျူးဖုန်း။ ကဲ... အခုတော့ ဒါတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အက်ကူလမ် ဒီဗီနစ်စ် (Aculum Divinis) ကို ကြိုဆိုပါတယ်။ စိတ်အယောင်အမှားတွေနဲ့ လက်တွေ့ဘဝကြားမှာ အဆုံးမရှိ တည်ရှိနေတဲ့ အေးစက်စက် နေရာတစ်ခုပေါ့”
“ဒီနေရာက အဆုံးမရှိဘူးလား”
“ဒီနေရာရဲ့ သဘာဝက နေရာနဲ့ အချိန်ကို ထိခိုက်စေပြီး စိတ်အယောင်အမှားတွေ၊ အိပ်မက်တွေရဲ့ ထောင်ချောက်တွေကို ဖန်တီးပေးတယ်။ မင်းသာ စွမ်းအားမရှိရင် ဒီနေရာရဲ့ အိပ်မက်တွေ၊ စိတ်အယောင်အမှားတွေထဲမှာ ထာဝရ လမ်းပျောက်နေလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာက အချိန်က အပြင်ဘက်က အချိန်နဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားတယ်။ ဒါကိုတော့ ငါ သိထားပြီးသားပဲ။ ငါပြောတာကို မင်း နားလည်လား”
“နားလည်ပါတယ်”
“မင်း ဘယ်လိုရောက်လာလဲ၊ ဘာကြောင့် ရောက်လာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မသိနားမလည်မှုဆိုတာက သက်ရှိတစ်ကောင်ကို အသက်သေဆုံးတဲ့အထိ ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ဒီနေရာက ဘာလဲဆိုတာသာ မင်း ကြိုသိခဲ့ရင် မင်း လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ၊ ပြီးတော့ ငါလည်း အဖော်လေးတစ်ယောက်လောက် ရှိတာကို မငြင်းပါဘူး။ ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် ဒီမှာရှိတဲ့ အချိန်တွေကို အကျိုးရှိဆုံး ဖြစ်အောင် သုံးလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာက စိတ်အယောင်အမှားတွေနဲ့ အိပ်မက်တွေနဲ့ ပြည့်နေပေမဲ့လည်း နေရာတကျ ရှာတတ်ရင်တော့ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ အများကြီး မြှုပ်ကွယ်နေတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်”
“မင်းက ဘယ်နေရာမှာ ရှာရမလဲဆိုတာ သိနေပုံပဲ”
“ငါလို သစ်ပင်တစ်ပင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှာရမလဲဆိုတာ သိရမှာလဲ။ ငါ ဒီမှာ တည်ရှိနေတာ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိပြီလေ။ အစပိုင်းတုန်းကတော့ ဒီမှာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ တခြားသူတွေလည်း ရှိခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါ့ထက် အရင် အသွင်ပြောင်းနိုင်ခဲ့ကြပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းအများစုကို ရှာဖွေသွားကြတယ်။ တချို့ကတော့ ကံကောင်းကြပြီး တချို့ကတော့ မကံကောင်းခဲ့ကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အများစုကတော့ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု ပါသွားကြတာပဲ။ နောက်တော့ ဒီဗီနစ်စ်ရဲ့ ဒီဘက်ခြမ်းမှာ ငါတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တယ်။ တစ်ခုပြောရရင် ငါတို့လို ဒီဗီနစ်စ် ဒိုင်မွန် (Daimon) သစ်ပင်တွေက အသိစိတ်ရဖို့တင်မကဘဲ အသွင်ပြောင်းဖို့ဆိုတာက အချိန်အတော်ကြာမှ ဖြစ်နိုင်တာ”
ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ထိုသစ်ပင်က ဆက်ပြောသည်။
“ဒီအချိန်ကာလတွေအတွင်းမှာ ငါ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ၊ အထူးသဖြင့် ရတနာတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး စုဆောင်းထားခဲ့တယ်။ ဒီနေရာမှာ ရှိလိမ့်မယ်လို့တောင် မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့မရနိုင်တဲ့ ရတနာတွေပေါ့။ ကြည့်ရတာတော့ ဝမ်းနည်းစရာ ဘဝတစ်ခုလို ဖြစ်နေပေမဲ့ တစ်ကိုယ်တည်း နေရတဲ့ဘဝမှာလည်း အားသာချက်တွေ ရှိတာပဲ။ မင်းလည်း ဘယ်မှာ ရှာရမလဲဆိုတာ သိချင်နေတယ်မလား”
“အင်း... အရမ်းကြီး အန္တရာယ်မများဘူးဆိုရင်တော့ စမ်းကြည့်သင့်တာပေါ့”
“အဲဒါပေါ့... စွန့်စားသူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ဆိုတာ။ စွန့်စားမှုတိုင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါတို့ အားလုံး သိကြတာပဲ။ အဲဒီအန္တရာယ်တွေကို ကျော်လွှားဖို့ကတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ မင်းအတွက် လိုအပ်ပြီးတော့ ပိုပြီးတော့လည်း လုံခြုံတဲ့ ရတနာတွေရဲ့ တည်နေရာ၊ တိကျတဲ့ လမ်းညွှန်ချက်နဲ့ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အဆင့်တွေကို ငါ ပြောပြပေးမယ်။ ကျန်တာကတော့ မင်းတာဝန်ပဲ။ အဆင်ပြေလား”
“အဆင်ပြေပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး မင်းရမယ့် သတင်းအချက်အလက်တွေအတွက် အပေးအယူလုပ်ရလိမ့်မယ်”
“အပေးအယူလား။ ဘာအပေးအယူလဲ”
ကျူးဖုန်းသည် ထိုသစ်ပင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်လေ။ ဒိုင်မွန်တစ်ကောင်ရဲ့ ဘဝဆိုတာ ပေးဆပ်ခြင်းနဲ့ ရယူခြင်းပါပဲ လူငယ်လေး။ ကဲ... မင်းဆီမှာ ဘာတွေရှိလဲ”
ကျူးဖုန်းသည် ထိုအခြေအနေကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထိုမီးခိုးရောင်သစ်ပင် ပြောနေသည့် ရတနာများအကြောင်းကို သူ ဘယ်လိုယုံကြည်ရမလဲ။ ပြီးတော့ တကယ်ပဲ အမှန်ဆိုရင်တောင် ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ရတနာတွေက ဘယ်မှာ ရှိနေနိုင်မှာလဲ။ ထို 'ရတနာ' ဟုခေါ်သော အရာများကို ရယူရန် ကြိုးစားရင်း သူ မသေရဘူးဆိုတဲ့ အာမခံချက်က ဘာလဲ။ ထို့ပြင် သူ့တွင် အပေးအယူလုပ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာမှလည်း မရှိပေ။
“ငါ့ဆီမှာ အပေးအယူလုပ်စရာ ဘာမှမရှိဘူး”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘာမှမပါဘဲ ဒီနေရာ ရောက်လာရတာလဲ”
ကျူးဖုန်းသည် ပို၍ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော 'ကောင်းကင်သီးသန့်အသီး' (Heavenly Solitude Fruit) မှလွဲ၍ သူ့တွင် အက်ဒါရော့စ်ကျောက်တုံးသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုကျောက်တုံးကို သစ်ပင်က လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ပြီးတော့ သူသည် နန်းတော်ဥယျာဉ်ထဲမှ ရခဲ့သော ထိုအသီးမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအသီးကို ပေးလိုက်ရန်လည်း စိတ်မပါပေ။
“ဘာမှမရှိဘူး”
သစ်ပင်ဆီမှ ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားမှုကြောင့် ကျူးဖုန်း စတင် စိုးရိမ်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သစ်ပင်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာသည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင်တော့ ရတနာတွေရဲ့ တည်နေရာကို မပြောပြခင်မှာ မင်းဆီက ရတနာတချို့ကို ကတိကဝတ်ပြုပြီး ယူပေးရမယ်”
“ဒါက တရားမျှတလား မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ လက်ခံတယ်”
သူသည် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သစ်ပင်ကသာ ရတနာရှိသည့်နေရာကို မပြောပြတော့လျှင်ကော။ သူသည် ထိုသစ်ပင် လိုချင်သည့် ရတနာများကို ရှာပေးရမည့် ကတိကဝတ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေဦးမည်သာ။ သူ တကယ်တော့ မလုပ်ချင်ဟု ငြင်းလိုက်ချင်သော်လည်း သစ်ပင်၏ စကားများအရ သူသည် ထိုကတိကဝတ်များကို လက်ခံရန် မဖြစ်မနေ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဉာဏ်ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ပြန်ရမယ့်အရာကို မသိဘဲနဲ့တောင် လက်ခံလိုက်တဲ့ မင်းရဲ့ စွန့်စားလိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ချီးကျူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရရှိလာမယ့်အရာတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာတော့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်”
မီးခိုးရောင်သစ်ပင်သည် ၎င်း၏ အနေအထားကို ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေရန်အတွက် အကိုင်းအခက်များကို လှုပ်ရမ်းလိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို ရတနာ ငါးခုအကြောင်း ပြောပြမယ်။ မင်းကြိုက်တဲ့ သုံးခုကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ပြီးရင်တော့ အဲဒီရတနာတွေရဲ့ တိကျတဲ့ အချက်အလက်၊ လမ်းကြောင်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အဆင့်တွေကို ငါ ပြောပြမယ်။ ဟုတ်ပြီလား”
ကျူးဖုန်းက သိရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ပထမတစ်ခုက 'ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်တံဆိပ်' (Soul Banishing Seal) ပဲ။ ငါ စုဆောင်းထားသလောက်ဆိုရင် ဒါက အဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မည်သည့်သက်ရှိရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုမဆို မော်တယ်လောကရဲ့ သံသရာစက်ဝန်းထဲကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ်။ အင်အားကြီးမားတဲ့ နာဆင့်ဝိညာဉ် (Nascent Soul) အဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တောင် ဟက်ဂမွန် (Hegemon) တွေတောင် သူ့စွမ်းအားကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်လောကမှာတော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပေမဲ့ မော်တယ်လောကမှာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ဒါနဲ့... ဒါက မော်တယ်လောကမှာ တားမြစ်ထားတဲ့ တံဆိပ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ဒုတိယတစ်ခုက 'ဖျက်ဆီးခြင်း လက်ကောက်' (Bracelet of Destruction) ပဲ။ ဒါက ရှေးဦးစစ်ပွဲတွေတုန်းက ကျဆုံးသွားတဲ့ ရှေးဦး နက်ခရိုနမ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ မှော်ရတနာပဲ။ ဒီလက်ကောက်က နယ်သာလောက (Netherplane) ကနေ အင်အားကြီးမားတဲ့ ဒေမွန်ဘုရင် (Daemon King) စစ်တပ်တစ်ခုကို ခေါ်ယူနိုင်တယ်။ ဒီလက်ကောက်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းလို့ နတ်ဘုရားတွေကိုတောင် ခေါ်ယူနိုင်ပြီး သူတို့ဖြတ်သန်းဖို့အတွက် ပေါ်တယ်တောင် ဖွင့်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပါပဲ”
“တတိယတစ်ခုက နေရာလပ်အိတ် (Spatial Sac) ပဲ။ ဒါက အခုတော့ ပုံစံမလှတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း ကံကောင်းရင်တော့ တစ်ခုလုံးအတိုင်း ပြန်တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။ အထဲမှာ ဘာတွေပါလဲဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက နေရာလပ်အိတ် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် နတ်ဘုရားတွေ မပိုင်ဆိုင်တာတော့ သေချာတယ်၊ နတ်ဘုရားတွေက နေရာလပ်အတိုင်းအတာ (Spatial dimension) ကိုပဲ သုံးတာကိုး”
“စတုတ္ထတစ်ခုက 'လျှို့ဝှက်အမိန့်တော်' (Mystic Order) ပဲ။ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကျောက်ဆောင်လေး တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ရတနာ ဒါမှမဟုတ် တောက်ပတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”
“နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ 'ဝိညာဉ်လက်စွပ်' (Soul Ring) ပဲ။ မင်း ဒါကို သိမသိတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက တန်ဖိုးရှိတဲ့ လုံးဝန်းတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပဲ။ အသုံးဝင်ပုံက သိပ်မများပေမဲ့ နာဆင့်ဝိညာဉ်အဆင့် မရောက်သေးတဲ့သူတိုင်းကို ဝိညာဉ်နေရာလပ် (Soul space) တစ်ခု ကြိုတင်တည်ဆောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။ ကဲ... ဒါတွေကတော့ ရတနာငါးခုပဲ။ မင်း စိတ်ပျက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား”
“မဖြစ်ပါဘူး”
ကျူးဖုန်းသည် ကြားလိုက်ရသည့်အရာများကို မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ပစ္စည်းအားလုံးသည် သူ့အတွက် အလွန်အရေးပါနေသည်။ သူသည် ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုခုကို ရနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
“မင်း ဒါတွေကို ရနိုင်ပါတယ်။ မင်း ငါ့ဆီကို ပြန်ယူလာပေးရမှာက 'အသိစိတ်ကျမ်းများ' (Scripts of Sentience) ပဲ။ ဒါတွေက ရှာရတာ အလွယ်ဆုံးတောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကဲ... ဘယ်လိုလဲ လူငယ်လေး”
ကျူးဖုန်းသည် ထိုမီးခိုးရောင်သစ်ပင်ကို ကြည့်ရင်း အတွေးလွန်နေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။
“ငါသာ အဲဒီကျမ်းတွေကို မရှာနိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
“ကျမ်းစာက သုံးစောင်ရှိတဲ့အတွက် မင်းပြန်ယူလာမယ့် ရတနာ သုံးခုကိုတော့ ချန်ထားခဲ့ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ ရတနာတွေကို အတင်းအဓမ္မ ယူချင်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးကတော့ ကျမ်းစာတွေကိုပဲ ကြိုးစားပြီး ပြန်ယူလာဖို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ကောင်းပြီ၊ ငါ လက်ခံတယ်”
“မင်း တကယ်ပဲ လက်ခံတာပေါ့လေ။ ကောင်းလိုက်တာ။ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို ငါ တကယ်ပဲ ချီးကျူးတယ်။ တကယ်ကို ချီးကျူးပါတယ်။ ကဲ... အခု မင်းဆန္ဒအလျောက် သဘောတူညီချက်ကို ကတိကဝတ်ပြုကြရအောင်။ ပြီးသွားရင်တော့ မင်းသွားရမယ့် လမ်းကြောင်းနဲ့ လိုက်နာရမယ့် အဆင့်တွေကို ငါ ပြောပြပေးမယ်”
ကျူးဖုန်းသည် ထိုအခြေအနေကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထိုမီးခိုးရောင်သစ်ပင် ပြောနေသည့် ရတနာများအကြောင်းကို သူ ဘယ်လိုယုံကြည်ရမလဲ။ ပြီးတော့ တကယ်ပဲ အမှန်ဆိုရင်တောင် ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ရတနာတွေက ဘယ်မှာ ရှိနေနိုင်မှာလဲ။ ထို 'ရတနာ' ဟုခေါ်သော အရာများကို ရယူရန် ကြိုးစားရင်း သူ မသေရဘူးဆိုတဲ့ အာမခံချက်က ဘာလဲ။ ထို့ပြင် သူ့တွင် အပေးအယူလုပ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာမှလည်း မရှိပေ။
“ငါ့ဆီမှာ အပေးအယူလုပ်စရာ ဘာမှမရှိဘူး”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘာမှမပါဘဲ ဒီနေရာ ရောက်လာရတာလဲ”
ကျူးဖုန်းသည် ပို၍ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော 'ကောင်းကင်သီးသန့်အသီး' (Heavenly Solitude Fruit) မှလွဲ၍ သူ့တွင် အက်ဒါရော့စ်ကျောက်တုံးသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုကျောက်တုံးကို သစ်ပင်က လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ပြီးတော့ သူသည် နန်းတော်ဥယျာဉ်ထဲမှ ရခဲ့သော ထိုအသီးမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအသီးကို ပေးလိုက်ရန်လည်း စိတ်မပါပေ။
“ဘာမှမရှိဘူး”
သစ်ပင်ဆီမှ ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားမှုကြောင့် ကျူးဖုန်း စတင် စိုးရိမ်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သစ်ပင်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာသည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင်တော့ ရတနာတွေရဲ့ တည်နေရာကို မပြောပြခင်မှာ မင်းဆီက ရတနာတချို့ကို ကတိကဝတ်ပြုပြီး ယူပေးရမယ်”
“ဒါက တရားမျှတလား မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ လက်ခံတယ်”
သူသည် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သစ်ပင်ကသာ ရတနာရှိသည့်နေရာကို မပြောပြတော့လျှင်ကော။ သူသည် ထိုသစ်ပင် လိုချင်သည့် ရတနာများကို ရှာပေးရမည့် ကတိကဝတ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေဦးမည်သာ။ သူ တကယ်တော့ မလုပ်ချင်ဟု ငြင်းလိုက်ချင်သော်လည်း သစ်ပင်၏ စကားများအရ သူသည် ထိုကတိကဝတ်များကို လက်ခံရန် မဖြစ်မနေ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဉာဏ်ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ပြန်ရမယ့်အရာကို မသိဘဲနဲ့တောင် လက်ခံလိုက်တဲ့ မင်းရဲ့ စွန့်စားလိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ချီးကျူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရရှိလာမယ့်အရာတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာတော့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်”
မီးခိုးရောင်သစ်ပင်သည် ၎င်း၏ အနေအထားကို ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေရန်အတွက် အကိုင်းအခက်များကို လှုပ်ရမ်းလိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို ရတနာ ငါးခုအကြောင်း ပြောပြမယ်။ မင်းကြိုက်တဲ့ သုံးခုကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ပြီးရင်တော့ အဲဒီရတနာတွေရဲ့ တိကျတဲ့ အချက်အလက်၊ လမ်းကြောင်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အဆင့်တွေကို ငါ ပြောပြမယ်။ ဟုတ်ပြီလား”
ကျူးဖုန်းက သိရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ပထမတစ်ခုက 'ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်တံဆိပ်' (Soul Banishing Seal) ပဲ။ ငါ စုဆောင်းထားသလောက်ဆိုရင် ဒါက အဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မည်သည့်သက်ရှိရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုမဆို မော်တယ်လောကရဲ့ သံသရာစက်ဝန်းထဲကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ်။ အင်အားကြီးမားတဲ့ နာဆင့်ဝိညာဉ် (Nascent Soul) အဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တောင် ဟက်ဂမွန် (Hegemon) တွေတောင် သူ့စွမ်းအားကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်လောကမှာတော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပေမဲ့ မော်တယ်လောကမှာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ဒါနဲ့... ဒါက မော်တယ်လောကမှာ တားမြစ်ထားတဲ့ တံဆိပ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ဒုတိယတစ်ခုက 'ဖျက်ဆီးခြင်း လက်ကောက်' (Bracelet of Destruction) ပဲ။ ဒါက ရှေးဦးစစ်ပွဲတွေတုန်းက ကျဆုံးသွားတဲ့ ရှေးဦး နက်ခရိုနမ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ မှော်ရတနာပဲ။ ဒီလက်ကောက်က နယ်သာလောက (Netherplane) ကနေ အင်အားကြီးမားတဲ့ ဒေမွန်ဘုရင် (Daemon King) စစ်တပ်တစ်ခုကို ခေါ်ယူနိုင်တယ်။ ဒီလက်ကောက်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းလို့ နတ်ဘုရားတွေကိုတောင် ခေါ်ယူနိုင်ပြီး သူတို့ဖြတ်သန်းဖို့အတွက် ပေါ်တယ်တောင် ဖွင့်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပါပဲ”
“တတိယတစ်ခုက နေရာလပ်အိတ် (Spatial Sac) ပဲ။ ဒါက အခုတော့ ပုံစံမလှတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း ကံကောင်းရင်တော့ တစ်ခုလုံးအတိုင်း ပြန်တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။ အထဲမှာ ဘာတွေပါလဲဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက နေရာလပ်အိတ် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် နတ်ဘုရားတွေ မပိုင်ဆိုင်တာတော့ သေချာတယ်၊ နတ်ဘုရားတွေက နေရာလပ်အတိုင်းအတာ (Spatial dimension) ကိုပဲ သုံးတာကိုး”
“စတုတ္ထတစ်ခုက 'လျှို့ဝှက်အမိန့်တော်' (Mystic Order) ပဲ။ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကျောက်ဆောင်လေး တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ရတနာ ဒါမှမဟုတ် တောက်ပတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”
“နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ 'ဝိညာဉ်လက်စွပ်' (Soul Ring) ပဲ။ မင်း ဒါကို သိမသိတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက တန်ဖိုးရှိတဲ့ လုံးဝန်းတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပဲ။ အသုံးဝင်ပုံက သိပ်မများပေမဲ့ နာဆင့်ဝိညာဉ်အဆင့် မရောက်သေးတဲ့သူတိုင်းကို ဝိညာဉ်နေရာလပ် (Soul space) တစ်ခု ကြိုတင်တည်ဆောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။ ကဲ... ဒါတွေကတော့ ရတနာငါးခုပဲ။ မင်း စိတ်ပျက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား”
“မဖြစ်ပါဘူး”
ကျူးဖုန်းသည် ကြားလိုက်ရသည့်အရာများကို မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ပစ္စည်းအားလုံးသည် သူ့အတွက် အလွန်အရေးပါနေသည်။ သူသည် ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုခုကို ရနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
“မင်း ဒါတွေကို ရနိုင်ပါတယ်။ မင်း ငါ့ဆီကို ပြန်ယူလာပေးရမှာက 'အသိစိတ်ကျမ်းများ' (Scripts of Sentience) ပဲ။ ဒါတွေက ရှာရတာ အလွယ်ဆုံးတောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကဲ... ဘယ်လိုလဲ လူငယ်လေး”
ကျူးဖုန်းသည် ထိုမီးခိုးရောင်သစ်ပင်ကို ကြည့်ရင်း အတွေးလွန်နေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။
“ငါသာ အဲဒီကျမ်းတွေကို မရှာနိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
“ကျမ်းစာက သုံးစောင်ရှိတဲ့အတွက် မင်းပြန်ယူလာမယ့် ရတနာ သုံးခုကိုတော့ ချန်ထားခဲ့ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ ရတနာတွေကို အတင်းအဓမ္မ ယူချင်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးကတော့ ကျမ်းစာတွေကိုပဲ ကြိုးစားပြီး ပြန်ယူလာဖို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ကောင်းပြီ၊ ငါ လက်ခံတယ်”
“မင်း တကယ်ပဲ လက်ခံတာပေါ့လေ။ ကောင်းလိုက်တာ။ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို ငါ တကယ်ပဲ ချီးကျူးတယ်။ တကယ်ကို ချီးကျူးပါတယ်။ ကဲ... အခု မင်းဆန္ဒအလျောက် သဘောတူညီချက်ကို ကတိကဝတ်ပြုကြရအောင်။ ပြီးသွားရင်တော့ မင်းသွားရမယ့် လမ်းကြောင်းနဲ့ လိုက်နာရမယ့် အဆင့်တွေကို ငါ ပြောပြပေးမယ်”
ကျူးဖုန်းသည် ထိုအခြေအနေကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထိုမီးခိုးရောင်သစ်ပင် ပြောနေသည့် ရတနာများအကြောင်းကို သူ ဘယ်လိုယုံကြည်ရမလဲ။ ပြီးတော့ တကယ်ပဲ အမှန်ဆိုရင်တောင် ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ရတနာတွေက ဘယ်မှာ ရှိနေနိုင်မှာလဲ။ ထို 'ရတနာ' ဟုခေါ်သော အရာများကို ရယူရန် ကြိုးစားရင်း သူ မသေရဘူးဆိုတဲ့ အာမခံချက်က ဘာလဲ။ ထို့ပြင် သူ့တွင် အပေးအယူလုပ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာမှလည်း မရှိပေ။
“ငါ့ဆီမှာ အပေးအယူလုပ်စရာ ဘာမှမရှိဘူး”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘာမှမပါဘဲ ဒီနေရာ ရောက်လာရတာလဲ”
ကျူးဖုန်းသည် ပို၍ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော 'ကောင်းကင်သီးသန့်အသီး' (Heavenly Solitude Fruit) မှလွဲ၍ သူ့တွင် အက်ဒါရော့စ်ကျောက်တုံးသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုကျောက်တုံးကို သစ်ပင်က လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ပြီးတော့ သူသည် နန်းတော်ဥယျာဉ်ထဲမှ ရခဲ့သော ထိုအသီးမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအသီးကို ပေးလိုက်ရန်လည်း စိတ်မပါပေ။
“ဘာမှမရှိဘူး”
သစ်ပင်ဆီမှ ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားမှုကြောင့် ကျူးဖုန်း စတင် စိုးရိမ်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သစ်ပင်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာသည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင်တော့ ရတနာတွေရဲ့ တည်နေရာကို မပြောပြခင်မှာ မင်းဆီက ရတနာတချို့ကို ကတိကဝတ်ပြုပြီး ယူပေးရမယ်”
“ဒါက တရားမျှတလား မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ လက်ခံတယ်”
သူသည် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သစ်ပင်ကသာ ရတနာရှိသည့်နေရာကို မပြောပြတော့လျှင်ကော။ သူသည် ထိုသစ်ပင် လိုချင်သည့် ရတနာများကို ရှာပေးရမည့် ကတိကဝတ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေဦးမည်သာ။ သူ တကယ်တော့ မလုပ်ချင်ဟု ငြင်းလိုက်ချင်သော်လည်း သစ်ပင်၏ စကားများအရ သူသည် ထိုကတိကဝတ်များကို လက်ခံရန် မဖြစ်မနေ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဉာဏ်ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ပြန်ရမယ့်အရာကို မသိဘဲနဲ့တောင် လက်ခံလိုက်တဲ့ မင်းရဲ့ စွန့်စားလိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ချီးကျူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရရှိလာမယ့်အရာတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာတော့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်”
မီးခိုးရောင်သစ်ပင်သည် ၎င်း၏ အနေအထားကို ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေရန်အတွက် အကိုင်းအခက်များကို လှုပ်ရမ်းလိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို ရတနာ ငါးခုအကြောင်း ပြောပြမယ်။ မင်းကြိုက်တဲ့ သုံးခုကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ပြီးရင်တော့ အဲဒီရတနာတွေရဲ့ တိကျတဲ့ အချက်အလက်၊ လမ်းကြောင်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အဆင့်တွေကို ငါ ပြောပြမယ်။ ဟုတ်ပြီလား”
ကျူးဖုန်းက သိရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ပထမတစ်ခုက 'ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်တံဆိပ်' (Soul Banishing Seal) ပဲ။ ငါ စုဆောင်းထားသလောက်ဆိုရင် ဒါက အဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်ရတနာ တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မည်သည့်သက်ရှိရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုမဆို မော်တယ်လောကရဲ့ သံသရာစက်ဝန်းထဲကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ်။ အင်အားကြီးမားတဲ့ နာဆင့်ဝိညာဉ် (Nascent Soul) အဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တောင် ဟက်ဂမွန် (Hegemon) တွေတောင် သူ့စွမ်းအားကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်လောကမှာတော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပေမဲ့ မော်တယ်လောကမှာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ဒါနဲ့... ဒါက မော်တယ်လောကမှာ တားမြစ်ထားတဲ့ တံဆိပ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ဒုတိယတစ်ခုက 'ဖျက်ဆီးခြင်း လက်ကောက်' (Bracelet of Destruction) ပဲ။ ဒါက ရှေးဦးစစ်ပွဲတွေတုန်းက ကျဆုံးသွားတဲ့ ရှေးဦး နက်ခရိုနမ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ မှော်ရတနာပဲ။ ဒီလက်ကောက်က နယ်သာလောက (Netherplane) ကနေ အင်အားကြီးမားတဲ့ ဒေမွန်ဘုရင် (Daemon King) စစ်တပ်တစ်ခုကို ခေါ်ယူနိုင်တယ်။ ဒီလက်ကောက်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းလို့ နတ်ဘုရားတွေကိုတောင် ခေါ်ယူနိုင်ပြီး သူတို့ဖြတ်သန်းဖို့အတွက် ပေါ်တယ်တောင် ဖွင့်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပါပဲ”
“တတိယတစ်ခုက နေရာလပ်အိတ် (Spatial Sac) ပဲ။ ဒါက အခုတော့ ပုံစံမလှတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း ကံကောင်းရင်တော့ တစ်ခုလုံးအတိုင်း ပြန်တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။ အထဲမှာ ဘာတွေပါလဲဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက နေရာလပ်အိတ် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် နတ်ဘုရားတွေ မပိုင်ဆိုင်တာတော့ သေချာတယ်၊ နတ်ဘုရားတွေက နေရာလပ်အတိုင်းအတာ (Spatial dimension) ကိုပဲ သုံးတာကိုး”
“စတုတ္ထတစ်ခုက 'လျှို့ဝှက်အမိန့်တော်' (Mystic Order) ပဲ။ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကျောက်ဆောင်လေး တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ရတနာ ဒါမှမဟုတ် တောက်ပတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”
“နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ 'ဝိညာဉ်လက်စွပ်' (Soul Ring) ပဲ။ မင်း ဒါကို သိမသိတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက တန်ဖိုးရှိတဲ့ လုံးဝန်းတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပဲ။ အသုံးဝင်ပုံက သိပ်မများပေမဲ့ နာဆင့်ဝိညာဉ်အဆင့် မရောက်သေးတဲ့သူတိုင်းကို ဝိညာဉ်နေရာလပ် (Soul space) တစ်ခု ကြိုတင်တည်ဆောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။ ကဲ... ဒါတွေကတော့ ရတနာငါးခုပဲ။ မင်း စိတ်ပျက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား”
“မဖြစ်ပါဘူး”
ကျူးဖုန်းသည် ကြားလိုက်ရသည့်အရာများကို မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ပစ္စည်းအားလုံးသည် သူ့အတွက် အလွန်အရေးပါနေသည်။ သူသည် ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုခုကို ရနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
“မင်း ဒါတွေကို ရနိုင်ပါတယ်။ မင်း ငါ့ဆီကို ပြန်ယူလာပေးရမှာက 'အသိစိတ်ကျမ်းများ' (Scripts of Sentience) ပဲ။ ဒါတွေက ရှာရတာ အလွယ်ဆုံးတောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကဲ... ဘယ်လိုလဲ လူငယ်လေး”
ကျူးဖုန်းသည် ထိုမီးခိုးရောင်သစ်ပင်ကို ကြည့်ရင်း အတွေးလွန်နေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။
“ငါသာ အဲဒီကျမ်းတွေကို မရှာနိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
“ကျမ်းစာက သုံးစောင်ရှိတဲ့အတွက် မင်းပြန်ယူလာမယ့် ရတနာ သုံးခုကိုတော့ ချန်ထားခဲ့ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ ရတနာတွေကို အတင်းအဓမ္မ ယူချင်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးကတော့ ကျမ်းစာတွေကိုပဲ ကြိုးစားပြီး ပြန်ယူလာဖို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ကောင်းပြီ၊ ငါ လက်ခံတယ်”
“မင်း တကယ်ပဲ လက်ခံတာပေါ့လေ။ ကောင်းလိုက်တာ။ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို ငါ တကယ်ပဲ ချီးကျူးတယ်။ တကယ်ကို ချီးကျူးပါတယ်။ ကဲ... အခု မင်းဆန္ဒအလျောက် သဘောတူညီချက်ကို ကတိကဝတ်ပြုကြရအောင်။ ပြီးသွားရင်တော့ မင်းသွားရမယ့် လမ်းကြောင်းနဲ့ လိုက်နာရမယ့် အဆင့်တွေကို ငါ ပြောပြပေးမယ်”