God Of Immortals – အခန်း (၈၀) – စွန့်ပစ်ခံ နန်းတော် [၂]
နန်းတော်၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေရင်း လေထုထဲ၌ ပျံ့လွင့်နေသော ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နံရံများမှာ အချိန်တန်၍ ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော်လည်း ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဖိအားမှာမူ မည်သူမျှ မငြင်းဆန်နိုင်လောက်အောင်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။
"ဒီနေရာက... တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပိုမိုသတိထားလာမိသည်။ ရှေ့ဆက်တိုးလေလေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးခြားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာလေဖြစ်သည်။ နန်းတော်အတွင်းဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျယ်ပြောလှသည့် ခန်းမကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှေးခေတ်ပစ္စည်းတစ်ခုဟု ထင်ရသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။
"အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါ အဲ့ဒီပစ္စည်းပဲလား"
လူအုပ်စု၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရာကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမပြုမီ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။ နန်းတော်၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူတို့၏ အသိစိတ်က သတိပေးနေသည်။
"သတိထားကြ၊ ဒီနေရာမှာ အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်" ဟု ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် ပစ္စည်းရှိရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ နန်းတော်၏ အမှောင်ထုထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။
"ဘယ်သူလဲ"
အဖြေမရှိပါ။ သို့သော်လည်း နန်းတော်၏ နံရံများပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ပုံရိပ်များမှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။ ဤစွန့်ပစ်ခံ နန်းတော်သည် သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုနက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလာသည်။
စွန့်စားခန်းမှာ အခုမှ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
သူ၏ အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ချိန်တွင် နာဆင့်ဝိညာဉ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ ဓားချက်ချင်းယှဉ်ပြိုင်နေမှုမှာ မှုန်ဝါးသွားသည်အထိ မြန်ဆန်နေပေသည်။ ဤသည်မှာ ဂိုဏ်း၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ထူးချွန်သည့် အဓိကတပည့်နှစ်ဦး ပြသခဲ့သည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို လိုက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မျက်လုံးများ မူးဝေလာပြီး ခေါင်းများ လေးလံလာသည်။ ခေါင်းကို ထိုးကိုက်လာသော ဝေဒနာကြောင့် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရသည်။
ချောင်ဝမ်ရှို အကြီးအကဲမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသူများမှာလည်း မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်နေကြပြန်သည်။
"ငါတို့ ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး၊ သူ့ကို ကူညီကြရအောင်။"
"ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကူညီနိုင်မှာလဲ။"
"ဝင်ပါလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ ချက်ချင်း သေသွားလိမ့်မယ်။"
"သူသာ မရှိခဲ့ရင် ငါတို့က ဒီနတ်ဆိုးပင့်ကူလက်ချက်နဲ့ သေပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ။"
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုစကားဝိုင်းကို အာရုံမစိုက်မိသော်လည်း ကျူးဖုန်း သည် သူတို့ပြောနေသည်များကို ကြားနေရသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မည်သို့ကူညီရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း ကူညီနိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိကြောင်း သိထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မှာ ကျူးကျီ (Zhuji) အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူတို့ ကူညီပေးရမည်ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ ကြိုးစားကြည့်သင့်သည်။ သူသည် သူတို့အား ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မည်မျှပင် ရှောင်ဖယ်ရန် ကြိုးစားပါစေ၊ သူသည် သေခြင်းတရား၏ အရိပ်အောက်တွင် အမြဲတမ်း လမ်းလျှောက်နေရသူဖြစ်သည်။ ကောင်းပြီ၊ အကယ်၍ ဤသည်မှာ သူ၏ ကံကြမ္မာဆိုလျှင်လည်း ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်ပါစေတော့။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်တယ်။"
"ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ကူညီမှာလဲ။ မင်းရဲ့ သံဓားနဲ့ သူ့ကို သွားခုတ်မလို့လား။ မင်း အလကားနေရင်း သေသွားလိမ့်မယ်။"
လင်းဒါရှီယာက သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း သူပြောလိုက်သည့်စကားများကို ပြန်လည်တွေးတောနေသည်။ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းက သူတို့ကို သေလမ်းသို့သာ ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူမသိသော်လည်း၊ အကြီးအကဲဝမ် ကို ဘာမျှမလုပ်ဘဲ အသေခံခိုင်းထားရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျူးကျီ (Zhuji) အဆင့်နှင့် ကျင်တန် (Jindan) အဆင့်ကြားက ကွာခြားချက်ကို သူမ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူမ စကားစလိုက်သည်။
"မင်းပြောတာလည်း ဟုတ်ပါတယ် ချန်ရစ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေလို့တော့ မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ သတိထားပြီး ချဉ်းကပ်သွားမယ်ဆိုရင် သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားအောင် လုပ်နိုင်ကောင်း လုပ်နိုင်မှာပေါ့။ ဘယ်သူသိမှာလဲ။"
ဖူယင်းကျဲ့သည် ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် သေလမ်းသို့ လျှောက်လှမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားရန် လုံးဝ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ မိဘများကို ကယ်တင်ရမည့် တာဝန်မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် အလေးအပင်ကြီး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် မိဘများကို မည်သို့ ကယ်တင်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော်လည်း အကြီးအကဲဝမ် မှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး သူမအတွက် သူတို့၏ အကူအညီ လိုအပ်နေသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မိဘများအတွက် ကောင်းမွန်သော နောက်ဘဝတစ်ခု ရရှိစေရန် ဆုတောင်းလိုက်သည်။ သူတို့ သိရှိနိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း သူ့အတွက်တော့ ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ။
"ငါတို့က ဒီအတိုင်းပဲ နေရမှာပေါ့။ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေပေါ့။ ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေလို့ မရဘူး၊ အကူအညီတောင်းဖို့ဆိုတာလည်း နောက်ကျသွားပြီ။ အခုတော့ ငါတို့ တတ်နိုင်တာကို လုပ်ကြရအောင်။"
ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် ရွှေအနှစ် (Golden Core) အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသည့် နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ သူတို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် အကြီးအကဲဝမ် က ရုတ်တရက် "ဗားမီလီယွန် မြင့်မြတ်သော တိုက်ကွက်" ကို အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း သွေးကျင့်ကြံသူ၏ ခုခံမှုကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူတို့အားလုံး နောက်သို့ ပေအနည်းငယ် လွင့်စင်သွားကြပြီး အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
ကျူးဖုန်း သည် လန်းဟိုင်က "ကျဆုံးသွားသော ကြယ်တာရာများ၏ ကျိန်စာ" ကို အသုံးပြုလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ ထိုတိုက်ကွက်က မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကိုမူ ခံစားမိသည်။ သူ လက်ကို မြှောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အကြီးအကဲဝမ် သွေးအန်နေချိန်တွင် သူ ဘာမျှ လုပ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြားထဲတွင် ကျူးဖုန်း သည် သွေးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူသည် သူ၏ လှံရှည်ကို ဝေ့ယမ်းကာ အောက်သို့ အားကုန်ထိုးချလိုက်ချိန်တွင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
သူတို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို ထံသို့ သေစေနိုင်သည့် တိုက်ကွက် ကျရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ လေနုအေးတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
သူ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို ၏ လက်မောင်းအတွင်းတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ဘေးတွင် လင်းဒါရှီယာ ရှိနေပြီး လင်းချောင် နှင့် ဖူယင်းကျဲ့တို့မှာ တိုက်ပွဲနေရာမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာလာနေသော အကြီးအကဲဝမ် ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှိနေကြသည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူမသည် သွေးကျင့်ကြံသူ၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်မှ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ကိုပါ တစ်ပါတည်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ တိုက်ပွဲတွင် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများရှိနေသော်လည်း သူမသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြပြီး အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို က သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။ သူမသည် တစ်ဖက်သို့ ရွေ့သွားပြီး သူမ၏ နေရာလပ်အိတ် ထဲသို့ အလျင်အမြန် လက်နှိုက်လိုက်သည်။ သူမသည် ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ခေါင်းကို နောက်သို့ မော့၍ ပါးစပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်လိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို နှင့် အနီးဆုံးတွင် ထိုင်နေသော လင်းဒါရှီယာသည် သူမကို တွေဝေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူမ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်ကို အမှတ်ရနေသည်။ သူမ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ရန် ခက်ခဲနေချိန်တွင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့မိသည်ကိုလည်း ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။
ထို့နောက် ရုတ်တရက် သူမ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကျူးဖုန်း ဘေးတွင် ရောက်နေပြီး ရွာပြင်ပသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို သည် သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် အခွင့်အရေးရအောင် ရှုံးနိမ့်ဟန်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမသည် ထိုအဖြေကိုသာ လက်ခံလိုက်သည်။ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် အကဲခတ်လိုက်သည်။
ဖူယင်းကျဲ့သည် အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို ကို မျက်ခုံးပင့်ကာ ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသည်ကို သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေခဲ့သည်ကို အမှတ်ရနေပြီး သူ၏ ခြေထောက်များမှာ လှုပ်ရှားရန်ပင် လေးလံနေခဲ့သည်။ သူသည် ဆက်လက်၍ တွားသွားရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲဝမ် က သူနှင့် အခြားသူများကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အရှိန်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက ဒါကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။ အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို သည် တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ သူမသည် သူ့မိဘများကို ကယ်တင်ပေးနိုင်ပါ့မလား။ သူမကို အကူအညီတောင်းရန် အတွေးဝင်လာသော်လည်း ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပင် ဖျောက်ဖျက်လိုက်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလို တွေးမိရတာလဲ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမတွင် သူ့မိသားစု၏ လုံခြုံရေးအတွက် တာဝန်ယူပေးရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ သူသည် သူမဆီမှ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး လွင်ပြင်တစ်ခွင်ကို စတင်ကြည့်ရှုနေတော့သည်။