God Of Immortals – အခန်း (၆၉) – စွန့်စားသူများလား၊ ဒါမှမဟုတ် သေမင်းကိုရှာဖွေသူများလား [၃]
ထိုအသံထွက်ပေါ်လာသည့်နေရာဆီသို့ လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှု ရောက်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် လူငယ်တစ်ဦးသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရပ်နေ၏။ သူ၏အကြည့်များမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အကဲခတ်နေသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏အနောက်တွင်မူ မိန်းကလေးတစ်ဦးက အေးဆေးစွာ ရပ်နေ၏။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ကျန်းချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့ပင် ဖြစ်သည်။
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဒီနေရာမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု ထိုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ကျန်းချန်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်နေသည်။
ကျန်းချန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့က ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းလာတဲ့ ခရီးသွားတွေပါ။ မင်းတို့ရဲ့ စကားတွေကို ကြားလိုက်ရလို့ ခဏလောက် ရပ်နားပြီး နားထောင်မိတာပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ခရီးသွားတွေ ဟုတ်လား။ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတဲ့နေရာဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလား။ အသက်ရှင်ချင်ရင် ချက်ချင်းထွက်သွားကြ" ဟု ထိုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်သည် သူ၏စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါတို့သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဒီနေရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိချင်နေတာ။ မင်းတို့က ဒီနေရာမှာ ဘာတွေရှာနေတာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား"
ထိုစကားကြောင့် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ကျန်းချန်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
"မင်းက သေချင်နေတာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အလုပ်ကို ဝင်နှောင့်ယှက်ရဲတယ်ပေါ့" ဟု အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်ပြီး သူ၏လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်သည် လုံးဝမကြောက်ရွံ့ဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင်မူ အေးစက်စက် အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ငါက မင်းတို့ကို သတိပေးနေတာပါ။ အခုချက်ချင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားရင် မင်းတို့ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်" ဟု ကျန်းချန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ကျန်းချန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် ကျန်းချန်၏ အစွမ်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားဟန်ရှိသည်။
"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ" ဟု သူက တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။
ကျန်းချန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ထိုသူများအားလုံးကို ဖိအားပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
"ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးတာက မင်းတို့ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေရင် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာပဲ" ဟု ကျန်းချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များကို အချက်ပြလိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကျန်းချန်သည် သူတို့ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေပြီးမှ လင်ရှောင်ရှောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"သွားကြရအောင်" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ရှေ့ဆက်သွားမည့် လမ်းကြောင်းကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကြသည်။ သူတို့၏ ခရီးမှာ ယခုမှပင် စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
"မင်းတို့ကို ပုံဆောင်ခဲ နှစ်ခုပေးမယ်။"
"လေးခုပေး၊ ဒါမှ ငါတို့က မင်းတို့ကို ကူညီပေးမှာ။"
"ကောင်းပြီ၊ လေးခုဆို လေးခုပေါ့။"
သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ဖွဲ့လုံး၏ အစီအစဉ်ကို နားထောင်လိုက်ကြသည်။ ရှီရှန်း မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော ကလေးခြောက်ယောက်စလုံးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်ပြားအလွတ်တစ်ခုစီကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတ်မှတ်ထားသည့် နေရာအသီးသီးသို့ ဝင်ရောက်နေရာယူလိုက်ကြသည်။ တစ်နာရီကျော်မျှ စိတ်မရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ယုန်တစ်ကောင်သည် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုယုန်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်ခမန်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အဘယ်ကြောင့် 'ဧဒါရော့စ် (စုန်းပြူးယုန်)' ဟု ခေါ်ဆိုရသလဲဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာပင် မလိုတော့ပေ။
တစ်ခဏချင်းတွင် ရှုမ်ထူသည် မှော်အဆောင် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ကျန်သူများက ဝိညာဉ်ကျောက်ပြားထဲသို့ သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းပေးနေချိန်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲမှ တံဆိပ်ကို သတ်မှတ်ထားသည့်နေရာတွင် ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှုမ်ထူသည် ရှီရှန်း ကို အချက်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် လေးကြိုးပေါ်သို့ မြှားတစ်စင်းကို လျင်မြန်စွာ တင်လိုက်သည်။ ထိုယုန်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသွားသဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း နေရာတွင်ပင် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရှီရှန်း က မြှားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ထိုယုန်ကို ပစ်သတ်လိုက်လေသည်။
ဒါပဲလား။ ယုန်တစ်ကောင် သေသွားတာကို ကျူးဖုန်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ အရာအားလုံးသာ ဒီလောက် လွယ်ကူနေမယ်ဆိုရင် ဘဝဆိုတာ အလွန်ပင် သာယာလှပနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ရှုမ်ထူနှင့် သူ၏ မှော်အဆောင် အတွက်တော့ ချီးကျူးစကား ဆိုရပေမည်။ ဒီကောင်လေးက မှော်အဆောင် ပညာရှင်မျိုး ဖြစ်နေရမည်။ ကျူးဖုန်း သည် ခေါင်းညိတ်ကာ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီးနောက် ယုန်ကို ခွဲစိတ်နေသည့် အခြားကလေးတစ်ယောက်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးရှေ့တွင် မြင်နေရသည့် ပုံဆောင်ခဲများကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ ပုံဆောင်ခဲတွေက တကယ်ပဲလား။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်ရည်စက်တွေပါလား။ သူကတော့ ဒီကလေးတွေက ယုန်အသားကိုပဲ လိုချင်နေကြတာဟု ထင်ထားခဲ့မိသည်။
သူတို့ ပုံဆောင်ခဲတွေကို ခွဲဝေယူတော့မည့်အချိန်တွင် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မျှတသည်ဖြစ်စေ၊ မမျှတသည်ဖြစ်စေ၊ အဲဒီပုံဆောင်ခဲတွေ ငါလိုချင်တယ်"
သူတို့သည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံထူထူကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"မင်းတို့က ဧဒါရော့စ်ယုန်ကို လိုက်ဖမ်းနေတာ မင်းတို့ပဲ ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အခုချက်ချင်း အဲဒီပုံဆောင်ခဲတွေကို ငါ့ဆီပေးလိုက်၊ ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို အေးချမ်းစွာ ထွက်သွားခွင့်ပေးဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်"
"ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်ရည်စက်တွေနဲ့မှပဲ၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့မှာရှိတာကို ဘာလို့ မင်းကို ပေးရမှာလဲ"
"ဒါတွေက ငါတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ငါတို့ရဲ့ ရတနာတွေ။ ငါတို့ ဘယ်တော့မှ မပေးနိုင်ဘူး"
ကလေးတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မပြစ်တင်နဲ့တော့"
သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ထူထဲသော ကြိုးမျှင်များ ပေါက်ထွက်လာသည်။
"အား..."
ရှီရှန်း သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အော်ဂတ် ပိုးမွှားမိစ္ဆာပဲ။ ပြေးကြ!!!"
သို့သော် သူတို့ မပြေးနိုင်ခင်မှာပင် ကြိုးမျှင်များက လှည့်ပတ်လာပြီး ပြေးနေသည့် ကလေးများကို ပိုက်ကွန်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားစေသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ။ ငါ့ကို သာမန်ကောင်လေးတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါ မင်းတို့ကို အရင်ကတည်းက သတိပေးထားပြီးသား"
ပိုးမွှားမိစ္ဆာသည် ကလေးငါးယောက်ထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည့် လိုင်ချွန်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် အခြားအသံနှစ်ခု ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
"အော်ဂတ်၊ အဲဒီပုံဆောင်ခဲတွေကို မင်း ယူသွားခွင့်ပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"မင်း အိပ်မက်ထဲမှာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ပိုးမွှားအနက်ရောင်"
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် မိန်းမပျိုနှစ်ဦးသည် ဧရာမ အပ်ချောင်းကြီးနှစ်ခုကို စီးနင်းကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် ငှက်မျိုးနွယ်ဝင် သန့်ရှင်းသောသားရဲများဖြစ်သည့် 'အနီရောင် လိုရီ' အဖွဲ့မှ ဖြစ်ကြသည်။
"ငါတို့လည်း ပုံဆောင်ခဲတွေကို လိုချင်ပေမဲ့ ဒီကလေးတွေက သူတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ရလာတာ။ ပုံဆောင်ခဲတွေက သူတို့ပိုင်တယ်။ မင်းကို ယူခွင့်ပေးလို့ မရဘူး"
"မင်းတို့နှစ်ယောက်လား။ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ အနှောင့်အယှက်တွေ ဖြစ်နေရတာလဲ၊ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ အနီရောင်ငှက်မတွေ"
အော်ဂတ်သည် ထိုမိန်းမပျိုနှစ်ဦးကို အမူအရာမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"တိုက်ခိုက်ချင်တာလား။ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။ ကံကောင်းတာက ငါ့သူငယ်ချင်းတွေပါ ပါလာတယ်"
သစ်ပင်များနောက်မှ လူနှစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အော်ဂတ်ထက်ပင် ပို၍ သက်တမ်းရင့်ပုံပေါ်သည်။ သူတို့လက်ထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိပုံပေါက်သည့် အစွယ်ပုံစံ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
"အို၊ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ"
အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားငါးဦးသည် အစိမ်းရောင် တုတ်ကောက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ပျံသန်းနေသည့် တိမ်တိုက်ပေါ်မှတစ်ဆင့် တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ညီအစ်ကိုတော်များအဖွဲ့လား"
"အစိမ်းရောင်အဖွဲ့က ဒီကိစ္စသေးသေးလေးမှာ ပါဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး"
အော်ဂတ်က အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားများကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ အခြေအနေမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာနေသည်။ သူတို့အားလုံးက ဒီအနီရောင် ပုံဆောင်ခဲအသေးအဖွဲလေးတွေအတွက် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိုက်လံ လိုချင်နေကြတာလဲ။ သူကတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုအတွက်ပဲ လိုချင်တာပါ။ သူသည် ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီပြီး ရပ်တန့်နေခဲ့ရသည်။ အဲဒါက တောင်းဆိုဖို့ များလွန်းနေတာလား။
"အို၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့က ပုံဆောင်ခဲတွေအတွက်ပဲ လာတာပါ။ မင်းတို့ရဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေကို ဆက်လုပ်ကြပါ"
"ငါတို့က မပေးနိုင်ဘူးလို့ ပြောရင်ကော"
ညီအစ်ကိုတော်များအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်သည် သူ၏တုတ်ကောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ထုလိုက်ရာ လေပြင်းတစ်ခုက နောက်ကွယ်မှ မိစ္ဆာတစ်ဦးဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူနှင့် နီးကပ်လာချိန်တွင် လေပြင်းမှာ ပြင်းထန်သော အစွယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုမိစ္ဆာသည် သူ၏စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားသည်။
"မင်းတို့ရွေးချယ်မှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ စကားပြောနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး"
သူတို့အားလုံး တုတ်ကောက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုက သူတို့ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာသည်။
အနီရောင် လိုရီတို့သည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ဒါက သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့် မဆိုင်တော့သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း သန့်ရှင်းသော သားရဲများသာ ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ ဝါသနာပါသူများ ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်အနှစ်တုံးအဆင့်သို့ ရောက်ခါနီး ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့် အထွတ်အထိပ် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဦးဆောင်သည့် ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း မိစ္ဆာလေးဦးကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။ သူတို့၏ အသက်က သူတို့အတွက် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။
မမြင်ရသည့် အကွာအဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသည့် ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ ဖီးနစ်အမြီးဓားကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် မုန်တိုင်းဆီသို့ တိုးဝင်လာသည့် အခြားသော မီးတောက်ဓားတစ်လက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မြင့်မြတ်သော အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမသည် ထိုမီးတောက်ဓား၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ ၎င်းမှာ အလင်းလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်း ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သတိရှိရှိဖြင့် သူမသည် နောက်ဆုတ်ကာ အကွာအဝေးမှ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသည့် ဓားသည် စွမ်းအားနယ်ပယ်နှင့် တိုက်မိသွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားစေသည်။
"ဘာ?! ရွှေရောင်အနှစ်တုံးအဆင့် အစပိုင်းလား? ပြေးကြ!!!"
အစိမ်းရောင် ညီအစ်ကိုတော်များအဖွဲ့သည် ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း တက်သွားပြီး သူတို့၏ ပျံသန်းရာ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
"ပြေးကြ!"
မိစ္ဆာများလည်း လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
"တပည့်တို့..."
"အကြီးအကဲ... ကောင်းလား?"
သူတို့သည် ပိုက်ကွန်များမှ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲကို အရိုအသေပေးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
"အကြီးအကဲကောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ အရိုအသေပေးပါတယ်"
"ကျွန်တော်တို့ အခက်အခဲ ဖြစ်သွားတာလား၊ အကြီးအကဲကောင်း"
သူမသည် သူတို့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဖြစ်တာပေါ့။ အင်း၊ နောက်မှပဲ သိရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါတို့ နောက်ထပ် ဘယ်သွားရမလဲဆိုတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်"
"..." လင်ဒါရှောင်။
"..." လင်းချောင်။
"..." ကျူးဖုန်း။
"..." ဖူယင်းကျဲ့။
"သူက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့မှာရှိတာကို ဘာလို့ မင်းကို ပေးရမှာလဲ"
"ဒါတွေက ငါတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ငါတို့ရဲ့ ရတနာတွေ။ ငါတို့ ဘယ်တော့မှ မပေးနိုင်ဘူး"
ကလေးတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မပြစ်တင်နဲ့တော့"
သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ထူထဲသော ကြိုးမျှင်များ ပေါက်ထွက်လာသည်။
"အား..."
ရှီရှန်း သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အော်ဂတ် ပိုးမွှားမိစ္ဆာပဲ။ ပြေးကြ!!!"
သို့သော် သူတို့ မပြေးနိုင်ခင်မှာပင် ကြိုးမျှင်များက လှည့်ပတ်လာပြီး ပြေးနေသည့် ကလေးများကို ပိုက်ကွန်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားစေသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ။ ငါ့ကို သာမန်ကောင်လေးတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါ မင်းတို့ကို အရင်ကတည်းက သတိပေးထားပြီးသား"
ပိုးမွှားမိစ္ဆာသည် ကလေးငါးယောက်ထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည့် လိုင်ချွန်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် အခြားအသံနှစ်ခု ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
"အော်ဂတ်၊ အဲဒီပုံဆောင်ခဲတွေကို မင်း ယူသွားခွင့်ပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"မင်း အိပ်မက်ထဲမှာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ပိုးမွှားအနက်ရောင်"
အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် မိန်းမပျိုနှစ်ဦးသည် ဧရာမ အပ်ချောင်းကြီးနှစ်ခုကို စီးနင်းကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် ငှက်မျိုးနွယ်ဝင် သန့်ရှင်းသောသားရဲများဖြစ်သည့် 'အနီရောင် လိုရီ' အဖွဲ့မှ ဖြစ်ကြသည်။
"ငါတို့လည်း ပုံဆောင်ခဲတွေကို လိုချင်ပေမဲ့ ဒီကလေးတွေက သူတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ရလာတာ။ ပုံဆောင်ခဲတွေက သူတို့ပိုင်တယ်။ မင်းကို ယူခွင့်ပေးလို့ မရဘူး"
"မင်းတို့နှစ်ယောက်လား။ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ အနှောင့်အယှက်တွေ ဖြစ်နေရတာလဲ၊ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ အနီရောင်ငှက်မတွေ"
အော်ဂတ်သည် ထိုမိန်းမပျိုနှစ်ဦးကို အမူအရာမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"တိုက်ခိုက်ချင်တာလား။ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။ ကံကောင်းတာက ငါ့သူငယ်ချင်းတွေပါ ပါလာတယ်"
သစ်ပင်များနောက်မှ လူနှစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အော်ဂတ်ထက်ပင် ပို၍ သက်တမ်းရင့်ပုံပေါ်သည်။ သူတို့လက်ထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိပုံပေါက်သည့် အစွယ်ပုံစံ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
"အို၊ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ"
အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားငါးဦးသည် အစိမ်းရောင် တုတ်ကောက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ပျံသန်းနေသည့် တိမ်တိုက်ပေါ်မှတစ်ဆင့် တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ညီအစ်ကိုတော်များအဖွဲ့လား"
"အစိမ်းရောင်အဖွဲ့က ဒီကိစ္စသေးသေးလေးမှာ ပါဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး"
အော်ဂတ်က အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားများကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ အခြေအနေမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာနေသည်။ သူတို့အားလုံးက ဒီအနီရောင် ပုံဆောင်ခဲအသေးအဖွဲလေးတွေအတွက် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိုက်လံ လိုချင်နေကြတာလဲ။ သူကတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုအတွက်ပဲ လိုချင်တာပါ။ သူသည် ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီပြီး ရပ်တန့်နေခဲ့ရသည်။ အဲဒါက တောင်းဆိုဖို့ များလွန်းနေတာလား။
"အို၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့က ပုံဆောင်ခဲတွေအတွက်ပဲ လာတာပါ။ မင်းတို့ရဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေကို ဆက်လုပ်ကြပါ"
"ငါတို့က မပေးနိုင်ဘူးလို့ ပြောရင်ကော"
ညီအစ်ကိုတော်များအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်သည် သူ၏တုတ်ကောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ထုလိုက်ရာ လေပြင်းတစ်ခုက နောက်ကွယ်မှ မိစ္ဆာတစ်ဦးဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူနှင့် နီးကပ်လာချိန်တွင် လေပြင်းမှာ ပြင်းထန်သော အစွယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုမိစ္ဆာသည် သူ၏စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားသည်။
"မင်းတို့ရွေးချယ်မှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ စကားပြောနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး"
သူတို့အားလုံး တုတ်ကောက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုက သူတို့ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာသည်။
အနီရောင် လိုရီတို့သည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ဒါက သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့် မဆိုင်တော့သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း သန့်ရှင်းသော သားရဲများသာ ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ ဝါသနာပါသူများ ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်အနှစ်တုံးအဆင့်သို့ ရောက်ခါနီး ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့် အထွတ်အထိပ် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဦးဆောင်သည့် ကြေးနီအနှစ်တုံးအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း မိစ္ဆာလေးဦးကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။ သူတို့၏ အသက်က သူတို့အတွက် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။
မမြင်ရသည့် အကွာအဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသည့် ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ ဖီးနစ်အမြီးဓားကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် မုန်တိုင်းဆီသို့ တိုးဝင်လာသည့် အခြားသော မီးတောက်ဓားတစ်လက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မြင့်မြတ်သော အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမသည် ထိုမီးတောက်ဓား၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ ၎င်းမှာ အလင်းလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်း ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သတိရှိရှိဖြင့် သူမသည် နောက်ဆုတ်ကာ အကွာအဝေးမှ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသည့် ဓားသည် စွမ်းအားနယ်ပယ်နှင့် တိုက်မိသွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားစေသည်။
"ဘာ?! ရွှေရောင်အနှစ်တုံးအဆင့် အစပိုင်းလား? ပြေးကြ!!!"
အစိမ်းရောင် ညီအစ်ကိုတော်များအဖွဲ့သည် ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း တက်သွားပြီး သူတို့၏ ပျံသန်းရာ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
"ပြေးကြ!"
မိစ္ဆာများလည်း လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
"တပည့်တို့..."
"အကြီးအကဲ... ကောင်းလား?"
သူတို့သည် ပိုက်ကွန်များမှ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲကို အရိုအသေပေးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
"အကြီးအကဲကောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ အရိုအသေပေးပါတယ်"
"ကျွန်တော်တို့ အခက်အခဲ ဖြစ်သွားတာလား၊ အကြီးအကဲကောင်း"
သူမသည် သူတို့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဖြစ်တာပေါ့။ အင်း၊ နောက်မှပဲ သိရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါတို့ နောက်ထပ် ဘယ်သွားရမလဲဆိုတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်"
"..." လင်ဒါရှောင်။
"..." လင်းချောင်။
"..." ကျူးဖုန်း။
"..." ဖူယင်းကျဲ့။
😊🔥❤️🎉📖💡🤔😢
😊🔥❤️
အီမိုဂျီစတစ်ကာများ
- [x] စပွိုင်လာ 0 / 10000
ပယ်ဖျက်ရန် သိမ်းဆည်းရန်
သင်မသိမ်းရသေးသော အပြောင်းအလဲများကို စွန့်ပစ်မလား? တည်းဖြတ်ခြင်းကို ဆက်လုပ်ရန် စွန့်ပစ်ရန်
### မှတ်ချက်အား အစီရင်ခံရန်
ဤမှတ်ချက်ကို အဘယ်ကြောင့် အစီရင်ခံရသနည်း? စပမ်း၊ ထိခိုက်စေသော၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက် အကြောင်းအရာ၊ နှောင့်ယှက်ခြင်း၊ အခြား၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်များ
ပယ်ဖျက်ရန် အစီရင်ခံစာ ပေးပို့ရန်
ဤမှတ်ချက်ကို ဖျက်မလား? ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြန်ပြင်၍မရပါ။ ပယ်ဖျက်ရန် ဖျက်ရန်
**NovelPing** အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထားသော လိုက်နိုဗယ်များ၊ ဝဘ်နိုဗယ်များ၊ ကိုရီးယားနိုဗယ်များနှင့် တရုတ်နိုဗယ်များကို အခမဲ့ဖတ်ရှုပါ။ အမျိုးအစားပေါင်းစုံမှ လူကြိုက်များသော ဇာတ်လမ်းများကို ရှာဖွေပြီး ပုံမှန် အပ်ဒိတ်လုပ်ထားသော နောက်ဆုံးအခန်းများကို လိုက်ကြည့်ပါ။
* [ဆက်သွယ်ရန်](https://novelping.com/contact "Contact") - [ဝန်ဆောင်မှုစည်းကမ်းချက်များ](https://novelping.com/policy "ToS")[](https://novelping.com/book/god-of-immortals/chapter-69-adventurers-or-death-seekers-iii#)
အခန်းစာရင်း ×
အဟောင်းဆုံး လက်ရှိ
သိမ်းဆည်းထားသော အခန်းများ (0)
အခန်းများကို တင်နေသည်...
အခန်းစာရင်းကို တင်၍မရပါ။ ထပ်ကြိုးစားကြည့်ပါ
ရှာဖွေမှုနှင့် ကိုက်ညီသော အခန်းမရှိပါ။
သိမ်းဆည်းထားသော အခန်းများကို တင်နေသည်...
သိမ်းဆည်းထားသော အခန်းများ မရှိသေးပါ။
‹›
အမြန်နှုန်း 0.75x 1x 1.25x 1.5x 1.75x 2x 2.5x 3x 4x
ဘာသာစကား
အသံ
စကားလုံး/ဝါကျကို హైలైట్ရန်
နောက်အခန်းသို့ အလိုအလျောက်သွားရန် - [x] ဖွင့်ရန်
အလိုအလျောက် စာမျက်နှာရွှေ့ရန် - [x] ဖွင့်ရန်
အသံအနိမ့်အမြင့် 1.0
1x
စာဖတ်သူ ရွေးချယ်စရာများ ×
မှတ်ချက်များ ×