God Of Immortals – အခန်း ၆၆: ညနေဆည်းဆာ၏ အစွန်း [II]
ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်ရီပျိုးစပြုနေပြီး လေပြေညင်းတို့က တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်နေသည်။ သစ်ရွက်ခြောက်များ လွင့်ပျံကျဆင်းနေသည့်ကြားတွင် လေထုထဲ၌ တင်းမာမှုများ အပြည့်အနှက် လွှမ်းခြုံထားသည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များသည် စူးရှထက်မြက်ပြီး အန္တရာယ်ငွေ့များ ထုံမွမ်းနေသည်။ ဤနေရာသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက်သာမက သေဆုံးသူများအတွက်ပါ နောက်ဆုံးခရီးစဉ် ဖြစ်လာနိုင်သည့် နေရာမျိုးဖြစ်သည်။
"ဒီနေ့တော့ ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
အသံတစ်သံက တောအုပ်ထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံမှာ အေးစက်စက်ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ယခုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ လေထုထဲတွင် ရိုက်ခတ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။ တိုက်ခိုက်သူတို့၏ အရိပ်များသည် လျှပ်တစ်ပြက်မျှပင် မြင်လိုက်ရပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဓားချက်သံများ၊ စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲသံများမှာ တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။
"မင်းတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်က ဒီနေရာမှာပဲ"
နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ထိုအသံပိုင်ရှင်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။
တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အသက်ရှူရသည်အထိပင် ခက်ခဲလာသည်။ လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ လွင့်ပျံလာပြီး ညနေဆည်းဆာ၏ အလင်းရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာသည်။ ဤသည်မှာ သေမင်း၏ အစွန်းတစ်ဖက်သို့ ခြေချလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
မည်သူက အနိုင်ရရှိမည်နည်း။ မည်သူက ဤတိုက်ပွဲမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်ထွက်ခွာနိုင်မည်နည်း။ အဖြေမှာ မသေချာသော်လည်း တစ်ခုတော့ သေချာသည်။ ဤညနေခင်းသည် သမိုင်းတွင် ကျန်ရစ်မည့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
"အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပြီး မေးခွင့်ပြုပါ။ အရှင်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးလားခင်ဗျာ။"
"နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ လူသားလေး။ ငါက နတ်ဘုရားမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားတွေ၊ အရှင်သခင်တွေက ဒီစကြဝဠာထဲက ဖြစ်ပေမဲ့ ငါကတော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါက ဖန်ဆင်းခြင်းရဲ့ တရားသဘောတရားတစ်ခုပဲ။ ဖန်ဆင်းခြင်းရှိတဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို ငါရှိနေတယ်။ ဒီစကြဝဠာ၊ ဒီပရမ်းပတာနဲ့ ဒီအနတ္တနယ်မြေတွေမှာပေါ့။ ငါ့ရဲ့တည်ရှိမှုက အရာအားလုံးမှာ စိမ့်ဝင်နေတယ်။ လူအများစုက ငါ့ကို မုန်းတီးရွံရှာစွာနဲ့ 'သေမင်း' လို့ ခေါ်ကြတယ်။ သူတို့က ဘာမှမသိနားမလည်ကြလို့ ဒီလိုခေါ်တာကို ငါလက်ခံထားလိုက်တယ်။ လူသားလေး၊ ငါ့နာမည်ကိုသာ မင်းကို ပြောပြလိုက်ရင် မင်းရဲ့ဝိညာဉ်က မင်းကို စွန့်ခွာသွားလိမ့်မယ်။ မင်းဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုဟာလည်း ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မယ်။"
သက်ကြီးရွယ်အိုကြီးက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် ကျူးဖုန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ဝိညာဉ်နောက်ကနေ တစ်ကောက်ကောက်လိုက်ပါနေတဲ့ အရိပ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ဒီလူသားလေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနိုင်ပါ့မလား။ သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝကို တိုတောင်းသွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အရိပ်တွေ၊ ကံကောင်းလို့သာ အပြီးတိုင် ပျက်သုဉ်းခြင်းကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ရတဲ့ အရိပ်တွေပေါ့။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဘာမဆိုလုပ်မယ့် အရိပ်တွေပါ။ သူက ကျူးဖုန်း အပေါ်မှာ သနားစိတ်အနည်းငယ် ဝင်မိသွားပြီး၊ အဲဒီစိတ်ကြောင့်ပဲ သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ မျက်ခွံတွေက တောက်ပလာခဲ့သည်။
ကျူးဖုန်း ကတော့ ထိုမျက်ခွံတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း သေမင်းဆိုသည်မှာ စကြဝဠာကို ကျော်လွန်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် တစ်စပ်စပ်တက်လာသည့် ကြက်သီးမွှေးညှင်းများကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
"ဘဝအကြောင်း ဆက်ပြောကြရအောင်၊ လူသားလေး။ ဘဝဆိုတာ တကယ်ပဲ ရှင်သန်ရကျိုးနပ်တယ်လို့ မင်းထင်သလား။"
ဘဝဆိုသည်မှာ တကယ်ပဲ ရှင်သန်ရကျိုးနပ်ပါသလား။ မိခင်နှင့် ဘိုးဘွားများ၊ မွေးဖွားချိန်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့သော မျက်နှာများ၊ သူတို့ပေးခဲ့သည့် မေတ္တာတရားများ၊ အတူတူမျှဝေခံစားခဲ့သည့် လှပသောအချိန်လေးများနှင့် အတူတူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော သေလုမြောပါးအတွေ့အကြုံများကို ပြန်တွေးရင်း ကျူးဖုန်း တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မေးနေမိသည်။
သူ့အတွက် နေရာလပ်အိတ် ကို ဝယ်ပေးခဲ့သည့် အစွမ်းထက်သော တိုက်တန်သခင် ဦးလေးကြီးလူယမ်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မေ့နိုင်ပါ့မလဲ။
နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်း ဂိုဏ်းမှ သူငယ်ချင်းများအကြောင်း၊ စိတ်ပူပန်နေတတ်သည့် ယင်းကျဲ့အပေါ် သူခံစားရသော စိုးရိမ်စိတ်များ၊ ချောင်နှင့် ဒါရှာဆိုသည့် မောင်နှမနှစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတိုင်း သူ ပြုံးမိတတ်သည့်အကြောင်း၊ ထူးဆန်းသော ယွမ်ချွန်းဟွာကို ကြည့်လိုက်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည့် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များ၊ ထို့ပြင် တင့်တယ်လှပသော အလင်းဒေါ့ဝါဒီ အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို အကြောင်း၊ သို့မဟုတ် "သတိရကြ၊ ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်ကြ" ဟု အမြဲပြောလေ့ရှိကာ နတ်ဘုရားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်သူများပမာ သူတို့ကို ကြည့်တတ်သည့် ဂရန်းအကြီးအကဲအကြောင်း... ဤအရာများက အလွန်တရာ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။
သို့မဟုတ် အုပ်ထိန်းသူ ချီယွမ်က သူ့ကို ချာရတ်ဂြိုဟ်သို့ စေလွှတ်ခဲ့စဉ်ကအကြောင်း။ အို... အကြီးအကဲ ချီယွမ်၊ ရှေးဟောင်းတံခါးစောင့်။ ပြင်ပဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်လိုမျိုး စမ်းသပ်မှုများတွင် ပါဝင်ခဲ့ရသည့်အကြောင်း။ မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေရမည့် အန္တရာယ်ကြားထဲမှာပင် အားလုံးက ပျော်စရာကောင်းခဲ့သည်။ သူသည် အခန်းဖော် သုံးယောက်နှင့် တွေ့ခဲ့ရပြီး လှပသည့် လူးမေယင်းနှင့်လည်း သိကျွမ်းခဲ့သည်။ သူ့အတွက် သီးသန့် တောင်ကုန်းလေးတစ်လုံးပင် ရှိခဲ့သေးသည်။
ဘဝဆိုသည်မှာ တကယ်ပင် လှပလွန်းလှသည်။
မှန်ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘဝထဲရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ခြိမ်းခြောက်နေသော၊ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရာများကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိနားလည်ထားကြသည်။ ထိုဆိုးရွားလှသော အရာများ၏ ကြီးမားမှုက စကြဝဠာကိုပင် အလင်းရောင်ကင်းမဲ့နေသယောင် ထင်ရစေနိုင်သည်။ ထိုအသိစိတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘဝ၏ လှပမှုကိုတော့ မည်သူမျှ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။
"အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်ကတော့ ဘဝဆိုတာ လှပတယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
"ဘာကြောင့် အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို ချစ်တဲ့လူတွေ ရှိနေလို့ပါ"
"ဒါဆိုရင် ကိုယ့်ကိုချစ်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှမရှိတဲ့သူတွေအတွက်ကော"
"ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ဘဝထဲမှာ သူတို့ချစ်ရတဲ့သူတွေ ရှိနေမှာပေါ့"
"အင်း... ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းချစ်တဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် မင်းမြတ်နိုးတဲ့အရာတွေ မင်းဆီကနေ အလုခံလိုက်ရတဲ့အခါကျရင်ကော။ အဲဒီအခါကျရင်လည်း ဘဝမှာ လှပမှုတွေကို ရှာတွေ့နိုင်ဦးမလား"
ကျူးဖုန်း ခေါင်းငုံ့ကာ တွေးတောလိုက်သည်။ တကယ်လို့ သူ့ကိုချစ်တဲ့သူတွေ၊ သူချစ်တဲ့သူတွေအားလုံးကိုသာ ဆုံးရှုံးလိုက်ရမယ်ဆိုရင် သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်ဖို့ တွေးနိုင်ပါ့မလဲ။ အဲဒီအခါ ဘဝမှာ လှပမှုဆိုတာ ရှိဦးမလား။ သူ့စိတ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက 'ပေးဆပ်စရာ အကြွေးတွေ ကျန်နေသေးတယ်' ဟု အော်ဟစ်နေပြီး နောက်တစ်ပိုင်းကတော့ 'လောကကြီးနဲ့ ငြိမ်းချမ်းပါတော့' ဟု ပြောနေသည်။ လမ်းဆုံလမ်းခွတစ်ခုလိုပါပဲ။
"အကြီးအကဲ၊ ဒါကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသက်ရှင်နေရခြင်းဆိုတာကတင် ဘဝကပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုရဲ့ အလှတရားပါ"
"မင်း အသက်ရှင်ချင်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီနေရာကို ရောက်နေပြီ။ မင်း ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲဆိုတာ မတွေးမိဘူးလား"
"အကြီးအကဲ၊ ဒါက မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလို့ပဲ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ မတော်တဆမှုတွေက ဖြစ်တတ်မြဲပါ"
"အို... ဟုတ်တာပေါ့။ မင်း စွမ်းအားနယ်ပယ်ထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်လာပြီး ကောင်းကင်တံဆိပ်ပေါ်ကို နင်းမိလိုက်တာက မတော်တဆမှုတစ်ခုဆိုတာ ငါ လက်ခံပါတယ်။ ငါဆိုလိုတာက၊ မင်း ဘဝရဲ့ အလှတရားတွေကို ဒီလောက်တောင် ရှာတွေ့နေမှတော့ ဘာလို့ ဒီသေမင်းရဲ့အستانမှာ ရောက်နေရတာလဲ"
"ကျွန်တော် သေတော့မှာမို့လို့လား"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ်ပဲ သေချင်နေတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် မသေချင်ပါဘူး"
သက်ကြီးရွယ်အိုကြီးသည် ကျူးဖုန်း ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ ဝိညာဉ်၏ အမျှင်တန်းများကို ခံစားမိလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒီကလေးငယ်သည် သူသေဆုံးသွားပါက နောက်ကွယ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့မည့်သူတွေအတွက် ပိုပြီး ကြောက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်တစ်ခုပါပေ။
"ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေသေးတာလဲ"
"ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး အကြီးအကဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ"
"ဒါ ရယ်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ မင်းက သေခြင်းတရားကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ငါ့ဆီမှာ အကူအညီ လာတောင်းနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်။ မင်းရဲ့ သဘောထားနဲ့ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ကုသိုလ်တရားတွေက ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားမိစေတယ်"
သက်ကြီးရွယ်အိုကြီးသည် လေထဲတွင် လှည့်လိုက်ပြီး ကျူးဖုန်းကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။
"မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ကျန်း ကျူးဖုန်း။ မင်းနောက်ကို လိုက်နေတဲ့ အရိပ်တွေအကြောင်းလည်း ငါသိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်း တရားသဘောအရ ဒီကိစ္စတွေထဲမှာ မပါဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ မှန်ပေမဲ့၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ကိုယ်တိုင် ဆန့်ကျင်မလုပ်သရွေ့ ဘယ်အရာကမှ ငါ့အပေါ်မှာ အာဏာမသက်ရောက်နိုင်ဘူး။ မင်းကို တစ်ခါပဲ ပြောပြမယ်၊ သေချာနားထောင်။ ငါတို့က နှစ်ပါးရှိတယ်။ ငါ့မှာ ညီမတစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငါတို့က ဖန်ဆင်းခြင်းရဲ့ တရားဥပဒေတွေပဲ။ ဒီအချက်ကို နားလည်ဖို့ကတော့ မင်းတာဝန်ပဲ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခက်အခဲအတွက်ဆိုရင်တော့ မင်း ဘဝမှာ လှပတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အကြောင်းပြချက်အားလုံးကို စုစည်းပြီး မင်းရဲ့ အသက်စွမ်းအား (Life-force) အမျှင်တန်းထဲကို တွန်းပို့လိုက်ပါ။ မင်း ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်ဆိုရင် အဲဒီအမျှင်တန်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ"
ကျူးဖုန်း သည် မှာကြားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ သူ့၏ အသက်စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာတော့သည်။
"နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် လူသားလေး၊ မင်းသာ အစွမ်းအလုံအလောက်ရှိရင် အနာဂတ်မှာ ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့"
ကျူးဖုန်း ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အနီးကပ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်လျက် ထိုင်နေသော အကြီးအကဲ ကျူးလုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မိမိဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသလဲဆိုတာ သိရဖို့ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ဟုတ်ပြီ၊ သူသည် ဂိုဏ်း၏ မြူမှုန်စမ်းရေတွင်း (Misty-Fountain) နားမှာ ရှိနေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာကို သူ လုံးဝ မမှတ်မိတော့ပေ။ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးမှတ်ဉာဏ်မှာ မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာမှမသိတော့။ မြူမှုန်စမ်းရေတွင်းကို ရောက်နေတယ်ဆိုကတည်းက သူ အနည်းဆုံးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခုခု ရခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။
သူသည် ထထိုင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်စဉ် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် အကြီးအကဲ ကျူးလုံ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
"ကျူးဖုန်း၊ မင်း နိုးလာပြီလား။ မလှုပ်ပါနဲ့ဦး။ ဂရန်းအကြီးအကဲကို အမြန်ဆုံး သတင်းပေးလိုက်ဦးမယ်"
အကြီးအကဲ ကျူးလုံသည် သူ့၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဂရန်းအကြီးအကဲကို ချက်ချင်း ရှာဖွေပြီး စိတ်အသံ (mind voice) မှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် ဂရန်းအကြီးအကဲသည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် မြူမှုန်စမ်းရေတွင်းရှိ ကျူးဖုန်း ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် မျက်နှာတွင် ပြုံးရွှင်သော အမူအရာဖြင့် လဲလျောင်းနေရင်းမှ အခက်အခဲဖြင့် ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးရန် ကြိုးစားနေသော ကျူးဖုန်းကို တားလိုက်သည်။
"ဂရန်းအကြီးအကဲ"
"မလိုပါဘူး ကလေးငယ်၊ မင်း သက်သာလာတာ မြင်ရလို့ ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဘယ်လို ခံစားရလဲ"
"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ် ဂရန်းအကြီးအကဲ။ ခေါင်းနည်းနည်း ကိုက်နေရုံပါ"
"ဒါက ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အချိန်တန်ရင် ပျောက်သွားမှာပါ။ အနည်းဆုံးတော့ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီလေ"
"ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာ ရောက်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ခင်ဗျာ"
"မလှုပ်မယှက်နဲ့ လေးနာရီလောက် ရှိပြီ"
အကြီးအကဲ ကျူးလုံက ကျူးဖုန်းကို ဂရုစိုက်ပေးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် စွမ်းအင်တစ်ခုခုထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်မိသွားပြီး အပြင်ပြန်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း တစ်ခုခုကို နင်းမိလိုက်တယ်၊ အဲဒီနောက် ကျွန်တော် လွင့်စင်သွားသလိုပဲ မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါပဲ မှတ်မိတော့တယ် ဂရန်းအကြီးအကဲ"
"အဲဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ။ မင်း နင်းမိလိုက်တာက တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ မင်း အသက်ရှင်နေတာ။ မင်း အလွယ်တကူ သေသွားနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီအရာကပဲ မင်းကို အသက်ရှင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပါ။ တကယ်လို့သာ မင်းက သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့အတူ အဲဒီစွမ်းအားနယ်ပယ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့ရင် အခုဆိုရင် မင်း သေနေလောက်ပြီ။ မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ။ နားနေလိုက်ပါဦး၊ ခန္ဓာကိုယ် ပိုကောင်းလာရင် အကြီးအကဲ ကျူးလုံက မင်းကို အနားယူရာနေရာ (haven) ကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂရန်းအကြီးအကဲ"
သူသည် အကြီးအကဲ ကျူးလုံဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ ကျူးလုံ"
သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
😊🔥❤️🎉📖💡🤔😢
ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြပါရှိသော အီမိုဂျီများ၊ စတစ်ကာများ၊ ဝဘ်ဆိုက်ဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှု အချက်အလက်များ (UI/UX elements) နှင့် မှတ်ချက်ပေးခြင်းဆိုင်ရာ စာသားများသည် ဝတ္ထု၏ ဇာတ်လမ်းအကြောင်းအရာတွင် မပါဝင်သည့်အတွက် ဘာသာပြန်ဆိုရန် မလိုအပ်ပါ။
“ဒါဟာ ဘဝက ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုရဲ့ အလှတရားပါပဲ။”
“မင်း အသက်ရှင်ချင်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီနေရာကို ရောက်နေပြီ။ မင်း ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာရတာလဲဆိုတာ မတွေးမိဘူးလား။”
“အကြီးအကဲ၊ ဒါက မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလို့ပဲ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ မတော်တဆမှုတွေက ဖြစ်တတ်မြဲပါပဲ။”
“အို… ဟုတ်တာပေါ့။ မင်း စွမ်းအားနယ်ပယ်ထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်လာပြီး ကောင်းကင်တံဆိပ်ပေါ်ကို နင်းမိလိုက်တာက မတော်တဆမှုတစ်ခုဆိုတာ ငါ လက်ခံပါတယ်။ ငါဆိုလိုတာက၊ မင်း ဘဝရဲ့ အလှတရားတွေကို ဒီလောက်တောင် ရှာဖွေနေမှတော့ ဘာလို့ ဒီသေမင်းရဲ့အستانမှာ ရောက်နေရတာလဲ။”
“ကျွန်တော် သေတော့မှာမို့လို့လား။”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ်ပဲ သေချင်နေတာလား။”
“မဟုတ်ပါဘူး အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် မသေချင်ပါဘူး။”
သက်ကြီးရွယ်အိုကြီးသည် ကျူးဖုန်း၏ စကားနောက်ကွယ်မှ ဝိညာဉ်၏ အမျှင်တန်းများကို ခံစားမိလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒီကလေးငယ်သည် သူသေဆုံးသွားပါက နောက်ကွယ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့မည့်သူတွေအတွက် ပိုပြီး ကြောက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်တစ်ခုပါပေ။
“ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေသေးတာလဲ။”
“ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး အကြီးအကဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ။”
“ဒါ ရယ်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ မင်းက သေခြင်းတရားကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ငါ့ဆီမှာ အကူအညီ လာတောင်းနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်။ မင်းရဲ့ သဘောထားနဲ့ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ကုသိုလ်တရားတွေက ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားမိစေတယ်။”
သက်ကြီးရွယ်အိုကြီးသည် လေထဲတွင် လှည့်လိုက်ပြီး ကျူးဖုန်းကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။
“မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ကျန်းကျူးဖုန်း။ မင်းနောက်ကို လိုက်နေတဲ့ အရိပ်တွေအကြောင်းလည်း ငါသိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်း တရားသဘောအရ ဒီကိစ္စတွေထဲမှာ မပါဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ မှန်ပေမဲ့၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ကိုယ်တိုင် ဆန့်ကျင်မလုပ်သရွေ့ ဘယ်အရာကမှ ငါ့အပေါ်မှာ အာဏာမသက်ရောက်နိုင်ဘူး။ မင်းကို တစ်ခါပဲ ပြောပြမယ်၊ သေချာနားထောင်။ ငါတို့က နှစ်ပါးရှိတယ်။ ငါ့မှာ ညီမတစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငါတို့က ဖန်ဆင်းခြင်းရဲ့ တရားဥပဒေတွေပဲ။ ဒီအချက်ကို နားလည်ဖို့ကတော့ မင်းတာဝန်ပဲ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခက်အခဲအတွက်ဆိုရင်တော့ မင်း ဘဝမှာ လှပတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အကြောင်းပြချက်အားလုံးကို စုစည်းပြီး မင်းရဲ့ အသက်စွမ်းအား (Life-force) အမျှင်တန်းထဲကို တွန်းပို့လိုက်ပါ။ မင်း ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်ဆိုရင် အဲဒီအမျှင်တန်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။”
ကျူးဖုန်းသည် မှာကြားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ သူ့၏ အသက်စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာတော့သည်။
“နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် လူသားလေး၊ မင်းသာ အစွမ်းအလုံအလောက်ရှိရင် အနာဂတ်မှာ ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့။”
ကျူးဖုန်း ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အနီးကပ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်လျက် ထိုင်နေသော အကြီးအကဲ ကျူးလုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မိမိဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသလဲဆိုတာ သိရဖို့ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ဟုတ်ပြီ၊ သူသည် ဂိုဏ်း၏ မြူမှုန်စမ်းရေတွင်း (Misty-Fountain) နားမှာ ရှိနေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာကို သူ လုံးဝ မမှတ်မိတော့ပေ။ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးမှတ်ဉာဏ်မှာ မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာမှမသိတော့။ မြူမှုန်စမ်းရေတွင်းကို ရောက်နေတယ်ဆိုကတည်းက သူ အနည်းဆုံးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခုခု ရခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။
သူသည် ထထိုင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်စဉ် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် အကြီးအကဲ ကျူးလုံ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
“ကျူးဖုန်း၊ မင်း နိုးလာပြီလား။ မလှုပ်ပါနဲ့ဦး။ ဂရန်းအကြီးအကဲကို အမြန်ဆုံး သတင်းပေးလိုက်ဦးမယ်။”
အကြီးအကဲ ကျူးလုံသည် သူ့၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဂရန်းအကြီးအကဲကို ချက်ချင်း ရှာဖွေပြီး စိတ်အသံ (mind voice) မှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် ဂရန်းအကြီးအကဲသည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် မြူမှုန်စမ်းရေတွင်းရှိ ကျူးဖုန်းဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် မျက်နှာတွင် ပြုံးရွှင်သော အမူအရာဖြင့် လဲလျောင်းနေရင်းမှ အခက်အခဲဖြင့် ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးရန် ကြိုးစားနေသော ကျူးဖုန်းကို တားလိုက်သည်။
“ဂရန်းအကြီးအကဲ။”
“မလိုပါဘူး ကလေးငယ်၊ မင်း သက်သာလာတာ မြင်ရလို့ ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဘယ်လို ခံစားရလဲ။”
“ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ် ဂရန်းအကြီးအကဲ။ ခေါင်းနည်းနည်း ကိုက်နေရုံပါပဲ။”
“ဒါက ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အချိန်တန်ရင် ပျောက်သွားမှာပါ။ အနည်းဆုံးတော့ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီလေ။”
“ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာ ရောက်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ခင်ဗျာ။”
“မလှုပ်မယှက်နဲ့ လေးနာရီလောက် ရှိပြီ။”
အကြီးအကဲ ကျူးလုံက ကျူးဖုန်းကို ဂရုစိုက်ပေးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် စွမ်းအင်တစ်ခုခုထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်မိသွားပြီး အပြင်ပြန်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း တစ်ခုခုကို နင်းမိလိုက်တယ်၊ အဲဒီနောက် ကျွန်တော် လွင့်စင်သွားသလိုပဲ မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါပဲ မှတ်မိတော့တယ် ဂရန်းအကြီးအကဲ။”
“အဲဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ။ မင်း နင်းမိလိုက်တာက တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ မင်း အသက်ရှင်နေတာ။ မင်း အလွယ်တကူ သေသွားနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီအရာကပဲ မင်းကို အသက်ရှင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပါ။ တကယ်လို့သာ မင်းက သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့အတူ အဲဒီစွမ်းအားနယ်ပယ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့ရင် အခုဆိုရင် မင်း သေနေလောက်ပြီ။ မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ။ နားနေလိုက်ပါဦး၊ ခန္ဓာကိုယ် ပိုကောင်းလာရင် အကြီးအကဲ ကျူးလုံက မင်းကို အနားယူရာနေရာ (haven) ကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂရန်းအကြီးအကဲ။”
သူသည် အကြီးအကဲ ကျူးလုံဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ ကျူးလုံ။”
သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။