အနန္တတန်ခိုးရှင်များ၏ နတ်ဘုရား - အခန်း (၅၃) - ဇူဂျီအဆင့် ပထမဆုံးပုဂ္ဂိုလ် [IV]
ကျူးဖုန်းသည် လင်းဒါရှာ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ လင်းဒါရှာက ဤမျှလောက်ထိ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ထိုအမူအရာမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။ လျင်မြန်စွာပင် သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"လင်းဒါရှာ၊ မင်းရဲ့ ရိုးသားမှုက တကယ်ကို လေးစားစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိပါတယ်။ လော်ရာမှာ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် လိုအပ်တဲ့ အရာတွေ အများကြီးရှိနေတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီနေရာကနေ ငါ အလွယ်တကူ ထွက်သွားလို့ မရဘူး" ဟု ကျူးဖုန်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လင်းဒါရှာသည် ကျူးဖုန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် ကျူးဖုန်း၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျူးဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရေပြင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်ကိုမျှ ဖော်ပြမနေပေ။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ဒီမှာပဲ ဆက်နေမယ်ဆိုရင်လည်း ငါ မတားဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုသတိထား၊ ဂျင်ဂျင်ရွာမှာ မင်း ထင်သလောက် ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ လင်းချောင်နဲ့ ဘောင်တို့လို လူတွေက မင်းကို မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေလိမ့်မယ်" ဟု လင်းဒါရှာက သတိပေးလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ လင်းဒါရှာ။ ငါ သတိထားပါ့မယ်။"
ထိုအချိန်တွင် ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ နေရာလပ်အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ၏ လေ့ကျင့်မှုအတွက် လိုအပ်သော အဖိုးတန် ဆေးပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများဖြစ်သည်။ လင်းဒါရှာသည် ထိုပစ္စည်းများကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။
"ဒါတွေက... မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို ရလာတာလဲ။"
ကျူးဖုန်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်အကြောင်းကိုမျှ ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ လင်းဒါရှာသည်လည်း ကျူးဖုန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မေးမြန်းရန် မသင့်တော်ကြောင်း သိရှိသွားသည့်အတွက် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေ အဆင်ပြေပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ နောက်ထပ် အကူအညီ လိုအပ်ရင် ငါ့ကို ပြောဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ဟု လင်းဒါရှာက ပြောဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ကျူးဖုန်းသည် သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း အတွေးထဲ နစ်မြုပ်သွားသည်။ ဂျင်ဂျင်ရွာတွင် သူ၏ ခြေကုပ်ယူမှုမှာ စတင်နေပြီဖြစ်သည်။ လင်းချောင်နှင့် ဘောင်တို့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို သူ လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။ သို့သော် သူ၏ ပန်းတိုင်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဇူဂျီအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရပေဦးမည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မှတ်တမ်းစာအုပ်ပဲ။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"အရင်ဆုံး မင်းသိထားရမှာက ဒါဟာ ငါတို့ အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အကြီးမားဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပဲ။ ငါတို့ မင်းကို ပြောပြရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဒီအချိန်ကာလမှာ ငါတို့အားလုံး အတူတကွ ရှိနေဖို့ ကံကြမ္မာပါလာတယ်လို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ထားလို့ပဲ။ မင်းနဲ့ ငါတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး ခိုင်မြဲလာနေတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီအကြောင်းကို မင်းနဲ့ ဝေမျှဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။ ဟုတ်ပြီလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြောပါ။"
ကျူးဖုန်းသည် အလွန်အာရုံစိုက်လျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ အမြွှာညီအစ်မတို့၏ လေသံက သူတို့ပြောပြတော့မည့် အကြောင်းအရာမှာ အလွန်လေးနက်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ သူသည် လင်းဒါရှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းချောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ လင်းချောင်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"ဒီမှတ်တမ်းစာအုပ်က ငါတို့ရဲ့ အဘိုး၊ အဘိုးလင်းထျန်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာပါ။ ငါတို့ ဒါကို ဖတ်ကြည့်ပြီးပြီ။ အဘိုးက သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ နေရာတစ်ခုအကြောင်း ရေးထားတာ။ သူ့မှတ်တမ်းအရ သူက 'ကျောက်စိမ်းကောင်းကင် ဝိညာဉ်သစ်သီး' ကို ရှာဖွေနေတုန်း မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုတဲ့။"
လင်းချောင်က မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ကျူးဖုန်းထံသို့ အလျင်အမြန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဖတ်ကြည့်လိုက်၊ ငါတို့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်။"
"မြန်မြန်ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါ။ မင်းဖတ်နေတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ စောင့်ပေးမယ်။"
လင်းဒါရှာက ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်းသည် စာအုပ်ကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လှစ်ပြီး စတင်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
"... ငါ ဂျင်ဂျင်ရွာကနေ ထွက်ခွာလာပြီး အိုင်ဗရီယွန်ဒါ မြေပြန့်ဆီ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ကျောက်စိမ်းနဂါး ဝိညာဉ်သစ်သီးကို ရှာဖွေနေတုန်း ဒီနေရာကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ကျောက်စိမ်းကောင်းကင် ဝိညာဉ်သစ်သီး သုံးလုံးကို စားသုံးမိပါက ကွဲအက်နေသော ဝိညာဉ်ကို အကြွင်းမဲ့ ပြုပြင်ပေးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်သစ်သီး တစ်လုံးတည်းပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကွဲအက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကွဲအက်သည်ဖြစ်စေ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမဆို၏ သက်တမ်းကို သန်းနှင့်ချီ၍ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်..."
ငါ့လက်ချောင်းမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းရောင်းသူတစ်ဦးထံမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ အနီရောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေတယ်။ ဒီရတနာပစ္စည်းအတွက် ငါ့ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာအများစုကို အကုန်အကျခံခဲ့ရပြီး ကြီးမားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ဝယ်ယူခဲ့ရတာပါ။ ဒီလက်စွပ်က 'ကောင်းကင်ဝိညာဉ်သစ်သီး' တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ အရောင်းသမားက ပြောခဲ့တယ်။ မယုံနိုင်လောက်စရာ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ့် အဲဒီသစ်သီးကို ရှာဖွေဖို့ ခရီးစတင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာနားကို ရောက်ခါနီးမှာ ငါ့လက်က လက်စွပ်က တောက်ပတဲ့ အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။
အဲဒီလိုနဲ့ပဲ တခြားဘယ်သူမှ မရှာဖွေနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ။ ငါ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ကြီးမားတဲ့ တံခါးကြီးနဲ့ လက်စွပ်က အကြိမ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တယ်။ အစကတည်းက မရှိခဲ့တဲ့အတွက် ဒီတံခါးကို ငါ အရင်က သတိမထားမိခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။
ခြံဝင်းထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ပြဿနာမရှိခဲ့ဘူး။ အတွင်းမှာတော့ အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးနဲ့ တူတဲ့ ရုပ်တုတစ်ခုကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်။ သေချာစစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ ရှေးခေတ် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် 'ဝမ်ဘောင်' ရဲ့ ပစ်ပယ်ခံထားရတဲ့ အပန်းဖြေနန်းတော်ကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဒါဟာ လော်ရာဧကရာဇ်ရဲ့ နန်းတော်မဟုတ်ဘဲ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ဝမ်ဘောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နန်းတော် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သူ အပန်းဖြေလှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်ဆောင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းတဲ့ လေထုကို ခံစားလေ့ရှိတဲ့ နေရာပေါ့။
အပြင်ဘက်က ဧရာမဥယျာဉ်ကြီးမှာ သစ်သီးတွေနဲ့ အပင်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဒီတွေ့ရှိမှုကြောင့် ငါ့ဝိညာဉ်က စကားနဲ့ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ 'ကျောက်စိမ်းနဂါး ဝိညာဉ်သစ်သီး' ကို ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုပြီး ဥယျာဉ်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စစ်ဆေးနေတုန်း စောင့်ကြပ်သူတွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ 'ကျောက်စိမ်းကောင်းကင် ဝိညာဉ်သစ်သီး' ကိုတော့ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ တခြား ဝိညာဉ်သစ်သီးပေါင်းများစွာကိုတော့ တွေ့ခဲ့ရတယ်၊ အဲဒီထဲက အချို့ဆိုရင် ငါတောင် အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ အမျိုးအစားတွေ ဖြစ်တယ်။
ခွင့်ပြုချက်ရထားတဲ့ အနည်းငယ်ကိုသာ ငါ ယူခဲ့ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ပန်းတိုင်ကတော့ ကျောက်စိမ်းကောင်းကင် ဝိညာဉ်သစ်သီးပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ ပိတ်ထားတဲ့ နန်းတော်ထဲမှာပဲ ရှိနိုင်မယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ငါ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က နန်းတော်ထဲကို မဝင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါ အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခါ ပြန်လာဖို့အတွက် အမှတ်အသားပြုထားခဲ့တယ်။ ငါ အခုထက် ပိုမိုအားကောင်းလာတဲ့အခါ နောက်တစ်ခါ ပြန်လာဦးမယ်။
ဝမ်ဆုန်ရွာရဲ့ ခေါင်းဆောင် 'ဒန်ဟောင်' ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတဲ့အချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင်ဗဟိုချက် (Golden Core) ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒါက ငါနဲ့ သူ့ညီ 'ဒန်ဟိုင်း' တို့အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အငြင်းပွားမှုကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပါ။
ဝိညာဉ်သစ်သီးသာ မရှိဘူးဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာစမ်းသပ်မှု (Heavenly Tribulations) ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ငါ သေချာပေါက် သေဆုံးရလိမ့်မယ်...
... ငါ နန်းတော်ထဲကို ဝင်နိုင်၊ မဝင်နိုင် စစ်ဆေးဖို့ နန်းတော်ဝင်းထဲကို အခု ပြန်သွားတော့မယ်။ အဲဒီအချိန်အထိတော့..."
ကျူးဖုန်းသည် မှတ်တမ်းစာအုပ်တိုလေးကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လုံးဝ စိတ်ဝင်စားသွားသလို တစ်ဖက်မှာလည်း သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။ ဒါဟာ အသက်ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ရွှေရောင်ဗဟိုချက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မှတ်တမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အမွှာညီအစ်မတို့၏ အဘိုးကို လေးစားကြောင်းသာ ဖော်ပြနိုင်တော့သည်။ ဤလောကတွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သေဆုံးခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းထက် အသက်ရှင်သန်နေခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ကြောင်း နားလည်လာကြမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအရာကို အမွှာညီအစ်မတို့က မည်သို့ရရှိခဲ့သနည်း။ မှတ်တမ်းပါ အကြောင်းအရာအရ အဘိုးဖြစ်သူမှာ သေဆုံးသွားပြီဟုသာ သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ မှတ်တမ်းစာအုပ်သည် အဘိုးဖြစ်သူ၏ နေရာလပ်အိတ်ထဲတွင် ရှိနေသင့်ပြီး သူတို့အနေဖြင့် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခွင့် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့သည် သို့မဟုတ် သူ မသေဆုံးမီတွင် သူတို့ မည်သို့နည်းလမ်းဖြင့် ရယူခဲ့သည်ဟုသာ ယူဆနိုင်သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်များပါလား! ဒီသေတ္တာကို မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရလာတာလဲ။ ဒါ မင်းတို့အဘိုးရဲ့ ပစ္စည်းဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီအတိုင်းတော့ ပေးခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်၊ ဟုတ်လား။"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သူက ကျွန်မတို့ကို ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဝှက်ထားတဲ့နေရာမှာ ကျွန်မ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ။ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ မို့လို့ နေရာလပ်အိတ်ထဲမှာ မသိမ်းထားတာ ဖြစ်မယ်။ ဘိုးဘေးတို့ရဲ့ သေတ္တာထဲမှာလည်း မထားခဲ့ဘူး။ တစ်နေ့မှာ ကျွန်မ သစ်ပင်နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခုလုပ်နေတုန်း သူ တစ်စုံတစ်ခုကို အနီးနားက နေရာမှာ လာဝှက်နေတာကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒီတုန်းက ဘာလဲဆိုတာ စစ်ဆေးရင် ပြဿနာတက်မှာစိုးလို့ မကြည့်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် သူ ဝှက်ခဲ့တဲ့နေ့ကို သတိရမိပြီး အဲဒီနေရာကို သွားစစ်ဆေးလိုက်တော့မှ ဒီသေတ္တာကို တွေ့ခဲ့တာပါ။"
လင်းချောင်သည် သူမ၏ ညီမကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မတို့ 'အိုင်ဗရီယွန်ဒါ' (Ivory Yonder) ကို တည်နေရာ ရှာတွေ့ပြီးပြီ။ အဲဒီမြေပြန့်က ဒီနေရာနဲ့ အရမ်းမဝေးဘူး။ လာမယ့်အပတ် ကျောင်းတော်ရဲ့ အလင်းရောင်ပွဲတော် (Luminary Week) မှာ နန်းတော်ကို ရှာဖွေဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ ရှင်လည်း ကျွန်မတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ချင်မယ်လို့ ထင်တယ်။ ဘယ်လိုလဲ၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ။"
"စွန့်စားခန်းလား? ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ပဲလား။"
"ရှင် ကြောက်နေတာလား။"
"မကြောက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က 'ဇူဂျီ' အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ရှိသေးတာလေ၊ မင်းတို့အဘိုးက ရွှေရောင်ဗဟိုချက်အဆင့် ဖြစ်နေတဲ့အခါကျတော့..."
"ဟုတ်ပါတယ်၊ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စွန့်စားခန်းဆိုတာ အဲဒီလို ပျော်စရာကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့..."
'...သေဖို့တော့ မဟုတ်ဘူးလေ။' ဟု ကျူးဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ သူ ဘာတွေတွေးပြီး ဒီစွန့်စားခန်းကို သဘောတူလိုက်မိပါလိမ့်။
"ကောင်းပါပြီ၊ နောက်မှ အဖွဲ့ထဲကို တခြားသူတွေ ထပ်ဖြည့်ဖို့ လိုမလို ကြည့်ကြတာပေါ့။"
"ဒါဆိုရင် သွားကြရအောင်။"
ကျူးဖုန်းက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ သင်ယူစရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။"
လင်းချောင်နှင့် လင်းဒါရှာတို့၏ နောက်မှလိုက်ပါရင်း ကျူးဖုန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ လွတ်နေသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။