God Of Immortals – အခန်း ၅၂ - ဇူဂျီအဆင့် ပထမဆုံးသူ [၃]
တောင်တန်းကြီးများ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် လေပြင်းများ တဟူးဟူး တိုက်ခတ်နေသည်။ ကောင်းကင်ယံ၌ မိုးခြိမ်းသံများ ပျံ့လွင့်လာပြီး လျှပ်စီးတန်းများက မြေပြင်ကို ထိုးခွဲလိုက်သည်။ ဒါသည် သာမန်မိုးကြိုးမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စမ်းသပ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် လူငယ်တစ်ယောက် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် ဇူဂျီအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို စမ်းသပ်ချင်တာလား" သူသည် မိုးကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ရွှေရောင် စွမ်းအင်လုံးတစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်း၌ တည်ရှိနေပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော ဩဇာအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အကယ်၍ ဤစွမ်းအင်သာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြာဖြစ်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် သူသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။
သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုစွမ်းအင်လုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်များမှာ နာခံမှုရှိစွာဖြင့် သူ၏ အကြောအဆစ်များတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးတစ်ချက်သည် သူရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်လာသည်။
"လာခဲ့စမ်း!" သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
မိုးကြိုးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသောအခါ လျှပ်စီးကြောင်းများမှာ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နာကျင်မှုသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ စိတ်အားထက်သန်မှုများသာ ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုမိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်လုံးကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန် အသုံးပြုလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကြည်လင်သွားသည်။ လေတိုက်ခတ်မှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။
သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ထက်မြက်လာသည်။ သူသည် လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
"ဇူဂျီအဆင့်... နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီပေါ့"
သူသည် နေရာမှ ထလိုက်ပြီး အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယခုအချိန်မှစ၍ သူသည် သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် လေထဲတွင် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေအောက်တွင် စွမ်းအင်လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်လျက် ရှိနေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံကို ငေးကြည့်ရင်း ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးလမ်းကို တွေးတောနေမိသည်။
"ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းက ဒီထက်မက ပိုဝေးသေးတယ်"
သူသည် တောင်ထိပ်မှတစ်ဆင့် လေကို စီးနင်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် မကြာမီမှာပင် အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသော တောင်တန်းကြီးများသာ ဖြစ်သည်။
"အို... အို... ကြည့်စမ်းပါဦး။ ကလေးငယ်၊ မင်း အကောင်းပကတိ ရှိနေတာကိုး။ ပြီးတော့ တောက်ပတဲ့ သံမဏိရောင် အရှိန်အဝါလည်း ပါလာသေးတယ်။ အဲဒါက မင်း ဇူဂျီစမ်းသပ်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။ ကလေးငယ်တစ်ယောက်အတွက်တော့ မဆိုးပါဘူး။ ငါ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တုန်းကထက်စာရင် အများကြီး ပိုတော်လာတာပဲ၊ ငါ့အမြင်ကို ပြောရရင်တော့လေ။"
"အကြီးအကဲ ချီယွမ်အကြီးအကဲ ချီယွမ် က ကျွန်တော့်ကို ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ။"
"စမ်းသပ်မှုတွေက ဘယ်လိုရှိခဲ့သလဲ။"
"အရမ်းကို ခက်ခဲခဲ့ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ ချီယွမ်။"
"ဒါပေါ့၊ ခက်ခဲမှာပေါ့။ ငါတို့ ပြောနေတာက မသေမျိုးဖြစ်ခြင်းအကြောင်းလေ။ မင်းရဲ့ စွမ်းအင်လုံးက ဘယ်လောက်တောင် တောက်ပနေသလဲဆိုတာ ကြည့်စမ်း။ ရေပြင်ကြည်ကြည်လေးလိုပဲ ငါ အကုန်မြင်နေရတယ်။ မင်းရဲ့ ဒန်တျန်အရွယ်အစားနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လုံးရဲ့ တည်ဆောက်ပုံကို ကြည့်ပါဦး။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အရည်အသွေးရှိ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လုံးပဲ။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပိုအားကောင်းလေ၊ မင်းရင်ဆိုင်ရမယ့် စမ်းသပ်မှုတွေက ပိုပြင်းထန်လေဆိုတာကို မင်း သိရဲ့လား။"
"အရင်ကတော့ ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး၊ အကြီးအကဲ ချီယွမ်။"
"ကဲ... အခုတော့ သိသွားပြီပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဇူဂျီအဆင့် စမ်းသပ်မှုတွေက မင်းမှာ ဆိုးရွားတဲ့ ကံကြမ္မာအကုသိုလ်တွေ အများကြီး မရှိသရွေ့တော့ မင်းကို သေစေလောက်တဲ့အထိ မဖြစ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်နေသေးသရွေ့ နောက်ထပ် ကြုံလာမယ့် စမ်းသပ်မှုတွေအတွက် သေချာပြင်ဆင်ထားလို့ ရတာပေါ့။"
"အကြီးအကဲ ချီယွမ်အကြီးအကဲ ချီယွမ်၊ ကျွန်တော့်ကို မှားယွင်းပြီး ပို့လွှတ်လိုက်တဲ့ ဂြိုဟ်၊ ချာရက်ဂြိုဟ်က အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး တရားမျှတတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပါ။ အဲဒီအတွက် ကျွန်တော် အလွန်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
"မှားယွင်းပြီး ပို့လိုက်တာ ဟုတ်လား။ မင်း တကယ်ပဲ ဘာမှ မသိရှာဘူးပေါ့၊ ကလေးငယ်။ ကဲ... ကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုတော့ နောက်ထပ် ကမ္ဘာတစ်ခုကို အခုချက်ချင်း သွားဖို့ စိတ်ကူးရှိသေးလား။"
"မရှိတော့ပါဘူး အကြီးအကဲ၊ မေးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလကမ္ဘာကပဲ အခုလောလောဆယ်အတွက် အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော့်အိမ်ကပဲ အဆင်ပြေပါတယ်။"
"ဒါဆိုရင်တော့ ခွဲခွာရတော့မှာပေါ့၊ ကလေးငယ်။"
သူ ပြန်ဖြေဖို့တောင် မပြင်ရသေးခင်မှာပဲ သူသည် နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်းရှိ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တံခါးပေါက်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း တံခါးကို မတွေ့ရတော့ပေ။ ထိုနေရာတွင် ပုံဆောင်ခဲအဆောက်အအုံလေးတစ်ခုသာ ရှိနေတော့သည်။ သူသည် ငြိမ်သက်စွာဖြင့် သူ၏ အခန်းထဲသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ အခန်းထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း နံရံများအပါအဝင် အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အခန်းကို စစ်ဆေးပြီး စိတ်ကျေနပ်မှု ရသွားသောအခါမှ သူသည် သက်ပြင်းကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်နိုင်တော့သည်။
သူ နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ!
ပြီးခဲ့သည့် သုံးရက်တာ ကာလသည် သူ့အတွက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ဘဝအကြောင်း ပိုမိုနားလည်စေခဲ့ပြီး စကြဝဠာအပေါ်တွင်လည်း သူ၏ အမြင်အာရုံကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာစေခဲ့သည်။ အခြားသော ကမ္ဘာများ ရှိနေခြင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာအမျိုးမျိုး ရှိနေသည်ကို သိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင် အမှန်တကယ် သွားရောက်ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။ ဒီလောက် စောစောစီးစီး အခြားဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ် ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟုဆိုလျှင် ပို၍ပင် မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်သည်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာတဲ့လဲ။ အခြားကမ္ဘာသို့ သွားရောက်သူများမှာ အစွမ်းထက်သော ပို့ဆောင်ရေးပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တံခါးပေါက်များကို အသုံးပြုနိုင်သည့် အလွန်အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
အစွမ်းထက်သော ပို့ဆောင်ရေးပစ္စည်းတစ်ခုကို ရရှိဖို့ဆိုသည်မှာ အလွန်ရှားပါးပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တံခါးပေါက်များ၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာလည်း သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် အလွန်မြင့်မားလွန်းလှသည်။
ထိုဖြစ်ရပ်များ မဖြစ်ပွားမီက သူသည် ထိုဂြိုဟ်များအကြောင်းကို အိပ်မက်သာ မက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ပြီး နေထိုင်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိသားစု၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ မိခင်သာ သိသွားပါက ဘာပြောလိမ့်မလဲ။ ထိုအဆောက်အအုံလေးသည် အမှန်တကယ်ပင် တံခါးပေါက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ အဘွားကကော ဘယ်လို တုံ့ပြန်လိမ့်မလဲ။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဒါသည် သူရသင့်သည်ထက် ပိုမိုရရှိခဲ့သည့် ကံကောင်းမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများထက် ပိုမိုရရှိသင့်သည်မဟုတ်သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် အခွင့်အရေးများနှင့် အထူးအခွင့်အရေးများကို ရရှိခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ၏ စကားကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ "ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ မွေးဖွားလာတဲ့ အခြေအနေထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာ အိပ်မက်မက်နိုင်တဲ့ ဘဝမျိုးကို ရှင်သန်ရဖို့ အခွင့်အရေးရတာက ပိုအရေးကြီးတယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ ချီယွမ် ကလည်း သူ ရရှိနေသည့် အခွင့်အရေးမျိုးကို ရရှိဖို့အတွက် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများက ဘယ်လောက်အထိ ကြိုးပမ်းကြသလဲဆိုတာကို သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။
အခြားကမ္ဘာများသို့ သွားရောက်ခြင်း။ ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းတို့သည် သူ လက်လွတ်မခံသင့်သည့် အခွင့်အရေးများ ဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ တခြားအားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
သူ၏ စိတ်သည် ထိုအတွေးများကြောင့် အနည်းငယ် ပို၍ ငြိမ်းချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကြာပန်းပုံစံ ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ တရားမှတ်လိုက်သည်။ မည်သည့်အရာကိုမဆို မလုပ်ဆောင်မီတွင် သူသည် စိတ်ငြိမ်းချမ်းရေး နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ စိတ်ကို အရင်ဆုံး လုံးဝ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။ စိတ်ကို လုံးဝရှင်းလင်းထားမှသာ အရာရာကို ပိုမိုအဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ ချဉ်းကပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ သင်ယူထားခဲ့သည်။
တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် သူ၏ စိတ်သည် လန်းဆန်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် အခြောက်ခံထားသည့် လိပ်အသားအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ဝါးစားလိုက်သည်။ သူသည် စာကြည့်တိုက်သို့ သွားရန် စဉ်းစားမိသော်လည်း စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ နေဝင်ချိန်ထိ အချိန်များစွာ ရှိသေးသဖြင့် သူသည် လေ့ကျင့်ခန်း အနည်းငယ် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် "လျင်မြန်သော ခြေလှမ်း" နည်းစနစ်၏ အခြေခံများကို နားလည်ရန် လိုအပ်သေးပြီး ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဇန်ရှီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ခါနီးတွင် သူ၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ဖုန်း!"
လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရှိနေသော လင်းချောင် သည် ကျူးဖုန်း ရှိရာသို့ အမြန် လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ဖုန်း၊ ငါတို့ မင်းကို လိုက်ရှာနေတာ။ မင်း ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ တရားကျင့်နေတာလား။"
တရားကျင့်နေတာလား။ ကျူးဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ချာရက်ဂြိုဟ်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများနှင့် သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း တရားကျင့်ခိုင်းချင်နေကြသော ပျံသန်းနေသည့် ကြယ်များဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များအကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြေးမြင်လိုက်မိသည်။ သူတို့က ၎င်းကို တစ်ကိုယ်တည်း တရားကျင့်ခြင်းဟု ခေါ်သည်။ သူတို့က ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အမှားတွေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး နှလုံးသားကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဒါမှမဟုတ် သူ၏ ဝိညာဉ်အတွက်လား။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူတို့က သူ့ကို တားမြစ်ထားသည့် နေရာတစ်ခုတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူ မလုပ်ခဲ့သည့် အမှားသုံးခုကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချခဲ့ကြသည်။ သူက ထိုနေရာမှာ အဖမ်းခံထားရတာဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မှာလဲ။
အင်း... ဒါလည်း တရားမျှတပါတယ်လေ။
"ဟေး ချောင်။ အင်း... အဲဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ တစ်ကိုယ်တည်း တရားကျင့်နေတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတော့။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ တရားကျင့်တာတို့၊ အဲဒီလိုမျိုးပေါ့။"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက ငါတို့ကို အရင်ဆုံး ပြောပြထားလို့ ရတာပေါ့။ ငါတို့က မင်းကို ဒီနေရာမှာ အဆုံးအစမရှိ လိုက်ရှာနေရတာကိုး။"
သူတို့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည့် လင်းဒါရှာ က အနည်းငယ် မကျေနပ်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ။ ငါ့စိတ်ထဲကနေ လွတ်သွားလို့ပါ။ နောက်တစ်ခါဆိုရင် အရင်ဆုံး ပြောပြမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။"
ကျူးဖုန်း သည် ထိုမောင်နှမနှစ်ယောက်ကို တောင်းပန်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ နောင်တရသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့နှင့် မကြာသေးခင်ကမှ သိကျွမ်းခဲ့သော်လည်း သူတို့အကြားတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော ရင်းနှီးမှုမျိုး ရှိနေသည်။ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိကျွမ်းလာခဲ့ကြသူများကဲ့သို့ပင် ခံစားရသည်။
"ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့။ မင်းကို ပြစရာတစ်ခု ရှိတယ်။"
သူတို့သည် သူ့ကို လူမြင်ကွင်းမှ ဝေးကွာသော တိတ်ဆိတ်သည့် နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာကို တစ်ချက် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် စကားပြောရန် အသင့်တော်ဆုံးနေရာဟု သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ချောင်သည် အနက်ရောင် ရောနှောထားသော အနီရောင်သေတ္တာငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သေတ္တာထဲတွင် ဒိုင်ယာရီတစ်ခု၊ မြေပုံတစ်ခုနှင့် ကြီးမားသည့် အနီရောင် ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေသည်။
အနီရောင်လက်စွပ်သည် ကျူးဖုန်း ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ သူ ထိုလက်စွပ်ကို စိုက်ကြည့်လေလေ၊ ထိုလက်စွပ်သည် အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခုအဖြစ် ပို၍ ပေါ်လွင်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
"လှပတဲ့ လက်စွပ်ပဲ။ အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခုပါပဲ။"
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါ ရတနာတစ်ခုဆိုတာ ငါတို့လည်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ပြချင်တာက လက်စွပ်မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဒိုင်ယာရီပဲ။"
လင်းဒါရှာ က မျက်လုံးကို လှိမ့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။