နတ်ဘုရားတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် - အခန်း (၄၉) - ကျူကျီလမ်းစဉ် [၉]
ကျူးဖုန်းသည် ထရစ်ခ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး ထရစ်ခ်၏ စိတ်ထဲတွင် မရေမရာသော စိုးရိမ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
"မင်းရဲ့ အကြံအစည်တွေက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်" ဟု ကျူးဖုန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထရစ်ခ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ငါ့ကို အထင်မသေးပါနဲ့။ ငါတို့ကြားက ကွာခြားချက်က မင်းထင်ထားတာထက် ပိုများတယ်" ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်သည်။
ကျူးဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ငါ မင်းကို အထင်မသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက မှားယွင်းနေတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ ပြောရလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
ထရစ်ခ်သည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျူးဖုန်းမှာမူ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ကြည်လင်နေသည်။ ထရစ်ခ်သည် သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျူးဖုန်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။
ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ ခြေလှမ်းကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ရုံဖြင့် ထရစ်ခ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထရစ်ခ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းသည်။ သို့သော် ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထရစ်ခ်၏ ရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ထရစ်ခ်သည် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ထရစ်ခ်က မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်းသည် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "မင်းရဲ့ စွမ်းအားက အပြင်ပန်းမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။ အနှစ်သာရကို မင်း နားမလည်သေးဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထရစ်ခ်သည် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ အစွမ်းအစအားလုံးကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေထုမှာ တုန်ခါသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကျူးဖုန်းသည် ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အဆုံးသတ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ" ဟု ကျူးဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ လေထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ ထရစ်ခ်သည် ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ထရစ်ခ်၏ စွမ်းအားများကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားစေသည်။
ထရစ်ခ်သည် အသက်ရှုမဝတော့ဘဲ ကျူးဖုန်းကို ကြည့်နေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး အေးဆေးစွာ ရပ်နေသည်။
"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြစို့" ဟု ကျူးဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ဒေါသမာန်ဟုန်ပြင်းသော တိမ်တိုက်များ စတင်စုစည်းလာပြီး မိုးချုန်းသံများဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။ ကျူကျီအဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဒဏ်ခတ်မှုဖြစ်သော ဒြပ်စင်ငါးပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး ဒြပ်စင်လေးပါးမှာ သဘာဝ၏ အခြေခံဒြပ်စင်များဖြစ်သည့် မီး၊ ရေ၊ လေနှင့် မြေတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမမြောက် တိုက်ခိုက်မှုမှာမူ ထိုဒြပ်စင်လေးပါးနှင့် လျှပ်စီးတို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တိမ်တိုက်များသည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး စုစည်းလာသည်။
ဂိုဏ်းဝင်းအတွင်း တစ်နေရာလုံးမှ ထိုစုစည်းနေသော တိမ်တိုက်များကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် စောင့်ကြည့်ရန် စတင်စုရုံးလာကြသည်။ တပည့်များသည် အုပ်စုလိုက် စုဝေးနေကြပြီး ဆရာသခင်များသည် သူတို့၏ တောင်ကုန်းများပေါ်မှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အကြည့်များပင်လျှင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ တစ်ဦးတည်းသော ခြွင်းချက်မှာ တရားကျင့်ကြံရင်း တောစပ်တွင် သီးသန့်နေထိုင်နေကြသော ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူကြီးတို့သာ ဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဒဏ်ခတ်မှုပဲ။"
"ဝါးတောထဲမှာလား။"
"ဒါ တပည့်တစ်ယောက်ယောက်များလား။"
"တပည့်တစ်ယောက်လား။ ဝါးတောထဲမှာဆိုတော့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။"
"တပည့်တစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ယံချောက်ကမ်းပါးကိုပဲ အသုံးပြုမှာပေါ့။"
"ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းအကြီးအکဲတစ်ယောက် ဖြစ်မယ်။"
"အင်း၊ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
"အကြီးအကဲတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အကြီးအကဲတွေက နတ်ဘုရားဒိုင်းကာချိုင့်ဝှမ်းကိုပဲ အသုံးပြုကြတာလေ။"
တပည့်များသည် ဝေးလံသောနေရာမှ စောင့်ကြည့်ရင်း အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းပြောဆိုနေကြသည်။ ဆရာသခင်အချို့မှာလည်း ဝါးတောအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး စောင့်ကြည့်ရန် စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။
ဒေါသမာန်ဟုန်ပြင်းသော တိမ်တိုက်များသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဧရာမလှံတစ်ချောင်းပုံစံဖြင့် ကောင်းကင်မှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာကာ ကျူးဖုန်း၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို စတင်ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ပိုမိုအားကောင်းလေလေ၊ ဒြပ်စင်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေဖြစ်သည်။ မိခင်ဝမ်းတွင်းမှစ၍ ထိုအချိန်ထိ ကျူးဖုန်း၏ ဝိညာဉ်သည် စွမ်းအင်များကို အလွန်အမင်း စုဆောင်းထားခဲ့ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အရည်ပျော်နေသည့် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မီးတောက်များက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည့်အခါ အလွန်ပြင်းထန်သော အပူရှိန်တို့သည် ဝိညာဉ်တစ်ဝိုက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကျူးဖုန်းကို အလွန်အမင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ထိုမီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားသည်။
ဒုတိယမြောက် ဒြပ်စင်ဖြစ်သော ရေသည် သူ့ကို အားပြင်းစွာဖြင့် ရိုက်ခတ်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အင်အားကြီးမားသော ဆုပ်ကိုင်မှုဖြင့် ဝန်းရံထားလိုက်သည်။ အသက်ရှူမဝတော့ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးမှသာ ထိုဒြပ်စင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းနောက်တွင် တတိယမြောက်ဖြစ်သော လေနှင့် စတုတ္ထမြောက်ဖြစ်သော မြေတို့က ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရိုက်ခတ်လာပြန်သည်။ စတုတ္ထမြောက် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ဒေါသမာန်ဟုန်ပြင်းသော တိမ်တိုက်များသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အားဖြည့်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ တိမ်တိုက်များထဲမှ မိုးချုန်းသံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရှေ့က ဒြပ်စင်လေးပါးစလုံး ပေါင်းစပ်ထားသည့် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုလျှပ်စီးတန်း၏ တုန်ခါမှုကြောင့် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ ဒန်ထျန်း (Dantian) အတွင်းတွင် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနေသည့် လျှပ်စီးတန်းနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရသည်။
"ဒြပ်စင်ငါးပါးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုလား။"
"ဝါးတောထဲမှာလား။"
"ကျူကျီ (Zhuji) အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လား။"
"ပထမအဆင့် အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားတဲ့သူပဲ။"
"ပြင်ပတပည့်သစ်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။"
"သေချာပေါက် တပည့်သစ်တစ်ယောက်ပဲ။"
"ဒါက ထူးဆန်းလိုက်တာ။"
"ဘယ်သူ့တပည့်များ ဖြစ်မလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။"
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဒဏ်ခတ်မှုစည်းတွေကို ဖောက်ထွင်းပြီး မမြင်နိုင်တာတော့ နှမြောစရာပဲ။"
"မကြာခင်တော့ သိရမှာပါ။"
နောက်ဆုံး လျှပ်စီးတန်းအပြီးတွင် တိမ်တိုက်များ ကင်းစင်သွားပြီး ကျူးဖုန်း၏ ဝိညာဉ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဒဏ်ခတ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နတ်ဘုရားတို့၏ တိမ်တိုက် (Nimbus) များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ထိုတိမ်တိုက်များသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကို အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ပရီးမီးယား (Premier) ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။ ကျူကျီအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အော်ရာ (Aura) များမှာပင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
သတိအနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာချိန်တွင် သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေရင်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ဝမ်းမြောက်မှုများကို ခံစားနေရသည်။ ဤမျှလောက် ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏ မိခင်နှင့် ဘိုးဘေးတို့၏ စကားအရ ကျူကျီဒဏ်ခတ်မှုမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သင့်သည်။ ယခု သူ ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် သိကျွမ်းသူအားလုံးကို ဤအခြေအနေသို့ ရောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်မိသည်။
ကျူးဖုန်းသည် တဖြည်းဖြည်း ထရပ်လိုက်ပြီး တောင်ကုန်းများရှိရာဘက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ဒဏ်ခတ်မှုကို ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး သတိထားမိကြမည်ဖြစ်ပြီး အကြီးအကဲများလည်း ကြည့်ရှုနေကြလိမ့်မည်ဟု သူ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ခွာရာတွင် အရှိန်မြှင့် ကျောရိုးနည်းစနစ်ကို မသုံးဘဲ လျှပ်စီးခြေလှမ်း (Flash steps) ကိုသာ သုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ တောင်ကုန်းသို့ ပြန်ရန် လျှပ်စီးခြေလှမ်းကို သုံးနေစဉ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို စစ်ဆေးရန် ရောက်ရှိလာသည့် အကြီးအကဲများကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ ရပ်လိုက်သည်။
"ဟေ့ မင်း! ဒီဒဏ်ခတ်မှုကို ဆွဲဆောင်လိုက်တဲ့သူက မင်းလား။"
အကြီးအကဲတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ အကြီးအကဲတို့၊ ကျွန်တော်ပါပဲ။"
ကျူးဖုန်းက ခေါင်းကို အောက်သို့ ငုံ့ချ၍ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံကိုပဲ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့! မင်း ဘာလို့ ကမ်းပါးရေတံခွန်ကို မသုံးဘဲ ဒီတောအုပ်ကို သုံးရတာလဲ။"
"မင်းရဲ့ အသက်ကို မင်း မငဲ့ကွက်ရင်တောင် တခြားသူတွေရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို မစဉ်းစားဘူးလား။"
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဒဏ်ခတ်မှုဆိုတာ ဒီဒဏ်ခတ်မှုကို ခေါ်ဆောင်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူအတွက်တင်မကဘဲ အနီးနားမှာ ရှိနေတဲ့ တခြားကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ပါ အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား။"
"ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အကြီးအကဲတို့၊ ကျွန်တော် စိတ်ထဲပေါ်လာတဲ့နေရာကိုပဲ သုံးမိလိုက်တာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။"
"အင်း။"
"မင်းက အတွင်းတပည့်သစ်လား။"
"ဟုတ်ကဲ့ အကြီးအကဲတို့၊ ကျွန်တော် ဒီနေ့ပဲ ပြင်ပဌာနကနေ ပြောင်းလာတာပါခင်ဗျာ။"
"ဒီနေ့ပဲ ရောက်ပြီး ဒီနေ့တင် ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံယူလိုက်တာလား။"
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"
ဘေးနားမှ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ကြည့်နေသည့် အကြီးအကဲ ကျိုးလင် (Zhou Lin) သည် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး တခြားအကြီးအကဲများကို ကြည့်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးအိမ်တော်သည် တခြားအိမ်တော်များထက် မနိမ့်ကျကြောင်း သူ အရင်ကတည်းက ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ တပည့်သစ်က လျှပ်စီးတွင်လည်း သူ့နေ့ရက်နှင့်သူ ရှိကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"အကြီးအကဲတို့ခင်ဗျာ၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်သစ် ကျူးဖုန်းပါ။"
"အာ၊ အခုမှပဲ မှတ်မိတော့တယ်။"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း မှတ်မိပြီ။ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ။"
"ကျိုးလင်၊ မင်းမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ရလိုက်ပြီထင်တယ်။"
"ဟုတ်ပါတယ် ကျိုးလင်။ သူ တခြားပါရမီရှင်တွေနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မလဲဆိုတာကို မြန်မြန်ကြည့်ချင်မိတယ်။"
"အကြီးအကဲတို့၊ ဒီကိစ္စ ပြီးပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ ကျိုးလင်၊ ကျွန်တော်တို့တော့ ပြန်တော့မယ်။"
"ကျူးဖုန်းလေး၊ ပျော်ရွှင်ပါစေ။ မင်း ကျန်းမာရေးကောင်းတာကို နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
အကြီးအကဲများ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ကျိုးလင်နှင့် သူ၏ တပည့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ယောက်သည် တောင်တန်းများဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း လမ်းလျှောက်ပြန်လာကြသည်။ ကျိုးလင်သည် သူ၏ တပည့်သစ်ကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျူးဖုန်း၊ ဒီနေ့တော့ မင်း ပင်ပန်းလာပြီ။ သွားနားလိုက်ဦး။ မနက်ဖြန်မှ စကားပြောကြတာပေါ့။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ။"
တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သည့်အခါ ကျူးဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လိုဏ်ဂူဆီသို့ လျှပ်စီးခြေလှမ်းဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများမှာ ယခုမှပင် အပြည့်အဝ ခံစားလာရသည်။ သူသည် လိပ်အသားအနည်းငယ်ကို အမြန်စားလိုက်ပြီး ဝါးခုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ နောက်နေ့အတွက် သူ အနားယူရန် လိုအပ်နေသည်။ သူသည် လျှပ်စီးတပည့်များကို ဆက်လက် တွေ့ဆုံရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက်ပင် ဤနေ့သည် ရှည်လျားသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အိပ်စက်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အိပ်မက်များ စတင် မက်တော့သည်။