အခန်း (၄၁) - ဇူဂျီဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခြင်း (အပိုင်း ၁)
တိုက်တန်သခင် လိုယန် (Luyang) သည် ရှေးဦးခေတ်ကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝါဝါစင်းစင်း တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်ဆင်းခံရသည့်အချိန်မှစ၍ လူသားတို့ ပေါ်ပေါက်လာသည့်တိုင်အောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ စုပ်ယူကာ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာကြသည့် အခြားသောတိုက်တန်အားလုံးကဲ့သို့ပင် သူလည်း မွေးရာပါစွမ်းရည်အချို့နှင့်အတူ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရသည်။ ထိုမွေးရာပါစွမ်းရည်များထဲတွင် တောင်တန်း၏ သဘာဝစွမ်းအားများကို တိုက်တန်သခင်အဖြစ် သူ၏ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်လည်း ပါဝင်ပေသည်။
အသိဉာဏ်ပွင့်လာပြီးနောက် တိုက်တန်သခင်သည် ထိုမွေးရာပါစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ တောင်ချိန်ခွင်လျှာနည်းစနစ် (Mountain-Weight technique) ဟု လူသိများသော နည်းပညာတစ်ရပ်ကို တီထွင်ခဲ့သည်။ တိုက်တန်သခင် လိုယန် စတင်ခဲ့သော ပြောင်းပြန်လှန်ထားသည့် စစ်မှန်သောကမ္ဘာ့ကိုယ်အလေးချိန်နည်းစနစ် (True-World bodyweight technique) မှာ တိုက်တန်သခင်၏ မွေးရာပါ တီထွင်ဖန်တီးထားသည့် နည်းစနစ်ကို အတုယူထားခြင်းဖြစ်သည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။
ပြောင်းပြန်ကိုယ်အလေးချိန်နည်းစနစ်မှာ ကျင့်ကြံရန် အလွန်ပင်ခက်ခဲပြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသော်လည်း ဤနည်းစနစ်က ကျူးဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ပေးစွမ်းသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာမူ မှတ်သားလောက်ပေသည်။ သူသည် ဤပြောင်းပြန်နည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံလာခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ၎င်း၏ရိုက်ခတ်မှုမှ အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူစားသုံးနေသည့် လိပ်သားများနှင့် ခေါက်ဖူးဥများနှင့်အတူ သူ၏အရိုးများသည် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပိုမိုအစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။
ထိုသို့သော အကြောင်းရင်းများအားလုံး ရှိနေသော်လည်း သူသည် လိပ်သားများနှင့် ရေပန်းပွင့်များကို စားသုံးခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူ၏အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် အချိန်ရတိုင်း ၎င်းတို့ကို စားသုံးခဲ့သည်။ ကောင်းမွန်လှသော အသားအမြောက်အမြား ရှိနေပါလျက်နှင့် မစားဘဲနေခြင်းက အဘယ်အရာအတွက်နည်းဟု သူက တွေးတောရင်း လိပ်သားနှင့် ပန်းပွင့်များကို သေချာပေါက် စားသုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
သူ့အခန်းထဲတွင် လူမျက်စိမှ ကင်းဝေးစေရန်အတွက် သူသည် ထိုအသားများနှင့် ပန်းပွင့်များကို စားသုံးပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ကာ ကိုယ်ပွားပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်လေ့ရှိသည်။ သူ့အခန်းက လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် လုံလောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသဖြင့် သူရရှိသည့် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အသုံးချခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် စာသင်ချိန်မရှိသည့် မနက်ခင်းတိုင်းတွင် သူသည် အခန်းလယ်ကို ရှင်းလင်းကာ ပြောင်းပြန်ကိုယ်အလေးချိန်နည်းစနစ်နှင့်အတူ ရွေ့လျားကောင်းကင်လက်သီးချက် မာရှယ်နည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်လေ့ရှိသည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ထွက်သွားကာ လျင်မြန်သောခြေလှမ်းများနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မနက်ခင်းတစ်ခုတွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ အသွား ကျူးဖုန်း သည် နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်း ဂိုဏ်း၏ ယူရှို (Youxiu) လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေကြသော အဓိကတပည့်များကို သွားရောက်ကြည့်ရှုနိုင်မလားဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူနောက်ဆုံးအကြိမ် ဤနေရာသို့ ရောက်ခဲ့စဉ်က ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ ပြသနေကြသည့် နည်းစနစ်များနှင့် လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ခဲ့ရဖူးသည်။
ယူရှို လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် ထိုဧရိယာကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် တပည့်အချို့သည် အချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် ယှဉ်ပြိုင်နေကြပုံရသော တပည့်နှစ်ဦး၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အပြိုင်တန်းစီနေကြသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဦးမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ထည်တုတ်ခိုင်သော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ သာမန်အရပ်အမောင်းနှင့် ကိုယ်ထည်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုလူငယ်၏ အထင်ရှားဆုံးအချက်မှာ သူ၏ ရှည်လျားဖြူစင်သော ဆံပင်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ စီးဆင်းနေသော နှင်းမြစ်ပြင်တစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။ အခြေအနေကို တစ်ချက်ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် သွေးထွက်သံယိုမရှိသော အပျော်တမ်းတိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေကြပုံပေါ်သည်။
မာရှယ်ပညာရပ်၊ အပျော်တမ်းတိုက်ပွဲဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ၊ ကြည့်ရှုသူများအတွက်မူ အကောင်းဆုံး ဖျော်ဖြေမှုအတွေ့အကြုံကို အာမခံပေးပေသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ကိုယ်ထည်တုတ်ခိုင်သော လူငယ်သည် သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့်မလိုက်အောင် အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဖြူစင်သောဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်ထံသို့ ဦးတည်ကာ ဟိန်းထွက်နေသော လက်သီးချက်တစ်ခုကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ လေထုပင် ကွေ့ကောက်သွားခဲ့သည်။ ဖြူစင်သောဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်မှာ မရွှေ့မပြားဘဲ နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးစက္ကန့်ပိုင်းတွင် တိုးညှင်းစွာ မြည်ဟည်းနေပုံရသော သူ့လက်ဝါးကို ထုတ်ဖော်ကာ ဟိန်းထွက်နေသော လက်သီးချက်ကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်သည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး နောက်သို့ အလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားကြရသည်။
"မင်းရဲ့တိုက်ကွက်တွေကို ကိုယ်တိုင်တိုက်ရိုက် ခံယူနိုင်တယ်လို့ ငါပြောခဲ့သားပဲ၊ ဇူချန် (Zhu Qiang)။ ထပ်ရှိသေးလား"
"အဲ့ဒီလောက်တောင် အာမမခံနဲ့၊ ဝမ်လေ (Wang Lei)"
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ကိုယ်ထည်တုတ်ခိုင်သော လူငယ်သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြူစင်သောဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏လက်များသည် ထင်ရှားစွာ မမြင်ရတော့ဘဲ ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ဟိန်းထွက်နေသော လက်သီးချက် ရာပေါင်းများစွာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သို့သော် လက်သီးချက်များ မထိတွေ့မီမှာပင် ဖြူစင်သောဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်သည် စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ နှေးကွေးသော စက်ဝိုင်းပုံစံ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အလွန်လျင်မြန်သောကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။ မျက်လှည့်ပြကွက်တစ်ခုသလိုပင်။ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားမှုမှာ ဟိန်းထွက်နေသော လက်သီးချက်များကို ပိတ်ဆို့နေသည့် လေည့်ခါးသကဲ့သို့သော လက်ဝါးများ၏ လှည့်ပတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ကျူးဖုန်း မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်လိုက်ရခင်မှာပင် ကိုယ်ထည်တုတ်ခိုင်သော လူငယ်သည် မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"တော်လိုက်တာ ဝမ်လေ၊ မင်းရဲ့ အမြန်နှုန်းနည်းစနစ်က တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ"
"ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ ဇူချန်။ ငါ့အမြန်နှုန်းက မင်းထက် မသာလွန်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့မာရှယ်ပညာရပ်ကလည်း ငါ့ထက် မညံ့ပါဘူး"
မာရှယ်တိုက်ပွဲများတွင် အမြန်နှုန်းသည် တိုက်ပွဲတစ်ခု၏ ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်။ အဓိကတပည့်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ ကျူးဖုန်း လိုက်၍ မမီနိုင်လောက်အောင် အလွန်ပင် လျင်မြန်လွန်းနေခဲ့သည်။ ကိုယ်ထည်တုတ်ခိုင်သော လူငယ် လှုပ်ရှားသွားစဉ်က သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတို့၏ တိုက်ပွဲအတွင်း တစ်စက္ကန့်လောက်လေးတွင် ကျူးဖုန်း သည် နက်နဲသိမ်မွေ့သော ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရိပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ ပြောပြခဲ့သည့် ဆုံးမစကားများကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။
"တိုက်ပွဲတွေမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတယ် ကျူးဖုန်း။ မင်းကြားရတဲ့ အသံတွေ၊ မင်းမြင်ရတဲ့ ပုံရိပ်တွေနဲ့ အလင်းတွေ၊ မင်းခံစားရပေမဲ့ ထိတွေ့လို့မရ ဒါမှမဟုတ် ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အရာတွေပေါ့။ အားလုံးမှာ မင်းကို ထိုးထွင်းဉာဏ် ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိကြတယ်"
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မသိစိတ်ကပင် ထိုကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရိပ်များဆီသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခုသည် အများအပြားဖြစ်ပြီး အများအပြားသည် တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေသည်။ ထိုကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရိပ်များကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် သူ့ခေါင်းထဲတွင် ကိုက်ခဲလာခဲ့သည်။ သူ စွန့်လွှတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လွန်ခဲ့သော လမင်းလွင်ပြင်၌ နာခံသူဘုရင်မင်းကြီး၏ အနက်ရောင်မြားဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းခံရစဉ်က သူ့မိခင် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပုံကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။ မမြင်ရသော ခြေလှမ်းများ။ သူ၏မိခင်သည် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် နတ်ဘုရားဆန်ဆန် ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည့် နတ်ဘုရားပေးလက်ဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုတွေ့ဆုံမှုများ၏ မှတ်ဉာဏ်များ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခြင်း၏ အသိစိတ်လွတ်သွားမှု အခြေအနေတစ်ခုအတွင်း သူသည် မသိစိတ်ကပင် လျင်မြန်သောခြေလှမ်းများနည်းစနစ်ကို စတင်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းချင်း အသိစိတ်ပြန်လည်လာကာ သူသည် သူ့ကိုယ်သူနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အံ့သြမှင်တက်စွာဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ယူရှို လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ဤနေရာသို့ သူမည်ကဲ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်ကို သူ လုံးဝပြန်မမှတ်မိတော့ပေ။ သူ နောက်ဆုံးမှတ်မိသည်မှာ လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်အချို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုနောက်ပိုင်းတွင် သတိလစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဘာကြောင့် ဒီနေရာမှာ ရပ်နေရတာပါလိမ့်။ အလုပ်ဖြစ်သွားတာလား။
သူ၏ အသိစိတ်အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကျူးဖုန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏အကြည့်များ သူ့ပေါ်တွင် ကျရောက်နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဒါ မကောင်းတော့ပေ။ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများမှာ လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး သူ့တွင် အဘယ်အရာများ မှားယွင်းနေသနည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ဆောင်နိုင်မီမှာပင် သူသည် အမြန်တောင်းပန်လိုက်ပြီး ဇန်ရှီ (Zhanshi) အပိုင်းဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဇန်ရှီ အပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ဇန်ရှီတပည့်များ လေ့ကျင့်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောင်းတွေးတောကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူသိသော်လည်း မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကိုမူ သူ မမှတ်မိတော့ပေ။ လေ့ကျင့်ချင်စိတ် မရှိတော့သဖြင့် ကျူးဖုန်း သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာလာကာ သူ၏ အိပ်ဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လမ်းတွင် သူ စိတ်ပြောင်းသွားကာ ဂိုဏ်း၏ ဈေးတန်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ သူ ထိုနေရာသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးခဲ့သော်လည်း သူ၏စိတ်မှာ ဝေဝါးနေသဖြင့် ကိုယ့်အတွက် သစ္စာဖောက်ဝိညာဉ် (Wandering-Soul) ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဆေးလုံးများနှင့်မတူဘဲ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် ကျင့်ကြံသူများက ပိုမိုစွမ်းအားထက်မြက်သော ဆေးလုံးများကို ပို၍နှစ်သက်ကြသောကြောင့် ဈေးနှုန်းပိုမိုချိုသာလှပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအပင်များသည် သူ့၏စိတ်အခြေအနေကို အထောက်အကူပြုမည်ဖြစ်ပြီး တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် စိတ်အခြေအနေကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ထူထောင်ရန် သူ့အတွက် ပိုမိုလွယ်ကူစေလိမ့်မည်။
သူ ယခင်က လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်များအပေါ်တွင် ရယူရန်ကြိုးစားခဲ့သည့် ထိုးထွင်းဉာဏ်သည် သူ့စိတ်ကို အချို့သော အဆင့်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ပေသည်။
ဈေးတန်းကြီးသည် ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းများအလိုက် အပိုင်းများခွဲကာ စီစဉ်ထားသော ကြီးမားသောဆိုင်ခန်း အများအပြားပါရှိသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နေရာတစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ပိုင်းတွင် အယ်လ်ခီမီ (Alchemy) ထုတ်ကုန်ဆိုင်ခန်းများရှိပြီး၊ အခြားတစ်ပိုင်းတွင် မှော်ပစ္စည်းများရှိကာ ကျန်အပိုင်းများကိုလည်း ဤနည်းအတိုင်းပင် စီစဉ်ထားသည်။ ဈေးတန်းအတွင်း တစ်ပိုင်းမှ တစ်ပိုင်းသို့ လှည့်လည်သွားလာရင်း သူသည် အယ်လ်ခီမီ အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်အထိ ရရှိနိုင်သော ဆိုင်ခန်းများကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ဤအပိုင်းသည် တပည့်များ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြင့် အစည်ကားဆုံးဖြစ်ပုံရသည်။ အယ်လ်ခီမီပညာရပ်သည် လူသားတို့ တည်ရှိမှု၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဆိုင်ခန်းများသည် အတော်လေး စည်ကားနေသော်လည်း အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေသည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ပိုင်းခြားထားခြင်း မရှိဘဲ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲထားသည်။ ရှေ့ပိုင်းတွင် အဆင့်နိမ့်ဆေးလုံးများနှင့် အပင်များဖြင့် ပြည့်နေသော စင်တန်းများရှိပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မူ အဆင့်မြင့်နှင့် အထက်ထုတ်ကုန်များကို သိမ်းဆည်းထားသည်။ ထိုဆေးဆရာ (Alchemist) မှာ ရွှေစင်ស្នေလွှာ (golden core stage) အဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဆိုင်အတွင်းရှိ အခြားတပည့်မှာ သူလာဝယ်သည့် ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူပြီးနောက် ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဆိုင်ရှင်နှင့်အတူ ကျူးဖုန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဆိုင်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာ"
"ဂါရဝပြုပါတယ် လူငယ်လေး၊ ဘယ်လိုကူညီပေးရမလဲ"
"သစ္စာဖောက်ဝိညာဉ် (Wandering-Soul) အပင်ပါ စီနီယာ။ ကျွန်တော် သစ္စာဖောက်ဝိညာဉ် အပင် လိုအပ်ပါတယ်"
"အင်း။ မကြာသေးခင်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာရှိလို့လား"
"ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာ"
"အင်း၊ ငါလည်း အဲ့ဒီအခြေအနေကို ကြုံဖူးပါတယ်။ တစ်ခါတလေ စိတ်ဆိုတာ ထိန်းရခက်တယ်"
ဆေးဆရာက ထုတ်ကုန်ပုံများကြားထဲတွင် မွှေနှောက်ရှာဖွေရင်း စားပွဲပေါ်သို့ အပင်ကို တင်ပေးလိုက်သည်။
"ရပြီ လူငယ်လေး"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"
ဆေးဖက်ဝင်အပင်အတွက် ငွေပေးချေပြီးနောက် ကျူးဖုန်း သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဆေးဆရာ၏နောက်ဘက်ရှိ စင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော ဖန်ပုလင်းငယ်တစ်ခုအတွင်း ထည့်ထားသည့် ရင်းနှီးပြီးသား အဖြူရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အဟမ်း စီနီယာ၊ အဲ့ဒါ ကောင်းကင်အမြစ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးလားခင်ဗျ"