“အစကတည်းက တော့ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မ နည်းနည်းပါးပါး လျှောက်သွားရင်း၊ နေရာအသီးသီးမှာ အလုပ်လုပ်ရင်းနဲ့ နောက်ဆုံး တော့ WaterWay ကို ရောက်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ Cradle က တော့...” ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “သူတို့တွေ ငွေလောင်းကစားကြတဲ့ လူငယ်လေးတွေလောက် တောင် အားမာန်အပြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ ကျွန်မလို ပုကွကွ မိန်းကလေးမျိုးကို သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြဘူးလေ။”
ချန်၏ ကျေနပ်နေသော အမူအရာကိုကြည့်ပြီး ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘယ်သူမှ မင်းကို မုတ်ဆိတ်မွေး ပေါက်အောင် လုပ်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဘူးလား။”
“ပြီး တော့ သူတို့တွေ ကျွန်မရဲ့ ဆံပင်ကို လာထိရမှန်းလည်း မသိကြဘူး” ဟု ချန်က ဆိုသည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင် Ferryman's Haven ၏ ဧရာမ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ချန် မြင်နေရသည်။ တစ္ဆေများက ရေပြင်ပေါ်တွင် အဆုံးမရှိသော အကဖြင့် လှည့်ပတ်နေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် တိမ်းစောင်းနေသော သင်္ဘော၏ ကျိုးပဲ့နေသည့် တိုင်လုံးများပတ်လည်တွင် ခန္ဓာကိုယ်များကို လိမ်ချိုးကာ လှည့်ပတ်နေကြသည်။
ပင်လယ်မိစ္ဆာ၏ အရိုးစုများသည် ပုပ်သိုးနေသော သင်္ဘောကြီးနှင့် ရောယှက်နေသည်။ ထိုသတ္တဝါ မူလက မည်သို့ပုံစံရှိမည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်မည့် အသားစများ မကျန် တော့သော်လည်း သင်္ဘောကြီးကို ဝေဟင်သို့ မြှောက်ထားသည့် ၎င်း၏ အနေအထားမှာ အံ့ဩစရာပင်။ ပင်လယ်မိစ္ဆာ၏ အကြွင်းအကျန်များသည် ရှေးဟောင်းဆန္ဒတစ်ခု၏ အားဖြင့်၊ သေခြင်းတရားထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒဖြင့် Ferryman ကို နက်ရှိုင်းသော ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်မသွားအောင် ထိန်းထားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်က ထိုမြင်ကွင်းကို ဘာမျှမဖြစ်သလို ကြည့်နေသည်။ “သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ဘယ်လို စဉ်းစားထားလဲ” ဟု တစ္ဆေများကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။
ချန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ မှော်ပညာ၏ အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမသိထားသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ အိမ်ပြန်လမ်းကို ရှာဖွေနေသည့် လမ်းပျောက်ကလေးငယ်အကြောင်း သီချင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျူးဖုန်း ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူမ အာရုံလွဲသွား၍ မဖြစ်ပေ။
“ပျက်စီးနေတဲ့ နေရာထဲကို ဝင်ဖို့ လမ်းရှာကြ” ဟု ချန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် အိတ်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို စမ်းရှာလိုက်ပြီး မှန်ကန်သော ပစ္စည်းများ ဟုတ်မဟုတ် သေချာစေရန် သတိထားလိုက်သည်။ “တစ္ဆေတွေ ပြန့်ကျဲသွားတဲ့အခါ အတတ်နိုင်ဆုံး အမြန်ဆုံး အထဲကို ဝင်ရမယ်။”
ချန်က ညည်းတွားလိုက်သည်။ “သူတို့က ကျွန်မတို့ကို ဒီအတိုင်း ဝင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“တိတ်တိတ်နေ” ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ “သူမ အလုပ်လုပ်ပါစေ။”
ကျွန်မကို ကူညီပါ နယ်ဇွန်၊ ချန်က စိတ်ထဲမှ တောင်းဆုပြုလိုက်သည်။ ဖောင်ငယ်လေးမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။ တစ္ဆေများမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူတို့၏ စိုးရိမ်တကြီး လှည့်ပတ်နေမှုများကို နှေးကွေးသွားစေသည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်နယ်ပယ်တွင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပြီး ဖောင်ငယ်လေးနှင့် လူသားသုံးဦးထံသို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။
ချန်က အင်းချခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဝေဟင်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူမသည် အကြွေစေ့အရွယ်အစားရှိသော ကျောက်တုံးများကို လက်တစ်ဖက်လျှင် သုံးလုံးစီဖြင့် ပစ်လိုက်သည်။ ထိုကျောက်တုံးများမှာ ဝေဟင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး လိမ္မော်ရောင် မီး တောက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူမသည် ထိုမီး တောက်များကို မသေချာသော စွမ်းအင်များဖြင့် တုန်ခါနေသည့် အဝိုင်းပုံစံများအဖြစ် စိတ်ကူးယဉ်လိုက်သည်။
မှော်ပညာ၏ အဆိပ်သင့်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထိုမသေချာသော စွမ်းအင်များသည် တစ္ဆေများအတွက် အငတ်ဘေးကြုံနေသော ခွေးများရှေ့မှ အရိုးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မီး တောက်များနှင့်အတူ တောက်ပလာသည်။ သူတို့သည် ထိုစွမ်းအင်လုံးများဆီသို့ သုံးလုံး၊ လေးလုံးစီဖြင့် ပြေးသွားကြပြီး Ferryman ၏ အပျက်အစီးများနှင့် ပင်လယ်မိစ္ဆာ၏ အရိုးစုကြားတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားစေသည်။
ဖောင်ငယ်လေးသည် အပေါက်ဝ၏ အပေါ်ပိုင်းတွင် လွင့်နေသော ရွက်ထည်စတစ်ခုအထိ ရောက်လာသည်။ ကျူးဖုန်း က လှော်တက်ဖြင့် ၎င်းကို ဘေးသို့ ဖယ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖောင်ကို သင်္ဘောကိုယ်ထည်နှင့် အရိုးစုကြားသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး Haven အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
Cerest က တော ၏ အစီရင်ခံစာကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသည်။ “သူတို့ သုံးယောက်ပဲ ဆိုတာ သေချာရဲ့လား” ဟု သူက မေးသည်။ ထရစ်ခ် က အနေရခက်နေပုံရသည်။ Cerest က မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်သည်။ “ဘိုရီယွန် ဆုံးရှုံးသွားတာအတွက် တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလိမ်နေတာဆိုရင် တော့ မင်းတစ်ယောက်တည်း ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ Guani နဲ့ Dangong ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ။”
တော ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ခြေထောက်ပေါ်တွင် ယိုင်လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ “ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တော့လဲ။”
“Saragui ရဲ့ အစောင့်တွေလေ” ဟု Cerest က ပြောသည်။ “ငါတို့ ခွဲသွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ဖမ်းမိသွားတာ။ သူတို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုကို ငါ အထင်သေးမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့၊ Feston က တော့ လုံခြုံပါတယ်။ သူက ငါတို့ကို ကူညီဖို့ မင်းရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် နောက်ထပ် သုံးယောက်ကို သွားခေါ်နေတယ်။”
“ငါတို့ ခြောက်ယောက်” ဟု ထရစ်ခ် က တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ “သူတို့ သုံးယောက်ကို ငါတို့ ခြောက်ယောက်က တိုက်ရမှာလား။”
“ချန်သာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် တော့ ဒါဟာ အဆင်ပြေတဲ့ အခွင့်အရေးပါပဲ။”
တော က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် Cerest ကို ကြည့်လိုက်သည့်အကြည့်မှာ ထိုနတ်ဆိုး၏ အရေပြားကိုပင် ကျိန်းစပ်သွားစေလောက်အောင် မုန်းတီးမှုနှင့် သနားစရာကောင်းသော အကြည့်များ ရောထွေးနေသည်။ သို့သော် တော က နတ်ဆိုး၏ အမာရွတ်များကို ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
“မင်း သူမကို တစ်ယောက်တည်း သွားခေါ်ချေ” ဟု သူက ဆိုသည်။ “လိုချင်ရင် တခြားသူတွေကိုပါ ခေါ်သွား။ ငရဲပဲ၊ သူတို့က ငွေရမယ်ဆိုရင် သေတဲ့အထိ တိုက်ကြမှာပါ။”
သူသည် မီးတုတ်၏ လိမ္မော်ရောင်အလင်းတန်းအောက်တွင် ကျောခိုင်း၍ ထွက်သွားသည်။
“မင်း လက်စားမချေချင်ဘူးလား” ဟု Cerest က မေးသည်။ “သူတို့ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို သတ်သွားတာလေ။”
“ပြီး တော့ ငါလည်း သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ အဲဒီလောက်ဆို တော် တော်လေးကို တူညီနေပြီ” ဟု တော က ပြောသည်။ “ငါ တော့ မပါ တော့ဘူး။”
Cerest က ထိုသူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ Locks များ ထွက်သွားစဉ်က ခံစားခဲ့ရသည့် ခံစားချက်မျိုး သူ မခံစားရပေ။ ထရစ်ခ် ပြောပြခဲ့သည့် ချန်အကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း သူ ဘာမျှ မခံစားရ တော့ပေ။
သူ သူမကို နောက်ဆုံး တော့ အနိုင်ယူလိုက်ပြီ။ သူမသည် သူ့ဆီသို့ လာနေပြီ၊ ဒေါသတကြီး လာနေပြီ။ သူမကို ဖမ်းဆီးရန် တိုက်ခိုက်ရဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ စိုးရိမ်မနေပေ။ ချန် လိုချင်သည့် အမှန်တရားကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် သူကသာ အသာစီးရနေသည်။
သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ သူမကို အရာအားလုံး စွန့်လွှတ်လိုက်စေဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်း ၏ မီးအိမ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ငြိမ်းသွားသည်။ ချန်သည် အလင်းမှော်တစ်ခုကို စတင်ပြုလုပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျူးဖုန်း ၏ လက်ကို သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သားရေအထိအတွေ့ အေးစက်စက်ကြောင့် သူမှန်း သူမ သိလိုက်သည်။
“စွမ်းအင်တွေကို ချွေတာထားပါ” ဟု သူက ပြောသည်။ “မီးအိမ်ကို ကျွန် တော် ပြန်မီးထွန်းလိုက်မယ်။ Ruo၊ ရှေ့ကို ဆက်တွန်းပါ။”
ပုကွကွလူက အသံပြု၍ ထောက်ခံလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အမှောင်ထဲတွင် လမ်းစမ်း၍ ထွက်သွားသည်။ ချန်သည် သူ လမ်းကို စမ်းနေသည်ဟုသာ ယူဆလိုက်နိုင်သည်။
သူမသည် သင်္ဘော၏ အပေါက်များမှတစ်ဆင့် ဝင်လာသော လရောင်ဖြင့် Haven အတွင်းပိုင်းကို မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း သင်္ဘော၏ ဧရာမ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အရိုးစုများကြောင့် အသေးစိတ်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ တည်ဆောက်ပုံများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်နေပြီး အစိတ်အပိုင်းအားလုံးထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။
ဖောင်ငယ်လေးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိချိန်တွင် ကျူးဖုန်း က မီးအိမ်ကို မီးထွန်းလိုက်သည်။ ချန်သည် ၎င်းကို ရေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသည့် အမှိုက်သရိုက်ဟု ထင်လိုက်သည်။ ဖောင်၏ ရှေ့တွင် တင်ထားသော ဖိနပ်တစ်ရံကို မြင်လိုက်ရမှ သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။ ဖိနပ်ပိုင်ရှင်သည် ရေပြင်အထက် ခြောက်လက်မခန့်တွင် ပေါလောပေါ်နေသည်။
ချန်သည် လူတစ်ယောက်၏ မျက်နှာဟု ဆိုရမည့် အဆိုးရွားဆုံး မြင်ကွင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရသည်။ ခါးအထက်ပိုင်းတွင် အဝတ်မပါဘဲ၊ ထိုသူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ပခုံးများမှာ မမျှမတ ကြီးမားနေသည်။ သွေးကြောများနှင့် အရိုးအဆစ်များမှာ ဖြူဖျော့နေသော အသားအရေအောက်မှ ထွက်နေသည်။
ခေါင်းတစ်ဝိုက်တွင် ဆံပင်အနည်းငယ်သာ ပေါက်နေသည်။ သူ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းမှာ တစ်ဖက်သို့ လန်နေပြီး အမြဲတမ်း ကဲ့ရဲ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ပါးစပ်မှ တံတွေးများမှာ အပ်ချည်မျှင်ကဲ့သို့ စီးကျနေသည်။ ဤသို့သော ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်ခြင်းမျိုးကို ချန် တစ်ခါ မြင်ဖူးသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားတို့သည် ဤသနားစရာကောင်းသော ဝိညာဉ်အပေါ် နောက်ပြောင်ခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။
ထိုသူ၏ လည်ပင်းမှ အမည်းရောင် လက်မောင်း လေးချောင်းမှာ အစုလိုက် ပေါက်ထွက်နေသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ခါးပတ်အထိ ရောက်သည့် လည်စည်းကဲ့သို့ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ လက်မောင်းများမှာ ပိုင်ရှင်၏ ဆန္ဒမပါဘဲ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။
သူသည် ဖောင်ပေါ်တွင် ဖိနပ်တင်ထားရင်း ခေါင်းထက်မြင့်သော လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည် လှံဖျားကို ချန်၏ ရင်ဘတ်နှင့် တန်းနေအောင် ချိန်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ တင်းမာသွားသည်။ ချန်သည် သူ သူမကို လှံဖြင့် ထိုး တော့မည်ဟု ထင်လိုက်သော်လည်း သူသည် နားစည်ကို ကွဲသွားစေလောက်အောင် ပြင်းထန်သော တုန်ယင်သည့် အသံမျိုးဖြင့် လေချွန်လိုက်သည်။
ချန်သည် အသံကြောင့် ခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ ကွေးညွတ်သွားသည်။ အသံရပ်သွားသောအခါ ချန်နှင့် ကျူးဖုန်း တို့လည်း အလားတူပင် ကာကွယ်သည့်အနေအထားဖြင့် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ကျွန်မတို့ ဒီနေရာကို ဒုက္ခပေးဖို့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ချန်က တုန်ယင်စွာ ပြောသည်။ “ကျွန်မတို့ ခိုလှုံဖို့ လာတာပါ။”
Ferryman သင်္ဘော၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်၏ စကားကို ဖြတ် တောက်လိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ထိုသူ၏ လေချွန်သံနှင့် အတိအကျ တူနေသည်။ အသံမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး သစ်သားများကို တဒုန်းဒုန်း ထုရိုက်သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“လှော်တက်တွေကို မြှောက်ထားလိုက်!” ဟု ကျူးဖုန်း က အော်လိုက်သည်။ ချန်သည် သူမ၏ လှော်တက်ကို ရေထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် ချန်၏ အနားသို့ ပြေးသွားပြီး လှော်တက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသူ၏ လှံကို ချန်၏ ရင်ဘတ်မှ ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ရိုက်ရန် ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
ပုံပျက်နေသော ထိုသူသည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ကျူးဖုန်း ၏ ရိုက်ချက်ကို လှံဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအမူအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ သွားများကြားတွင် တုန်ခါနေသည်။
ကျူးဖုန်း သည် ဖောင်ကို Ferryman နှင့် ဝေးရာသို့ ရောက်အောင် လှော်တက်ဖြင့် အားသွန်ခွန်စိုက် လှော်လိုက်သည်။
“သတိထား!” ဟု ချန်က သင်္ဘောကို ညွှန်ပြကာ အော်လိုက်သည်။ သင်္ဘော၏ အပေါက်တစ်ခုမှ အလင်းစက်များကို မြင်နေရသည်။ နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ဧရာမ ကိုယ်ခန္ဓာကြီး နှစ်ခုမှာ အပေါက်ဝမှ ခုန်ချလာသည်။ အရွယ်အစားနှင့် လှုပ်ရှားမှုမှာ သမင်များနှင့် တူသော်လည်း မျက်နှာမှာ ခွေးနှင့် တောဝက်တို့ ရောစပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကြီးမားသော တင်ပါးများကို အသုံးပြုကာ ဝေဟင်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ဖောင်ငယ်လေးပေါ်သို့ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ခုန်ချလာသည်။
ပုပ်သိုးနေသော အသားနံ့နှင့် တိရစ္ဆာန်အနံ့များမှာ ချန်၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ သူတို့၏ ဖောင်မှာ ထိုသားရဲများကို တင်ဆောင်နိုင်လောက်အောင် မကြီးမားပေ။ ချန်သည် ဖောင်ပေါ်မှ ပြုတ်မကျစေရန် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
သူမနှင့် အဝေးဆုံးရှိ သားရဲက ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ချန်၏ ခြေထောက်ကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူမ နောက်သို့ လဲကျသွားသည်။ သားရဲက သူမကို အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ခါရမ်းလိုက်ပြီး ပုကွကွ မိန်းကလေး၏ အော်ဟစ်သံကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ချန် ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကာ သားရဲ၏ ခေါင်းကို ရောက်အောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။
သားရဲသည် သူမကို ခြေထောက်မှ ကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါရမ်းကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ခါရမ်းချိန်တွင် ချန်သည် ခါးပတ်တွင် ချိတ်ထားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သားရဲ၏ မျက်လုံးအောက်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ သူမသည် ၎င်း၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးကို လက်မဝက်ခန့် လွဲသွားသည်။
သားရဲသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။ ဓားမှာ အသားထဲမှ ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ဓားသွားကို ကိုက်ဝါးလိုက်ရာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး ချန်၏ လက်ချောင်းများကိုလည်း ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။ ပုကွကွ မိန်းကလေးသည် ပျက်စီးသွားသော ဓားကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းမှာ ဖောင်ကို ရိုက်မိသွားပြီး သတိလစ်သွား တော့သည်။