ကျူးဖုန်း သည် ချန်ချန် အနားသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။ "မင်း လမ်းလျှောက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေရှိလား။ ငါတို့ ပုန်းစရာနေရာတစ်ခုကို သွားမှဖြစ်မယ်။ ဒီပုံစံအတိုင်းဆိုရင်တော့ Cerest ကို တိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"
"ငါသိပါတယ်" ဟု ချန်ချန် က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ Zu Ruo ရဲ့ ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ သူတို့ကို ရွှေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်တယ်။"
ရေပြင်ထဲမှ ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ချန် နှင့် ကျူးဖုန်း တို့ တင်းမာသွားကြသည်။ ကျူးဖုန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်ရန်သူကို ခုခံရန် လက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်သော်လည်း ထိုသူမှာ ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရေထဲတွင် ရုန်းကန်နေပြီး သူ၏ခေါင်းပတ်လည်တွင် ရေဘဝဲခြေတံများ ထူးဆန်းစွာ မျောလွင့်နေသည်။ ထိုအရာက သူ၏လည်ပင်းတွင် ရေဘဝဲတစ်ကောင် တွယ်ကပ်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။
"ဘုရားရေ" ဟု ချန်ချန် က ဆိုသည်။ "သူ ရေမကူးတတ်ဘူးထင်တယ်။" သူမသည် ဖောင်စွန်းဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း က သူမ၏လက်မောင်းကို ဆွဲထားလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ် သူက ပရိယာယ်ကြွယ်တဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား။ မင်း သူ့ကို ကူညီဖို့ နီးနီးကပ်ကပ် ရောက်သွားတဲ့အခါ သူ ဝှက်ထားတဲ့ ခက်ရင်းနဲ့ ထိုးလိုက်မှာပေါ့။"
အော်ဟစ်သံများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ချန်ချန် တွန့်သွားသည်။ "အကယ်၍သာ သူက အဲ့လိုမျိုးဆိုရင် သူ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ မင်း သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ပေါ့။ အကယ်၍ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့... သူ ဒီအတိုင်း သေသွားတာကို ငါ နားထောင်မနေနိုင်ဘူး။"
"သူက သူ့ခွေးတွေဆီမှာ ငါတို့ကို အစားခံဖို့ အသင့်ရှိခဲ့တဲ့သူပါ" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသော်လည်း ချန်ချန် သည် သူ့လက်ကို ခါချလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဖောင်စွန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း ၏ဖောင်ကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ထိုပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော လူဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
ထိုသူသည် မီးအိမ်ရောင်အောက်တွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အသက်ရှူရခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေသည်။ သူသည် သူမဆီမှ တစ်စုံတစ်ရာသော လှည့်ကွက်ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း သူမကမူ ကြောင်တစ်ကောင်ရှေ့တွင် တောင်ပံခတ်နေသော ငှက်ကလေးကဲ့သို့ သူမ၏လက်ကို လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထားရှိလိုက်သည်။
ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော လူသည် ရေထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဟထားသောပါးစပ်ထဲသို့ ရေများ ဝင်သွားသည်။ သူ ချောင်းဆိုးပြီး ရေများ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူမ၏သေးငယ်သော လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် ကြိုးများကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ကျူးဖုန်း ၏ခြေထောက်များကို ခံစားမိသည်။ သူသည် သူမကို တည်ငြိမ်စေရန် ပခုံးကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ထိုလူနှင့်အတူ သူမကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းကာ ထိုလူကို ဖောင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ရေများနှင့် leucrotta သွေးများထဲတွင် ဘေးစောင်းလဲလျောင်းနေရင်း ပါးစပ်ထဲမှ ရေဆိုးများကို ချောင်းဆိုးထွေးထုတ်နေသည်။ ချန်ချန် သည် ထိုလူ၏အပေါ်မှ ရပ်နေပြီး ဤမသေချာသော အခြေအနေက မည်မျှအထိ ကြာရှည်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။
ရုတ်တရက် အေးစက်သောအခန်းထဲတွင် အပူဓာတ် တိုးလာသကဲ့သို့ သူမ၏လည်ပင်းနောက်ဘက်ရှိ အမွှေးများ ထောင်လာသည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်ရာ Ferryman သင်္ဘော၏ ပြိုကျနေသော အပေါက်ဝတွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့အား မည်မျှကြာအောင် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မသိရသော်လည်း ထိုသူမှာ အသက်တစ်ရာ့ကိုးဆယ်ခန့် ရှိပုံရသည်။
သူသည် မျက်နှာကျက် ကျဉ်းမြောင်းပြီး အသားအရေ ဝါဖျော့နေသော်လည်း သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ရက်စက်ပုံမပေါက်ပေ။ မျက်ခုံးအထက်ပိုင်း ထူထဲပြီး အသက်အရွယ်ကြောင့် အရေပြားများ တွန့်ကြေနေသော မျက်ဝန်းအိမ်များထဲမှ စိမ်းလန်းသောမျက်လုံးများက စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်ခုံးမွှေးများမှာ ထူထဲပြီး ဖြူဖွေးနေသည်။ သူသည် ခေါင်းနှင့်မျက်နှာကို ရိတ်ထားပြီး အဖြူရောင်နှင့် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ခါးတွင်မူ တောခွေးများ ကိုက်ဖြတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ခါးပတ်အနက်တစ်ခုကို ပတ်ထားသည်။
သို့သော် ချန်ချန် ၏ အာရုံကို အများဆုံး ဆွဲဆောင်လိုက်သည်မှာ သူ၏လက်ယာဘက်တွင် ကိုင်ထားသော သစ်သားထွင်းထုထားသည့် ဝန်ထမ်းတုတ် (staff) ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသစ်သားတုတ်၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မှော်စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည်။ ထိပ်ဖျားတွင်မူ မီးတောက်နေသော သစ်ပင်ပေါ်မှ အရွက်များကဲ့သို့ သစ်ကိုင်းသေးသေးလေးများကို ဝန်းရံထားသည့် အနီရောင်မြူခိုးများ လည်ပတ်နေသည်။
သူသည် ထိုဝန်ထမ်းတုတ်ကို အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ညွှန်ထားသည်။ ချန်ချန် သည် ထိုတုတ်ဖျားမှ မှော်စွမ်းအင်များ ပန်းထွက်လာပြီး ကျူးဖုန်း ကို သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် လဲကျသွားစေမည်ကို မြင်ယောင်မိသည်။ ၎င်းမှာ စစ်သည်တစ်ဦး၏ လက်နက်မဟုတ်ဘဲ မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ ဝန်ထမ်းတုတ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူ၏ခွန်အားအပေါ် မူတည်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အရှင်သခင်နှင့် ချိတ်ဆက်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ ထိုဝန်ထမ်းတုတ်သည် အသုံးပြုသူ၏ အသေးငယ်ဆုံးသော အာရုံကိုပင် တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းကြား အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် အလုပ်လုပ်နိုင်သည်။
ချန်ချန် သည် သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး "ငါတို့ လက်နက်ချပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ခွေးဟောင်သံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ Cerest သည် ကျန်ရှိနေသော သူ့လူများကို သင်္ဘောများမှ ဆင်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့ တွန့်ဆုတ်နေကြပြီး Ferryman သင်္ဘောနှင့် leviathan သတ္တဝါကြားရှိ အပေါက်ဝတွင် လည်ပတ်နေသော ဝိညာဉ်များဆီသို့ အကြည့်ရောက်နေကြသည်။
သေလွန်သူ ဝိညာဉ်များသည် သူတို့ကို သတိမထားမိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် လွင့်နေသော မီးလုံးသုံးလုံးကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသော်လည်း မည်မျှပင် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုမှော်စွမ်းအင်ကို မဖမ်းနိုင်ကြပေ။ Cerest က ထိုမီးလုံးများသည် ချန်ချန် ၏လက်ချက်ဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်ပြီး သူမသည် ဤနေရာတွင် သူ့အတွက် ထောင်ချောက်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်မည်လောဟု ခဏတာ တွေးတောမိသည်။
ပုရစ်အမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံသည် သားရဲတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ Cerest သည် သူ့လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် အနီးဆုံးလှေကို လှော်တက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဝန်လေးစွာဖြင့် မှောင်မိုက်သော ရေပြင်ထဲသို့ လျှောကျသွားကြသည်။ ရှေ့တွင် ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သွားခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ငါးဦးသာ ရှိသော်လည်း Cerest ၏အမြင်အရ Locks ၏ အဆိုးရွားဆုံး လူမိုက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရေထဲတွင် နှာခေါင်းအထိ မြုပ်လျက် Ferryman ၏ ရုပ်အလောင်းနှင့် leviathan ကြားရှိ အပေါက်ဝမှတစ်ဆင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကူးခတ်သွားကြသည်။ သူတို့တွင် မီးအိမ် မပါရှိဘဲ သင်္ဘောအပျက်အစီးများနှင့် သတ္တဝါတို့၏ ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေများကြားတွင် Cerest ၏မျက်လုံးကိုသာ အားကိုးသွားကြသည်။ သူတို့၏ခေါင်းအထက်တွင် ဝိညာဉ်များက ဆက်လက်၍ လည်ပတ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့ဖောင်နှင့် ပြိုကျနေသော သင်္ဘောအပိုင်းအစများကို မြင်နိုင်သည့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ leucrotta တစ်ကောင် သေဆုံးသွားပြီး နောက်တစ်ကောင်မှာ သေခါနီး ဖြစ်နေသည်။ Cerest သည် ထိုကောင်လေးက ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော လူတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ခဏအကြာတွင် ချန်ချန် အား ထိုလူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ကူညီပေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူတို့ကြားတွင် ထိုသို့သော ဆက်ဆံရေး ရှိနေသည်ပေါ့ဟု Cerest တွေးလိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမိန့်ပေးသည်နှင့် သေလမ်းသို့ ခုန်ဆင်းရန် အသင့်ရှိနေသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု တက်လာပြီး ရေစိုနေသော အဝတ်အစားများကြားတွင်ပင် မလျော့သွားသော ပူလောင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုကောင်လေးက ချန်ချန် ကို ကိုင်တွယ်ပုံ၊ သူမကို ဖောင်ပေါ်သို့ ပြန်ဆွဲတင်လိုက်သည့် ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံကို သူ မနှစ်သက်ပေ။ သူမကို အမှိုက်တစ်ခုလို သဘောထားပြီး အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူမနှင့် အနီးကပ်ဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသည်။ Cerest နာမည်ပေးထားသည့် ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် သူသည် သူမ၏စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုလိုလားနေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။
Cerest သည် ထိုကောင်လေးနှင့် ချန်ချန် ကြားတွင် ထိုသို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုးကို မမြင်ချင်ပေ။ ချန်ချန် သည် သူ့ပိုင်ဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒီ လူပိန်ကို သတ်လိုက်" ဟု Cerest သည် သူ့လူများကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က သူ့လည်ပင်းသို့ လက်တင်ပြီး တိတ်ဆိတ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
Cerest သည် ထိုလူ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရာ Ferryman ၏ အပျက်အစီးများပေါ်တွင် ရပ်နေသော အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ဝန်ထမ်းတုတ်က တောက်ပနေပြီး အပျက်အစီးများကို အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အဘိုးအိုသည် လိမ္မာပါးနပ်ပုံရပြီး သူ၏စွမ်းအားကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရှိနေသည်။
"ရေထဲ ငုပ်လိုက်" ဟု Cerest က ဆိုသည်။ "ငါတို့ လုံခြုံတဲ့ အကွာအဝေးကို သွားပြီး စောင့်ကြည့်မယ်။ အခွင့်အရေး ရရင် အဘိုးအိုကို မြန်မြန်ရှင်းပြီး သူ့ဝန်ထမ်းတုတ်ကို ငါ့ဆီ ယူလာခဲ့။ လူပိန်ကိုတော့ မင်းတို့ ကြိုက်သလို လုပ်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို သတ်ပစ်ရမယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ချန်ချန် နဲ့ ငါ လုံလုံခြုံခြုံ ရှိနေလိမ့်မယ်။"
သူသည် ရေထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး သူ့လူများလည်း လိုက်ပါလာလိမ့်မည်ကို သိသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပူလောင်မှုက ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ" ဟု အဘိုးအိုက မေးလိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် သူမ၏ခေါင်းပေါ်တွင် မမြင်နိုင်သော လက်တစ်စုံက ဆွဲယူနေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဆွဲအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုထူးဆန်းသော ခံစားချက်က သူမ၏ပါးစပ်မှ အမှန်တရားကို ထုတ်ပြောစေသည်၊ ရေတွင်းနက်ကြီးထဲမှ ရေကို ဆွဲတင်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
"ချန်ချန် Tearn ပါ" ဟု သူမ ဖြေလိုက်ပြီး ထိုစွမ်းအားကြီးသော သူစိမ်းကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေသည်။ "ကျွန်မရဲ့ အပေါင်းအပါတွေက ကျူးဖုန်း နဲ့ Zu Ruo ပါ။"
သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တည်ငြိမ်သော စွမ်းအားများ ပျက်ပြားသွားပြီး ချန်ချန် ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"သူ့ရဲ့မှော်က အမှန်တရားကို ပြောခိုင်းနေတာ" ဟု ချန်ချန် က စကားလုံးများ ရောထွေးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သူ့မေးခွန်းတွေကို ဘာမှ ပြန်မဖြေနဲ့။"
"တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု အဘိုးအိုက ဆိုသည်။ "ငါ မင်းတို့ရဲ့ အထောက်အထားကိုပဲ အတည်ပြုချင်တာပါ။ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နေရာကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မကျူးကျော်တော့ပါဘူး။ ငါ့သူငယ်ချင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
"ဒါက သူ့လက်ချက်ပါ၊ ကျွန်မမဟုတ်ဘူး" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ မိတ်ဆွေရဲ့ နာမည်ကို ပြောပြပါလား၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ကို ဘယ်လိုသိနေတာလဲ။"
"ဝိညာဉ်တွေက ငါ့နားစပ်မှာ တီးတိုးပြောနေကြတယ်" ဟု အဘိုးအိုက ဆိုသည်။ "အများအားဖြင့်တော့ မုသားတွေ၊ ပြီးတော့ မပြောပြသင့်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေပေါ့။ ငါ မကြားချင်လည်း ကြားနေရတာပဲ။ သူတို့က မင်းတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို ကြောက်ရွံ့စွာနဲ့ တီးတိုးပြောနေကြတယ်။"
"ကောင်းတာပေါ့" ဟု ကျူးဖုန်း က ဆိုသည်။ "ပြီးတော့ မင်းနာမည်ကရော" ဟု သူက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
"Aldren လို့ ခေါ်ပါ" ဟု အဘိုးအိုက ဆိုသည်။ "မစ်စထရာ ရဲ့ အမှတ်တရကို ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ သစ္စာရှိ ကျွန်တစ်ယောက်ပေါ့။" သူသည် Ferryman သင်္ဘောပေါ်မှ ဖောင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။ သူသည် ဟန်ချက်မပျက်ဘဲ ဖောင်ကလည်း ရေပြင်တွင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ ချန်ချန် သည် ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော လူကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနည်းငယ် ပေါ်နေသည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။
ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော လူသည် ဖောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ဒူးခေါင်းနှစ်ခုကြားတွင် ခေါင်းကို ငုံ့ထားသည်။ သူသည် အော့အန်တော့မည့်ပုံပင်။ Wan Fei သည် တောက်ပနေသော ဝန်ထမ်းတုတ်ကို ထိုလူ၏ပခုံးပေါ်သို့ ထိတွေ့လိုက်သည်။ အနီရောင်မှော်အလင်းတန်းအောက်တွင် သူ၏ရေဘဝဲခြေတံများက မှော်အပူဓာတ်ကို ခံယူနေသည်။ ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော လူသည် သူ၏အရှင်သခင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု Wan Fei က ဆိုသည်။ "အသက်ကို သုံးခါလောက် ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၊ အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"
ချန်ချန် သည် ထိုလူက အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ငြိမ်းချမ်းသော အရှုံးပေးမှုမျိုးက သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ထိုသူအတွက် "သာမန်" ဆိုသည်မှာ ရွေးချယ်ထားသော ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ဝေဒနာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေပုံရသည်။
"သူက ဘယ်သူလဲ" ဟု ချန်ချန် က မေးလိုက်သည်။ Wan Fei ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရှိနေသော ယုံကြည်မှုက သူမကို သတ္တိပေးလိုက်သည်။ ထိုသို့သော ချစ်ခင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သူသည် အကြောင်းမဲ့ သူတို့ကို ထိခိုက်စေမည်မဟုတ်ပေ။ "ဘာလို့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာလဲ။"
"Darvont က ကျွန်တော့်အတွက် အကြာကြီး သူငယ်ချင်း ဖြစ်ခဲ့တာပါ" ဟု Wan Fei က ဆိုသည်။ "သူက ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်မိတာပါ။ ဧည့်သည်နဲ့ ဒုက္ခသည်ကြားက ကွာခြားချက်ကို သူ့စိတ်က နားလည်ဖို့ ခက်ခဲနေတာပါ။" သူသည် ဝန်ထမ်းတုတ်ကို သူ၏ခေါင်းဘေးတွင် မတ်မတ်ပြန်ထားလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော့်အိမ်ထဲကို လာခဲ့ပါ။ မင်းတို့သူငယ်ချင်းကို ကူညီပေးနိုင်ပြီး နောက်ထပ် မေးခွန်းအတွက်လည်း အဖြေပေးပါ့မယ်။"
ချန်ချန် သည် ကျူးဖုန်း ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက ပခုံးတွန့်ပြသည်။ "သူက မိတ်ဆွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရန်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အသာစီးရနေတာပဲ" ဟု သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "Zu Ruo က အကူအညီမပါရင် အသက်ရှင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"