"ဒါဆိုရင် မင်း ဝါးတားဝေး (WaterWay) ကို ရောက်လာတာ အဲဒီအချိန်ကပေါ့နော်။"
"အစကတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ နည်းနည်းပါးပါး လှည့်လည်သွားလာရင်း အလုပ်အမျိုးမျိုးလုပ်ခဲ့သေးတယ်။ နောက်ဆုံးမှ ဝါးတားဝေးကို ရောက်သွားတာ။ ဒါပေမဲ့ ခရဒယ်လ် (Cradle) ကတော့..." ချန်ချန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သူတို့က ငါ့လိုမျိုး သူတို့လောင်းကြေးထပ်ရတဲ့ ကောင်လေးတွေလောက်တောင် ရိုက်ခတ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့၊ ငါ့လောက်လှပတဲ့ ဂြိုဏ်းသား (dwarf) မိန်းမမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြဘူးလေ။"
ချန်ချန် ၏ ကျေနပ်နေသော မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ချန်ချန် ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းကို မုတ်ဆိတ်မွေးထားခိုင်းဖို့ ဘယ်သူမှ မကြိုးစားခဲ့ဘူးလား။"
"သူတို့က ငါ့ဆံပင်ကို ထိရဲတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိကြတာပေါ့" ဟု ချန်ချန် က ဆိုသည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင် ဖယ်ရီမန်း ဟဲဗင် (Ferryman's Haven) ၏ ဧရာမပုံရိပ်ကို ချန်ချန် မြင်နေရသည်။ ရေပြင်တွင် ဝိညာဉ်များ (wraiths) သည် အဆုံးမရှိသော အကကွက်များဖြင့် ပတ်ချာလည်ဝဲပျံနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုဝိညာဉ်များသည် ကွေ့ကောက်သော ကိုယ်ခန္ဓာများဖြင့် မှောက်လျက်နစ်မြုပ်နေသော သင်္ဘော၏ ကျိုးပဲ့နေသည့် တိုင်လုံးများပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်နေကြသည်။
ပင်လယ်မိကျောင်း (leviathan) ၏ အရိုးစုများသည် ပုပ်သိုးနေသော သင်္ဘောကြီးနှင့် ခွဲခြားမရအောင် ရောယှက်နေသည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ မူလပုံစံမှာ မည်ကဲ့သို့ရှိမည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်မည့် အသားစများ မကျန်တော့သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော သင်္ဘောကြီးကို လေထဲသို့ တိုက်ရိုက်တွန်းပို့ခဲ့သည်ဟု တွေးမိလျှင်ပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ပင်လယ်မိကျောင်း၏ အရိုးစုများသည် သေခြင်းတရားထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော အလိုဆန္ဒဖြင့် ဖယ်ရီမန်းကို နက်ရှိုင်းသောရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်မသွားစေရန် တားဆီးထားပုံရပြီး ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ဆက်လက်ချုပ်နှောင်ခံထားရသလိုပင်။
ချန်ချန် က ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်စားဟန်မပြဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။ "သူတို့ကို ဘယ်လိုကျော်သွားဖို့ စဉ်းစားထားတာလဲ" ဟု ဝိညာဉ်များကို ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။
ချန်ချန် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ မှော်စွမ်းအားကို ခုခံနိုင်ရန် သူမ ကျွမ်းကျင်ပြီးသား သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တိုးတိုးလေးညည်းဆိုလိုက်သည်။ အိမ်ပြန်လမ်းကို ရှာဖွေနေသော လမ်းပျောက်နေသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်အကြောင်း။ သူမသည် ကျူးဖုန်း ကို မကြည့်တော့ပေ။ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်မိလျှင် သူမ အာရုံလွဲသွားလိမ့်မည်။
"ပျက်စီးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကြားထဲမှာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာကြ" ဟု ချန်ချန် က သူတို့ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ သူမသည် အိတ်ထဲမှ စွမ်းအားမြှင့်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မှန်ကန်သော အရာများ ဟုတ်မဟုတ် သေချာအောင် ဂရုစိုက်စစ်ဆေးသည်။ "ဝိညာဉ်တွေ ပြန့်ကျဲသွားတဲ့အခါ အမြန်ဆုံး အဲဒီဘက်ကို ဦးတည်သွားကြ။"
ချန်ချန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "သူတို့က ငါတို့ကို ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်လေး ဖြတ်သွားခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"တိတ်တိတ်နေ" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "သူမကို အလုပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်။"
'ငါ့ကို ကူညီပါ၊ နယ်ဇွန်' ဟု ချန်ချန် တွေးလိုက်သည်။ ဖောင်သည် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။ ဝိညာဉ်များသည် သူတို့၏ အစဉ်အမြဲ လှုပ်ရှားနေသော ပတ်ချာလည်ဝဲပျံမှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု နှေးကွေးသွားစေသည်။ သူတို့သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ခံစားမိသွားပြီး သူတို့၏ အာရုံကို ထိုဖောင်ငယ်နှင့် လူသားသုံးဦးထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။
ချန်ချန် သည် စာလုံးပေါင်းရွတ်ဆိုခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူမသည် အကြွေစေ့အရွယ်အစားရှိ ကျောက်တုံးငယ်များကို လက်တစ်ဖက်စီတွင် သုံးလုံးစီကိုင်ကာ လေထဲသို့ ပစ်လိုက်သည်။ ထိုကျောက်တုံးများ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားပြီး လိမ္မော်ရောင်မီးတောက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူမသည် စိတ်ထဲတွင် ထိုမီးလုံးများ တောက်ပပြီး မှော်စွမ်းအင်များဖြင့် တုန်ခါနေသည်ကို မြင်ယောင်နေသည်။
စာလုံးပေါင်းရောဂါ (spellplague) ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထိုမှော်စွမ်းအင်သည် ဝိညာဉ်များအတွက်မူ ဆာလောင်နေသော ခွေးများရှေ့တွင် ပစ်ချလိုက်သည့် အရိုးတစ်ချောင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် မီးတောက်များနှင့်အတူ တောက်ပလာသည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်များသည် သုံးလေးကောင်စီ အုပ်စုလိုက် မီးလုံးများနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် လူသားသုံးဦးနှင့် ဖယ်ရီမန်း၏ ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကြားတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားလေသည်။
ဖောင်သည် အပေါက်ဝ၏ အပေါ်ပိုင်းတွင် တွဲလောင်းကျနေသည့် ရွက်ထည်စတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျူးဖုန်း က လှော်တက်ဖြင့် ထိုရွက်စကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ဖောင်ကို သင်္ဘောကိုယ်ထည်နှင့် အရိုးစုများကြားသို့ ထိုးသွင်းမောင်းနှင်လိုက်ရာ သူတို့သည် ဟဲဗင် (Haven) အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ဆေးရစ် (Cerest) သည် တော ၏ သတင်းပို့ချက်ကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသည်။ "သူတို့ သုံးယောက်ပဲ ဆိုတာ သေချာရဲ့လား" ဟု သူက မေးလိုက်သည်။ ထရစ်ခ် သည် မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။ ဆေးရစ် မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်သည်။ "ဘိုရီယွန် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ လိမ်နေတာဆိုရင်တော့ ငါတစ်ယောက်တည်းအတွက်ပဲ ဒုက္ခရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဂွာနီနဲ့ ဒန်ဂေါင်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ။"
တော ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ယိုင်နဲ့သွားသည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"
"ဆာရာဂွီ (Saragui) ရဲ့ အစောင့်တွေလေ" ဟု ဆေးရစ်က ပြောသည်။ "ငါတို့ ခွဲလိုက်ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ ဖမ်းမိသွားတာ။ ငါ သူတို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုကို လျှော့တွက်မိလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖက်စတန် (Feston) ကတော့ ဘေးကင်းပါတယ်။ သူက ငါတို့ကို ကူညီဖို့ မင်းတို့ရဲ့ အပေါင်းအပါ သုံးယောက်ကို ထပ်ခေါ်ဖို့ သွားနေပြီ။"
"ငါတို့ ခြောက်ယောက်ပေါ့" ဟု ထရစ်ခ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ သုံးယောက်ကို ငါတို့ ခြောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ရမှာပေါ့။"
"ချန်ချန် သာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးက အများကြီးပါပဲ။"
တော ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် ဆေးရစ်ကို ကြည့်လိုက်ပုံမှာ ထိုအယ်လ်ဖ် (elf) လူမျိုး၏ အရေပြားပေါ်တွင် ဒေါသနှင့် ရွံရှာမှုတို့ ရောထွေးနေသော အကြည့်မျိုး ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် တော သည် ထိုအယ်လ်ဖ်၏ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်မနေပေ။
"မင်းဘာသာ မင်းသွားရှာပေတော့" ဟု သူက ပြောသည်။ "လိုချင်ရင် ကျန်တဲ့သူတွေကို ခေါ်သွားပါ။ ငရဲပဲ၊ သူတို့က ပိုက်ဆံရမယ်ဆိုရင် သေတဲ့အထိ တိုက်ပေးကြမှာပါ။"
သူသည် မီးတိုင်၏ လိမ္မော်ရောင်အလင်းတန်းအောက်တွင် သူ၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာကို ထားခဲ့ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။
"မင်း လက်စားမချေချင်ဘူးလား" ဟု ဆေးရစ်က သူ့ကို မေးလိုက်သည်။ "သူတို့က မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို သတ်သွားတာလေ။"
"ပြီးတော့ ငါလည်း သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာပဲ၊ အဲဒီလောက်ဆို ရပြီ" ဟု တော က ပြောသည်။ "ငါ ဒီကိစ္စတွေထဲက ထွက်ပြီ။"
ဆေးရစ်သည် ထိုလူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ လော့ခ် (Locks) တို့ သူ့ကို စွန့်ခွာသွားစဉ်ကလိုမျိုး သူ မခံစားရပေ။ ထရစ်ခ် က ချန်ချန် အကြောင်း ပြောပြခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူ ဘာကိုမှ မခံစားရတော့ပေ။
သူမကို နောက်ဆုံးတော့ သူ အောင်နိုင်သွားပြီ။ သူမသည် သူ့ဆီသို့ လာနေပြီ၊ အမျက်ဒေါသတွေနဲ့ လာနေတာဖြစ်သည်။ သူမကို ဒူးထောက်စေဖို့ တိုက်ခိုက်ရဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ စိုးရိမ်မနေပေ။ ချန်ချန် လိုချင်နေသော အမှန်တရားကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အတွက် သူကသာ အသာစီးရနေမည် ဖြစ်သည်။
သူလုပ်ရမှာက သူမကို အဲဒီအမှန်တရားရဖို့အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းလိုက်ဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်း ကိုင်ထားသော မီးအိမ်သည် မှိန်သွားပြီး ငြိမ်းသွားသည်။ ချန်ချန် သည် အလင်းပေးသော မှော်စာလုံးကို ရွတ်ဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျူးဖုန်း ၏ လက်ကို သူမ လက်မောင်းပေါ်တွင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သားရေအထိအတွေ့ အေးစက်နေသည့်အတွက် သူမှန်း သူမ သိလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ စွမ်းအင်ကို ချွေတာထားလိုက်" ဟု သူက ပြောသည်။ "မီးအိမ်ကို ငါ ပြန်ထွန်းလိုက်မယ်။ ရူး (Ruo)၊ ဆက်လှော်နေ။"
ထိုဂြိုဏ်းသား (dwarf) သည် သိကြောင်း အသံပြုလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အမှောင်ထဲတွင် တစ်နေရာရာသို့ ရွေ့သွားသည်။ ချန်ချန် အနေဖြင့် သူသည် လက်ဖြင့် စမ်းတဝါးဝါး လုပ်နေသည်ဟုသာ တွေးနိုင်သည်။
သူမသည် ရွက်တိုင်များကြားမှ ဝင်ရောက်လာသော လရောင်ဖြင့် ဟဲဗင် (Haven) အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ရှုရန် ကြိုးစားသော်လည်း သင်္ဘောကြီး၏ အရွယ်အစားနှင့် အရိုးစုများကြောင့် အသေးစိတ်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ တည်ဆောက်ပုံများအားလုံးသည် ပျားအုံသဏ္ဌာန် စုပုံနေပြီး အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။
ကျူးဖုန်း မီးအိမ်ကို ထွန်းလိုက်သည့်အချိန်နှင့် တပြိုင်နက် ဖောင်သည် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ ချန်ချန် သည် ရေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော အမှိုက်သရိုက်တစ်ခုဟု ထင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဖောင်၏ ရှေ့တွင် တင်ထားသော ဖိနပ်တစ်ဖက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရန် သူမ အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရသည်။ ထိုဖိနပ်ပိုင်ရှင်သည် ရေပြင်အထက် ခြောက်လက်မခန့်တွင် ပေါလောပေါ်နေသည်။
ချန်ချန် သည် သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားတစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ခါးအထက်ပိုင်းတွင် အဝတ်အစားမရှိဘဲ ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ပခုံးများသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကျယ်ပြန့်နေသည်။ ဖြူဖျော့နေသော အသားအရေပေါ်တွင် သွေးကြောများနှင့် အရိုးများက ထွက်နေသည်။
သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆံပင်အနည်းငယ်သာ ပေါက်နေပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းသည် တစ်ဖက်သို့ တွန့်လိမ်နေသဖြင့် အမြဲတစေ မဲ့ပြုံးပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ပါးစပ်မှ တံတွေးများ စီးကျနေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုံစံပျက်ယွင်းမှုမျိုး၊ နတ်ဘုရားတို့၏ ကျိန်စာ (godscurse) အကြောင်းကို ချန်ချန် အရင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားတို့သည် ဤသနားစရာကောင်းသော ဝိညာဉ်အပေါ် နောက်ပြောင်မှုကို ဤမျှနှင့် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။
ထိုလူ၏ လည်ပင်းမှ မီးခိုးရောင် ရေဘဝဲလက်တံ လေးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလက်တံများသည် ခါးပတ်အထိ ကျရောက်နေပြီး ပခုံးပေါ်တွင် အမွေးတိုင်များကဲ့သို့ တွဲလောင်းကျနေသည်။ ထိုလက်တံများသည် ပိုင်ရှင်၏ အသိစိတ်နှင့် မဆိုင်ဘဲ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။
ဖိနပ်ကို ဖောင်ပေါ် တင်ထားရင်း ထိုလူသည် ရှည်လျားသော လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ရှေ့သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ထိပ်ဖျားသည် သူ၏ ခေါင်းထက်ပင် မြင့်မားနေသည်။ သူသည် လှံထိပ်ကို သူမ၏ ရင်ဘတ်နှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်အောင် ချိန်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ တင်းမာသွားသည်။ ချန်ချန် သည် သူ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်တော့မည်ဟု ထင်လိုက်သော်လည်း သူသည် နားစည်ကို ကွဲထွက်မတတ် ပြင်းထန်သော တရွှီရွှီ အသံကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် နားကို လက်ဖြင့် ပိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။ အသံရပ်သွားသောအခါ ချန်ချန် နှင့် ကျူးဖုန်း တို့လည်း အလားတူပင် ကာကွယ်သည့်အနေအထားဖြင့် ရှိနေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။
"ငါတို့က ဒီကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ချန်ချန် တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့က ခိုလှုံဖို့ လာတာပါ။"
ဖယ်ရီမန်း (Ferryman) ၏ အတွင်းပိုင်း တစ်နေရာမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ချန် ၏ စကားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ထိုအော်သံသည် ပြင်းထန်လာပြီး ထိုလူ၏ တရွှီရွှီ အသံနှင့် တူညီနေသည်။ အသံသည် ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး သစ်သားပေါ်တွင် ခပ်မြန်မြန် ထုရိုက်သံများနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသည်။
"လှော်တက်တွေကို မြှောက်ထား!" ဟု ကျူးဖုန်း အော်လိုက်သည်။ ချန်ချန် သည် သူမ၏ လှော်တက်ကို ရေထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် ချန်ချန် ဘေးမှ ပြေးသွားပြီး လှော်တက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုလူ၏ လှံကို သူမ ရင်ဘတ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ရိုက်ရန် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
ပုံစံပျက်နေသော လူသည် နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ လှံဖြင့် ကျူးဖုန်း ၏ ရိုက်ချက်ကို ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအပြုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ နှုတ်ခမ်းများမှာ သွားတန်းများကြားတွင် ပိုးကောင်များကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည်။
ကျူးဖုန်း သည် လှော်တက်ကို ရေထဲသို့ ထိုးချကာ ဖယ်ရီမန်းမှ ဝေးရာသို့ တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။
"သတိထား!" ဟု သင်္ဘောဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးကာ ချန်ချန် အော်လိုက်သည်။ သင်္ဘောကိုယ်ထည်၏ အပေါက်တစ်ခုမှ အလင်းစက်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဧရာမ သတ္တဝါနှစ်ကောင်သည် အပေါက်ဝမှ ခုန်ချလာကြသည်။ အရွယ်အစားနှင့် လှုပ်ရှားမှုမှာ သမင်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း မျက်နှာမှာ ခွေးနှင့် တောဝက်တို့ ရောစပ်ထားသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကြီးမားသော နောက်ခြေထောက်များကို အသုံးပြု၍ လေထဲသို့ ခုန်ပျံလာပြီး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဖောင်ငယ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။
ပုပ်သိုးနေသော အသားနံ့နှင့် အမွေးနံ့တို့သည် ချန်ချန် ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ သူတို့၏ ဖောင်သည် ထိုသတ္တဝါများကို ထိန်းထားနိုင်လောက်အောင် မကြီးမားပေ။ ချန်ချန် သည် သတ္တဝါများ၏ အလေးချိန်ကြောင့် ဖောင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျမသွားစေရန် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
သူမနှင့် အဝေးဆုံးရှိ သတ္တဝါသည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ချန်ချန် ၏ ခြေထောက်ကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူမသည် ဖင်ထိုင်လျက် လဲကျသွားသည်။ သတ္တဝါသည် သူမကို အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ခါရမ်းလိုက်ရာ ချန်ချန် သည် ဂြိုဏ်းသား (dwarf) မိန်းမတစ်ယောက် အော်ဟစ်သံကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသော်လည်း သူမ ပြန်လည်ခုခံလိုက်ပြီး သတ္တဝါ၏ ခေါင်းကို ထိခိုက်စေရန် ကိုယ်ကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။
သတ္တဝါသည် သူမကို ခြေထောက်မှ ကိုင်မြှောက်ပြီး ခေါင်းကို ခါရမ်းကာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ခါရမ်းချိန်တွင် ချန်ချန် သည် သူမ၏ ခါးပတ်တွင် ချိတ်ထားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး သတ္တဝါ၏ မျက်လုံးအောက်တွင် စိုက်ထည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သတ္တဝါ၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးကို လက်တစ်မတ်အကွာတွင် လွဲချော်သွားသည်။
သတ္တဝါသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။ ဓားသည် အသားထဲမှ ကျွတ်ထွက်သွားသည်။ ထိုသတ္တဝါသည် ဓားကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်ရာ ချန်ချန် ၏ လက်ချောင်းများပင် ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဂြိုဏ်းသား (dwarf) မိန်းမသည် ပျက်စီးသွားသော ဓားကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ ဦးခေါင်းသည် ဖောင်နှင့် ရိုက်မိသွားပြီး သတိမေ့မြောသွားလေသည်။