အင်မော်တယ်များ၏နတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: God Of Immortals – Chapter 160: Ju Feng And Chang Chang [II] | NovelPing

သွေးနိမိတ်ဖတ်သူ၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ချန်မိသားစု၏ နေအိမ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ကျူးဖုန်းမှာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အတွေးများ နစ်မွန်းနေခဲ့သည်။ နိမိတ်ဖတ်သူက သူ၏ သေကံကြမ္မာ နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ သူမက သူ၏ ကံကြမ္မာသည် ချန်ချန်၏ ကံကြမ္မာနှင့် ရောယှက်နေကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူသည် အေးခဲနေသော အချိန်အခါ (Frozen Time) အစီအရင်တစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေကြောင်းလည်း ဆိုသည်။ အကယ်၍ သူသာ မိမိ၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို မဖွင့်လှစ်နိုင်ပါက ဤအကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နိမိတ်ဖတ်သူက သူတို့အား မိုးကောင်ကင်ကျောက်တုံး (Heavenstone) ကို ရှာဖွေရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ လေးပြည်ထောင်မြို့တော်သို့ ပြန်သွားရန် လိုအပ်သည့် မှော်အဆောင်ကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရာသည် အရိပ်ကျိန်စာများ တည်ရှိရာ အရိပ်ခံတပ် (Shadow Keep) အတွင်း၌ပင် ရှိနေနိုင်ခြေ အလွန်များပြားနေသည့်အတွက် သူတို့အတွက် အလွန်ပင် အားနည်းချက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော ထိုအမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် နောက်တစ်ရက်တွင် သူတို့သည် ယာဉ်တန်းလှည်းများဘေးတွင် လမ်းလျှောက်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ လှည်းပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ဖြင့် ပြုလုပ်ရင်း မည်သို့ဆက်လုပ်ရမည်ကို ချန်ချန် စဉ်းစားနေမိသည်။ နောက်တစ်ရက် နံနက်ခင်းတွင် သူတို့၏ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိချိန်အထိ သူတို့တွင် အဖြေမရှိသေးပေ။ သူတို့၏ ရွေးချယ်စရာများသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှုမရှိလှပေ။

သူတို့သည် နဂါးနိမိတ်ဖတ်လုံးကို ချန်ရစ်ခဲ့ကြသည့်အတွက် မိုးကောင်ကင်ကျောက်တုံးနှင့် အနည်းငယ်မျှသော ဆက်သွယ်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ချမှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အရိပ်ခံတပ်၏ အစောင့်အရှောက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက (ထိုသို့ဖြစ်လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်) သူတို့ ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနိမိတ်ဖတ်လုံးက သူမအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေးစွမ်းလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ကိစ္စရပ်များမှာ သူတို့၏ သိလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းရုံထက် ပိုမိုကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် မိုးကောင်ကင်ကျောက်တုံးကို ပြန်လည်ရရှိရန် သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ သူတို့ ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ လျှောက်လှမ်းနေသော သေကံကြမ္မာမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ အသက်ရှင်နေသေးပါက အစောင့်အရှောက် ရှိနေသည်ကို အတည်ပြုရုံသာမက သူသည် မိုးကောင်ကင်ကျောက်တုံးကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုပါ သိရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

အရာအားလုံးကို ရုတ်တရက် အဆုံးအဖြတ်ပေးလိုက်ရမည့် အခြေအနေမျိုး မရောက်စေရန် သူတို့ မည်သို့ရှေ့ဆက်ရမည်ကို စဉ်းစားနေကြသည်။ အရိပ်စောင့်ရှောက်သူသည် အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို သေချာစေရန် လိုအပ်သော်လည်း ဟီဗင်စတုန်း (Heavenstone) ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြောင်းကိုမူ မပေါက်ကြားစေရပေ။ အကယ်၍ မှော်အစီအရင်များကို ကြိုတင်မပြင်ဆင်ဘဲနှင့် သူတို့ ကျောက်တုံးကို ရှာဖွေနေကြောင်း အရိပ်စောင့်ရှောက်သူ သိသွားပါက နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ သေဆုံးရလိမ့်မည်။ ထိုအခြေအနေသည် အလွယ်ဆုံးသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ဟီဗင်စတုန်း၊ အရိပ်ခံတပ်နှင့် ၎င်းအတွင်းရှိ များပြားလှသော မှော်ပညာရပ်များအားလုံးကို သူတို့ ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မည်။

လမ်းလျှောက်နေရင်း ချန်ချန်သည် အတွေးလွန်နေမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၌ ဘာတွေဖြစ်လာမည်နည်း။

ထိုပုစ္ဆာအတွက် အဖြေမှာ သူမထံမှ ဝေးကွာနေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူမ စဉ်းစားနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျူးဖုန်းကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းသည် အန်ဂျင်း (Anjing) မြို့တွင် အချိန်တိုသာ နေထိုင်ရမည်မှာ သေချာနေသည်။

သူမသည် ကျူးဖုန်းအတွက် လုပ်ပေးခဲ့သမျှအပေါ် နောင်တမရှိသလို၊ ယခုလုပ်ဆောင်နေသည့် ကိစ္စအတွက်လည်း နောင်တမရှိပေ။ ကျူးဖုန်း ထွက်ခွာသွားရမည်ကို သူမ သိသည်။ သူသည် အေးခဲနေသော အချိန်အခါ (Frozen Time) အစီအရင်အတွင်းတွင် ကြာရှည်စွာ ဆက်နေပါက သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည့်အပြင် အန်ဂျင်းမြို့ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်သွေးသား (dreadbloods) များကလည်း သူ့ကို သတ်ပစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် လမ်းကြောင်းမှားယွင်းနေပြီး ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းများ လျော့ပါးလာခဲ့သည်။ မျက်စိကန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသော သူတို့သည် ပိုမို၍ အန္တရာယ်များလာသည်။ သူမသာ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား ပိုမိုရှိခဲ့ပါက သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်ကောင်း ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ခရီးသွားရန် ယာဉ်တစ်စီးကို စီစဉ်ပြီးနောက် မြို့မှထွက်ခွာကာ Wasteland (မြေလွတ်ဒေသ) သို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် သုံးရက်တာ ခရီးလမ်း ရှိနေသည်။ သူမ၏ အသက်အရွယ်အရ အိပ်စက်ချိန် အနည်းငယ်သာ လိုအပ်သဖြင့် ကြိုးစားပမ်းစား သွားမည်ဆိုပါက နှစ်ရက်အတွင်း Deathkeep သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူမ ရည်မှန်းထားသည့်အရာနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤမျှပင်ပန်းမှုမှာ သေးငယ်သော အပေးအယူတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မှော်အဆောင်တစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး သူမ၏ မိသားစုနှင့်အတူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သားရဲများကို ထိန်းကျောင်းရန် စွမ်းအင်သုံးစွဲရမည့် အလုပ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့လုပ်ပါက ကျူးဖုန်းကို နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို သူမ ဆုံးဖြတ်ရလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်သာ သိရှိလိုသည့် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ထိုရွေးချယ်မှုမှာ တစ်ခုတည်းသော လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူမသည် နှစ်အနည်းငယ် အတွေ့အကြုံရှိသည့် သွေးသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် (ထိုနှစ်များစွာမှာ အတိတ်တွင် ရှိခဲ့သော်လည်း) ယခုလောလောဆယ်တွင် သူမကိုယ်သူမသာ ဂရုစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်သွားလာရသည့် အချိန်များသည် သူမ၏ အနာဂတ် အစီအစဉ်များကို စဉ်းစားရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေရန် အခွင့်အရေးပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။ စဉ်းစားစရာများစွာ ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ ကျူးဖုန်း မိမိ၏ မူလကမ္ဘာသို့ ပြန်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေပေးရဦးမည်။

အန်ဂျင်းမြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် သူမ စဉ်းစားမိသည့် စိတ်ဝင်စားစရာ အချက်မှာ နိမိတ်ဖတ်သူ၏ လျှို့ဝှက်စကားများနှင့် ရှေးဟောင်းပရောဖက်ပြုချက်များကို မည်သို့ အသုံးချရမည်ဆိုသည့်အချက် ဖြစ်သည်။ ဒရစ်ကာ (ဒရစ်ကာ) သည် မှော်ပညာသုံးစွဲနိုင်စွမ်း မရှိသူများအတွက် အချိန်မဖြုန်းတတ်ပေ။ ထို့ပြင် နိမိတ်ဖတ်သူ ဖော်ပြခဲ့သည်ထက် သူမတွင် ပိုမိုသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေသည်ကို သူမ ခံစားမိသည်။ နိမိတ်ဖတ်သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကြောင့်သာ ပေါ်လွင်နေသော လျှို့ဝှက်သဘာဝ တစ်ခုရှိနေသည်။

ချန်ချန်သည် လူတို့၏ စိတ်ကို ဖတ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။ သူမသည် မည်သူ့ကိုမဆို အထွင်းဖောက် ကြည့်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဂုဏ်ယူလေ့ရှိသည်။ နိမိတ်ဖတ်သူမှာ ရှေးဆန်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖတ်ရှုရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော စာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် တူနေပြီး၊ သွေးသားတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမအနေဖြင့် ထိုအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် ခရီး၏ တတိယမြောက်နေ့ နေဝင်ချိန်တွင် ကျူရန် (ကျူရန်) သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ကိစ္စရပ်များကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်နေကြသည်။ သူတို့၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိမ်တိုက်ယာဉ်ကို သစ်ပင်ခြောက်ပင်ခန့်သာရှိသည့် လုံခြုံသည်ဟု ထင်ရသော ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် ဆင်းသက်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ ပစ္စည်းများမှာလည်း အသစ်မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး လိုအပ်သည်များ အပြည့်အစုံ ပါဝင်သည်။ သူမသည် ထိုနေရာမှ ပြန်လာသည့်အခါ ယာဉ်ကို ယခုအတိုင်းပင် အကောင်းပကတိ ရှိနေပါက ဆုကြေးငွေ ထပ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးကာ ကွင်းမန်နေဂျာတစ်ဦး၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထားခဲ့လိုက်သည်။

ဒရစ်ကာ၏ နေအိမ် တည်နေရာကို သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုစုံစမ်းရမှုများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှာ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကပင် မီးလောင်ပြာကျသွားခဲ့ပြီး ဓားပြအချို့မှာလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတွက် အသက်ပေးခဲ့ကြရသည်။ သူသည် ယာယီတည်းခိုနေကြောင်း သိရသဖြင့် သူမသည် အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အစားများထည့်ထားသည့် အိတ်ကိုလွယ်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကိုင်းညွတ်နေပြီး ချဉ်းကပ်ရခက်သည့် အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ် သူမ ရှိနေခဲ့သည်။

သူတို့သည် အခြား အရိပ်အောက်တွင် ရှိနေသော နေအိမ်များနှင့်အတူ မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်နေသည့် နေအိမ်သစ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သစ်ပင်များ၏ အရိပ်အောက်တွင် ဝပ်တွားနေပြီး ထူးခြားစွာပင် တစ်ဦးတည်း သီးသန့်တည်ရှိနေသည်။ ချန်လီ၏ ဝိညာဉ်အမြင်ဖြင့် အနည်းငယ် စကင်ဖတ်ကြည့်ရာ အတွင်းတွင် မည်သူမျှ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် လှေကားထစ်များကို တက်သွားပြီး သော့ခတ်ထားသော တံခါးကို အလွယ်တကူ ဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုမိန်းကလေးကို နေအိမ်တွင် ရှိနေဆဲဟု မျှော်လင့်ထားကြသော်လည်း (သူတို့ မကြောက်လန့်သွားဟု ယူဆလျှင်ပင်) အနည်းဆုံး ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက မည်သူမျှ ရှိမနေတော့သည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

နောက်ခန်းတွင် ရုပ်အလောင်းများနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများထဲမှ တစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အခြားသော အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ သူတို့သည် အပေါ်ယံ ရှာဖွေမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ခံတပ်၏ စောင့်ရှောက်သူ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေနိုင်သည်ကို ရှာဖွေရန် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ကြဘဲ အနားယူပြီး အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ပြီးမှသာ လုပ်ဆောင်ရန် ချန်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ကြားနေရာများကို စစ်ဆေးရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ အပျက်အစီးများထက် ပိုမိုသော အရာကို မတွေ့ရှိသည့်အခါ သူတို့သည် အပျက်အစီးများ၏ အတွင်းခန်းမသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး စောင့်ရှောက်သူများကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေရန် စတင်ခဲ့သည်။ ဤခံတပ်သည် မီးလောင်မှုကြောင့် အခြားအရာများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ဟီဗင်စတုန်းကိုမူ စောင့်ရှောက်သူက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကာကွယ်ထားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည့်အတိုင်း နေရာတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် အချိန်ယူ၍ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသမျှကို စဉ်းစားရင်း ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ လွတ်မသွားစေရပေ။ သူတို့သည် ဗီရိုနှင့် အံဆွဲများအားလုံးကို ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး ဝါးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် သေတ္တာများအောက်နှင့် အနောက်ဘက်များကိုပါ စစ်ဆေးကာ အခန်းတစ်ခန်းမှ တစ်ခန်းသို့ အလွန်သေချာစွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် အပျက်အစီးများ၏ အောက်ခြေတွင် မည်သည့်အရာ ရှိနိုင်မလဲဟု စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ စဉ်းစားနိုင်သမျှ နေရာတိုင်းကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

အပျက်အစီးများကို စစ်ဆေးပြီးချိန်တွင် နေ့လယ်ဘက် ကုန်ဆုံးခါနီးပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ပစ္စည်းလည်း မရှိ၊ ထောင်ချောက်လည်း မရှိပေ။ ၎င်းမှာ အလွတ်သဘော ဖြစ်နေသော အပျက်အစီးများသာ ဖြစ်သည်။ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းသော်လည်း သူတို့ စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ကြပေ။ ထိုမျှ အရေးပါသော အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရသည်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ကြပေ။ စောင့်ရှောက်သူသည် ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သည့်အတွက် ဟီဗင်စတုန်းကို ဖုံးကွယ်ရာတွင် ပို၍ပင် ဉာဏ်ကောင်းလိမ့်မည်။ ညနေစောင်းခါနီးတွင် သူတို့ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အပျက်အစီးများကို ဝန်းရံထားသည့် သစ်ပင်များဆီသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ကြည့်လိုက်မိရာ သူတို့သည် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူတို့ မြင်လိုက်ရသည့် အရာမှာ မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုအရာကို ထပ်မံမြင်တွေ့ရပြန်သော်လည်း ပို၍ ကြည်လင်မှု မရှိပေ။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ သို့မဟုတ် ထိုအရာမှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင် လှည့်လည်သွားလာနေခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်းဆိုသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထိုအရာကို စောင့်ဖမ်းရန် သို့မဟုတ် နောက်ယောင်ခံလိုက်ရန်၊ ထောင်ချောက်ဆင်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး နည်းပါးမည်ဖြစ်ရာ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု တွေးမိသည်။ ထိုအရာမှာ သူတို့ထက် ပိုမိုအားကောင်းနေနိုင်သည်။

သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက် အစွန်းတစ်ဖက်တွင် စောင့်ရှောက်သူ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟူသော အားနည်းသည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။ ချန်ချန်နှင့် ကျူးဖုန်းတို့မှာ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူများ ဖြစ်သော်လည်း စွမ်းအားပိုင်းဆိုင်ရာတွင် သူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်ကို သိရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဤကြိုးပမ်းမှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဟီဗင်စတုန်းကို အခြားနေရာတွင် ရှာဖွေသင့်မသင့် စဉ်းစားလာကြသည်။ ကျောက်တုံးမှာ ကျူးဖုန်း ပြန်သွားနိုင်ရန် အသုံးဝင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့မဖြစ်ခင်မှာပင် သေဆုံးသွားရမည်ဆိုပါက ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ စတင်တွေးတောလာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ထိုညနေခင်း၌ အရာအားလုံး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အမှောင်ထုထဲမှ ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့၏ စကားသံနှင့် မတူဘဲ တစ်စုံတစ်ရာကို ပွတ်တိုက်နေသကဲ့သို့ နားထဲတွင် တရစ်ဝဲဝဲဖြင့် မနှစ်မြို့ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ချန်ချန်နှင့် ကျူးဖုန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယရှိရှိဖြင့် အသင့်အနေအထား ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှေ့တည့်တည့်ရှိ အပျက်အစီးများကြားမှ အရိပ်တစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာသည် လူပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ခြေလက်များမှာ ပုံမှန်ထက် ပိုမိုရှည်လျားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ ဝါးတားတား ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးနေရာတွင်မူ အလင်းရောင်မရှိသည့် အပေါက်နှစ်ခုက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုသတ္တဝါသည် ၎င်းတို့၏ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ တိုးကပ်လာစဉ် မြေပြင်တွင် ခြေရာများ မကျန်ခဲ့ပေ။

"ဒါ... ဒါ ဘာလဲ" ကျူးဖုန်းက တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် လက်နက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

ချန်ချန်က မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေရင်း "သူက ဒီခံတပ်ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ဖို့များတယ်။ ဒါပေမဲ့ သာမန်စောင့်ရှောက်သူတော့ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားသလိုပဲ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

ထိုသတ္တဝါသည် သူတို့၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ထံသို့ ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။ ချန်ချန်သည် အမြန်ဆုံး ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း ကျူးဖုန်းကို အချက်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ညှိနှိုင်းထားသည့်အတိုင်း ဘေးတစ်ဖက်စီသို့ ခွဲထွက်သွားပြီး ထိုသတ္တဝါကို ဝိုင်းပတ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသတ္တဝါ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။ ၎င်းသည် လေထဲတွင် ခဏတာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ချန်ချန်၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာကာ လက်သည်းချွန်များဖြင့် အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချန်ချန်သည် အသက်ရှူသံပင် မထွက်ရဲဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ အားကောင်းသည့် စွမ်းအားတစ်ရပ်ဖြင့် ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တောက်ပသည့် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပျက်အစီးများမှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် စတင်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး ဟီဗင်စတုန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာလည်း ဤသတ္တဝါ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေကြောင်း သူတို့ ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။