God Of Immortals – အခန်း (၁၆) - လမင်းပွဲတော်ကို ကျင်းပကြမည် [၁]
လမင်းပွဲတော်သည် လီမျိုးနွယ်စုအတွက် နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်သော အရေးပါဆုံးပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုနေ့ရက်တွင် မျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံး စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို တောင်းဆုပြုကြသည်။ လီမျိုးနွယ်စု၏ အဓိကရုံကြီးတွင် မီးပုံးများ ထွန်းညှိထားကာ ပွဲတော်အတွက် ပြင်ဆင်မှုများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
လီကျန်းသည် အခန်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားနေရသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ယခင်ဘဝက အဖြစ်အပျက်များက လှည့်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
"လမင်းပွဲတော်... ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဘာတွေများ ဖြစ်လာဦးမလဲ" ဟု လီကျန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် အိပ်ရာမှထပြီး ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လပြည့်ဝန်းက ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။ လရောင်အောက်တွင် လီမျိုးနွယ်စု၏ အိမ်တော်မှာ လှပစွာ တောက်ပနေသော်လည်း ထိုအလှတရားနောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်အန္တရာယ်များ ပုန်းကွယ်နေသည်ကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။
လီမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လီရှောင်ယွမ်သည် ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ လမင်းပွဲတော်သည် ပျော်ရွှင်စရာနေ့ဖြစ်သော်လည်း ယခုနှစ်တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာတွေများ စိတ်ပူနေတာလဲ" ဟု လီရှောင်ယွမ်၏ညီဖြစ်သူ လီဝေက မေးလိုက်သည်။
"ဒီနှစ် လမင်းပွဲတော်မှာ တစ်ခုခုတော့ မူမမှန်ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။ မျိုးနွယ်စုရဲ့အနာဂတ်အတွက် ငါတို့ သတိထားဖို့လိုတယ်" ဟု လီရှောင်ယွမ်က ပြန်ဖြေသည်။
လီဝေသည် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်တို့ အဆင်သင့်ပြင်ထားပါတယ်။ ဘယ်သူမှ လီမျိုးနွယ်စုကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ခွင့်မပေးပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လီကျန်းသည် အခန်းထဲမှထွက်လာပြီး ပွဲတော်ကျင်းပမည့်နေရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မျိုးနွယ်စုဝင်များက သူ့ကိုမြင်သောအခါ လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ကြသည်။ လီကျန်းသည် သူတို့ကို ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း သူ၏အာရုံမှာမူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်။
ပွဲတော်စတင်ကြောင်း အချက်ပေးသည့် ခေါင်းလောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လမင်းပွဲတော် စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် နောက်တစ်လတာကာလကို သူ၏ဝိညာဉ်အား ကျင့်ကြံခြင်း၊ လိုအပ်မည့် အတတ်ပညာများနှင့် နည်းစနစ်များကို လေ့လာခြင်း၊ ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို အားသွန်ခွန်စိုက် လေ့ကျင့်ခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ သူသည် စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။ မိမိကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကိုရော မည်သို့ရှာဖွေရမည်နည်း။ သူ၏မိခင်နှင့် အဘိုးအဘွားများအားလုံးမှာ မီးဓာတ်နှင့် ဆက်စပ်နေကြသော်လည်း သူကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။
သူ၏မိခင်က အဘိုးအဘွားများ၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် သူ့အား ဂိုဏ်းတစ်ခုခုသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မပြုရသည့် အကြောင်းရင်းအမှန်ကို သူအပြည့်အဝ မသိရှိပေ။ နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော အတိတ်ကာလနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်နေသည်ဟု သိထားရုံမှလွဲ၍ ကျန်သည်ကို မသိရှိခဲ့ပါ။ သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုခုတွင် မိမိ၏ဓာတ်များနှင့် ကိုက်ညီသော ဓားအတတ်ပညာနှင့် နည်းစနစ်များကို သင်ယူနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း သူသည် ပိုမိုကြိုးစားလေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသည်။ သူ၏မိခင်နှင့် အဘိုးအဘွားများကို စိတ်ပျက်စေမိမည်ကို စိုးရိမ်၍မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးတွင် သူတို့ကို ဂုဏ်ယူစေလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် သူသည် နံနက်ပိုင်းမှ မွန်းလွဲပိုင်းအထိ ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်သည်၊ မွန်းလွဲပိုင်းမှ ညနေပိုင်းအထိ မှော်အတတ်ပညာများကို လေ့လာသည်၊ ထို့နောက် ညဉ့်နက်သည်အထိ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံသည်။ ဤသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်မှုများသည် သူ၏တိုးတက်မှုအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုများ ရှိနေသည်။
ကိုယ်ခံပညာရပ်တွင် ကျူးဖုန်း သည် "ကောင်းကင်ယံပြောင်းလဲခြင်း" လက်ရုံးနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရာ၌ အာရုံစိုက်ထားသည်။ ဓားအတတ်ပညာတွင် အစပျိုးအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူသည် ဓားနည်းစနစ်အတွက် လိုအပ်ချက်မရှိသည့် အခြေခံအချက်များကို သင်ယူပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏အဓိကအာရုံစိုက်မှုမှာ ဒြပ်စင်တစ်ခုခုနှင့် ဆက်စပ်မှုမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီ (Chi) စွမ်းအားကိုသာ အဓိကထား အသုံးပြုရသည့် ထိုလက်ရုံးတိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်အပေါ်တွင်သာ ဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်း ၏ မှော်အတတ်ပညာ လေ့ကျင့်မှုမှာ "ငြိမ်းချမ်းသောကမ္ဘာ" နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ အတော်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုနိုးကြားလာပြီး သူနှင့်ဆက်စပ်နေသော ဒြပ်စင်များနှင့်လည်း ပိုမိုအချိတ်အဆက်မိလာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ချီ (Chi) စုစည်းခြင်းကျင့်စဉ်၌ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် "အချိန်မရှိသောဝိညာဉ်" နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအား၏ အရည်အသွေးနှင့် ပမာဏကို အလွန်မြင့်မားသည့်အဆင့်အထိ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။
ပွဲတော်ရက် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျေးရွာကိုးရွာလုံး ပွဲတော်ဆင်နွှဲမည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အနှက် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အခြားသူများနှင့် ဝေမျှစားသောက်ရန် လမင်းပွဲတော်အတွက် အစားအစာများနှင့် အဖျော်ယမကာများကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ဆန်ဖြင့်ပြုလုပ်သော လမင်းမုန့်များ၊ ပြောင်းဆန်ဖြင့်ပြုလုပ်သော လမင်းမုန့်များ၊ လမင်းပိုးကောင်များဖြင့် ပြုလုပ်သော အစားအစာများနှင့် တောင်ပေါ်ကုလားအုပ်နို့တို့မှာ ပွဲတော်အတွက် စီစဉ်ထားသည့် ထူးခြားသော စားသောက်ဖွယ်ရာများထဲတွင် ပါဝင်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် နောက်တစ်ရက်တွင် စတင်မည့် လမင်းပွဲတော်ကို အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်မျှော်နေသည်။ ကျေးရွာခေါင်းဆောင်များ၊ ထင်ရှားသော ရွာလူကြီးများနှင့် သတ်မှတ်ထားသည့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များအားလုံး ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပွင့်လင်းသောပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည့်အတွက် ခရီးသွားနိုင်သည့် မည်သည့်ရွာသားမဆို လာရောက်နိုင်ရန် ကြိုဆိုထားသည်။
ကျေးရွာကိုးရွာလုံး ပါဝင်သည့် ကြီးကျယ်သောပွဲတော်ကြီးတစ်ခုဆိုတော့ သူယခင်က မြင်ဖူးသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုနေ့ရက်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ကောင်းကောင်းလုပ်ထားသည်။ သူ၏အခန်းထောင့်တွင် အဘိုးအဘွားများပေးထားသည့် ဝတ်ရုံအသစ်ကို ခေါက်ထားသည်။ ပွဲတော်အတွက် စောင့်မျှော်နေရခြင်းက သူ့အား စိုးရိမ်စိတ်တချို့ ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် ညဉ့်နက်သည်အထိ မအိပ်မီ တရားထိုင်ရင်း စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ကျူးဖုန်း သည် အိပ်ရာမှထပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ "နဂါးဒိုင်းလွှား" ဝတ်ရုံအသစ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အထူးနေ့ရက်ဖြစ်သည့်အတွက် ထိုနေ့တွင် လေ့ကျင့်ခန်းပုံစံမျိုး လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူ၏မိခင်နှင့် အဘွားတို့မှာ နံနက်စာနှင့် ပွဲတော်အတွက် အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ခြင်းအား အပြီးသတ်နေကြသည်။
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ အမေ၊ အဘွား။"
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ သား။"
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ကျူးဖုန်း။"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏မြေး ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"အော်... မြေးလေး ဝတ်ရုံအသစ် ဝတ်ထားတာပဲ။"
"ဟုတ်ကဲ့ အဘွား။"
ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ဝတ်ရုံကို ပုတ်ရင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။ သူနှင့် အဘွားတို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှာ ကျန်းရှုယင် ကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။ သူမသည် စားပွဲပေါ်တွင် ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာများကို ချပြီးနောက် ခြင်းတောင်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"ဒါက နောက်ဆုံးတစ်ခုပါပဲ အမေ။"
လမင်းလွင်ပြင်သည် ကျေးရွာကိုးရွာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး သူတို့ရွာမှ မိုင်ပေါင်း (၇၀) ကျော် ဝေးကွာသည်။ အထူးနေ့ရက်ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့သည် ဓားပျံများကို စီးနင်းသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီး ခဏအကြာတွင် လွင်ပြင်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားကြသည်။ လွင်ပြင်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် လမင်းလူမျိုးများနှင့် အခြားရွာသားများ စုဝေးရာ လမင်းတောင်ရှိပြီး၊ ညာဘက်ခြမ်းတွင်မူ သတ်မှတ်ထားသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အများစု စုဝေးနေကြသည့် ကျယ်ပြန့်သော ချိုင့်ဝှမ်းရှိသည်။
ဓားပျံများပေါ်မှ ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ရွာခေါင်းဆောင် ဟွမ်ယုကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူ၏ဘေးတွင် ကောင်းကင်စမ်းမြိုင် ရွာမှ နောက်ထပ် ငွေရောင်အနှစ်သာရ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ၊ မြေဓာတ်အားကောင်းသည့် ပညာရှင် ချူရှန်ဝူ ရပ်နေသည်။ သူသည် ငွေရောင်အနှစ်သာရ ကိုယ်ခံပညာရှင်များအဖြစ် ယှဉ်ပြိုင်မှုမရှိသည့် ဆက်ဆံရေးကြောင့် ကျန်းရှုယင် ကို ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်မိသားစုဝင်များကိုပါ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို တခြားသူတွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ။"
ဟွမ်ယုက ပြောဆိုပြီးနောက် ငွေရောင်အနှစ်သာရ ကိုယ်ခံပညာရှင်များဖြစ်ကြသည့် ကျန်းရှုယင် နှင့် ချူရှန်ဝူတို့ ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်။ သူတို့သည် ဟွမ်ယု၏ အရှိန်ကို မမှီအောင် လိုက်ပါသွားကြရင်း သူဆက်ပြောသည်ကို နားထောင်ကြသည်။
"မစ္စက်ကျန်း၊ ဒါက ခင်ဗျားအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ပွဲတော်ကို မြင်တွေ့ရတာမှန်း ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကြားဖူးပြီးသား ဖြစ်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ထပ်ပြောပြပါ့မယ်။ ဒီပွဲတော်ဟာ ကျေးရွာကိုးရွာအကြား စည်းလုံးညီညွတ်မှုနဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှုကို မြှင့်တင်ဖို့ ရည်ရွယ်တာဖြစ်သလို၊ နောင်လာမည့် မျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် ပိုမိုကြိုးစားလုပ်ဆောင်ဖို့ တွန်းအားပေးတာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
ကျေးရွာကိုးရွာကို ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် တစ်ခုတည်းသော မျိုးနွယ်စုမှ မောင်နှမကိုးဦးက တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ ကောင်းကင်စမ်းမြိုင်၊ အနီရောင်လင်းယုန်၊ မိုးရေ၊ လေပြင်း၊ စမ်းမြိုင်မြေခွေး၊ အဝါရောင်ပင်လယ်အော်၊ နေမင်းတောင်ထိပ်၊ တံတိုင်းတောင်နဲ့ တောင်ကုန်းအနားသတ်တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ မောင်နှမတွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတိုင်း သူတို့ဟာ စည်းလုံးစွာ နေထိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေခဲ့ကြပါတယ်။"
သူသည် တစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှုယင် ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူ၏ဝတ်ရုံလက်ကို ပြင်ဝတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီနောက်မှာတော့ သူတို့ လမင်းပွဲတော်ကို တီထွင်ခဲ့ကြတယ်။ မောင်နှမတွေက နှစ်တစ်ထောင်တိုင်းမှာ ဂြိုဟ်ကိုးလုံးနဲ့ လမင်းတို့ တန်းစီမိတဲ့အခါ လမင်းတောင်ထိပ်မှာ ဓာတ်ပြုမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြတယ်။ ဒါက နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် တောက်ပနေမယ့် လမင်းကျောက်တုံးတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။
သူတို့က ရိုးရိုးမီးကျောက်တုံးလေးတွေသာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျေးရွာကိုးရွာရဲ့ လမင်းအဆင့်အတန်းကို သတ်မှတ်ပေးပါတယ်။ အရင်ဆုံး ပြန်လာနိုင်တဲ့ လမင်းကိုယ်စားလှယ်က သူ့ရွာကို နံပါတ်တစ်အဆင့် ဖြစ်လာစေမှာပါ။ အဲဒီအတိုင်းပဲ အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်သွားတာပေါ့။ ပြောပြရဦးမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရွာက နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ အဆင့်လေး ရခဲ့ပါတယ်။"
ဟွမ်ယုသည် သူ၏စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ဘေးသို့ အနည်းငယ်ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။
"ပွဲတော်ရဲ့ ပထမဆုံးနေ့ဖြစ်တဲ့ ဒီနေ့လိုမျိုးက ကျေးရွာကိုးရွာအကြား ချစ်ကြည်ရေး ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒုတိယမြောက် လမင်းကျောက်တုံးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုကတော့ အဓိကကျပါတယ်။ ဒီနေ့မတိုင်ခင်မှာ ရွာတိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်စားလှယ်ကို ရွေးချယ်ထားပြီးသားပါ။ သူတို့ကို 'လမင်းကိုယ်စားလှယ်' လို့ ခေါ်ပြီး ဇူးကျ (Zhuji) အဆင့်မှာ ရှိရပါမယ်။ လမင်းကိုယ်စားလှယ်တွေအားလုံး ဒီလမင်းလွင်ပြင်မှာ စုဝေးကြမယ်။ ခေါင်းလောင်းသံ ကြားတာနဲ့ တောင်ထိပ်ကို အပြေးသွားပြီး လမင်းကျောက်တုံး တစ်တုံးစီ ယူဆောင်ကာ ဒီကို ပြန်လာရမှာပါ။
သူတို့အတွက် အဓိက စမ်းသပ်ချက်ကတော့ အဆင့်နိမ့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ မြူနှင်းအနည်းငယ်ရှိတဲ့ တောင်ထိပ်မှာပါ။ ဇူးကျအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကတော့ ခံနိုင်ရည်ရှိပေမဲ့ အရှိန်အတော်လေး လျော့ကျသွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါက လမင်းကိုယ်စားလှယ်တွေရဲ့ အဆင့်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့ရွာရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် လမင်းကိုယ်စားလှယ်တွေကို ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားရတာပါ။"
ကောင်းကင်စမ်းမြိုင် ၏ ရွာခေါင်းဆောင်သည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတချို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စကားရပ်လိုက်ပြီးမှ အလျင်အမြန် ဆက်ပြောသည်။
"ပထမဆုံး ယှဉ်ပြိုင်မှုကတော့ ခင်ဗျားတို့လည်း ပါဝင်ရမယ့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေအတွက်ပါ။ ဒါက ချစ်ကြည်ရေးဖြစ်ပေမဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရွာတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်နဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေရဲ့ အဆင့်ကိုပါ သတ်မှတ်ပေးမှာပါ။"
"ကျွန်မ စီမံနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ ဟွမ်သခင်။"
ကျန်းရှုယင် သည် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် စကားဝိုင်းကို တစ်ခွန်းမှ မဝင်ပြောဘဲ နားထောင်နေသည့် ချူရှန်ဝူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်တို့မှာ ရှေ့မှ နာဆင့်ဆိုး (Nascent Soul) ကိုယ်ခံပညာရှင်များထံသို့ အာရုံစိုက်နေသည်။