ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာ၏ ပင်မတံခါးကြီးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင် အတွင်းပိုင်းအပိုင်းများသို့ ဦးတည်သွားသော ဝင်ပေါက်များစွာ ရှိနေသည်။ သူတို့ဝင်ရောက်လာသည့် လမ်းကြောင်းမှနေ၍ ကျူးဖုန်း နှင့် လျှပ်စီးအိမ်တော်မှ အဖွဲ့သားများသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာအတွင်းပိုင်းသည် သူ့အလိုလိုပင် ဧရာမမြို့ကြီးတစ်ခုနှင့်တူနေသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများနှင့် နတ်ဆိုးများ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တိုက်ပွဲနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းအတွက် မျက်နှာများ ဖြူလျော့နေသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများသည် တောင်ကုန်းများကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသော ပြောင်းလဲနေသည့် နတ်ဆိုးများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲနေကြသည်။
သူတို့သည် တိုက်ပွဲများမှ ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် တည်ငြိမ်စွာ ခွာထွက်၍ ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာ၏ ဗဟိုချက်မဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ မိုင်အနည်းငယ်မျှသာ ရွေ့လျားရသေးချိန်တွင် သူတို့၏ ညာဘက်မှ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တိုက်ခိုက်နေကြသည့် နတ်ဆိုးများနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများပင် ထိုဟိန်းဟောက်သံဆီသို့ အာရုံရောက်သွားကြသည်။ သူတို့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများနှင့် နတ်ဆိုးများ ပေါင်းစပ်ထားသည့် သောင်းနှင့်ချီသော ပြောင်းလဲနေသည့် သတ္တဝါများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ လက်များသည် တောတွင်းသားရဲများ၏ ခြေလက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲထားကြသည်။
၎င်းတို့သည် သူတို့ကို ခုခံရန်လာသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများနှင့် နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့များကို ရက်စက်စွာ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးအနည်းငယ်က ၎င်းတို့ကို ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မှော်စွမ်းအားဖြင့် မြှင့်တင်ထားသော သရဲသားရဲများကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုသည် အလျင်အမြန်ပင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ကျူးဖုန်း နှင့် အခြားသူများမှာ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ထားရင်း တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူတို့လူများ မဟုတ်ကြ။ သူတို့၏ ရန်သူများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက စွန့်ပစ်ထားသည့် ထိုသားရဲများ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်ပြီးမှသာ သူတို့ ဝင်ရောက်သင့်သည်။ သူတို့သည် သတိကြီးစွာဖြင့် စစ်ဗျူဟာချနေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုက သူတို့၏ နောက်ကျောဘက်မှ လာရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မျက်နှာအပ်လျက် ပြုတ်ကျသွားသည်။ လက်သည်းများက သူ၏ပခုံးကို ခုတ်ခြစ်လိုက်သဖြင့် သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။ သွားများက သူ၏လည်ပင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြင်နေသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သရဲသားရဲတစ်ကောင်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကျားတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့လည်း အခြားသော သရဲသားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသားရဲသည် သွေးနံ့များဖြင့် ပူနွေးနေသည့် အသက်ရှူသံကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲကို အတင်းအဓမ္မ လှဲချလိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ၏ အဆုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့် တန်းတူညီမျှသည့် ချီစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ သူ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း ၏ စွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်ထားသော လက်သီးချက်ကြောင့် နတ်ဆိုးကျားသစ်သည် နားရွက်များကို ကပ်လျက်၊ ဝမ်းဗိုက်ကို မြေပြင်နှင့်ကပ်ကာ နောက်သို့ ပြန်လည်ခုန်ဆုတ်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှ သူ၏ ဓားကို လွှတ်ချမိသွားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဓားသည် သူနှင့် နတ်ဆိုးကျားသစ်ကြားရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြုတ်ကျနေပြီး နတ်ဆိုးကျားသစ်မှာလည်း အမြီးကို ရမ်းခါကာ တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမွေးနေပုံရသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်တွေပဲ။"
ကျူးဖုန်း သည် လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဓားကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ထိုသားရဲ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ဧရာမ မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းနေသယောင်။ သူ၏ အရေပြားများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပူပြင်းလှသော ရေနွေးငွေ့များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားသည် အရည်ပျော်နေသော သတ္တုတုံးတစ်ခုပမာ ပူလောင်နေသည်။ ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာ၏ အလင်းရောင်များသည် သူ၏ စူးရှနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အဖြူရောင် လောင်ကျွမ်းနေသည့် ပုံစံများကို ဖန်တီးနေပြီး အပြာရောင် စကားလုံးများနှင့် အနက်ရောင် သံရိုင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အေးစက်နေသော မီးခိုးရောင် ပုံရိပ်များက နေရာယူထားသည်။
ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ့ထံမှ ရွံရှာဖွယ် လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကျူးဖုန်း ၏ ဝတ်ရုံက ၎င်းတို့ကို အများစု စုပ်ယူထားလိုက်သည်။ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့သည် မီးအတွက် လောင်စာဖြစ်လာပြီး မီးတောက်များမှာ ပိုမိုမြင့်မားစွာ တောက်လောင်လာသည်။ ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာကမ္ဘာကြီးသည် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ၎င်း၏ ဗဟိုချက်တွင် လျှပ်စီးအိမ်တော်မှ အဖွဲ့သားများ ရှိနေသည်။ ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းသုံးချောင်းကို ကွေးညွတ်ကာ နဂါးကို လာရောက်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။
ဧရာမ လက်သည်းကြီးသည် ကျူးဖုန်း ၏ မျက်နှာကို ရွယ်၍ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် နဂါး ဖမ်းမိလိုက်သည်မှာ အရိပ်ပမာသာ ဖြစ်သည်။ တုန်ခါနေသော မီးတောက်ကို ထိမှန်ရန် ပို၍ လွယ်ကူသကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေသော မီးခိုးငွေ့ကို ဖမ်းဆုပ်ရန်မှာလည်း ပို၍ လွယ်ကူသည်။ စက်ဝိုင်းပုံစံ တိုက်ပွဲနေရာသည် မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အဝါရောင် မြက်ရိုင်းများ၏ အရွက်များသည် ၎င်းအောက်တွင် ဝါဝင်းနေသော မီးလျှံများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ချွေးများ၊ တံတွေးများနှင့် သွေးများမှာ အသားကင်မှ ကျလာသော အဆီများကဲ့သို့ ၎င်းပေါ်သို့ စက်စက်ကျနေသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အခြားသူများကို မတွေ့ရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ လည်ချောင်းမှ သံရည်ကျိုဖိုမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဟိန်းသံသည် ခြောက်သွေ့နေသော တောအုပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် ဧရာမ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ဖြစ်လာပြီး သူသည် ဓားကို လက်လွှတ်လိုက်သည်။
မီးခိုးရောင် သတ္တုဓားသည် ပူပြင်းသော စက်ဝိုင်းများကို ဖန်တီးကာ အပြာရောင် အသားအရေရှိသည့် နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးမထွက်သော အပေါက်များကို ဖောက်ထွင်းလိုက်ပြီး အနက်ရောင် သံရိုင်းများပေါ်တွင် တခြွင်ခြွင် မြည်ဟည်းနေသည်။ နဂါးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဓားသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ မျက်နှာကို ထိမှန်သွားသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အခြားနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အပေါ်သို့ သွေးများ ဖြန်းပက်သွားကာ တိုက်ပွဲနေရာကို ဝန်းရံထားသည့် နံရံတွင် အပေါက်တစ်ခု ပွင့်သွားသည်။ အခြားနတ်ဆိုးများမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများရှိရာသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးများနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများ နှစ်မျိုးလုံးသည် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဖောင်းကားနေကြသည်။ သူတို့သည် ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာတွင် မည်သူ့ထက်မဆို နဂါးကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ထိုသို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာလည်း အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။ အသက်ရှင်သမျှ အရာအားလုံးသည် ထိုနဂါး၏ ရန်သူများ ဖြစ်ကြပြီး နဂါးသည် နတ်ဆိုးများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ လုပ်ပြီးပါက သူတို့အလှည့်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။
နဂါးသည် သူ၏ အပြာရောင် လက်ကို သူ၏ ဦးခေါင်း၏ ဖြူဖျော့နေသော ဘေးဘက်သို့ ဖိကပ်ထားလိုက်ရာ မျက်နှာမှာ ပိုးလောက်လမ်းများ စုဝေးနေသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည်။ လက်နက်၏ ဓားချက်သည် ဦးခေါင်းခွံကို မထိမှန်ခဲ့သော်လည်း နားရွက်၏ အပေါ်တစ်ဝက်ကို ပြတ်ထွက်သွားစေသည်။ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ တစိမ့်စိမ့်ထွက်လာပြီး သူ၏ ကြီးမားသော လည်ပင်းဘေးတစ်လျှောက် သွေးကြောင်းနှစ်ကြောင်းအဖြစ် စီးကျကာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။ ကြီးမားသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နဂါးသည် မြေကြီးတုန်ဟီးသွားလောက်အောင် ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ၎င်း၏ ရမ်းရမ်းခါနေသော လက်သည်းများအောက်သို့ လှိမ့်ဝင်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားကာ ခြေထောက်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် အနက်ရောင် သံရိုင်းများ လန်ထွက်နေပြီး တောက်ပသော ခါးပတ်အမှတ်အသားများ တွဲလောင်းကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဓားသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှိုဝင်သွားပြီး ထိုနေရာရှိ ကွာဟချက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကြီးမားဖြူဖျော့နေသော ခြေသလုံးသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။ ဧရာမသတ္တဝါကြီးမှာ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လှည့်ပတ်ကာ ဒဏ်ရာရထားသော ခြေထောက်ဖြင့် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်သွားပြီး ဒူးထောက်ကျသွားသည်။
နဂါး၏ ကြီးမားသော လက်မောင်းများသည် ကျူးဖုန်း ၏ နောက်ကျောကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူမဝအောင် ဖိညှစ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် သတ္တု၏ အစွန်းများသည် သူ၏ အသားအရေကို နေရာတစ်ဒါဇင်ခန့်တွင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဧရာမသတ္တဝါကြီးသည် သူ့ကို ပိုမိုနီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်ပြီး မညီမညာဖြစ်နေသော ဆူးချွန်တစ်ခုသည် ကျူးဖုန်း ၏ မျက်နှာထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားကာ ပါးပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး သွားများကို ပွတ်တိုက်သွားကာ လျှာဘေးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ငန်စပ်သော သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ထို "ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ" ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှာ တောင်တန်းတစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်နှင့် တူညီနေသည်။
ကျူးဖုန်း ၏ ဒေါသ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ၊ သူ မည်မျှပင် ရုန်းကန်၊ လူးလွန့်၊ အော်ဟစ်နေပါစေ၊ မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော အလောင်းများကို အေးစက်နေသော မြေကြီးက တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ သူလည်း တင်းကျပ်စွာ အချုပ်ခံထားရသည်။ သူ၏ မျက်နှာ၊ ကျောပြင်နှင့် "ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ" ၏ သံချပ်ကာမှ ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးမှ စီးကျလာသည့် သွေးများသည် သူ၏ အဝတ်အစားများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ပူပြင်းစွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ကမ္ဘာကြီး လောင်ကျွမ်းနေသည်။ မီးဖို၊ ပေါင်းအိုး၊ မီးလောင်ရာနေရာ၏ အထက်တွင် ဘီသော့ဒ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဧရာမသတ္တဝါကြီး၏ အေးစက်နေသော လက်များသည် ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဖိညှစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ဧရာမ မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းနေသယောင်။ သူ၏ အရေပြားများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပူပြင်းလှသော ရေနွေးငွေ့များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားသည် အရည်ပျော်နေသော သတ္တုတုံးတစ်ခုပမာ ပူလောင်နေသည်။ ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာ၏ အလင်းရောင်များသည် သူ၏ စူးရှနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အဖြူရောင် လောင်ကျွမ်းနေသည့် ပုံစံများကို ဖန်တီးနေပြီး အပြာရောင် စကားလုံးများနှင့် အနက်ရောင် သံရိုင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အေးစက်နေသော မီးခိုးရောင် ပုံရိပ်များက နေရာယူထားသည်။
ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ့ထံမှ ရွံရှာဖွယ် လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကျူးဖုန်း၏ ဝတ်ရုံက ၎င်းတို့ကို အများစု စုပ်ယူထားလိုက်သည်။ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့သည် မီးအတွက် လောင်စာဖြစ်လာပြီး မီးတောက်များမှာ ပိုမိုမြင့်မားစွာ တောက်လောင်လာသည်။ ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာကမ္ဘာကြီးသည် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ၎င်း၏ ဗဟိုချက်တွင် လျှပ်စီးအိမ်တော်မှ အဖွဲ့သားများ ရှိနေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းသုံးချောင်းကို ကွေးညွတ်ကာ နဂါးကို လာရောက်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။
ဧရာမ လက်သည်းကြီးသည် ကျူးဖုန်း၏ မျက်နှာကို ရွယ်၍ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် နဂါးဖမ်းမိလိုက်သည်မှာ အရိပ်ပမာသာ ဖြစ်သည်။ တုန်ခါနေသော မီးတောက်ကို ထိမှန်ရန် ပို၍ လွယ်ကူသကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေသော မီးခိုးငွေ့ကို ဖမ်းဆုပ်ရန်မှာလည်း ပို၍ လွယ်ကူသည်။ စက်ဝိုင်းပုံစံ တိုက်ပွဲနေရာသည် မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အဝါရောင် မြက်ရိုင်းများ၏ အရွက်များသည် ၎င်းအောက်တွင် ဝါဝင်းနေသော မီးလျှံများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ချွေးများ၊ တံတွေးများနှင့် သွေးများမှာ အသားကင်မှ ကျလာသော အဆီများကဲ့သို့ ၎င်းပေါ်သို့ စက်စက်ကျနေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အခြားသူများကို မတွေ့ရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ လည်ချောင်းမှ သံရည်ကျိုဖိုမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဟိန်းသံသည် ခြောက်သွေ့နေသော တောအုပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် ဧရာမ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ဖြစ်လာပြီး သူသည် ဓားကို လက်လွှတ်လိုက်သည်။
မီးခိုးရောင် သတ္တုဓားသည် ပူပြင်းသော စက်ဝိုင်းများကို ဖန်တီးကာ အပြာရောင် အသားအရေရှိသည့် နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးမထွက်သော အပေါက်များကို ဖောက်ထွင်းလိုက်ပြီး အနက်ရောင် သံရိုင်းများပေါ်တွင် တခြွင်ခြွင် မြည်ဟည်းနေသည်။ နဂါးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဓားသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ မျက်နှာကို ထိမှန်သွားသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အခြားနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အပေါ်သို့ သွေးများ ဖြန်းပက်သွားကာ တိုက်ပွဲနေရာကို ဝန်းရံထားသည့် နံရံတွင် အပေါက်တစ်ခု ပွင့်သွားသည်။ အခြားနတ်ဆိုးများမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများရှိရာသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးများနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သားရဲများ နှစ်မျိုးလုံးသည် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဖောင်းကားနေကြသည်။ သူတို့သည် ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာတွင် မည်သူ့ထက်မဆို နဂါးကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ထိုသို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာလည်း အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။ အသက်ရှင်သမျှ အရာအားလုံးသည် ထိုနဂါး၏ ရန်သူများ ဖြစ်ကြပြီး နဂါးသည် နတ်ဆိုးများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ လုပ်ပြီးပါက သူတို့အလှည့်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။
နဂါးသည် သူ၏ အပြာရောင် လက်ကို သူ၏ ဦးခေါင်း၏ ဖြူဖျော့နေသော ဘေးဘက်သို့ ဖိကပ်ထားလိုက်ရာ မျက်နှာမှာ ပိုးလောက်လမ်းများ စုဝေးနေသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည်။ လက်နက်၏ ဓားချက်သည် ဦးခေါင်းခွံကို မထိမှန်ခဲ့သော်လည်း နားရွက်၏ အပေါ်တစ်ဝက်ကို ပြတ်ထွက်သွားစေသည်။ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ တစိမ့်စိမ့်ထွက်လာပြီး သူ၏ ကြီးမားသော လည်ပင်းဘေးတစ်လျှောက် သွေးကြောင်းနှစ်ကြောင်းအဖြစ် စီးကျကာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။ ကြီးမားသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နဂါးသည် မြေကြီးတုန်ဟီးသွားလောက်အောင် ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းသည် ၎င်း၏ ရမ်းရမ်းခါနေသော လက်သည်းများအောက်သို့ လှိမ့်ဝင်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားကာ ခြေထောက်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် အနက်ရောင် သံရိုင်းများ လန်ထွက်နေပြီး တောက်ပသော ခါးပတ်အမှတ်အသားများ တွဲလောင်းကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဓားသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှိုဝင်သွားပြီး ထိုနေရာရှိ ကွာဟချက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကြီးမားဖြူဖျော့နေသော ခြေသလုံးသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။ ဧရာမသတ္တဝါကြီးမှာ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လှည့်ပတ်ကာ ဒဏ်ရာရထားသော ခြေထောက်ဖြင့် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်သွားပြီး ဒူးထောက်ကျသွားသည်။
နဂါး၏ ကြီးမားသော လက်မောင်းများသည် ကျူးဖုန်း၏ နောက်ကျောကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူမဝအောင် ဖိညှစ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် သတ္တု၏ အစွန်းများသည် သူ၏ အသားအရေကို နေရာတစ်ဒါဇင်ခန့်တွင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဧရာမသတ္တဝါကြီးသည် သူ့ကို ပိုမိုနီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်ပြီး မညီမညာဖြစ်နေသော ဆူးချွန်တစ်ခုသည် ကျူးဖုန်း၏ မျက်နှာထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားကာ ပါးပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး သွားများကို ပွတ်တိုက်သွားကာ လျှာဘေးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ငန်စပ်သော သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ထို "ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ" ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှာ တောင်တန်းတစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်နှင့် တူညီနေသည်။
ကျူးဖုန်း၏ ဒေါသ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ၊ သူ မည်မျှပင် ရုန်းကန်၊ လူးလွန့်၊ အော်ဟစ်နေပါစေ၊ မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော အလောင်းများကို အေးစက်နေသော မြေကြီးက တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ သူလည်း တင်းကျပ်စွာ အချုပ်ခံထားရသည်။ သူ၏ မျက်နှာ၊ ကျောပြင်နှင့် "ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ" ၏ သံချပ်ကာမှ ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးမှ စီးကျလာသည့် သွေးများသည် သူ၏ အဝတ်အစားများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ပူပြင်းစွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ကမ္ဘာကြီး လောင်ကျွမ်းနေသည်။ မီးဖို၊ ပေါင်းအိုး၊ မီးလောင်ရာနေရာ၏ အထက်တွင် ဘီသော့ဒ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဧရာမသတ္တဝါကြီး၏ အေးစက်နေသော လက်များသည် ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဖိညှစ်လိုက်သည်။
ရှေ့ဆက်၍ မရနိုင်တော့သည့် အခြေအနေတွင် ကျူးဖုန်းသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုအောက်၌ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာသည်။ သူ၏ အရိုးများမှာ ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တရွရွမြည်ဟည်းလာပြီး နာကျင်မှုတို့က အာရုံကြောတစ်လျှောက် လျှပ်စီးပမာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့သော် သူသည် အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မီးတောက်များ ပိုမိုတောက်လောင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မီးတောက်စွမ်းအင်များကို တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စုစည်းလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် တုန်ခါသွားပြီး အနက်ရောင် သံရိုင်းများဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းအားများက ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား တုန်ရီနေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် အသက်ကို အံကြိတ်၍ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပြုကာ အနောက်သို့ ပြန်လှည့်၍ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ဓားသွားသည် ထိုဧရာမသတ္တဝါ၏ ရင်ဘတ်ရှိ အမာရွတ်ဟောင်းတစ်ခုထဲသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။
"အဟား... သေစမ်း!"
ကျူးဖုန်း၏ ဟိန်းသံနှင့်အတူ ထိုသတ္တဝါ၏ ရင်ဘတ်မှ အနက်ရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ၏ လက်များ လျော့ကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ကျူးဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူသည် အဝေးသို့ လှိမ့်ထွက်သွားပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး သွေးစက်များက မြေပြင်ပေါ်သို့ စက်စက်ကျနေသည်။
ထိုသတ္တဝါသည် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်များဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ဖိကိုင်ထားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး ကျူးဖုန်းကိုသာ အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးများမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြပြီး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ရုပ်အကြွင်းအကျန်နေရာ၏ ကောင်းကင်ယံသည် မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရာအားလုံးသည် ပျက်စီးခြင်း၏ အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျူးဖုန်းသည် ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ၏ အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာမူ မီးတောက်များကဲ့သို့ပင် တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုသတ္တဝါကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးမှာ အေးစက်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဒီပွဲက အခုမှ စတာပဲ၊ နင်တို့အားလုံး ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ရမယ်။"
သူ၏ စကားသံမှာ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နတ်ဆိုးများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေကြသည်။ ကျူးဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေပြင်သည် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးတောက်များက ဝိုင်းရံထားသည်။ တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာတော့မည်မှာ အသေအချာပင်။