ကျူးဖုန်း သည် မိမိ၏ သိုလှောင်ခန်းငယ်လေးထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ မိမိရောက်ရှိနေသည့်နေရာကို အတည်ပြုရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ခဏတာ စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက် နေရာကို ပြန်လည်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ တောင်ကုန်းငယ်ပေါ်ရှိ သူ၏သိုလှောင်ခန်းသည် သူထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ တောင်ကုန်းငယ်တွင် အရေးအကြီးဆုံးနေရာဖြစ်သော ဤသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်လာခြင်းမရှိသေးပေ။
တောင်ကုန်းငယ်ထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာသူတစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သိုလှောင်ခန်းထက် နေထိုင်ရာအခန်းဘက်သို့သာ အဓိကရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အပေါက်ဝတံခါးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရန် သိုလှောင်ခန်းအတွင်း လယ်ယာထွက်ကုန်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေအောင် ထားရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလုပ်မလုပ်သည့်အချိန်တွင် သိုလှောင်ခန်းနံရံနှင့် ပုံစံတူနေသော်လည်း အစွမ်းထက်သည့် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအင်စည်းများကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း တပည့်များ သို့မဟုတ် ဂျင်ဒန်အဆင့် (Jindan stage) အောက်ရှိ မည်သူမဆိုအတွက်မူ ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
တံခါးတံဆိပ်ကို သိုလှောင်ခန်းနံရံတွင် ထားရှိရန် စဉ်းစားခဲ့ခြင်းသည် သူ၏ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် နေထိုင်ရာအခန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ အရာအားလုံးသည်လည်း သူထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။ ဝင်ပေါက်တံခါးနောက်ရှိ သော့ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ လုံခြုံစွာ ပိတ်လျက်ရှိနေဆဲပင်။ အကြီးအကဲတစ်ဦး သို့မဟုတ် ပညာရှင်တစ်ဦးဦးက မမြင်နိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ဝင်ရောက်လာခြင်းမျိုးမဟုတ်ပါက၊ ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ ရောက်မလာခဲ့ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သော့ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး အရာရာကို မူလအတိုင်း ပြန်ထားခဲ့လောက်အောင် သတိကြီးသူ တပည့်တစ်ဦးဦးများ ဝင်လာခဲ့သလား။ သူကတော့ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်မည်ဟု မထင်ပေ။
သူသည် မိမိ၏ နေရာလပ်အိတ် ကို လျင်မြန်စွာဖွင့်၍ ဂိုဏ်းတပည့်ဝတ်စုံဖြစ်သော အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ရာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ကျူးဖုန်း သည် ကျောက်တံခါးကို လော့ခ်ဖွင့်လိုက်လေသည်။
အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးဖုန်း သည် ခေါင်းကိုမော့ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း လတ်ဆတ်သောလေကို အဆုတ်ထဲအထိ ပြည့်ဝစွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ အဆုတ်ထဲရှိ လေကို လည်ပတ်စေပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ထုတ်လိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အခြားကမ္ဘာတစ်ခု၏ လှပသောကောင်းကင်ကို ငေးမောရင်း လတ်ဆတ်သောလေကို ရှူရှိုက်နိုင်ခြင်းသည် အသက်ရှင်နေရခြင်း၏ အရေးပါမှုကို သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။ သေခြင်းတရား၌ အသက်မရှိ၊ ရှိသည်မှာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသာဖြစ်သည်။ သူ၏ အတွေးများ ခဏတာ လွင့်ပါးသွားပြီးနောက် စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။
"အာ... ချာရတ်ဂြိုဟ် ပါလား!"
ဤကမ္ဘာ၏ စိတ်ကိုလန်းဆန်းစေသည့် လေထုသည် သူ၏ မူလကမ္ဘာနှင့် ဆင်တူလှသည်။ ဤနေရာသည်လည်း သူ့အတွက် အိမ်ကဲ့သို့ ခံစားလာရပြီဖြစ်သည်။ မျက်လုံးကိုဖွင့်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ တပည့်များ၏ နေအိမ်များအဖြစ် အသုံးပြုသည့် တောင်ကုန်းငယ်များ၏ အစီအရီကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
"Flowing-Sanctum ပဲ!"
တောင်ကုန်းငယ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း ကျူးဖုန်း သည် သူကိုယ်တိုင် ရင်းနှီးသည့် နေရာနှစ်ခုကြားတွင် သွားလာနိုင်နေသည်ဟူသော အချက်ကိုပင် အံ့အားသင့်မဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။ သူ့မိဘများသာ ဤနေရာကို တစ်နေ့နေ့တွင် မြင်တွေ့ခွင့်ရလျှင် မည်မျှ ဝမ်းသာကြမလောက်ရှိမည်နည်း။ သူတို့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာမည့် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများကို တွေးကြည့်မိသည်။ သူ ဤနေရာသို့ တံခါးမှတစ်ဆင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာစဉ်က မည်မျှတုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့ရသည်ကို သူ အခုထိ အမှတ်ရနေဆဲပင်။ သူ့မိခင်နှင့် ဘိုးဘွားများပင် သူ မွေးဖွားလာစဉ်ကတည်းက လော်ရာ ဂြိုဟ်မှ တစ်ခါမျှ မထွက်ခွာဖူးခဲ့ကြသဖြင့်၊ ဤဘဝတွင် သူ ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။ သို့သော်လည်း သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ဤကမ္ဘာ၌ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ရပ်တည်နိုင်ရန် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပေါ့။ သူ ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး Lightning-Reach ခန်းမရှိရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ထိုကံကြမ္မာသည် သူ့ထံသို့ ရောက်လာရန် ဝေးကွာနေသေးခြင်းပင်။ သူ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ဖြင့်သာ အသက်ရှင်နေသွားနိုင်သရွေ့တော့ အဆင်ပြေပေမည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမိုသေချာစွာ စစ်ဆေးရင်း Lightning-Reach ခန်းမသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ထိုနေရာကို အမြင်သစ်ဖြင့် မြင်နေရပြီး ဂိုဏ်း၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုကို ပိုမိုသိရှိလာရသည်။ ထိုနေရာ၏ အစွန်းပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ လျှပ်စီးတပည့်များက လက်ထောက်ဆရာကြီးများ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် အုပ်စုနှစ်စုခွဲ၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ပထမလက်ထောက်ဆရာကြီးက Yan Zhihao ၏ အုပ်စုကို တာဝန်ယူထားပြီး ဒုတိယလက်ထောက်ဆရာကြီးက ဒုတိယအုပ်စုကို ကြီးကြပ်နေသည်။
တပည့်များ၏ အားအင်အဆင့်အတန်းသည် အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ မွေးရာပါ အစွမ်းသတ္တိရှိသော်လည်း သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တပည့်များနှင့် အားချင်းယှဉ်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် ချီစွမ်းအင် (Chi energy) များစွာကို အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့လုပ်လျှင်ပင် ရလဒ်မှာ များစွာကွာခြားနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူ အနိုင်နိုင်ယှဉ်နိုင်သည့် ပြင်ပတပည့်များ၏ အားအင်အဆင့်ကို ပြန်တွေးကြည့်မိသည်။ အားအင်များက အမှန်ပင် ထူးခြားလှသည်၊ သို့မဟုတ် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေမလား။
သူတို့နှင့် အားချင်း မည်သို့ယှဉ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေဆဲတွင် သူ၏ မှော်အဆောင် အကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ Mountain-Bark မှော်အဆောင် ပင်ဖြစ်သည်။ သူ အဲဒါကို နောက်တစ်ကြိမ် မေ့သွားလုနီးပါးပင်။ သူသည် မိမိ၏ နေရာလပ်အိတ် ထဲသို့ အမြန်လက်နှိုက်ကာ မှော်အဆောင် ကို ထုတ်ယူ၍ ကိုယ်တွင် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ဒါလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါ့မလား။ သူ မျှော်လင့်နိုင်သည်ကလွဲပြီး တခြားဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။
လေ့ကျင့်နေသည့် တပည့်များကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရင်း သူတို့နှင့်အတူ ပါဝင်ရမလား သို့မဟုတ် စောင့်ကြည့်နေရမလားဟု တွေးတောနေသည်။ သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုကို မနှောင့်ယှက်ရန်နှင့် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်၍ သူတို့၏ လေ့ကျင့်ခန်းကို ကြည့်နေမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ကြားထဲတွင် မည်သို့ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင် နေရမည်ကို သိရှိလာနိုင်ပေမည်။
သို့သော်လည်း သူရောက်နေသည်ကို လက်ထောက်ဆရာကြီးများက မြင်သွားပြီး တပည့်နှစ်စုကို လေ့ကျင့်မှုရပ်တန့်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ လက်ထောက်ဆရာကြီးများသည် သူဝင်လာရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း မည်သူမျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ဒုတိယလက်ထောက်ဆရာကြီးက ကျူးဖုန်း ရှိရာဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"မင်းက ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့ မပူးပေါင်းဘူးလား၊ လူငယ်လေး?"
အာ... ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းပါလား! လက်ထောက်ဆရာကြီးက သူ့ကို ခေါ်နေမှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် စိတ်အားထက်သန်ဟန်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ အမြန်တိုးလာပြီး လက်ထောက်ဆရာကြီးနှစ်ဦးကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို မကောင်းမြင်မသွားစေရန် လိုသည်။
"လက်ထောက်ဆရာကြီးများခင်ဗျာ။"
"အင်း။"
"အင်း။"
လက်ထောက်ဆရာကြီးနှစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်၍ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ ဒုတိယလက်ထောက်ဆရာကြီးက ကျူးဖုန်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း ဘယ်တော့ပေါ်လာမလဲလို့ ငါတို့ စောင့်နေတာ။ အခုတော့ ရောက်လာပြီပေါ့။ စိတ်ကြည်လင်နေပုံပဲ။ ဒါဟာ တိုးတက်လိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ။ ဒါ သိပ်ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလား?"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ လက်ထောက်ဆရာကြီး။"
ကျူးဖုန်း သည် ပြုံးလျက် ဦးညွှတ်ကာ ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ခုန်သံများကမူ အရှိန်မြန်လာနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီနေ့အတွက် လေ့ကျင့်မှုကို မပါဝင်ဘဲ ကြည့်နေရုံနှင့် ပြီးသွားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ သူသည် သူတို့နှင့် မပူးပေါင်းမီ သူတို့၏ နည်းလမ်းများကို မည်သို့သင်ယူရမည်ကို ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် တပည့်သစ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့မည်။
"အရင်ဆုံး တခြားတပည့်တွေနဲ့ ခဏလောက် အချိန်ဖြုန်းလိုက်ပါဦး။ ပြီးမှ ငါတို့ ဆက်လုပ်ကြမယ်။"
ပထမလက်ထောက်ဆရာကြီးက ကျူးဖုန်း ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် စကားဝင်ပြောလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် တခြားတပည့်များနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူတို့နှင့် မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဟုပင် ထင်မှတ်ရသည်။ သူတို့သည် ဤဂိုဏ်းတွင် သူ၏ ရင်းနှီးသော ညီအစ်ကိုမောင်နှမများဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် သူတို့သည် ဤနေရာတွင် သူ၏ ပထမဆုံး မိသားစုပင်။ Yan Zhihao ကို နှုတ်ဆက်နေစဉ်တွင် ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်သောကကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ဘာများဖြစ်နေတာလဲ။ Yan Zhihao ကို စိုးရိမ်နေသည့်အကြောင်းရင်းကို မေးခါနီးတွင် Yan Zhihao က သူ့ကို အမြန်ပြောလိုက်သည်။
"အသင့်ပြင်ထား။"
"အမ်?"
ကျူးဖုန်း သည် တိုးတက်စွာ အံ့ဩသွားသည်။ သူ ဘာအတွက် အသင့်ပြင်ထားရမှာလဲ။ Yan Zhihao ကို အဓိပ္ပာယ်မေးခါနီးတွင် ပထမလက်ထောက်ဆရာကြီး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ရှေ့ကို တိုးလာခဲ့၊ ကျူးဖုန်း။"
ကျူးဖုန်း သည် လက်ထောက်ဆရာကြီးများထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ သွားရန် ညွှန်ကြားခံလိုက်ရသည်။
"ဒီနေ့က မင်းရဲ့ ပထမဆုံးလေ့ကျင့်ရမယ့်နေ့ပဲ။ တပည့်သစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းဟာ အုပ်စုအခြေခံလေ့ကျင့်ခန်းကို အခု လုပ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ တပည့်သစ်တိုင်း မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမယ့် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုပဲ။ ဒါကလည်း ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုပေါ့။"
ပထမလက်ထောက်ဆရာကြီးသည် လက်ဖြင့် တံဆိပ်အမှတ်အသားများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ ကျူးဖုန်း ကို ဝိုင်းရံလျက် သင်္ကေတများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ လေ့ကျင့်ကွင်းအလယ်တွင် ရပ်နေစဉ် Yan Zhihao ၏ စကားများက သူ့ခေါင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ အသင့်ပြင်ထားရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်မှာ ဒါကို ဆိုလိုခြင်းလော။ သူ့ကို မည်သည့်လေ့ကျင့်ခန်းမျိုး စောင့်ကြိုနေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်းသည် သာမန်လေ့ကျင့်ခန်းထက် ပိုမိုပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။ ကြိုတင်သတိပေးခံထားရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေရန် သတိထားရမည်။
ချက်ချင်းပင် သူသည် မိမိ၏ ဒန်ထျန်း (dantian) မှ ချီစွမ်းအင်များကို လမ်းကြောင်းများ (meridians) တစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းပို့လိုက်သည်။ ထိုချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ လမ်းကြောင်းများကို တုန်ခါသွားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သွေးကြောများကို အဆုံးမရှိ တုန်ခါစေသည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရင်း ပထမလက်ထောက်ဆရာကြီးကို စိုက်ကြည့်လျက် ချီစွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထိန်းထားလိုက်သည်။
"Circle-Of-One (တစ်ဦးတည်းစက်ဝိုင်း)။"
ပထမလက်ထောက်ဆရာကြီးက စက်ဝိုင်းကို အမြန်ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည့် အဓိကတပည့်ဆယ်ဦးကို အချက်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ စက်ဝိုင်းပတ်လည်တွင် နေရာယူပြီးနောက် ပထမလက်ထောက်ဆရာကြီးက ဆက်ပြောသည်။
"ဒီစက်ဝိုင်းပတ်လည်မှာ မင်းရဲ့ ရန်သူတွေရော၊ မိတ်ဆွေတွေရော ရှိနေတယ်။ မင်းဟာ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် တခြားလျှို့ဝှက်တဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို အကူအညီတောင်းနိုင်တယ်။ အကယ်၍ မင်း ရန်သူကို သွားထိမိရင် မင်း သေနိုင်တယ်။ အကယ်၍ မင်း အော်ဟစ်လိုက်ရင်လည်း ရန်သူတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူတွေက မိတ်ဆွေတွေ၊ ဘယ်သူတွေက ရန်သူတွေဆိုတာကို မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ခွဲခြားရလိမ့်မယ်။ မမေ့နဲ့၊ မင်း မိတ်ဆွေတွေကို ခေါ်နိုင်ရင် အသက်ချမ်းသာရာ ရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရန်သူတွေကို ခေါ်မိရင်တော့ မင်း သေနိုင်တယ်။ ဒါဟာ မင်းရဲ့ ပထမဆုံးလေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်ပြီး သူ့အဓိပ္ပာယ်နဲ့သူ အလွန်အရေးကြီးတယ်။ သတိထားပြီး ဂရုစိုက်ကြ။ စတင်ကြ!"