ကောင်းကင်ဘုံရှင်တို့၏ အရှင်သခင် – အခန်း (၁၂) – ကျင့်ကြံသူ၏နှလုံးသား [VIII]
ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသော ကျူးဖုန်း သည် အသံလာရာဆီသို့ ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိမိ၏ အဖွားဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရင်းနှီးနေကျ အသံပိုင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် သူ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်ရည်စက်များပင်!
မိမိ၏ အဖွား ဘယ်အချိန်က ရောက်လာမှန်း သူပင် မသိလိုက်ပေ။ အဖွားသည် လေနှင့် တစ်သားတည်းကျနေသကဲ့သို့ပင်။ တကယ်တော့လည်း အဖွားသည် လေထုပေါ်တွင်ပင် လမ်းလျှောက်နိုင်သူဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ကျင့်ကြံမှုတွင် ပို၍ကြိုးစားမည်ဆိုပါက အရာအားလုံးသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူလာလိမ့်မည်ဟု အဖွားက သူ့ကို ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။
"ရေဟာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။ ရေအရင်းအမြစ်တစ်ခုခုနား ရောက်သွားတဲ့အခါ စိတ်အေးချမ်းမှု ခံစားရတာဟာ ကျွန်မတို့အတွက် သဘာဝကျတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ ဒါဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။ ရေစီးသံဟာ စိတ်ကို ပြေလျော့စေရုံတင်မကဘဲ စိတ်ခံစားချက်ကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ ကြည့်ရတာ နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရေပြင်ကို မြင်ရုံနဲ့တင် ဝိညာဉ်ကို ပြေလျော့စေနိုင်တယ်"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငဲ့စောင်းကာ မြေးဖြစ်သူအား ရေကန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"သဘာဝတရားရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် ရေပြင်ကနေ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေစီးဆင်းရာ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတတ်တယ်။ ကျွန်မတို့ဟာ အသက်ရှူတိုင်းမှာ ဒီစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနေကြတာပဲ"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် စွမ်းအင်ကို အနည်းငယ် ဆွဲငင်လိုက်ပြီး ဝါးဖျာ တစ်ခုကို မြေးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ချထားပေးကာ ပဒုမ္မာကြာပွင့်ပုံစံဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။
"စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုဟာ ဝိညာဉ်ရဲ့ ကျန်းမာရေးနဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးတက်စေတယ်။ စိတ်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုနဲ့ ကျော်ဖြတ်ရတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ကျူးဖုန်း၊ ဒါက မင်းကို အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ပညာရှိစွာ ချမှတ်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် စကားပြောရင်း လက်ကို လူတစ်ယောက်၏ ပုံစံအတိုင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။
"ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို အစောပိုင်း လေ့ကျင့်မှုတွေမှာတင် ပုံဖော်ထားရလိမ့်မယ်"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လှပသော မီးဖျတ်ခနဲ လူးလာသည့် ပိုးစုန်းကြူးများ ပေါ်လာပြီး ကျူးဖုန်း ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ မီးပိုးစုန်းကြူးများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လောင်ကျွမ်းခြင်းမရှိဘဲ လာနားနေသည်ကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်နေသည့် မြေးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို သူမ ကြည့်နေမိသည်။
"မင်း မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေ ပြုလုပ်တဲ့အခါ မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အပြုအမူတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွင်းဖောက်နေတာပဲ။ အနာဂတ်မှာ မင်းဟာ မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ပိုပြီး လိုလားလာလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်း မှားယွင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေ လုပ်မိရင်တော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်။ တခြားသူကို မထိခိုက်စေရင်တောင်မှပေါ့။ ဒါဟာ ကံကြမ္မာ (Karma) ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာဆီကို ရောက်လာတာပဲ"
သူမသည် သနားကြင်နာသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မြေးဖြစ်သူကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရင်း နီးကပ်လာမည့် အနာဂတ်တွင် သူဘာတွေ ကြုံတွေ့ရမလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ မကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ အကျိုးဆက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ့စိတ်ကို မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် သူတို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးကြရမည်။ ကောင်းမွန်တဲ့ ကံတရားတွေနဲ့ဆိုရင် သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိပေသည်။
"ကံကြမ္မာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိလား၊ ကျူးဖုန်း?"
"ကောင်းတာနဲ့ မကောင်းတာလား?"
"နီးစပ်တယ်"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါဟာ ကျွန်မတို့ လုပ်ဆောင်တဲ့ ကောင်းခြင်း၊ ဆိုးခြင်းတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က သဘောတရားပဲ။ ကျွန်မတို့ လုပ်သမျှ အရာတိုင်းဟာ အနာဂတ်ဘဝအပေါ် အမြဲတမ်း သက်ရောက်မှု ရှိနေလိမ့်မယ်။ ကံကြမ္မာဆိုတာ ဖန်တီးခြင်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။ ဒါဟာ စကြဝဠာထဲက ဝိညာဉ်တိုင်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိတယ်။ ကောင်းတဲ့ကံပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဆိုးတဲ့ကံပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။ ကြည့်လေ၊ ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာ၊ အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း လောကမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ တစ်ခါတလေမှာ လိုအပ်တာထက် ပိုတောင် ဖြစ်နေတတ်သေးတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ အဆုံးစွန်သော ကံကြမ္မာကို ဆောင်ကြဉ်းလာတာပဲ။ ဒါကြောင့် စိတ်ဓာတ်မှန်ကန်မှုက မင်းကို အနာဂတ်မှာ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချနိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်"
မြေးဖြစ်သူအား စိတ်ချလက်ချ ပြုံးပြရင်း ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် ရေကန်ထဲရှိ ငါးများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ရေကန်ထဲက ငါးတွေကို ကြည့်စမ်း။ သူတို့ ရေထဲမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ရွေ့လျားနေတာကို မြင်လား? သူတို့ ဖြစ်တည်လာကတည်းက အဲဒီလို လုပ်ဆောင်ဖို့ သူတို့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ။ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ ဘဝအစိပ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့ လုပ်နေကြတာပေါ့။ မင်း ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက မင်းစိတ်ထဲမှာ ထည့်ထားသမျှအရာတွေဟာ မင်း ဆက်လက် ပြုစုပျိုးထောင်နေမယ်ဆိုရင် အဲဒီမှာ ဆက်ပြီး ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်။ အဲဒါတော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ပါတော့၊ အခုတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အတတ်ပညာတွေကို လေ့ကျင့်ကြရအောင်"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် သူမ၏ အသံကို တိုးညှင်းစွာ လျှော့ချလိုက်ရင်း စိတ်ငြိမ်းချမ်းစေသည့် စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အဆူရာမျိုးနွယ်စု ကို အမွေမဆက်ခံရသော်လည်း ဝိညာဉ်စကားလုံး (Soul-Whispers) အရည်အချင်းကိုတော့ ရရှိထားသည်။
"အရင်ကလိုပဲ မင်းစိတ်ကို လွှတ်ထားလိုက်၊ ပြီးတော့ စိတ်ကို အေးချမ်းအောင် ထားပါ။ ပြီးသွားရင် Serene-World နည်းစနစ်ကို စတင်လိုက်ပါ"
ကျူးဖုန်း သည် မျက်လုံးကို အလျင်အမြန် မှိတ်လိုက်ပြီး အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် အရာအားလုံးကို စိတ်ထဲမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းသော ရေကန်ကဲ့သို့ပင် သူ၏ စိတ်သည် အေးချမ်းသွားပြီး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ နည်းစနစ်ကို စတင်လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်များကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူသည် ဤနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်တိုင်းတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီးနောက် Timeless-Soul အသက်ရှူနည်းစနစ်ဖြင့် ဆက်လက်လေ့ကျင့်သည်။ ထိုနည်းစနစ်နှစ်ခုစလုံးသည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာ့ကျမ်းစာများ မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းတို့က တစ်ခုကိုတစ်ခု ဘာကြောင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနေသလဲဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာပင် မဟုတ်တော့ပေ။
သူ၏ ဝိညာဉ် ပိုမိုခိုင်မာလာလေလေ၊ သူသည် အရာရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေစဉ် အပြုသဘောဆောင်သော စွမ်းအင်မျှင်လေးများသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တရားထိုင်ရင်း အဖြူရောင် အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့များနှင့် လျှပ်စီးကြောင်းအချို့ ဝန်းရံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး တရားမှတ်ခြင်းတွင် နစ်မွန်းသွားတော့သည်။
သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် သူသည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် အဖွားဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အပိုင်းအစပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်တော့မည့် အချိန်တွင် အဖွားဖြစ်သူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် တိုးညှင်းစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလာသည်။
"အဖွားလည်း မြင်လိုက်တယ်၊ ကျူးဖုန်း။ အဲဒါတွေက မင်းရဲ့ နက္ခတ်လုံးတွေပဲ။ အလင်းဓာတ်စွမ်းအင်နဲ့ လျှပ်စီးဓာတ်စွမ်းအင်။ ဒြပ်စင်စွမ်းအင် နှစ်မျိုးပေါ့။ အဖွား မင်းအတွက် တကယ် ဂုဏ်ယူတယ်၊ ကျူးဖုန်း။"
"ဒါပေမဲ့ မီးဓာတ်တော့ မပါဘူး အဖွား"
"ဟုတ်တယ်၊ မီးဓာတ်မပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ဒြပ်စင်ဆိုင်ရာ သဘာဝနှစ်မျိုး ရှိနေတာပဲ။ ဒါဟာ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ၊ ကျူးဖုန်း။ ကျွန်မတို့ထဲမှာ ဘယ်သူ့မှာမှ ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး မရှိဘူး၊ အလင်းနဲ့ လျှပ်စီးဆိုရင် ပြောစရာတောင် မလိုဘူး။ ဒါဟာ မင်းဟာ ထူးခြားတယ်၊ တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။ ပြီးတော့ မင်းမှာ ဘယ်လို ဒြပ်စင်မျိုး ရှိတယ်ဆိုတာထက် မင်းရဲ့ နှလုံးသားက ပိုအရေးကြီးတယ်။ အခုတော့ စိတ်ကိုပေါ့ပေါ့ထားပြီး ဒီလက်ဆောင်တွေကို တန်ဖိုးထားလိုက်ပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ အဖွား။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ကျူးဖုန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်နေသည့် အဖွားအား ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူသည် မိသားစုဝင်များထက် ဘာကြောင့် ကွဲပြားနေရသနည်းဟု တွေးမိသည်။ အိုး၊ မီးဓာတ်။ သူသည် မိခင်ကဲ့သို့ မီးလျှံငှက်ကို ဖန်တီးနိုင်ရန် သို့မဟုတ် အဘိုးကဲ့သို့ ဧရာမ မီးနဂါးကို ဖန်တီးနိုင်ရန် မည်မျှ တောင့်တမိပါသနည်း။ အဖွားကဲ့သို့ မီးလျှံလက်သည်းများကိုပင် သူ ဖန်တီးနိုင်ကောင်း ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်၊ သို့သော် ထိုလက်သည်းများတွင် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့စေသည့် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသည်။
သူသည် မီးဓာတ်ကို အခြားသော ဒြပ်စင်တစ်ထောင်ထက် ပို၍ လိုလားမိသည်။ လျှပ်စီးငှက်တစ်ကောင်သည် မည်သို့ ရှိနေမည်ကိုပင် သူ တွေးမိသေးသည်။ မီးလျှံငှက်လောက်တော့ မကောင်းနိုင်ပေ။ သို့သော် အလင်းနှင့် လျှပ်စီးကို သူ ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေရမည့် ဒြပ်စင်များ ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ နှစ်မျိုးလုံးလား? သူသည် မိမိကိုယ်ကို အမှန်တကယ် ကံကောင်းသည်ဟု ယူဆလိုက်မိသဖြင့် သူ၏ အပြုံးသည် ပို၍ တောက်ပလာသည်။
ရေကန်ဧရိယာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သဘာဝတရား၏ လက်ဆောင်ကို ခံစားရင်း ဂူဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လာကြသည်။ လမ်းတစ်ဝက်တွင် အဖွားဖြစ်သူက ဆိတ်မွေးမြူရေးခြံကို သွားကြည့်ချင်သည်ဟု ပြောသဖြင့် သူလည်း လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဆိတ်နို့အချို့ကို ရယူပြီးနောက် ဂူဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းလီချန်း သည် စာအုပ်ငယ်ခန်းထဲတွင် စာမူအချို့ကို ကြည့်ရှုနေပြီး ကျန်းဝမ်ကျင်း နှင့် ကျန်းရှုယင် တို့သည် ရွာတွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် ပွဲလမ်းသဘင်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။
လူတိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးဖုန်း သည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားပြီး ကျင့်ကြံရာအခန်း သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ပဒုမ္မာကြာပွင့်ပုံစံဖြင့် ထိုင်၍ Timeless-Soul နည်းစနစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။ သူ ရောက်ရှိနေသည့် အဆင့်တွင် သူ၏ ဒန်ထျန်း (Dantian) သည် အလွန်ပင် ကြီးမားနေပြီဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျင့်ကြံသူများသည် စွမ်းအင်ကြွယ်ဝသည့်နေရာများကို အမြဲရှာဖွေလေ့ရှိကြသည်။ ထိုနေရာများသည် လိုအပ်သောစွမ်းအင်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့တွင်မူ သန့်စင်ပြီးသော ချီစွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် အပြာရောင် ပုံဆောင်ခဲအပိုင်းအစ အချို့ ရှိနေသည်။
မကြာမီပင် သူ၏ မိခင်သည် ကျင့်ကြံရာအခန်း ထဲတွင် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်၏ နောက်ဆုံးပိုင်းသို့ တက်လှမ်းနေသည့် သူ့ကို လာရောက်တွေ့ရှိသွားသည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များတစ်လျှောက် သူ စုပ်ယူခဲ့သမျှ စွမ်းအင်များဖြင့်ပင် သူသည် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူသည် အဆင့်တစ်ခုချင်းစီ တိုးတက်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် သူ့စိတ်ထဲတွင် များစွာသက်သာရာရသွားသည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် သားလေး၊ အချိန်တန်တော့လည်း တက်လှမ်းနိုင်လာတာပဲ။ သား အခု ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်းကို ရောက်သွားပြီ။ ဆက်ပြီး ကြိုးစားသွားမယ်ဆိုရင်တော့ စုစည်းထားတဲ့ ချီတွေကို မကြာခင်မှာ သန့်စင်နိုင်တော့မှာပါ။"
ကျန်းရှုယင် သည် သားဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အမြင်ဖြင့် ခဏတာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအင်လှိုင်းများ တုန်ခါနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ ပြုံးလိုက်သည်။ အကယ်၍သာ ကောင်းကင်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်သည့် Timeless-Soul ကျင့်စဉ်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ကျူးဖုန်း သည် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်ထက် ပိုမိုတိုးတက်နေပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အစောပိုင်းအဆင့်များသည် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်သည်။ မကြာမီတွင် လမ်းခရီးသည် အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလာပေလိမ့်မည်။
"ချီတွေကို ဒန်ထျန်းထဲ ဆက်ပြီး စုစည်းနေလိုက်ဦး။ အမေတို့လည်း ဒန်ထျန်းထဲကို ချီတွေ စုစည်းနေတုန်းပဲ။ သား ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်ရောက်၊ စုစည်းထားတဲ့ ချီတွေက သားရဲ့ ဝိညာဉ်အတွက် အကျိုးရှိနေမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ဆက်ပြီး ကျင့်နေလိုက်ပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့ မေမေ။"
"သားသိလား၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ရောင်းတဲ့သူတွေ၊ အဲဒီ ရှားပါးပစ္စည်း ရောင်းတဲ့သူတွေလေ။ သူတို့ ဒီနေ့ နောက်ပိုင်းမှာ ရွာကို ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင် အမေတို့ ဈေးကို သွားကြမယ်။"
"ဟုတ်ကဲ့!"
ကျူးဖုန်း သည် ကုန်သည်များ၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပစ္စည်းများအကြောင်း ကြားဖူးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်နားပြီးနောက် ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ အခန်းသို့ သွားကာ ဝါးကုတင်ပေါ်တွင် ပစ်လှဲလိုက်သည်။ သူသည် ဈေးနှင့် သူ ဝယ်ယူနိုင်မည့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကိုသာ တွေးတောနေမိသည်။ သူသည် ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာပြီး အခြားလူများကို မြင်တွေ့ရမည့် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမဆို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ အိပ်ပျော်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ ပုံဆောင်ခဲ စေတီတော်ကို သတိရသွားကာ အမြန်ထုတ်ယူလိုက်သည်။
၎င်းကို အသာအယာ ကိုင်တွယ်ရင်း စေတီတော်ထဲတွင် ရှိသည်ဟု ပြောဆိုကြသည့် ရတနာများအကြောင်း သူ တွေးတောမိသည်။ စေတီတော်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်းနှင့်ပင် သူ ဘယ်အချိန်မှာ အိပ်ပျော်သွားသည်ကို မသိလိုက်ဘဲ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။