"ဟူး... ဟူး... ဟူး..." လုံဂွမ်းသည် လက်ထဲတွင် ဓားကို ကိုင်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များစွာ ရှိနေပြီး အတော်လေးပင် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ရန်သူက ဆက်လက်ပြောလိုက်သည့် စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ တိုက်လိုခိုက်လိုစိတ်များ ပြန်လည်ထကြွလာခဲ့သည်။
"လက်လျှော့လိုက်စမ်းပါ၊ ဂွမ်း၊ မင်း ငါ့ကို မနိုင်နိုင်ပါဘူး။ မင်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က မင်းဖြည့်ဆည်းလို့ မရနိုင်အောင်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်။ မိုက်မဲပြီး မာန်မတင်းနေစမ်းနဲ့၊ မင်းသေလိမ့်မယ်။ ဘာလို့ မသိတာလဲကွ။ မင်းမှာ အရာရာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း အာဏာစွမ်းအား မရှိတာကြောင့် ဘယ်အရာကိုမှ မင်း မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး" ဟု လူအိုကြီးက အနားတစ်နေရာမှ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့တွင်လည်း ဒဏ်ရာအချို့ ရှိနေသော်လည်း လုံဂွမ်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် လုံးဝကို အပူအပင်ကင်းလောက်သည့် အနေအထားပင် ဖြစ်သည်။
"လက်လျှော့ရမယ် ဟုတ်လား။ ဟာသလုပ်နေတာလား။ ကြိုးစားတောင် မကြည့်ဘဲနဲ့ ငါလက်လျှော့မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းက ငါ့အကြောင်း ဘာမှလည်း သိတာမဟုတ်ဘဲနဲ့ ဒီအတွက် မင်းအပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်" ဟု လုံဂွမ်းက မျက်လုံးအနားသားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ထိုမျက်လုံးများမှာ အမုန်းတရားကြောင့် နီရဲနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငါးကြေးခွံများကဲ့သို့ အနီရောင်အကြေးခွံများ တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအကြေးခွံများမှာ ပိုမိုထူထဲကြီးမားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဧရိယာ အများအပြားကို ဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။ "နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း" ဟု သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ သွေးကြောထဲတွင် သွေးတို့ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး သွေးစပ်စွမ်းအားများ ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ခန့် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက်တွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ သုံးဆအထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး စွမ်းအားတင်မကဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသန်မာလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းတွင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်၊ ကျောပြင်နှင့် ဒူးဆစ်အထိပါ အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားကို ဆက်လက်ကိုင်ထားရင်း ဓားကို ရမ်းလိုက်ကာ "ဒုတိယအချီကို စကြစို့" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် လုံဂွမ်း၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအား (ဩဇာအရှိန်အဝါ) ကြောင့်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ နဂါးဩဇာအရှိန်အဝါ သက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါပါ ရောနှောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းက သန်မာကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး သတ္တမမြောက် ညီမငယ်ကဲ့သို့သော သူများပင်လျှင် မိဘများ၏ အကူအညီကို ရရှိထားကြသည်။
သူမ၏ မိဘများမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ကြဘဲ ဦးလေးများနှင့် အဒေါ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဦးလေးကြီးနှင့် အဒေါ်ကြီးတို့တွင် သားတစ်ယောက်သာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ သားအကြီးဆုံး လုံဂွမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယမြောက် ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့တွင် ကလေးမရှိကြပေ။ တတိယမြောက် ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့တွင် စတုတ္ထမြောက် ညီမငယ်နှင့် ဒုတိယမြောက် မောင်လေးတို့ ရှိကြသည်။ စတုတ္ထမြောက် ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့တွင် တတိယမြောက် မောင်လေးရှိသည်။ ပဉ္စမမြောက် ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့တွင် ပဉ္စမမြောက် ညီမငယ်ရှိသည်။
သူတို့၏ အသက်အရွယ်အလိုက် စီလျှင် အကြီးဆုံးမှာ သားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် စတုတ္ထမြောက် ညီမငယ်၊ ဒုတိယမြောက် မောင်လေး၊ တတိယမြောက် မောင်လေး၊ ပဉ္စမမြောက် မောင်လေး၊ ထို့နောက် ဖေး နှင့် နောက်ဆုံးတွင် သတ္တမမြောက် ညီမငယ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကြားတွင် အသက်ကွာဟချက် ကြီးကြီးမားမား မရှိလှပေ။ သားအကြီးဆုံးမှာ ဖေး ထက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ်ခန့် ပိုကြီးသည်။ စတုတ္ထမြောက် ညီမငယ်မှာ သားအကြီးဆုံးထက် လအနည်းငယ်သာ ငယ်သည်။ ဒုတိယမြောက် မောင်လေးနှင့် တတိယမြောက် မောင်လေးတို့မှာ အသီးသီး နှစ်နှစ်နှင့် သုံးနှစ် ငယ်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပဉ္စမမြောက် ညီမငယ်မှာ တတိယမြောက် မောင်လေးနှင့် အသက်ချင်း နီးပါးတူပြီး တစ်လသာ ငယ်သည်။ လုံရှီနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမသည် ဖေး ထက် တစ်နှစ် ငယ်လေသည်။
လုံဂွမ်းက ထိုအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်စဉ် လုံရှီတစ်ဦးတည်းသာလျှင် မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးမှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လုံဂွမ်းက ဓားကို ရမ်းလိုက်ရာ နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာသည့် အနီရောင် ဓားသွားစက်ဝိုင်းခြမ်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ရှိလေထုကို ခြမ်းထွက်သွားစေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ထက်ရှလွန်းပြီး လူအိုကြီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လူအိုကြီးကလည်း သူ့ဘက်သို့ လာနေသည့် ဓားချက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဓားစွမ်းအင် (ဓားချီ) စုစည်းထားခြင်းတော့ မရှိပေ။
"သတ္တုဝတ်ရုံ" ဟု သူက အော်လိုက်သည်။ သူ၏ စကားသံနှင့်အတူ သတ္တုစွမ်းအင်များသည် သူ၏ ဒန်တျန် ထဲမှ ပورانထွက်လာကာ သူ၏ အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ငွေရောင်သတ္တုဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။ ၎င်းမှာ သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အင်္ကျီတစ်ထည်နှင့် တူလှပေသည်။ ပြီးပြည့်စုံစွာ စုစည်းတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လူအိုကြီးက ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုဓားချက်ကို ခုခံလိုက်လေသည်။
"ကျွမ်" "ဘုန်း"
ဓားချင်း ထိခိုက်မိကြရာမှ မီးပွားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သာမန်မီးပွားများနှင့် မတူဘဲ ၎င်းတို့မှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသော ဓားဆန္ဒ (ဓားရည်) များ စုစည်းပါဝင်နေပြီး ထိမိသမျှ အရာရာကို ဖြတ်တောက်သွားနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိသားစုဝင်အားလုံး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
"နဂါးဓားလက်သည်း" ဟု လုံဂွမ်းက ကြုံးဝါးလိုက်ပြီး ဓားကို တစ်ဖန် ရမ်းယမ်းရင်း သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကာ လူအိုကြီး၏ ဓားနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေဆောင့်လိုက်မှုကြောင့် လေပြင်းတစ်စင်း တိုက်ခတ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူ၏ ဓားရမ်းချက်နှင့်အတူ နဂါးလက်သည်းပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုနဂါးတွင် သမင်ဦးချို၊ မြင်း၏ခေါင်း၊ ယုန်၏မျက်လုံး၊ မြွေ၏လည်ပင်း၊ လိပ်၏ ဝမ်းတွင်းကလီစာများ၊ သိမ်းငှက်၏လက်သည်းများ၊ ကျား၏ဖဝါးများနှင့် နွား၏နားရွက်များ ပါရှိသည်။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော နဂါးအသွင် ဖြစ်ပြီး လက်သည်းစစ်စစ် မပါရှိသော နဂါးမြွေ (ချုံ့နဂါး) ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။
"ဟိန်း..."
ဒေါသထွက်နေသော အနီရောင်နဂါးကြီးက လူအိုကြီးကို ဟိန်းဟောက်ကာ ၎င်း၏ လက်သည်းကို မြှင့်တင်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဒေါသသည် လူအိုကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေလှိုင်းများကို လွှမ်းမိုးသွားစေသည်။ ဤအရာက လူအိုကြီးအတွက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲသွားစေခဲ့သည်။
"စုတ်ပဲ့လိုက်တာ! မင်းရဲ့ အဲဒီစုတ်ပြတ်သပ်နေတဲ့ ကောင်လေးက မင်းရဲ့ဘိုးဘိုး လက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့ပြီလေ။ အဲဒီကောင်လေးက မင်းရဲ့ဘိုးဘိုးကို ဖက်တွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ဘိုးဘိုးရဲ့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာ ခံရပြီး ရင်ဘတ်ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရတာပေါ့။ အဲဒီကောင်လေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ် ဆိုရုံနဲ့ သူအသက်ဆက်ရှင်နေမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ အခု ဘာလို့များ မင်းက ဆက်တိုက်ခိုက်ချင်နေသေးတာလဲ။ ငါတို့က မိသားစုဝင်တွေ မဟုတ်ဘူးလား။ မိသားစုဝင် မဟုတ်တဲ့ တစ်စိမ်းတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ဘာလို့များ ဆက်တိုက်ခိုက်ချင်နေရတာလဲကွ" ဟု ထိုနဂါးလက်သည်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ခံစားလိုက်ရသည့် လူအိုကြီးက လုံဂွမ်းအား အော်ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ စကားသံကြောင့် လူတိုင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ဤအရာမှာ လူတိုင်းအတွက်၊ အထူးသဖြင့် ဘာမှမပြောဘဲ ရပ်နေသော ထိုအမျိုးသမီးအတွက် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ဖွယ် သတင်းဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူမက "လုံဝူဟိန်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏အသံ လူတိုင်း၏နားထဲသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် သူမ၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လုံဝူဟိန်းရှိရာသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူမသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဒန်တျန် မှ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များသည် သူမ၏ လက်သီးထဲသို့ လှိုင်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်သီးကို သူမ၏ လက်သီးပတ်လည်ရှိ လေထုကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်လောက်သည့် အနီရောင် မီးချီစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ လုံဝူဟိန်း အခြေအနေမှန်သမျှကို မသဘောပေါက်လိုက်မီမှာပင် လက်သီးကြီးက သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လာသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် လက်သီးကို မြင်လိုက်ရပြီး သူသည် ခုခံကာကွယ်ရန်ပင် မစွမ်းသာခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဒုတိယအဒေါ်၏ မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေကြသည်။
"ဘုန်း" "ဝှစ်" "ဘုန်း"
လုံဝူဟိန်းမှာ လက်သီးချက်ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရကာ လွင့်ထွက်သွားပြီး နံရံနှင့် ဆောင့်မိသွားခဲ့သည်။ ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာမှသာ အခြားသူများက ဒုတိယအဒေါ် လုံဝူဟိန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤအမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒုတိယဦးလေးသည် မိန်းမဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက တကျိတ်ကျိတ်ဖြင့် အပြုံးစက်ဆင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် ကိုင်ထားလိုက်သည်။
"ဒုတိယအဒေါ်" လက်ရှိတွင် တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေကြသော ကလေးအားလုံးက သူမအား အော်ခေါ်လိုက်ကြသော်လည်း သူမကမူ လုံးဝလှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ မိမိ၏ဖခင် ရိုက်နှက်ခံနေရသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဦးလေးကြီးသည် ဒုတိယဦးလေး၏ အနားသို့ လျှောက်သွားကာ "ခင်ဗျား ဘာလို့ သူမကို မတားတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ငါတားနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့လား။ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေ အားလုံးဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အထိ သူမက ဘယ်သူ့ကိုမှ မေးခွန်းထုတ်တာမျိုး မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့ဆို သူမက ဂွမ်း'အာလို မဟုတ်ဘဲ ငါတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို နားလည်လို့ပေါ့ကွ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစကားစုက သူမကို ရူးသွပ်သွားစေခဲ့တာပဲ။ သူမ ဖေး ကို ဘယ်လောက်တောင် ချစ်တယ်ဆိုတာ မင်းသိသင့်တာပေါ့။ ဒါကြောင့် ငါအခု သူမကို မတားနိုင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူမ ဖခင်ကိုတော့ သတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့ဆို သူမသာ သတ်ချင်ရင် ဒီအချိန်လောက်ဆို လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တည်းက သတ်ပြီးလောက်ပြီပေါ့" ဟု ပုံမှန် အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ဦးဖြစ်သော ဒုတိယဦးလေးက မိန်းမဖြစ်သူ လုံဝူဟိန်း၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
ထိုလက်သီးချက်များသည် အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း သူ၏အသက်ကို ရယူလိုခြင်းတော့ မရှိပေ။ လက်သီးချက်တိုင်းက သူ၏အရိုးများကို ချိုးဖျက်နေသော်လည်း သူမသည် သူမ၏စွမ်းအားကို အသင့်တော်ဆုံး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး "သူ့ကို ကိုယ့်ရဲ့ဘိုးဘိုးတစ်ယောက်လို ချစ်ခင်မြတ်နိုးခဲ့တဲ့သူအပေါ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်တုန်းက ဖေး နဲ့အတူ ထမင်းအတူစားတာကို ခင်ဗျား ရပ်ပစ်ခဲ့တယ်၊ ခြောက်နှစ်အရွယ်မှာကျတော့ ဖေး နဲ့အတူ အဲဒီတောင်တွေဆီကို လစဉ်သွားရောက်လည်ပတ်တာကို ခင်ဗျား ရပ်လိုက်တယ်။ ငါးနှစ်အရွယ်တုန်းကဆိုရင် သူ့ကို စကားပြောတာပါ ရပ်လိုက်ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ဖေး နဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားမှာ ဘယ်လိုကြံစည်မှုမျိုး ရှိနေလို့လဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူများတွေ မသိအောင် သူ့ကို ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်နိုင်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
"ဟာဟား" လုံဝူဟိန်းမှာ လက်သီးချက်ပေါင်းများစွာကို ဆက်တိုက်ခံနေရရင်း အရူးတစ်ပိုင်း ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဒုတိယအဒေါ် လက်သီးထိုးခြင်း ရပ်သွားသည်အထိ သူက ရယ်မောနေခဲ့ပြီးမှ စတင်ပြောဆိုလာခဲ့သည် - "ဟုတ်တယ်၊ ငါအဲဒီကောင်လေးကို သတ်နိုင်ဖို့ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါကို ငါကိုယ်တိုင် ကြံစည်ခဲ့တာ၊ ငါ့အဖေက ငါ့ကို အားပေးရုံပဲ အားပေးခဲ့တာ၊ ဒီအလုပ်တွေ အားလုံးကို ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာကွ။ အဲဒီနေ့က သူသစ်ဆန်းဝံပုလွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတာလည်း သူ့မိဘတွေ ရှိမရှိ အတည်ပြုနိုင်ဖို့အတွက် ငါကိုယ်တိုင် စီစဉ်ခဲ့တာပဲ။ ဇာကျိုးမိသားစုက လူအိုကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိဖို့အတွက် သူ့ကိုလည်း ငါပဲ သတ်ခဲ့တာကွ။"
"ငါဘယ်လောက်တောင် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။ အဲဒီ အဆက်မပြတ်တဲ့ ငရဲလို ကြောက်မက်ဖွယ် အိပ်မက်ဆိုးတွေနဲ့ ကုန်ဆုံးခဲ့ရတဲ့ ခုနစ်ရက်။ အိပ်မက်ဆိုးတိုင်းက ငါ့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ခြွေချနေခဲ့တာ။ အဲဒီလက်စွပ်ကို ဖွင့်နိုင်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။ အဲဒီလို အရှက်ကွဲရတာမျိုးကို ငါမေ့သွားမယ်လို့ ထင်နေလား။ အဲဒီစုတ်ပြတ်သပ်နေတဲ့ ကောင်တွေက ငါ့ဆန္ဒမပါဘဲ သူတို့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့သွေးမျိုးရိုးက ထက်မြက်နေပြီး ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားတွေ ကြီးမားနေရုံနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဒူးထောက်ခိုင်းလို့ ရတယ်တဲ့လား။ ငယ်ငယ်က ငါ့မိဘတွေကလွဲလို့ ဘယ်သူ့ရှေ့မှာမှ ငါဒူးမထောက်ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့က သူတို့က ငါ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းရုံတင်မကဘဲ ဦးညွှတ်ခညောင်းအောင်ပါ လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီဒုက္ခတွေ အားလုံးကို ခံစားခဲ့ရပြီးမှ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။"
"အဲဒီကောင်တွေ သေကုန်ကြပြီ၊ အဲဒီစုတ်ပြတ်သပ်နေတဲ့ ကောင်လေး အရိုက်ခံရပြီး သေသွားတဲ့အချိန်မှာ ငါဒါကို အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါဘာလို့ အခုချိန်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ဆက်ရှင်သန်နေရမှာလဲ။ အခုအချိန်မှာ အဲဒီစုတ်ပြတ်သပ်နေတဲ့ ကောင်လေးကို ငါဘာလို့ ဆက်စောင့်ရှောက်ပေးနေရမှာလဲ။ သူတို့ရဲ့ကလေးကို သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့အရှက်ကွဲရတဲ့ အကြောင်းရင်းအတွက် ဘာလို့ လက်စားမချေရမှာလဲ။ ငါလက်စားချေခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ အကယ်၍သာ သူ့ရဲ့အသေကောင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ အားလုံးက ငါတို့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာမှာလေ။ ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့ကို တားနေရတာလဲ။ အဲဒီစုတ်ပြတ်သပ်နေတဲ့ ကောင်လေးက သေသွားပြီပဲဟာ၊ ဘာလို့ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်နေရတာလဲ" ဟု လုံဝူဟိန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ သေလူတစ်ဦးကဲ့သို့ မှေးမှိန်နေပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူ၏ရင်ထဲ၌ ဆိုးယုတ်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒုတိယအဒေါ်မှာ ဆက်လက်၍ လက်သီးမထိုးတော့ပေ။ "ခင်ဗျား သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သူ မသေဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား အသက်ရှင်မလား၊ သေမလားဆိုတာကတော့ သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီလေ။ ဒီကနေ့ပြီးတာနဲ့ လုံဂွမ်းက လုံမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာတော့မယ်။ ငါတို့မိသားစုထဲမှာ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဗွမ်း"
သူမ၏ စကားသံနှင့်အတူ ခေါင်းပြတ်လျက်သား လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျလာခဲ့လေသည်။