Fighting For Eternity – အခန်း (၂၄၉) - ကြယ်တာရာများ ထွန်းလင်းရာနယ်မြေကို ဖောက်ခွဲခြင်း အပိုင်း (၇) - ကောယန် ၏ ပရိယာယ်အောက်လမ်း
လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ဖေး သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကောယန် ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကောယန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်နေပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲတွင်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများ တုန်ခါနေသည့် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။
"မင်းထင်သလို အရာအားလုံးက လွယ်ကူမယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့" ကောယန် က လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ဖေး က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့ ဒီလိုအောက်လမ်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ဘူး။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ရဲ့ အမည်နာမကိုတောင် မင်းတို့ ပျက်စီးအောင် လုပ်နေကြတာပဲ"
အနီးအနားတွင်ရှိနေသော ရှောင်ကျန်း နှင့် ယန် တို့မှာလည်း အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ စနစ် မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သတိပေးချက်များက ဖေး ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်ထွက်နေသည်။ ကောယန် သည် အခွင့်ကောင်းကို စောင့်နေပုံရပြီး၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အလွန်သတိထားနေရသည့် အနေအထားမျိုး ဖြစ်သည်။
"ကြည့်ကြစမ်း၊ ဒီ ဆေးလုံး က မင်းအတွက် ဘယ်လောက်တောင် အရေးပါသလဲဆိုတာ" ကောယန် က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဆေးလုံး ကို လေထဲသို့ ပစ်မြှောက်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖေး ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများက အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသိလိုက်သည်၊ ဒါသည် ကောယန် ၏ အောက်လမ်းနည်း ပရိယာယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့၏ အကြံအစည်များက အမှန်တကယ်တွင် အလွန်နက်နဲပြီး အန္တရာယ်များလှသည်။ သို့သော် ဖေး သည် နောက်ဆုတ်သွားမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ပြီး ထို ဆေးလုံး ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ အကြံအစည်တွေ အားလုံး ဒီနေ့နဲ့တင် အဆုံးသတ်ရမယ်" ဖေး က ခိုင်မာသော အသံဖြင့် ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် သူတို့ ရောက်နေကြပြီလား" ရွှေရောင်ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ဖေး သည် ပျင်းရိတွန့်ဆုတ်ဟန်ဖြင့် ထိုင်နေရင်း ဂျက် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ထိုအခါ ဂျက် က အားမလိုအားမရဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
"အစ်ကိုကြီး ဖေး၊ သူတို့ ရောက်နေကြတာ ကြာပါပြီ။ သူတို့ထဲက ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က သူတို့ရဲ့ အမှတ်တွေနဲ့ ရတနာတွေကို ပေးအပ်ပြီးသွားပါပြီ" ဂျက် က လေးစားသမှုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ အားမလိုအားမရဖြစ်မှုများ လွှမ်းခြုံနေဆဲပင်။
"အို! သူတို့က ငါ့မျက်နှာကိုတောင် မမြင်ရဘဲနဲ့ အကုန်လုံးကို ပေးအပ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး" ဖေး က အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားရခြင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ယခင်က သူတို့၏ အမှတ်များနှင့် ရတနာများကို အညံ့ခံခိုင်းရန်အတွက် သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအားကို ပြသခဲ့ရဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
'ခင်ဗျားက သူတို့ခေါင်းပေါ်ကို သေနတ်ချိန်ထားပြီးမှတော့ ဘယ်သူကများ မနာခံရဲပါ့မလဲ' ဂျက် က ဖေး ယခင်က ပြသခဲ့သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။ ထိုရက်စက်သော အချိန်အခါများတွင် အညံ့ခံခြင်းသာ ရှိခဲ့ပြီး၊ ဤစကြဝဠာမှလူဖြစ်စေ၊ အခြားစကြဝဠာမှလူဖြစ်စေ ကြက်ငှက်များကို သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ မည်သို့မျှ ထူးခြားမှုမရှိပေ။
သို့သော် ရုတ်တရက် ဂျက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ လူဦးရေရဲ့ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကတော့ စကြဝဠာနယ်မြေ အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးကို အားကိုးပြီး အညံ့မခံကြဘူး။ သူတို့ထဲက သုံးဦးက ကျွန်တော်တို့ စကြဝဠာကဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ သုံးဦးကတော့ အစ်ကိုကြီးတို့ စကြဝဠာကပါ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ စကြဝဠာတွေက ကောင်းကင်စွမ်းအားကို ငှားရမ်းပြီး အစ်ကိုကြီးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတယ်လို့ ကြားသိရတယ်"
"ဟက်! သတ္တိရှိတဲ့သူတွေ ရှိနေသေးတာပဲပေါ့။ ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့။ စကြဝဠာနယ်မြေ အဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုတာ ငါ မြည်းစမ်းကြည့်ချင်သေးတယ်" ဖေး သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပေါ်လွင်စေလိုက်သည်။ သူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် သန်းပေါင်းများစွာသော လူအုပ်ကြီးရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
လူဦးရေက အလွန်ပင် များပြားလှသော်လည်း သူတို့တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် အနိုင်ရသူထံတွင် အညံ့ခံပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် စကြဝဠာနယ်မြေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကမူ သူတို့ကို လုယက်ရန် စိတ်ကူးမရှိကြချေ။
၎င်းမှာ သူတို့ လုယက်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ လုယက်၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်၌ သူတို့သည် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို အမြဲတစေ လိုအပ်နေသူများဖြစ်ရာ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လုယက်လိုက်ပါက ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖေး သည် သူတို့နှင့် မတူပေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် ကိုယ်ပြသလိုက်သော ကြင်နာမှုဖြင့် ကိုးကွယ်ခြင်းမပြုပါက၊ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ကိုးကွယ်လာအောင် ဖန်တီးရမည်သာ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူ၏ မူဝါဒဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် အောက်ဘုံ၌လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်နေသည်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ သည် ဖေး ကို ကိုးကွယ်လိုသူများကိုသာ ကာကွယ်ပေးနေပြီး ကျန်သူများအတွက်မူ ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။
လက်ရှိတွင် အောက်ဘုံ၏ ကောင်းကင်အထက်ပိုင်း၌...
လူသုံးဦးသည် လူရာပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ရပ်တည်နေကြသည်။ ထိုသူတို့မှာ အခြားသူများမဟုတ်၊ ရှောင်ကျန်း ၏ ပုံတူ၊ ဇောင်တန်၏ ပုံတူ နှင့် ကောယန် တို့ပင် ဖြစ်သည်။
"အောက်ဘုံမှာ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့သူတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ ဘာလို့ ဒီအောက်ဘုံကနေ မထွက်ခွာသွားကြတာလဲဆိုတာ ငါ နားမလည်နိုင်ဘူး" အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူတစ်ယောက်က အံ့ဩတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အထက်ဘုံမှ ဘုရင်နယ်မြေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပုံတူသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဘုရင်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် ဤလူများကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် သူ အံ့အားသင့်နေရသည်။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကောယန် သည် အအားနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ဘုရင်နယ်မြေအောက် မည်သူ့ကိုမဆို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်နေသေးသည်။
ဇောင်တန် နှင့် ရှောင်ကျန်း တို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ တစ်ဦးမှာ ဘုရင်တစ်ပါးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားအောင် ဆွဲဖြဲနိုင်သော ရက်စက်သည့် သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာမူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဓားကို ကိုင်စွဲထားသည့် ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်ကျန်း၊ ဇောင်တန် နှင့် ကောယန် တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ကျန်း သည် ရှေ့သို့ ပေါ်လာပြီး "သူတို့ကို ငါ တိုက်ခိုက်ပါရစေ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီးရှောင်၊ အမြဲတမ်း အထူးအဆန်းလုပ်ပြဖို့ အခွင့်အရေးရနေတာ မင်းပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ကို အခွင့်အရေးပေးပါ" ဇောင်တန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့သို့ ပေါ်လာသည်။
"အစ်ကိုကြီးတို့ရေ၊ ကျွန်တော် အရမ်းကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်နေတာ ဒါပေမဲ့ ထူးချွန်ပြဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခါမှ မရခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ဒီအခွင့်အရေးလေး ကျွန်တော့်ကို ပေးကြပါ" ကောယန် သည် သူတို့ရှေ့တွင် မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
သူ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ကျန်း နှင့် ဇောင်တန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကောယန် ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး "နောက်ဆုံးတော့ မင်း အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ။ သူက ဘုရင်နယ်မြေ အဆင့်ဆိုတာ သိရက်နဲ့တောင် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဇောင်တန်သည် လူရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည့်နေရာသို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ဒီကလေးပြောတာ ကြားလိုက်ကြတယ်မလား။ မင်းတို့ရဲ့ ဘုရင်က သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် မင်းတို့အားလုံးကို အိမ်ပြန်ခွင့်ပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အရှုံးမပေးနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကျဆင်းစေလိမ့်မယ်" ရှောင်ကျန်း က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ ရှောင်ကျန်း နှင့် ဇောင်တန်တို့သည် ဤအားနည်းသော ဘုရင်အဆင့်ကို စိတ်မဝင်စားကြသော်လည်း လက်ရှိတွင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ၌ ချင်ဟွေ့ဖန် မှလွဲ၍ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အခြားသူ မရှိပေ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့သည် အသက်လုတိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူမကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကောယန် က တိုက်ခိုက်ချင်နေသည်ဖြစ်ရာ သူတို့သည် အခွင့်အရေးပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ၏ နဖူးပေါ်တွင် အကြောများ ထောင်လာသည်။ သူ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။
ထိုဓားသည် တစ်မီတာ ရှည်လျားပြီး ဓားရိုးတွင် နီရဲသော မီးတောက်ပုံစံ တက်တူးတစ်ခု ပါရှိသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောယန် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ကိုးဆန်း နတ်သွေးကြော - ဖွင့်လှစ်၊ နေလုံးနှစ်ခု"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော အပူချိန်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုနေရာတွင် လူတွေမှလွဲ၍ လောင်ကျွမ်းစရာ ဘာမှမရှိချေ။
သို့သော် သူတို့မှာ စွမ်းအားကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကောယန် ကို မနိုင်နိုင်လျှင်ပင် ဤပြင်းထန်သော အပူဒဏ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ကြသည်။
သူ၏ အထက်တွင် ရွှေရောင်နေလုံး နှစ်ခုသည် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထိုကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ထိုအပူကို တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယခင်က အပူရှိန်သည် နေလုံးတစ်လုံးတည်းမှ ဖြစ်ကြောင်း၊ ယခုမူ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။
"ပြေးကြ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့သည် ကောယန် နှင့် ဝေးရာသို့ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထွက်ပြေးချင်ကြသော်လည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်သည့် ဓားစွမ်းအင်များက သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့တွင် ဝေးဝေးသို့ ရှောင်တိမ်းပြီး ဘုရင်အဆင့်ကိုသာ အားကိုးရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာသည်။ ထိုရွှေရောင် နေလုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘုရင်အဆင့်၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
"ဘာလဲ? ငါ အားနည်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူးလား၊ ဟုတ်လား" ကောယန် သည် သူ့မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟွန့်!" သူသည် အစကတည်းက ကောယန် ထံမှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိနေသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ မပြင်းထန်သော်လည်း လေးနက်နေသည်။
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
ရုတ်တရက် ကောယန် သည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ကောင်းကင်သို့ ထောင်လိုက်ပြီး ကျန်နေလုံးနှစ်ခု၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းကာ အစွမ်းထက်သော နေလုံးတစ်လုံးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
"တောင်တန်းခွဲ မီးတောက် ထိုးနှက်ချက်" ဓားသည် မီးစွမ်းအင်များဖြင့် တုန်ခါနေသည်။ ဤမီးစွမ်းအင်မှာ စစ်မှန်သော နေစွမ်းအင်ကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သော်လည်း ထိခိုက်မှုနယ်ပယ်မှာမူ အနည်းငယ် သေးငယ်သည်။
"ဝူး" "ချွင်" "ခရက်" "ဘုန်း"
ဓားသည် စစ်မှန်သော နေလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း နေလုံး၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် အတော်လေး ထိခိုက်သွားသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအင်တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မှားသွားသည်။
"ဟားဟား၊ မင်း ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားပြီ" ကောယန် သည် ဘုရင်အဆင့်၏ အခြေအနေဆိုးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"မြင့်မြတ်သော ဘိုးဘေးပင် - အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်" ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကို ထမ်းထားသည့် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ကောယန် ၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်နှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီး စိတ်ရူးပေါက်လောက်အောင် များပြားသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
ကောယန် သည် စစ်မှန်သော နေလုံးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဆင့်ခေါ်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူ၏ သွေးကြောထဲမှ နေလုံးသည် အံ့မခန်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် အမြဲတစေ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း"
တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဘုရင်အဆင့်၏ ပုံတူသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် နောက်ဆုံးစကားကို ဆိုသွားသည်။ "လူသားတို့၊ မင်းတို့ကို ကျိန်ဆဲလိုက်တယ်။ ဒီအရှက်တကွဲ ဖြစ်ရတဲ့အတွက် ငါ လက်စားချေမယ်"
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောယန် သည် မျက်တောင် နှစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ကျန်း ကို ကြည့်ကာ "သူက ပုံတူသက်သက်ပဲလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းက တကယ့် ဘုရင်အဆင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ရှောင်ကျန်း သည် မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါကာ မေးလိုက်သည်။
"မနိုင်နိုင်ဘူးလား" ကောယန် သည် အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မျက်တောင်ခတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘန်း"
သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ခေါင်းကို တစ်ချက် အပုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဇောင်တန်သည် လဲကျသွားသော ကောယန် ကို ကြည့်ကာ "အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး ရှောင်ကျန်း လို ဒါမှမဟုတ် သူဌေးလိုမျိုး စွမ်းအားကြီးအောင် အရင်လုပ်၊ ပြီးမှ ကြွား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ထပ်" "အောင့်" "အောင့်" ကောယန် သည် တင်ပါးဖြင့် ထိုင်လျက် လဲကျရာမှ ချက်ချင်း ပြန်ထလာသည်။ သူသည် နာကျင်နေသော တင်ပါးကို ပွတ်သပ်နေသည်၊ အမှန်မှာ သူသည် အမြောက်လုံးတစ်လုံးလို ပြုတ်ကျလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဇောင်တန်ကို ဒေါသထွက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ "သူဌေး!" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊
"မြင့်မြတ်သော နဂါးလက်သီး"
လူငယ်တစ်ယောက်သည် စကြဝဠာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦး၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။
သူ၏ လက်သီးချက်မှာ ဆေးလုံး ထဲမှ ရရှိထားသော နဂါးစွမ်းအင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ နဂါးမျိုးနွယ်သွေးကြောကြောင့် လက်သီးချက်ထဲမှ ရွှေရောင် နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ဤနဂါးသည် သာမန်နဂါးများနှင့် မတူပေ။ အကျယ် တစ်ထောင်မီတာ၊ အလျား တစ်သောင်းမီတာ ရှိသည်။ စကြဝဠာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည် အနီးကပ် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ထိုမြင့်မြတ်သော နဂါးကို ခုခံရင်း နောက်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။
"ဘုန်း" "ဒုန်း" "ဒုန်း" "ဒုန်း"
"ဒါလောက်နဲ့ မရသေးဘူး၊ ကောင်းကင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ခေါ်လိုက်စမ်း" သူတို့၏ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေသည်ကို ကြည့်ကာ ဖေး သည် လက်ပိုက်လျက် သူတို့ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သူသည် တိုက်ပွဲကိုသာ လိုလားသူဖြစ်ပြီး သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်မည့် တိုက်ပွဲမျိုးကိုသာ လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
😊🔥❤️🎉📖💡🤔😢
သည် တစ်မီတာ ရှည်လျားပြီး ဓားရိုးတွင် နီရဲသော မီးတောက်ပုံစံ တက်တူးတစ်ခု ပါရှိသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောယန် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ကိုးဆန်း နတ်သွေးကြော - ဖွင့်လှစ်၊ နေလုံးနှစ်ခု"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော အပူချိန်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုနေရာတွင် လူတွေမှလွဲ၍ လောင်ကျွမ်းစရာ ဘာမှမရှိချေ။
သို့သော် သူတို့မှာ စွမ်းအားကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကောယန် ကို မနိုင်နိုင်လျှင်ပင် ဤပြင်းထန်သော အပူဒဏ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ကြသည်။
သူ၏ အထက်တွင် ရွှေရောင်နေလုံး နှစ်ခုသည် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထိုကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ထိုအပူကို တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယခင်က အပူရှိန်သည် နေလုံးတစ်လုံးတည်းမှ ဖြစ်ကြောင်း၊ ယခုမူ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။
"ပြေးကြ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့သည် ကောယန် နှင့် ဝေးရာသို့ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထွက်ပြေးချင်ကြသော်လည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်သည့် ဓားစွမ်းအင်များက သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့တွင် ဝေးဝေးသို့ ရှောင်တိမ်းပြီး ဘုရင်အဆင့်ကိုသာ အားကိုးရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာသည်။ ထိုရွှေရောင် နေလုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘုရင်အဆင့်၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
"ဘာလဲ? ငါ အားနည်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူးလား၊ ဟုတ်လား" ကောယန် သည် သူ့မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟွန့်!" သူသည် အစကတည်းက ကောယန် ထံမှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိနေသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ မပြင်းထန်သော်လည်း လေးနက်နေသည်။
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
ရုတ်တရက် ကောယန် သည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ကောင်းကင်သို့ ထောင်လိုက်ပြီး ကျန်နေလုံးနှစ်ခု၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းကာ အစွမ်းထက်သော နေလုံးတစ်လုံးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
"တောင်တန်းခွဲ မီးတောက် ထိုးနှက်ချက်" ဓားသည် မီးစွမ်းအင်များဖြင့် တုန်ခါနေသည်။ ဤမီးစွမ်းအင်မှာ စစ်မှန်သော နေစွမ်းအင်ကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သော်လည်း ထိခိုက်မှုနယ်ပယ်မှာမူ အနည်းငယ် သေးငယ်သည်။
"ဝူး" "ချွင်" "ခရက်" "ဘုန်း"
ဓားသည် စစ်မှန်သော နေလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း နေလုံး၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် အတော်လေး ထိခိုက်သွားသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအင်တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မှားသွားသည်။
"ဟားဟား၊ မင်း ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားပြီ" ကောယန် သည် ဘုရင်အဆင့်၏ အခြေအနေဆိုးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"မြင့်မြတ်သော ဘိုးဘေးပင် - အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်" ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကို ထမ်းထားသည့် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ကောယန် ၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်နှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီး စိတ်ရူးပေါက်လောက်အောင် များပြားသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
"ကိုးဆန်း ကျမ်းစာ - စစ်မှန်သော နေတစ်လုံး"
ကောယန် သည် စစ်မှန်သော နေလုံးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဆင့်ခေါ်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူ၏ သွေးကြောထဲမှ နေလုံးသည် အံ့မခန်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် အမြဲတစေ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း"
တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဘုရင်အဆင့်၏ ပုံတူသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် နောက်ဆုံးစကားကို ဆိုသွားသည်။ "လူသားတို့၊ မင်းတို့ကို ကျိန်ဆဲလိုက်တယ်။ ဒီအရှက်တကွဲ ဖြစ်ရတဲ့အတွက် ငါ လက်စားချေမယ်"
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောယန် သည် မျက်တောင် နှစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ကျန်း ကို ကြည့်ကာ "သူက ပုံတူသက်သက်ပဲလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းက တကယ့် ဘုရင်အဆင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ရှောင်ကျန်း သည် မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါကာ မေးလိုက်သည်။
"မနိုင်နိုင်ဘူးလား" ကောယန် သည် အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မျက်တောင်ခတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘန်း"
သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ခေါင်းကို တစ်ချက် အပုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဇောင်တန်သည် လဲကျသွားသော ကောယန် ကို ကြည့်ကာ "အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး ရှောင်ကျန်း လို ဒါမှမဟုတ် သူဌေးလိုမျိုး စွမ်းအားကြီးအောင် အရင်လုပ်၊ ပြီးမှ ကြွား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ထပ်" "အောင့်" "အောင့်" ကောယန် သည် တင်ပါးဖြင့် ထိုင်လျက် လဲကျရာမှ ချက်ချင်း ပြန်ထလာသည်။ သူသည် နာကျင်နေသော တင်ပါးကို ပွတ်သပ်နေသည်၊ အမှန်မှာ သူသည် အမြောက်လုံးတစ်လုံးလို ပြုတ်ကျလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဇောင်တန်ကို ဒေါသထွက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ "သူဌေး!" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊
"မြင့်မြတ်သော နဂါးလက်သီး"
လူငယ်တစ်ယောက်သည် စကြဝဠာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦး၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။
သူ၏ လက်သီးချက်မှာ ဆေးလုံး ထဲမှ ရရှိထားသော နဂါးစွမ်းအင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ နဂါးမျိုးနွယ်သွေးကြောကြောင့် လက်သီးချက်ထဲမှ ရွှေရောင် နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ဤနဂါးသည် သာမန်နဂါးများနှင့် မတူပေ။ အကျယ် တစ်ထောင်မီတာ၊ အလျား တစ်သောင်းမီတာ ရှိသည်။ စကြဝဠာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည် အနီးကပ် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ထိုမြင့်မြတ်သော နဂါးကို ခုခံရင်း နောက်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။
"ဘုန်း" "ဒုန်း" "ဒုန်း" "ဒုန်း"
"ဒါလောက်နဲ့ မရသေးဘူး၊ ကောင်းကင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ခေါ်လိုက်စမ်း" သူတို့၏ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေသည်ကို ကြည့်ကာ ဖေး သည် လက်ပိုက်လျက် သူတို့ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သူသည် တိုက်ပွဲကိုသာ လိုလားသူဖြစ်ပြီး သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်မည့် တိုက်ပွဲမျိုးကိုသာ လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။