Title: Fighting For Eternity – Chapter 248: Exploding the Stars Rising Field Part 6- Ruthless and Passionate Kendo | NovelPing

အခန်း ၂၄၈ - ကြယ်တာရာများ တိုးပွားရာနယ်မြေကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်း အပိုင်း (၆) - ရက်စက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်သော ဓားပညာ

ဖေး သည် တာအို ၏ အနှစ်သာရကို သူ၏ဓားသွားထက်တွင် စုစည်းလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဓားပညာသည် အေးစက်စက် ရက်စက်မှုနှင့် တောက်လောင်နေသော စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

"ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ" ဟု ဖေး က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဓားချက်သည် လေဟာနယ်ကို ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး စနစ် မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားများကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ရှောင်ကျန်း သည် အနီးအနားတွင် ရပ်နေရင်း ဖေး ၏ ပြောင်းလဲသွားပုံကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ လော့ရှီ နှင့် ယန် တို့သည်လည်း တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ကောယန် က အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "သူ့ကို တားဆီးလိုက်! သူ ဒန်တျန် ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ!"

သို့သော် စုလင်း က ဓားသွားများကြားတွင် ပိတ်မိနေသဖြင့် ဘာမျှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဗုဒ္ဓ ၏ သွန်သင်ချက်များကို သတိရလိုက်ရင်း ဖေး သည် သူ၏ ဓားချက်ကို အဆုံးစွန်ထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

"ကြယ်တာရာများ တိုးပွားရာနယ်မြေ၊ ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ကြစို့။"

ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး တာအို ၏ စွမ်းအားများ ပြိုလဲကျလာသည်။ ဖေး ၏ ဓားသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော ကုတင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ဖေး သည် အမျိုးသမီးငါးဦးနှင့်အတူ အိပ်ပျော်နေသည်။ သူသည် အလယ်တွင်ရှိနေပြီး အဝတ်အစားမပါသော ထိုအမျိုးသမီးငါးဦး၏ အုပ်မိုးခြင်းကို ခံထားရသည်။ သူသည် သူ၏ ခွန်အားများကို အကုန်အစင် သုံးစွဲထားလိုက်ရသည်။ သူနှင့် ထိုအမျိုးသမီးများသည် တစ်ရက်မခြားဘဲ ဆယ့်ငါးရက်တိုင်တိုင် တစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဦး ရှာဖွေလေ့လာနေခဲ့ကြသည်။

အမှန်စင်စစ်တွင် လော့ရှီ သည် အခြားသူများထက် ပို၍ကြာရှည်ခံနိုင်ပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် သတိမေ့မြောသွားခြင်းမရှိသဖြင့် အများဆုံး အဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ အစ်မစုသည် လေးရက်မြောက်တွင် သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ချင်ဟွေဖန်သည် ခြောက်ရက်မြောက်တွင်၊ ယန်ချူဖန်သည် ရှစ်ရက်မြောက်တွင် အသီးသီး သတိလစ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စုလင်း သည် ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး လော့ရှီ မှာမူ ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့မှသာ သတိလစ်သွားတော့သည်။

သေချာသည်မှာ ဖေး လည်း သူ၏ ခွန်အားအများစုကို ဆုံးရှုံးသွားရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် သတိအပြည့်ရှိနေသဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ ကိုယ်ဝန်မရစေခဲ့ပေ။ လော့ရှီ က ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သဖြင့် ဖေး ကလည်း သူမ၏ ဆန္ဒကို လေးစားခဲ့သည်။ သူမသာ ကိုယ်ဝန်ရသွားပါက သူမနှင့် လုံယန်တို့ကြားရှိ အကွာအဝေးသည် ပိုမိုကြီးထွားလာလိမ့်မည်ကို သူ သိရှိထားသည်။

ချင်းဟွေဖန်၊ အစ်မစု နှင့် ယန်ချူဖန် တို့သည်လည်း ကလေးယူရန် သဘောမတူကြပေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ထိုကိစ္စကို အချစ်ဇာတ်လမ်းဆန်သည်ထက် ပို၍ အတင်းအကျပ်ဆန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူတို့သည် ဖေး ကို ခွင့်ပြုပေးခဲ့သဖြင့် ထိုအရာကို မုန်းတီးခြင်းတော့ မရှိကြပေ။ သို့သော် စုလင်း နှင့် မတူညီသည်မှာ သူတို့သည် အချစ်သက်သက်အချိန်လေး မရရှိဘဲ ကလေးမယူလိုကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စုလင်း အတင်းအကျပ်ပြုခံခဲ့ရသည်ကို သိကြသော်လည်း သူမသည် ဖေး ကိုဖြစ်စေ၊ သူမ၏ကလေးကိုဖြစ်စေ မုန်းတီးခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် ထိုဖြစ်စဉ်ကိုသာ မုန်းတီးခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် ဖေး အား အချိန်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင်မှ ကလေးယူရန် တောင်းဆိုလိုက်ကြသည်။ ဤအချက်က ဖေး အတွက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ အစွမ်းထက်လာစေရန် နောက်ထပ်တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

ထိုနောက်တွင် သူသည် သူ၏ခွန်အားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးနောက် သူ၏ဓားပညာအတွက် တရားမှတ်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

ဖေး သည် အချိန်နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ရုပ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် အခြားဝိညာဉ်နှစ်ခု၏ နေရာယူခြင်းကို ခံထားရဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပုံစံသည် သူ၏မူလဝိညာဉ်မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဓားဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲစပြုလာသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်မှ ဖန်တီးထားသည့် ဓားဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ ယခုတွင် သူသည် ဓားအာရုံနယ်မြေ (Sword Intent Realm) သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဓားအာရုံကို စုစည်းတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဓားအာရုံဆိုသည်မှာ ဓား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဓားအာရုံမရှိပါက ဓားသမားတစ်ယောက်သည် စစ်မှန်သောဓားနယ်မြေ (True Sword Realm) သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် သူ၏ဓားအာရုံ ပုံစံကို မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။ သူသည် ကန့်သတ်ချက်မရှိသော၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးဓားအာရုံ ဆယ်ပါးကိုပင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသော၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဓားအာရုံကို ဖန်တီးလိုသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ဓားအာရုံအမျိုးအစားများစွာ ရှိနေသော်လည်း မည်သည့်အရာကို ရွေးချယ်ရမည်ကို မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။

ဤအချက်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏စိတ်ကို မသတ်မှတ်နိုင်ပါက အားနည်းချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ သူသည် သူ၏လက်နက်နှင့် ပတ်သက်၍ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

အစကနဦးတွင် သူသည် ယခုကဲ့သို့ပင် ဓားသွားတစ်ဖက်ထက်ကို သုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဓားနှင့် ဓားရှည်ဆီသို့ ပြောင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် လေးလံသောဓားကြီးဆီသို့ ပြောင်းခဲ့သည်။ တစ်ခါတွင် လှံကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ယခုတွင်မူ သူစတင်ခဲ့သည့်နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။

သူသည် လှံကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဓားပညာထဲတွင် ပိုမိုနစ်မြုပ်နေပြီး ထိုခံစားချက်ကို သူ မုန်းတီးခြင်းမရှိပေ။

ဓားပညာထဲတွင် ပိုမိုနစ်မြုပ်လေလေ၊ ၎င်း၏ ဂုဏ်အသရေကို ပိုမိုနားလည်လေလေဖြစ်သည်။ ဓားသည် လက်နက်တစ်ရာ၏ ဘုရင်ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် စစ်မှန်သော ဓားသမားများ မဟုတ်ကြသော်လည်း လူအများစုသည် ဓားကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။

လူတို့သည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန် ဓားကို အသုံးပြုကြသည်။ ရှေးအချိန်ကတည်းက ဓားကို အသုံးများကြပြီး လက်နက်ဆရာများစွာသည်လည်း မြင့်မြတ်သောဓားများကို အမြောက်အမြား ပုံဖော်ခဲ့ကြသည်။

အခြားလက်နက်များနှင့် မတူသည်မှာ လူတို့သည် ဓားနှင့်အတူ ဓားအမွေအနှစ်ကို ရရှိကြပြီး ၎င်းက သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။ အကယ်၍ သင်သည် မြင့်မြတ်သောလက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေပါက သင်၏ခွန်အား တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဖေး သည် သူ့အတွက် မှန်ကန်သော ဓားအာရုံကို ရှာဖွေလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ပတ်လုံးလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားအာရုံကို အမြဲတစေ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ရှာတွေ့ရန် ဆယ်ရက်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ တာအို သည် ရက်စက်ခြင်း၏ တာအို ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် တာအို သုံးထောင်ကိုလည်း လေ့ကျင့်နေပြီး အနည်းဆုံးတော့ ထို တာအို အားလုံးကို လေ့ကျင့်ရန် စိတ်ကူးထားသည်။

၎င်းသည် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်၍ သူ မလုပ်နိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။ အဆုံးသတ်တွင် သူသည် ပရမတ်စကြဝဠာ၏ တာအို ကျောက်တုံးကို ဝယ်ယူနိုင်သည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် ထိုကျောက်တုံးကို အသုံးပြု၍ တာအို သုံးထောင်လုံးကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဓား၏ တာအို ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် တန်ခိုးရှင် တာအို တစ်သောင်းအောက်တွင်သာ ရှိသည်။ စနစ် ၏ အဆိုအရ တန်ခိုးရှင်ကမ္ဘာကြီး တစ်သောင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စကြဝဠာတစ်ခု ရှိသေးသည်။

တာအို ဟူသော အယူအဆသည်လည်း ဤကမ္ဘာမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မူလက တာအို တစ်သောင်းရှိသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် တာအို သုံးထောင်သာ စကြဝဠာအနှံ့ ထွန်းလင်းခဲ့သည်။

ဖေး သည် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် ၎င်းသည် ဤနေရာမှ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ဖေး သည် သူသိထားသင့်သည်ထက် ပို၍ပင် သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် စနစ် ၏ မူလအစကို သိသည်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်မူလအစကို သိသည်၊ ထို့အပြင် ဖန်တီးခြင်းထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အရာများကိုလည်း သိရှိထားသည်။

နတ်ဆိုးများနှင့် နတ်ဘုရားများတိုက်ကြီးသည် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း တန်ခိုးရှင်ကမ္ဘာကြီး တစ်သောင်းထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများစွာရှိပြီး သူ၏အနာဂတ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးထက် သာလွန်သော နယ်မြေတစ်ခု ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အထွတ်အထိပ်နယ်မြေတော့ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထွတ်အထိပ်နယ်မြေဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ မရောက်ဖူးသေးသော၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရောက်ဖူးသော နေရာဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်သည် ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပါက သင်သေချင်လျှင်ပင် သေနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ထာဝရနယ်မြေဖြစ်ပြီး ထိုနယ်မြေအောက်ရှိသူတိုင်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလိုသော်လည်း မရောက်နိုင်ကြပေ။

ထာဝရနယ်မြေ၏ အောက်ရှိနယ်မြေကို အထွတ်အထိပ် (Supreme) ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် နယ်မြေကြီးကိုးခုနှင့် မတူညီပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နယ်မြေကြီးကိုးခုအတွင်းရှိ အထွတ်အထိပ်နယ်မြေသည် အခြားအမှားများကို မကြာခဏ ပြုလုပ်တတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နယ်မြေကြီးကိုးခုအတွင်းရှိ အထွတ်အထိပ်နယ်မြေကို အတုအယောင်အထွတ်အထိပ် (False Supreme) ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သောအထွတ်အထိပ်၏ စွမ်းအားကို တစ်ရာခိုင်နှုန်းပင် ကိုယ်စားမပြုနိုင်ပေ။

သို့သော် တန်ခိုးရှင်ကမ္ဘာကြီး တစ်သောင်းထဲတွင် အထွတ်အထိပ်များစွာ ရှိသည်။ သို့တိုင်အောင် မည်သူမျှ ထာဝရနယ်မြေသို့ မရောက်ရှိခဲ့ကြပေ။ တစ်ချိန်က ထာဝရနယ်မြေနှင့် အလွန်နီးကပ်ခဲ့သူ တစ်ဦးရှိခဲ့ဖူးသည်၊ သူသည် စနစ် ကို ဖန်တီးသူဖြစ်သည်။

သူသည် အထွတ်အထိပ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ပြီး တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် သူ့ကို မည်သူမျှ သတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် သူသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုသော အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူ၏အရည်အချင်းမှာ မလုံလောက်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် တန်ခိုးရှင်ကမ္ဘာကြီး တစ်သောင်းလုံးတွင် အရည်အချင်းအရှိဆုံးသူကို ရွေးချယ်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည့် စနစ် ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ သူသည် စနစ် ထက် ပိုစော၍ နတ်ဆိုးများနှင့် နတ်ဘုရားများတိုက်ကြီးသို့ ပေးအပ်ခဲ့သော ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ယခု ရှောင်ကျန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရွှေရောင်ဓားဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖေး သည် အကြီးမားဆုံး အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သောကြောင့် ဤ စနစ် ကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ပဉ္စမမြောက်သွေးမျိုးဆက်သည် သူ၏မွေးဖွားခြင်းမှတစ်ဆင့် ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသွေးမျိုးဆက်သည် တစ်ထောင်သော ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းများ၏ နောက်မှ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသွေးမျိုးဆက်သည် သူ၏ ပြင်းထန်သော အရည်အချင်းနောက်ကွယ်မှ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး ဤသွေးမျိုးဆက်၏ အရင်းအမြစ်သည် သူ၏ ဒန်တျန် ထဲတွင်လည်း ရှိသည်။ စနစ် ၏ တစ်ခုတည်းသော တာဝန်မှာ သူ့ကို အရင်းအမြစ်များ ပံ့ပိုးပေးရန်နှင့် သူ၏အရည်အချင်းကို အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေအထိ အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဖေး သည် ထိုအချက်ဖြင့် အားမရသေးပေ။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခု ရှိရမည်ဟု သိသည်။ သူ့ကို အမြဲတစေ လှည့်စားရန် ကြိုးစားနေသော တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် မည်သူမျှ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ မရှိကြပေ၊ အထူးသဖြင့် စိုက်ပျိုးသူများ၊ သူတို့သည် နတ်ဆိုးကို ကိုးကွယ်သူများဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓ ကို နောက်လိုက်သူများဖြစ်စေ၊ လူတိုင်းသည် ကိုယ်ကျိုးကိုသာ လိုလားကြသည်။

သူသည် စနစ် ၏ တည်ရှိမှုနောက်ကွယ်တွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ရှိရမည်ဟု သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ပန်းတိုင်မှာ ရိုးရှင်းသည်၊ စနစ် က သင့်ကို မစားသုံးမီ ၎င်းကို အရင်စားသုံးလိုက်ပါ။ သူသည် ဖန်တီးခြင်းနယ်မြေမှ မထွက်ခွာမီ စနစ် ကို အဆင့်အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ပြီး ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

စနစ် ၏ အဆင့်တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အမြဲတစေ ဆိုးရွားသော ခံစားချက်ကို ရရှိသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအရာများမှ ထွက်ပြေးလိုခြင်းမရှိပေ။ ယင်းအစား သူသည် ထိုပြဿနာများကို စောစီးစွာ ရင်ဆိုင်လိုသည်။ ထို့ကြောင့် သူ တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်သွားပါက စောစီးစွာ ပြုပြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂျော်နီသည် ထိုအကြောင်းကို အချိန်အများကြီး ပေးပြီး တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓားအာရုံကို ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ စားသုံးခြင်းဓားအာရုံ (Devouring Sword Intent) ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤခရီးလမ်းတွင် သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော ဉာဏ်အလင်းကို ရရှိလိုက်သည်။

သူသည် ဓားဆိုသည်မှာ ရက်စက်တတ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဓားပညာသည် ရက်စက်သည်၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိ၊ ရက်စက်သည်၊ ဆန္ဒကင်းမဲ့သည်၊ ဓားပညာသာလျှင်ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဉာဏ်အလင်းမပွင့်မီက သူ၏ အတွေးများမှာ ထိုအတိုင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနောက်တွင် သူသည် ဓားပညာသည် ရက်စက်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အခြားသူများကို မထိခိုက်စေဘဲ အရာအားလုံးကို လိုက်စားရမည့် လမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မှားယွင်းခြင်းမရှိသကဲ့သို့ မှန်ကန်ခြင်းလည်း မရှိပေ။

ကြင်နာခြင်းရှိသော ဓားပညာလော။ ရက်စက်ခြင်းရှိသော ဓားပညာလော။ အရာခပ်သိမ်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အဆုံးသတ်ရှိကြသော်လည်း ဓားပညာသည် အဆုံးသတ်မဲ့သော အရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင့်လမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့နေလျှင်ကော ဘာဖြစ်သနည်း။ သင့်ဓားပညာတွင် ကန့်သတ်ချက်ရှိနေလျှင်ကော ဘာဖြစ်သနည်း။ နယ်နိမိတ်စည်းများအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည်သာ စစ်မှန်သော ဓားပညာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အစွမ်းသတ္တိကို ရှာဖွေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်ကာ ၎င်းသည်လည်း ဓားပညာ၏ လမ်းစဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဓားပညာသည် ဓားပညာသာဖြစ်သောကြောင့် ရက်စက်ခြင်းလည်းမရှိ၊ ကြင်နာခြင်းလည်းမရှိ၊ ဓားပညာသာ ရှိပြီး ဓားတစ်ချက်အတွင်း၌ အသက်နှင့်သေခြင်းသာ ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ရှောင်ကျန်း ရွေးချယ်ခဲ့သော လမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး ဖေး က ရှောင်ကျန်း ကို လေးစားရခြင်းမှာ သူသည် နယ်နိမိတ်စည်းများအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှောင်ကျန်း အတွက်မူ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုသည်မှာ လမ်းကြောင်းသစ်ကို ရှာဖွေရန်နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဆုံးမဲ့သော ဓားလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားခြင်းသည်ပင် ဓားပညာ၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားကို ချိုးဖျက်မည့် ဓား၊ နတ်မင်းကို သတ်ဖြတ်မည့် ဓား၊ အဆုံးမဲ့လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားမည့် ဓား၊ ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်မြေကို ရှာဖွေမည့် ဓား၊ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အဆုံးမရှိပေ။ သင်ဝေးကွာလေလေ၊ ပိုမိုသိရှိလေလေဖြစ်ပြီး ဤစကြဝဠာအတွင်း သူ၏ခရီးစဉ်သည် မကြာမီ အဆုံးသတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကမ္ဘာကြီး (Time World) သည် သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်၊ ဖန်တီးခြင်းနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သည် သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်၊ တန်ခိုးရှင်ကမ္ဘာကြီး တစ်သောင်းသည် သူ့ကို စောင့်ကြိုနေပြီး သူ၏မိသားစုကလည်း သူ့ကို စောင့်ကြိုနေကြသည်။ တစ်နေ့သောအခါတွင် သူသည် ဓားကို ကိုင်ဆွဲကာ သူ၏ဇနီးငါးဦးနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းရင်း "ငါသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူဖြစ်သည်၊ မင်းတို့တွင် အမြင်ရှိသေးလျှင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ရဲသလော" ဟု ကြွေးကြော်လိုပေသည်။