"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ညီလေးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆိုတာ အမှန်ပါပဲ။ မင်းတို့ပြောတဲ့စကားတွေက ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားသွားစေလို့ ကူညီပေးဖို့ ရောက်လာတာ"
ရုပ်သွင်တစ်ခုက လူအုပ်ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းသူ ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်ဆံပင်၊ အပြာရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ချောမောခန့်ညားမှုမှာ ပန်းပုရုပ်တစ်ရုပ်နှယ် ပြည့်စုံလွန်းလှသည်။
ဤသူကား အခြားသူမဟုတ်၊ ဖေး ၏ မီးနွယ်ဝင်အစ်ကို လောင်ကွမ်ပင်ဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြစ်စေ၊ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ဖြစ်စေ ထွက်ပေါ်နေခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် 'သူက ငြိမ်သက်နေပေမဲ့ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်တယ်' ဟူသော အတွေးတစ်ခုသာ လွှမ်းမိုးနေသည်။
ချီမင်ပင်လျှင် ဤသူရောက်လာသည်ကို မရိပ်မိလိုက်သဖြင့် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး အသံအက်အက်ဖြင့် "မင်းက ဘယ်သူလဲ။ သူတို့ကို ကယ်တင်ချင်လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လောင်ကွမ်သည် ခဏတာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ထိုအပြုံးသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး "ငရဲကိုသွားစမ်း!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်စုတ်၊ မင်းက သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ" ချီမင်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းတော့ မရှိပေ။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချီမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့ကကောင်သည် ရှောင်ကျန်း တို့ထက် ပိုကြီးပုံမရပေ။
တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရုပ်ရည်ကြောင့် အသက်အရွယ်ကို ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ချီမင်သည် လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ ရန်သူ၏ စွမ်းအားကို မသိဘဲ လောင်ကွမ်ကို တိုက်ခိုက်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။ သူသည် လောဘကြီးသလို ရက်စက်သူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို "အားလုံး! သူက ကြွားဝါနေတာပဲ။ ငါတို့အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ရင် တစ်ခဏချင်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်မှာ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံး တိုက်ခိုက်ကြ!"
ထိုအချိန်တွင် လူဆယ်ဂဏန်းခန့်က သူ့ထံသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်လာကြသည်။ လောင်ကွမ်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ သူ၏ ရုပ်သွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့အနီးတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရှောင်ကျန်း ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး "မင်းတို့တပ်ဖွဲ့နာမည်က အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။
"အင်း" လောင်ကွမ်ထံမှ ရန်လိုမှုမျိုး လုံးဝမတွေ့ရသဖြင့် ရှောင်ကျန်း က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို မင်းသိလား" လောင်ကွမ်က ရယ်မောရင်း မေးသည်။ ရှောင်ကျန်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသဖြင့် သူက ဆက်ပြောသည် "အဲဒါက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်"
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ဒေါသထွက်နေသော မီးတောင်တစ်ခုလို ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူသည် သွေးရောင်အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တိုင်းလိုလို ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ သူ၏ ငွေရောင်ဆံပင်များ တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာပြီး လက်ထဲတွင်လည်း ဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။
"သွေးနဂါးဓားပညာ - သွေးမိုးကြိုးတစ်ထောင်"
စစ်သည်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသလို ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ မိုးကြိုးမဟုတ်ဘဲ ဓားချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဓားစွမ်းအင်၏ အရှိန်ဖြင့် လူဆယ်ဂဏန်းခန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးရောင်အရှိန်အဝါများ တောက်လျှောက် ထွက်ပေါ်နေသည်။
"သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားအာရုံ!" သတ်ဖြတ်ခြင်းအာရုံနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ တျန်လုံက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသာမက လူတိုင်းပင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီနေကြသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ရှောင်ကျန်း က "သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားအာရုံမဟုတ်ဘူး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းအာရုံ သက်သက်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဓားပညာရှင်အစစ်ပဲ၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဒီလောက်နက်နဲတဲ့အထိ မြင်နိုင်တာပဲ" ရုတ်တရက် ချိုမြိန်သော အသံတစ်ခု သူတို့နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဤအသံသည် ယန်ချူဖန်ထက် အဆတစ်ရာ ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ အသံလာရာသို့ လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလှပြီး ပန်းရောင်စကတ်ပါးလေးနှင့် ရင်ဖုံးအင်္ကျီကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားကာ ရင်သားတစ်ဝက်ခန့်ကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ သို့သော် သူမကို ဝတ်ရုံဖြူတစ်ထည်က ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် အရာအားလုံးကို မြင်နေရသည်။
အချို့မှာ သူမ၏ အဝတ်အစားကြောင့် နှာခေါင်းသွေးပင် လျှံကျလာသည်။ သူမသည် အဝတ်အစား ဝတ်ထားသလောက်သာ ရှိသည်။ သူမ၏ အနက်ရောင်ဆံနွယ်များက ကျောပြင်ပေါ်သို့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းများက လူတို့ကို ရူးသွပ်စေသည်။ ရှောင်ကျန်း မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံး သူမ၏ တဏှာစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြသော်လည်း ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ လှမ်းရန် မရဲကြပေ။
သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာက အလှပဆုံး ဖြစ်သည်။ သူမ၌ စွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံး၊ ချစ်စရာကောင်းသော ဆွဲငင်အားနှင့် အေးစက်သော နတ်သမီးတစ်ပါး၏ မျက်နှာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကွင်းဟွေဖန်အပါအဝင် မိန်းကလေးများပင် ရှက်ရွံ့နေကြသည်။ ရှောင်ကျန်း တစ်ယောက်သာ တောင်ကြီးတစ်ခုလို ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။
သို့သော် သူလည်း ခက်ခဲနေရသည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှ ဓားနှလုံးသားကို တိတ်တဆိတ် နှိုးဆွလိုက်မှသာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ဓားတစ်လက်လို ခိုင်မာသွားသည်။ သူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ စကားလုံးအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည် - "ဓားနှလုံးသား - ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လှည့်စားမှုတစ်ထောင်ကို ဖျက်ဆီးမည်"
"ခွပ်" ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ကွဲအက်သွားသံ ပေါ်လာပြီး မှန်တစ်ချပ်ကွဲသလို သူတို့ရှေ့က အဖြစ်အပျက်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအခါမှသာ သူတို့သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် မျက်နှာချင်း တူသော်လည်း ယခုအခါတွင် အနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသားအရေကို ထုတ်ဖော်ထားခြင်း မရှိတော့ပေ။
"ဟားဟား၊ လှည့်စားခြင်းဘုရင်မရေ၊ မင်းရဲ့နယ်ပယ်က ပျက်သွားပုံပဲ" ဝင့်ကြွားသော ရယ်မောသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူတို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အသားညိုပြီး ခေါင်းပြောင်ကာ ဓားပြတစ်ယောက်လို ကြမ်းတမ်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
"အနိုင်ကျင့်သူဘုရင်၊ မင်းကတော့ ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားဘူးပဲ" လှည့်စားခြင်းဘုရင်မသည် ကြွက်သားထူထဲသော လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဟပ်ခနဲ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်များက ရှောင်ကျန်း ထံသို့ ရောက်လာပြီး "ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားစေတယ်။ ကံဆိုးတာက မင်းက ဓားသမား ဖြစ်နေတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ ဓားနှလုံးသားနှင့် ဓားဝိညာဉ်ကိုပင် မြင်တွေ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသော်လည်း ရှောင်ကျန်း တစ်ယောက် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပေ။
ရုတ်တရက် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ခြေရင်းတွင် ရှုပ်ထွေးသော စာလုံးအချို့ ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူနှစ်ဆယ်သာ ရှိသဖြင့် စာလုံးများ ပေါ်လာသောအခါ အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့များက ထိုနေရာကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ထိုအမျိုးသမီးပင်လျှင် မီးခိုးငွေ့ကြားတွင် ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် မီးခိုးငွေ့အတွင်းရှိ ရှောင်ကျန်း သည် တာလီစမန်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး "လျန်ကျားရီ၊ တယ်လီပို့လုပ်တာ ရပ်လိုက်တော့။ ငါတို့ လုံခြုံသွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
မကြာခင်မှာပင် မီးခိုးငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တိုင်း၏ အနီးတွင် တူညီသောအနေအထားဖြင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ရှိနေကြသည်။ သို့သော် ဤသူတို့မှာ အသက်ရှင်နေပုံ မရပေ။
ထိုအခိုက်တွင် လှည့်စားခြင်းဘုရင်မက "ဒါဆို မင်းက ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်" ရှောင်ကျန်း က ခေါင်းငြိမ့်ကာ သံသယမရှိဘဲ ဖြေသည်။ သူသည် အခြားသူများကို မယုံကြည်သော်လည်း သူ၏ တပ်ဖွဲ့နှင့် သူ၏ အကြီးအကဲကိုမူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။ ယခု သူတို့ကို ကယ်တင်သွားသူမှာ သူ၏ အကြီးအကဲ၊ အစ်ကိုကြီးပင် ဖြစ်သည်။
သူ့မိသားစုတွင် ပြဿနာအချို့ ရှိနေသော်လည်း ဖေး သည် သူ၏ အစ်ကိုကြီးကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။ သူ၏ အစီအစဉ်အတွက်မူ ကျန်းကျားရီက ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ မှ လူအချို့ မရှိကြပေ။ သူတို့၏ ခံစားချက်များနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ထွက်ပြေးနိုင်ရန်နှင့် သူတို့ သေဆုံးသွားပြီဟု အခြားသူများ ယုံကြည်သွားစေရန် သရုပ်ဆောင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးနေ၍ မရပေ။ သူတို့လည်း လေ့ကျင့်ရန် အချိန်လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဇောင်ဆန်း သည် ပေါက်ကွဲနိုင်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်စေကာ အသေခံခြင်းကို လက်တွေ့ဆန်စေမည့် လူသားသွေးရုပ်သေးများကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က သေချာစစ်ဆေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် အမှန်တရားကို သိရှိသွားနိုင်သောကြောင့် ဤအရာက သူတို့ကို အပြည့်အဝ တားဆီးနိုင်မည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်ပင် ဖေး ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်လိုက်သောကြောင့် ထိုအစီအစဉ်များကို အသုံးပြုရန် မလိုတော့ပေ။ ယခုအချိန်အထိ ဖေး ၏ဓားသည် ထိုလူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် လေထဲတွင် ရပ်နေရင်း ဝေးလံသော အရပ်ကို ကြည့်နေသည်။ သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ အကြည့်ပို့လိုက်ပြီးနောက် "မင်းတို့ နယ်သာသားရဲတွေက ဒီလောက်ထိ ပုန်းကွယ်နေကြဦးမှာလား" ဟု ပါးစပ်ဖွင့် မေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ကျန်း နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများရှေ့တွင် ပေါ်လာသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။
"သူတို့က တကယ်ပဲ နယ်သာသားရဲတွေလား" ဟု ကုန်းချီ က ကြောင်အမ်းအမ်း အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူသာမက အခြားသူများလည်း ရှောင်ကျန်း မှလွဲ၍ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ကြသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် ဓားတစ်လက်ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ကြည်လင်နေသောကြောင့် "သူတို့က လူပုံစံကို အသွင်ယူထားတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အော်" ထိုစကားကို ကြားမှသာ အခြားသူများ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးများနှင့် ဘီလူးအများစုသည် လူသားများကို မုန်းတီးကြသော်လည်း လူသားပုံစံကိုမူ နှစ်သက်ကြသည်။ အဆင်ပြေရုံသာမက ကိုယ်ခန္ဓာသေးငယ်သဖြင့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။
"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့ နယ်သာသားရဲတွေ အစီအစဉ်ကောင်းထားပုံပဲ။ ဒီတိုက်ကြီးမှာရှိတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အင်အားကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်ဖို့ ဒါက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲလေ" ဖေး က ပြုံးရွှင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသလို သူတို့၏ အင်အားကိုလည်း ပူပန်မနေပေ။ သို့သော် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤခြိမ်းခြောက်မှုများကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပေ။
"ဒါဆိုရင် ဒုတိယခေါင်းဆောင် ရှောင်ကျန်း ရေ၊ မင်းတို့ရဲ့ ကိုင်းလက်တိုက်ကြီးမှာ လုပ်ဆောင်ချက်က ဘာလဲ" နယ်သာသားရဲများက ဘာမျှ မပြောသဖြင့် ဖေး က နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏စကားကြောင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များမှာ သတိကပ်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ဖေး နှင့် သိပ်ပြီး ရင်းနှီးမှု မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှောင်ကျန်း က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် "သုံးနှစ်တာ ပန်းတိုင် - တိုက်ကြီးခုနစ်ခုရဲ့ အာဏာနဲ့ စည်းစိမ်ကို သိမ်းပိုက်မယ်၊ လူတိုင်းကို စုစည်းမယ်၊ ပြီးတော့ သူ ရောက်မလာခင်မှာ နယ်သာသားရဲတွေကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။
သူ၏စကားများမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဓားအာရုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချီမင် နှင့် အခြားသူများသာ ဤစကားကို ကြားလျှင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဖေး ကတော့ ရယ်မောခြင်း မရှိပေ။
"ဟူး၊ ငါ့ညီငယ်လေးက ပြောင်းလဲသွားလိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အချို့ကို ထည့်ပြောဖို့တော့ မေ့နေတုန်းပဲ" ဖေး က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူတို့၏ စကားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ညီငယ်လေး၏ စီမံချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖေး သည် ရှောင်ကျန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် နယ်သာသားရဲများဘက်သို့ အကြည့်ရွှေ့လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် နယ်သာသားရဲများ၏ ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ခံစားနိုင်စွမ်းကြောင့် သူတို့သည် ရုပ်ဆိုးသော သားရဲပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အသားအရောင်မှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး မြွေမျက်နှာနှင့် ကျားကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူတို့၏ လျှာများမှာ ရှည်လျားပြီး ပါးစပ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသည်။
သူတို့သည် ဟိန်းဟောက်ပြီး ဖေး ပေါ်လာသည့်နေရာကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖေး သည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏လက်မောင်းမှာ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထိုအကြေးခွံများမှာ နီရဲသော နဂါးအကြေးခွံများ ဖြစ်သည်။
"ဘုန်း" "ဖြန်း" သူ၏လက်သီးသည် သူတို့၏ လက်မောင်းများကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ သူ၏ နဂါးလက်သီးမှာ ရေလွှမ်းမိုးသည့် နဂါးရာပေါင်းများစွာထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားပြီး ကြီးစိုးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ၏လက်သီးနှင့် ထိခိုက်မိသည့်အခါ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးများ မိုးရေလို ပန်းထွက်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖေး သည် သူတို့ဆီသို့ ပျံဝဲသွားပြီး သူ၏လက်မောင်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ရှောင်ကျန်း အနီးသို့ ရောက်သွားပြီး "ငါ့လိုပဲ နောက်ထပ် ကိုးယောက် ရှိသေးတယ်၊ ငါတို့ နဂါးဆယ်ကောင်က မင်းတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။