ဖေး သည် စေတီတော်ကြီးထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံတို့ လှိုင်းထနေပြီး ထိုအတွေးများထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း နစ်မွန်းနေမိသည်။ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် နဂါးဆယ်ကောင်အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိရာ ထိုအထဲမှ တစ်ကောင်မှာ သူ၏အစ်ကိုကြီးနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏အစ်ကိုကြီးမှာ လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ထိုနဂါးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် စွမ်းအားနှင့် ရင်းနှီးမှုတို့ကို သူ ခံစားမိနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်တည်းပင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ သံသယဝင်မိသော်လည်း သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ အရွယ်အစားကို သူ အသေအချာ သိနေသည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သူသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
သူ၏အစ်ကိုကြီး ခေါင်းဆောင်မှုယူလိုက်ပြီးနောက် သူတို့မိသားစုအတွင်း အရာရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။
ဤအချိန်တွင် ကိုင်လာရှ (Kailash) တိုက်ကြီး၌—
အရပ်ရှည်ရှည် လူအုပ်ကြီး တစ်ရာကျော်သည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် စုရုံးနေကြသည်။ သူတို့လက်ထဲတွင် ဓားများ၊ လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး အလယ်တွင် ပိတ်မိနေသူများကို ဝိုင်းရံထားပုံရသည်။ ထိုဝိုင်းရံထားသော အဝိုင်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဓားကိုင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ရှေ့မှ လူနှစ်ဆယ်ကျော်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ရှောင်ကျန်း၊ မင်းက ငါတို့နန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေကို သတ်ရုံတင်မကဘဲ အဲဒီမိစ္ဆာတွေနဲ့ပါ ပူးပေါင်းနေတာပဲ။ တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို ငါ အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်။"
အလယ်တွင် ပိတ်မိနေသူ လူနှစ်ဆယ်ကျော်မှာ တခြားသူများ မဟုတ်၊ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဂိတ်ပေါက်မှ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရတနာများအတွက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် လက်စားချေခြင်းတို့ကို ခံနေရသည်။ ထိုမျှမက သူတို့သည် မိစ္ဆာများနှင့်လည်း ခင်မင်ရင်းနှီးနေကြသေးသည်။
သူတို့အတွက်မူ ဒါဟာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေကြ၍ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားလူသားများအတွက်မူ ၎င်းမှာ ခွင့်လွှတ်၍မရနိုင်သော ပြစ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှောင်ကျန်း သည် ပါးစပ်နားရှိ သွေးစက်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသားကို အေးစက်စွာ ပြုံးကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ချီမင် (Chi Min)၊ မင်းတို့ အဝိုင်းပတ်ပြီး စကားမပြောနဲ့တော့။ တောရိုင်းတိုက်ကြီး (Wild Continent) ကနေ ငါတို့ရလာတဲ့ အရာအားလုံးကို မင်းတို့ လိုချင်နေတာ ငါသိတယ်"
ဤအချိန်တွင် ရှောင်ကျန်း သည် သူ့ထက် အသက်ကြီးသူကို လေးစားမှု လုံးဝမရှိတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤသူတို့အားလုံးမှာ ကိုင်လာရှတိုက်ကြီး၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ လူငယ်အနည်းငယ်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤသည်မှာ သူနှင့်သူ၏အဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လောဘကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ဂိုဏ်းငယ်လေးများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်အချို့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ထိုသူတို့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချက်က ဤအားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကို သူတို့တွင် ရတနာများ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်စေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့တွင် ရတနာများစွာ ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့သည် ဤလူများထံသို့ ရိုးရိုးနှင့် လမ်းလျှောက်သွားပြီး ရတနာများကို အပ်နှင်းလိုက်၍ မရနိုင်ပေ။
လက်ရှိတွင် ရှောင်ကျန်း နှင့် အခြားသူအချို့မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း၌ အဆင့်လေးဆင့်ခန့် ပိုမြင့်သောသူများကို မနည်းတိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ကျန်သူများမှာမူ နှစ်ဆင့် သို့မဟုတ် သုံးဆင့်ခန့်သာ ကျော်လွန်နိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ပြိုင်ဘက်မှာ သူတို့ထက် အဆင့်ခြောက်ဆင့်ခန့် ပိုမြင့်နေသည်။ သူသည် နယ်ပယ်အဆင့်ကွာခြားမှုကို နားလည်သလို အထိရောက်ဆုံး တုံ့ပြန်ရန်လည်း ကြိုးစားနေသည်။
သို့သော် လူတိုင်းမှာ လုံးဝကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် စွမ်းအားစက်ဝန်းစွမ်းအင် (spiritual energy) တစ်စက်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။ သူတို့သည် မနည်းပင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေရပြီး ရှောင်ကျန်း တစ်ယောက်တည်းသာ လူအုပ်ကြီးကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။
အတိအကျပြောရလျှင် သူသည် ကာကွယ်နေရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်စွမ်းအား (spiritual sense) လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏အသံသည် ရှောင်ကျန်း (Zhang Chen) ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ "အစ်ကိုကျန်း၊ ငါစာချုပ်ရဲ့စွမ်းအားကို သုံးလိုက်တာနဲ့ လူတိုင်းကို အာကာသလက်စွပ် ထဲ ထည့်ပြီး အဝေးကို ထွက်ပြေးကြပါ။"
"ဒါဆို မင်းကော" ရှောင်ကျန်း က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ ရှောင်ကျန်း တစ်ခုခု အလွန်အန္တရာယ်များသည့်အလုပ်ကို လုပ်တော့မည်ဟု သူခန့်မှန်းမိသည်။
"ငါ သူ့ကို အကြာကြီး ထိန်းထားလို့ မရဘူး။ ငါ့ရဲ့နောက်ဆုံးခံစစ်အနေနဲ့ စာချုပ်ရဲ့စွမ်းအားကိုပဲ အားကိုးလို့ ရတော့မယ်။" ရှောင်ကျန်း သည် သူ၏တုံ့ပြန်မည့်အစီအစဉ်ကို အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူ၏အသက်ရှူသံမှာ မြန်ဆန်ပြီး အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မင်းကို ဒီမှာ ထားခဲ့လို့ မရဘူး။ ထွက်ပြေးမယ်ဆိုရင် အတူတူပဲ ပြေးမယ်။" ရှောင်ကျန်း က ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် ရှောင်ကျန်း က ဒေါသသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အရူးပဲ၊ စာချုပ်ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ငါမသေဘူး၊ ချက်ချင်းပဲ တခြားနေရာကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ ငါမဆုံးရှုံးချင်တာက လူတိုင်းရဲ့ စာချုပ်စွမ်းအားကိုပဲ။"
ထိုအခါမှသာ ရှောင်ကျန်း သည် ရှောင်ကျန်း ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသည်။ သူခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။
"ကောင်လေး၊ မင်းက မိစ္ဆာလမ်းကို လုံးဝ လျှောက်လှမ်းနေပြီ။ မင်းရဲ့အဓမ္မလမ်းစဉ်ကို ငါအမြစ်ဖြတ်ပေးမယ်။" ချီမင်သည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ၎င်းကို အပြင်သို့ မထုတ်ပြပေ။ အစားတွင် တရားမျှတသည့် စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို လုံးဝ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
"အိုဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင် 'ကောင်းကင်တံခါးဖွင့်' အဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားကို ငါမြင်ပါရစေဦး။" ရှောင်ကျန်း သည် သူ၏ရွှေရောင်စစ်သည်ဝိညာဉ်ဓားကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။
"ကောင်လေး၊ မင်းက အရမ်းမာနကြီးနေတယ်။ မင်းရဲ့ဒီမာနကို ငါဖြေရှင်းပေးမယ်။" ချီမင်သည် သူ၏လက်ထဲတွင် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် (true energy) ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ရှောင်ကျန်း ဆီသို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များ အပြည့်နှင့်ဖြစ်သည်။
ရှောင်ကျန်း ၏ ရွှေရောင်ဓားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တုန်ခါနေသည်။ သူသည် ဓားစွမ်းအင်ကို သူ၏ဓားထဲသို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ 'ဓားနှလုံးသား' (Sword Heart) မှာ နိုးထလာပြီး သူ၏အမြင်အာရုံမှာ လုံးဝ ကြည်လင်သွားသည်။ သူ၏ဓားစွမ်းအင်မှာ အဖြူနှင့်အမည်းစွမ်းအင်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ သူ၏ဓားကို ဝန်းရံနေသည်။
"တောင်တန်းကို ဖိနှိပ်သော လက်ဝါး" သူ၏ရှေ့တွင် ဧရာမလက်ဝါးကြီးက သူ့ဆီသို့ ရိုက်ချလာသည်။
"ဓားနှလုံးသား - ဓားနှင့်လူ တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း"
"အသက်နှင့်သေခြင်း ဓား - အသက်သေဆုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် ဓားချက်တစ်ချက်"
"ဝူး" "ရှပ်"
ဤသည်မှာ သူ၏အားအကောင်းဆုံး အခြေအနေဖြစ်သည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ စွမ်းအင်နှစ်ခုမှာ မြွေနှစ်ကောင် ချိတ်ဆက်နေသကဲ့သို့ ထိတွေ့သွားပြီး ဓားစွမ်းအင်မှာ ထိုဧရာမလက်ဝါးကြီးကို ထိုးဖောက်ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဓားမှာ ချီမင်၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူ၏ပါးပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော ဒဏ်ရာတစ်ခုသာ ဖြစ်စေနိုင်ခဲ့သည်။
ချီမင်သည် သူ၏ပါးကို ထိကြည့်လိုက်ပြီး သွေးစက်များကို လက်ချောင်းဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသွေးစက်ကို ကြည့်ကာ မုန်းတီးမှု၊ ကြီးမားသော မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုင်လာရှတိုက်ကြီး၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် လူငယ်တစ်ယောက် သူ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်သည်ကို သူမည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ သူ၏မာနမှာ ကြီးမားလှသည်။
"ကောင်လေး၊ မင်းငါ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့။" ချီမင်သည် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး သူ၏စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အနီးအနားရှိသူများကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သို့သော် အခြားသူများကိုမူ ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် လက်ကို လိမ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ဆုပ်ကာ ရှောင်ကျန်း ကို ထိုးချလိုက်သည်။
"ကောင်လေး၊ မင်းသေပြီ" "တောင်တန်းကို ချေမှုန်းသော လက်သီး"
"ရှောင်ကျန်း၊ အခုပဲ" ရှောင်ကျန်း သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချီမင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ဓားမှာ လက်ထဲတွင် မရှိတော့သော်လည်း သူအသင့်ဖြစ်နေသည်။ ထိုလက်သီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်ကျန်း က "စာချုပ်၊ ကာကွယ်" ဟု အော်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ရွှေရောင်စာရွက်တစ်ရွက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လာနေသော လက်သီးကို တားဆီးရန် ရွှေရောင်နံရံကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
"ဘန်း" ထိုအကာအရံမှာ ချီမင်၏တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ချေဖျက်လိုက်နိုင်သော်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့် စက္ကန့်တွင် ချီမင်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အစပိုင်းတွင် ထိုအကာအရံ၏ စွမ်းအားကြောင့် ချီမင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း အကာအရံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော လောဘတို့ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် ၎င်းမှာ ရှောင်ကျန်း တောရိုင်းတိုက်ကြီးမှ ရရှိခဲ့သည့် ရတနာဖြစ်ရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူ၏လောဘမှာ စက္ကန့်တိုင်းတွင် တိုးပွားလာသည်။ သို့သော် ရှောင်ကျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာမှာ ခဏတာ တောင့်ခဲသွားသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ ပုံပျက်သွားတော့သည်။
အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးမှာ လူတိုင်း၏အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး ရှောင်ကျန်း ကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ချီမင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ကောင်လေး၊ အစကတော့ မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ထားဖို့ စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ မင်းသေသင့်ပြီ။ မင်းသေပြီးရင် မင်းရဲ့ရတနာကို ယူပြီး မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကိုပါ ငါလိုက်ရှာမယ်။"
ဤအချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးတို့သည် ရှောင်ကျန်း ၏ အာကာသလက်စွပ် ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ ချီမင်သည် သူ၏စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို လက်သီးဆီသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ပြီး ရှောင်ကျန်း ကို ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်ကျန်း သည် ရွေ့လျားခြင်းမရှိတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ချီမင်သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏စွမ်းအား တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း အပြည့်အဝကို သုံးလိုက်မှန်း သူသိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူ၏တယ်လီပို့တ် (teleport) ခရီးစဉ်မှာလည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ၎င်းကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ ပြောပြခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သေဆုံးရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးချက်သည် သူ၏အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်လိုက်မိသည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူသည် မမျှော်လင့်ထားသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
"အနုပညာသဘောတရား - မြင့်မြတ်သော ကြာပန်းသုံးပွင့်" ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရေခဲတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြာပန်းသုံးပွင့်သည် လက်သီးအနီးတွင် ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ခဏတာ အေးခဲသွားစေသည်။
"ကရက်" "ဘန်း"
"အနုပညာသဘောတရား - ကင်းကောင်၏ တန်ခိုးအာနုဘော်" ချီမင်၏လက်သီးက ရေခဲကြာပန်းများကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးနောက် အားကောင်းလှသော လက်သီးချက်တစ်ခုက ချီမင်၏လက်သီးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ချီမင်၏လက်သီးမှာ ကျိုးသွားခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်သူသာ ပြန်လည်လွင့်စင်သွားသည်။
"အနုပညာသဘောတရား - ဒေါသထွက်နေသော ပင်လယ်နဂါး" ထို့နောက် ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ပင်လယ်နဂါးတစ်ကောင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် လက်သီးနှင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးသွားပြန်သည်။
"အနုပညာသဘောတရား - ကြီးမားသော နေမင်းလက်သီး" နောက်ဆုံးတွင် လက်သီးနှစ်လုံး ထိတွေ့သွားသည်။ တစ်လုံးမှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအချိန်တွင် ထိုလက်သီးနှစ်လုံးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် တွန်းကန်လိုက်ကြသည်။
မောင်ယင်းကျဲ (Mao YingJie) နှင့် တိုက်ပွဲတွင်ကဲ့သို့ပင် ရုပ်ပုံလေးခုသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေကြသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ယခင်ရုပ်ပုံများနှင့် မတူညီကြပေ။
"ခန္ဓာကိုယ်သဘောတရား - ကြီးမားသော မိစ္ဆာလက်သီး" အင်အားကြီးမားသော လက်သီးချက်တစ်ခုသည် လူအုပ်ထဲသို့ ပေါက်ကွဲဝင်ရောက်သွားသည်။ ရင်ဘတ်ဗလာဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ရန်သူများစွာ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသည်။ မကြာမီတွင် အခြားသောသူများလည်း သူ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ သည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်သန်စွမ်းလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်မြေခွေး၏ အမွှာလက်သည်း" ရုပ်ပုံနှစ်ခုသည် ရန်သူဆီသို့ လက်သည်းချက်နှစ်ခုဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သို့သော် လေထုထဲတွင် ထိုလက်သည်းချက်နှစ်ခုသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ ရန်သူကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ရှောင်ကျန်း၊ မင်းက လိမ်ပြောတာ အရမ်းညံ့တာပဲ။ မင်းတယ်လီပို့တ်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို သုံးလိုက်ပြီဆိုတာ ငါတို့မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား" သူမ၏အသံမှာ အေးစက်နေသော်လည်း သူမ၏စကားများသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ချင်ဟွေဖန် (Qin HuiFang) သည် အားအင်ကုန်ခမ်းလုနီးပါးဖြစ်နေသော ရှောင်ကျန်း ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး "အဆူရာနဂါးအဖွဲ့! အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အတူတူပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"အဆူရာနဂါးအဖွဲ့! အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အတူတူပဲ"
"အဆူရာနဂါးအဖွဲ့! အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အတူတူပဲ"
"အဆူရာနဂါးအဖွဲ့! အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အတူတူပဲ" သူတို့အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် ရယ်မောရင်း အားပေးလိုက်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိထားကြသော်လည်း သူတို့အတွက် စောင့်ကြိုနေသည်မှာ သေခြင်းတရားသာ ရှိတော့သည်။
"လက်ခုပ်သံ" "လက်ခုပ်သံ" "လက်ခုပ်သံ" "လက်ခုပ်သံ"