"ဘုန်း"
မီးနဂါးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏မီးတောက်များဖြင့် နတ်ဆိုးအား လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသည် ပြာမှုန့်ဖြစ်သွားသည်အထိ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားရလေသည်။ ဤသည်မှာ မီး၏စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ပင်— အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားအောင် လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြစ်သည်။
ဖေး သည် မီးနဂါးလက်သီးပညာရပ်၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ရာနှုန်းပြည့် နားလည်ထားပြီးဖြစ်၍ ၎င်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ သဘောပေါက်ထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူသည် ဤစွမ်းအားကို လျှော့တွက်မိနေသည်။ ၎င်းသည် ယခင်က ဗုဒ္ဓ ၏ "ကောင်းကင်ကို ပေါက်ကွဲစေမည့် ဒေါသ" ထက် များစွာသာလွန်နေသည်။
သူသည် မီးစွမ်းအင်ကို မီးနဂါးလက်သီးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ဤပညာရပ်ကို အသုံးပြုရမည့် စစ်မှန်သောနည်းလမ်းကို သင်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို လက်သီးအဖြစ် မတွေးဘဲ မီးနဂါး၏ မီးမှုတ်ထုတ်ခြင်းအဖြစ် ပုံဖော်ရမည်ဖြစ်သည်။ မီးနဂါးကဲ့သို့ပင် ဖေး သည် သူ၏လက်သီးမှတစ်ဆင့် မီးတောက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်သောကြောင့် ၎င်းကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်လာတော့သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ သူသည် ဆိုးသွမ်းမှုဆိုင်ရာ နတ်ဘုရား၊ ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းပွင့်နှင့် သူ၏ဒုတိယဝိညာဉ်တို့၏ အကူအညီကိုလည်း ရယူခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ဤပညာရပ်ကို လုံးဝနားလည်သဘောပေါက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဖေး သည် ထိုနတ်ဆိုးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက် အခြားနတ်ဆိုးများအားလုံး ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။
"အစ်ကိုကြီး! နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကိုကြီး နိုးလာပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကိုကြီး နိုးလာပြီ။" ဖေး သည် ဇောင်ဆန်း ကို မည်သည့်တစ္ဆေက ဤကဲ့သို့ဖြစ်စေသည်ကို မသိသော်လည်း ဖေး ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဇောင်ဆန်း သည် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဖေး က ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး "ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားတွေ ကုန်ဆုံးနေပြီ၊ မင်းသာ ငါ့ကို ဖက်လိုက်ရင် ငါ့အရိုးတွေ ကျိုးသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး" ဇောင်ဆန်း သည် သူ့ကို နားလည်သော်လည်း မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဖေး ကို ဆက်လက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ရပြီ၊ မိန်းကလေးလို မလုပ်ပါနဲ့တော့။ ငါတို့ ပြန်ဆုံတွေ့တာကို အောင်ပွဲခံဖို့တောင် ငါ့မှာ စွမ်းအင်မရှိဘူး။" ထိုသို့ပြောရင်း ဖေး သည် သူဤနေရာသို့ မရောက်မီက အချိန်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။
နာရီအနည်းငယ်အကြာက၊
ဖေး ၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ခံပညာရပ်တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သည့်အခါ သူ၏ဝိညာဉ်သည် တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို တိတိကျကျ သိရှိလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ စာချုပ်မှပေးသော သတိပေးချက်ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ သူတို့ကြား အကွာအဝေး နီးကပ်နေသရွေ့ အခြားသူများ အန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို သူခံစားနိုင်သည်။ သို့သော် အနီးအနားတွင် ရှိနေရန် သို့မဟုတ် ဖေး ကိုယ်တိုင် သန်မာနေရန် လိုအပ်သည်။
"ဆရာကြီး၊ ကျွန်တော် အခု ထွက်သွားရတော့မယ်။" ဖေး သည် လက်အုပ်ချီပြီး အစိမ်းရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူကြီးရှေ့တွင် ဦးညွတ်လိုက်သည်။
"မင်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပေမဲ့ ငါက မင်းကို ဓားပညာအကြောင်း နည်းနည်းပဲ သင်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီဓားက မင်းရဲ့ အချိန်ပိုင်းဆရာဆီက လက်ဆောင်ပဲ။ တခြားဓားတွေနဲ့ ကျွေးမွေးရင် ကြီးထွားလာနိုင်တာကလွဲရင် ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဓားကို ယူပြီး ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံးအထိ ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။" အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူကြီးသည် သက်ပြင်းချကာ သတ္တုဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် ပုရပိုက်အတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့် အရာအားလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေးရာမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ဖြစ်နေသဖြင့် ဤဓားကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ၎င်းကို အပြင်ဘက်သို့ မည်သို့ယူဆောင်သွားရမည်နည်း။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ဆရာက ဤဓားကို သူ၏သိုလှောင်ရာနေရာ၌ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးအကြံပေးချက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည် - "မင်း ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ကြီးထွားရမှာဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီအရာကို အားမကိုးရဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။ အဲဒီအစား မင်းက သူ့ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ရယူသင့်တယ်။ မင်းမှာ တွေဝေမှုတွေ ရှိနေမှန်း ငါသိပေမဲ့ အဲဒီအရာထဲက ထုတ်ကုန်တွေက အလွန်စွမ်းအားကြီးတယ်။ မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားတွေ ပြန်ကောင်းလာတဲ့အထိ အဲဒါတွေကို အသုံးပြုသင့်တယ်။"
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖေး သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် အမျိုးသမီးလေးဦးက မျက်ရည်ဝဲသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ 'သူတို့က ငါ အခုနိုးလာမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုသိကြတာလဲ။'
"မင်းတို့ ငါနိုးလာတာကို ဒီအချိန်ကုန်ခံပြီး စောင့်နေခဲ့တာလား။" ဖေး က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် အနည်းငယ် အားမလိုအားမရနှင့် ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။
အမျိုးသမီးလေးဦးစလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသဖြင့် ဖေး မှာ အကြီးအကျယ် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားရသည်၊ 'ငါ ချောတယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ဒီလောက်တောင် တိုးသွားတာလား။'
"အစ်ကို ဖေး" ရုတ်တရက် သူတို့လေးဦးစလုံးသည် ဖေး ထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်လိုက်ကြသည်။ သူသည် ရင်သားကြီးရှစ်ခု၏ ဖိအားအောက်တွင် မြုပ်ဝင်သွားသဖြင့် အသက်ရှူရခက်ခဲလာသည်။ သူ နှာခေါင်းသွေးလျှံလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ဓားသမားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
"ကလစ်" "ကလစ်" သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့၏ဖိအားကြောင့် သူ၏အရိုးများ ကျိုးအက်သံထွက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။
"အား..."
ယခုတွင် သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ယခင်ကကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို မခံနိုင်တော့ပေ။ အရိုးကျိုးသည့်အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမျိုးသမီးများသည် ဖေး ထံမှ အလျင်အမြန် ခွာလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီဆိုသည်ကို ထိုအခါမှသာ သတိရကြသည်။ အမှန်ဆိုရသော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည့် သုံးလအတွင်းမှာပင် သူတို့က သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
"အစ်ကို ဖေး၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား။" Qin HuiFang က မျက်ရည်ဝဲလျက် ဖေး ကို မေးလိုက်သည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဖေး သည် သေမင်းနယ်မြေမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး ယခုတွင် သူတို့က သူ့ကို သေမင်းနယ်မြေသို့ ထပ်မံတွန်းပို့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။" သူသည် မည်သို့မျှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ Sacred Dew ကို သောက်လိုက်သည်။ သူ၏ကျိုးနေသော အရိုးများ စတင်ပျောက်ကင်းလာသည်။ သူ၌ အချိန်မရှိသဖြင့် အများအပြား သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးများကို ကြည့်ကာ အလျင်အမြန်ပင် "ငါ အခု သွားရတော့မယ်။ ငါတို့ ညကျမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဖေး သည် အခြားအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပြောခြင်းဖြစ်သော်လည်း 'ည' ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အမျိုးသမီးလေးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ရဲတက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖေး ပျောက်ကွယ်မသွားမီ သူ့ကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအမျိုးသမီးလေးဦးမှာ Qin HuiFang၊ အစ်မ Su၊ Yan ChuFen နှင့် စုလင်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အခု အားနည်းနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆုတ်ခွာသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်" Zhang Chen သည် ဖေး ထံသို့ ပြေးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ ဖေး ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ပြင်းထန်သည်ဟု သူယုံကြည်သော်လည်း ယခုအခါ ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တိုက်ပွဲရှည်ကို မခံနိုင်ပေ။
"ငါ သူတို့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။" ဖေး သည် Zhang Chen ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏စကားမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်။ သူတို့မှာ သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြပေ။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖေး ၏လက်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော လက်နက်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ပြောင်းရှည်သေနတ်တစ်လက် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော်လည်း ဖေး အတွက်မူ သူသည် ၎င်းအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ၎င်း၏တစ်ဖက်စွန်းတွင် ရှည်လျားသော သတ္တုပြောင်းတစ်ခု ရှိသည်။ လက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ရမည့်နေရာ နှစ်ခုလည်း ပါရှိသည်။ စနစ်၏ ဖော်ပြချက်အရ ၎င်းမှာ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော "Martial AK 47" ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို Martial ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ Martial Artist တစ်ဦး၏ အသက်ကိုပင် နုတ်ယူနိုင်လောက်အောင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် Martial Artist များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သာမန်လူများထက် အလွန်သန်မာကြသဖြင့် ဤသေနတ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဖေး သည် ဤလက်နက်ကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဘုရားသခင်အမှတ် တစ်ထောင်ကို သုံးစွဲခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် နောက်ထပ်လက်နက်များကို ရှာဖွေချင်သေးသော်လည်း လက်ရှိတွင် အချိန်မရှိတော့ပေ။
ဖေး သည် AK 47 ကို မှန်ကန်သော အနေအထားဖြင့် ကိုင်ဆောင်ကာ နတ်ဆိုးများဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီးနောက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ သူသည် ၎င်း၏အာနိသင်ကို နတ်ဆိုးများ မသိရှိခင်မှာပင် သူတို့ကို သတ်ပစ်ချင်သည်။
"ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ"
"စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်"
"Reload" ဖေး သည် အော်လိုက်ရာ ကျည်အိမ်အလွတ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျည်အပြည့်ပါသော ကျည်အိမ်အသစ်ဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။ ဤသည်မှာလည်း AK 47 ၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခုပင်။ သူသည် ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် လုပ်စရာမလိုဘဲ စနစ်၏အကူအညီဖြင့် အစားထိုးနိုင်သည်။
"ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ" "ဒီ"
"စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်" "စပလပ်"
"ကလင်" နတ်ဆိုးများသည် ပြင်းထန်သော ကာကွယ်ရေးပညာရပ်များကို စတင်အသုံးပြုလာသဖြင့် ဤသေနတ်သည် သူတို့အပေါ် အလုပ်မဖြစ်တော့ကြောင်း ဖေး သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ သူသည် လက်ပစ်ဗုံးငါးလုံးကို ဝယ်ယူပြီး အလုပ်လုပ်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်မျက်လုံးထဲသို့ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို စီးဆင်းစေကာ "ဗလာနယ်၏မျက်လုံး - ဗလာနယ်၏တံခါးများ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် အခြားသူများကို သူ၏အနီးတွင် နေရန် မှာကြားထားပြီးဖြစ်၍ သူတို့သည် အောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားကြသည်။ သို့သော် သူ ဗလာနယ်တံခါးဝသို့ လုံးဝမဝင်ရောက်မီ လက်ပစ်ဗုံးများကို အရပ်လေးမျက်နှာလုံးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
"ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း"
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ နတ်ဆိုးသားရဲအချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ဓားတစ်လက်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ သူတို့ကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။
"သန်းခေါင်ယံမှာ ဓားဖြင့်ကခုန်ခြင်း" ဟု ဆိုသော်လည်း လက်ရှိအချိန်မှာ နေ့ခင်းဘက်ပင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဖေး ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ထိုနတ်ဆိုးများ၏ အလောင်းများကို အလျင်အမြန် စုဆောင်းလိုက်သည်။ ဖေး သည် သူ၏စွမ်းအားကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်စေရန်အတွက် ၎င်းတို့ လိုအပ်နေသဖြင့် ရှောင်ကျန်း ကို ထိုအလောင်းများအား စုဆောင်းခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး စစ်ဆေးရေးဂိတ်အတွင်း၌၊
"အစ်ကိုကြီး၊ အခု အစ်ကိုကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" ဟု သူတို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီးနောက် Zhang Chen က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဖေး ကို မေးလိုက်သည်။
"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်လလောက်တော့ မင်းတို့နဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကို သုံးလိုက်ရတာ နောင်တရတယ်လို့တော့ မပြောလိုပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကိုတော့ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့တယ်။ တစ်လပြည့်ရင် ငါ ဆယ့်ငါးနှစ်ပြည့်တော့မယ်၊ ပြီးရင် Stars Rising Field ထဲကို ဝင်ရမယ်" ဖေး သည် ရှင်းပြရင်း အနည်းငယ် နာကျင်နေသည့်ပုံစံ ပေါ်လာသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ထူးဆန်းစွာ ပြုံးနေသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာတွေ အစီအစဉ်ဆွဲထားတာလဲ" ဇောင်ဆန်း က သူတို့ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရပြီး ဖေး ၏ စကားကြောင့် မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် မေးလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဖေး ၏ အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ချင်နေသည်။
"ငါက စကြဝဠာနှစ်ခုလုံးကို တောက်လျှောက် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ချင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ Stars Rising Field ထဲကို ဝင်မှ ဖြစ်မယ်။ ဒါကြောင့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်း ငါနဲ့ အတူ လိုက်လာလို့ မရဘူး" ဖေး က အေးစက်စက် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာက ထိုအပြုံးကို ပို၍ ပရိယာယ်ကြွယ်ဝစေသည်။ ကျမ်းစာလိပ်ထဲတွင်ရှိသော ဗုဒ္ဓ မှာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း ဖေး ၏ ဝိညာဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖတ်ရှုရန် ကြိုးစားခြင်းမရှိပါက ဖေး ၏ အစီအစဉ်ကို သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ၎င်းကို သိရှိထားသည်။ ဖေး ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဇောင်ဆန်း ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ကျသွားသော်လည်း မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ယင်းအစား ရှောင်ကျန်း ပြန်ရောက်လာသည်အထိ ဖေး ကို မေးခွန်းမျိုးစုံ မေးမြန်းနေကြသည်။
"ကဲ အားလုံးပဲ၊ ငါ တစ်လလောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သီးသန့်ခွဲထားရတော့မယ်။ စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ နောက် ဆယ့်ငါးရက်နေရင် တစ်ရက်လောက်တော့ ပျော်ပါးကြတာပေါ့" ဖေး သည်လည်း သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ပျော်ပါးချင်သေးသဖြင့် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပုဂို (Pagoda) ဆီသို့ ထွက်သွားပြီးနောက် အမျိုးသမီးလေးဦးကို အပြင်သို့ ထုတ်လိုက်ကာ တံခါးများကို ပိတ်လိုက်သဖြင့် ယခုအခါ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာလို့ အစ်ကိုကြီးက ဒီလောက် မြန်မြန် ထွက်သွားရတာလဲ" ဇောင်ဆန်း က စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် မေးလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ရှေ့၌ ပေါ်လာသော ပေါ်တယ်အမျိုးမျိုးကို မြင်လိုက်ရသည်။
အားလုံးသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော မျက်လုံးများဖြင့် မတူညီသော ပေါ်တယ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အချိန်ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးနိုင်ကြောင်း သိကြသည်။ အထူးသဖြင့် ရှောင်ကျန်း၊ Tian Long၊ Zhang Chen နှင့် Zhao Tan တို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း ကြိုးစားလေ့ကျင့်ထားသော်လည်း ယခင်ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် စွမ်းအားမဲ့နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
ဤသည်မှာ လူ့သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ကျေနပ်မှု မရှိနိုင်ကြဘဲ လိုအပ်သည့်အရာကို တွေ့သောအခါ ၎င်းကို ရရှိရန်အတွက် မိမိတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖောက်ထွက်ကြသည်။ အခြားမျိုးနွယ်စုများအတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင်မူ ဖေး သည် စွမ်းအားကို ငှားရမ်းသုံးစွဲခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် Saint တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် စွမ်းအားအတွက် အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေကြသည်။
ဖေး အနေဖြင့်မူ သူသည် ပုဂို၏ ပထမဆုံးအခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။