Fighting For Eternity – အခန်း ၁၅၇: အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့က ဘာလို့ ထွက်ပြေးဖို့ လိုအပ်တာလဲ။ | NovelPing
"အစ်ကို ရှောင်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီ အကူအညီ လိုအပ်နေတယ်။ အပြင်ဘက်စွန်းပိုင်းရဲ့ တတိယမြောက် နယ်မြေမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဆိုးတွေ ဝိုင်းပတ်ခံထားရတယ်၊ သူတို့အားလုံးက ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးတွေချည်းပဲ။" အပြာရောင်စာလုံးများ ရေးသားထားသော စက္ကူဖြူတစ်ရွက်မှ အကူအညီတောင်းသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဆက်သွယ်ရေးအတွက် အသုံးပြုသည့် ဆက်သွယ်ရေးမှော်စာလိပ် ဖြစ်သည်။
"ခဏလောက် ထိန်းထားကြ၊ ငါတို့ ချက်ချင်း ရောက်လာမယ်။" ရှောင်ကျန်း က တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏ဘေးပတ်လည်ရှိ လူရှစ်ယောက်မှာလည်း ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး အမျိုးမျိုးသော လျှပ်တစ်ပြက်ရွေ့လျားမှု အတတ်ပညာများကို အသုံးပြုကာ အရှေ့ဘက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
အပြင်ဘက်စွန်းပိုင်း၏ တတိယမြောက် နယ်မြေတွင်၊
"ညီအစ်ကို မောင်နှမတို့၊ ငါတို့ဆီ အကူအညီ ရောက်တော့မယ်။" ဇောင်ဆန်း က ချောင်ဘင်၊ ကောရှင်း၊ ကောယန်၊ Alan၊ Becky၊ နေးလ်အမ်း၊ ဘင်ဇင်း၊ လေးယွမ်၊ Lei Gang၊ Alan နှင့် လင်ချင်း တို့ကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။
"လျှပ်စီးကြမ်းလက်သီး" လေးယွမ် ၏ လက်မောင်းတွင် လျှပ်စီးတန်းများ ဝန်းရံနေပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများမှာ လျှပ်စီးတန်းများဖြင့် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။ သူ၏လျှပ်စီးလက်သီးချက်သည် ရှေ့ရှိနတ်ဆိုးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဘုန်း" "အစ်ကို ဆန်း၊ ဒီလိုအမှိုက်တွေကို ရှင်းဖို့ အကူအညီ မလိုပါဘူးဗျာ။"
"မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ငါပြောနေတာ ဒီနတ်ဆိုးတွေအကြောင်း မဟုတ်ဘူး။ တခြားနတ်ဆိုးတွေ အနည်းဆုံး တစ်ထောင်လောက်က ငါတို့ဆီ အလုအယက် ပြေးလာနေကြတာ၊ သူတို့အားလုံးက ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးတွေချည်းပဲ။" ဇောင်ဆန်း က မည်းနက်သော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားရင်း ရှေ့ရှိနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ သံလက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ကာ လေးယွမ် ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဘုန်း"
"တပ်" "တပ်" "တပ်" ရုတ်တရက်ပင် ၎င်းတို့၏နားထဲသို့ လေးလံသော ခြေသံများ အများအပြား ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့ပတ်လည်တွင် နတ်ဆိုးရာပေါင်းများစွာ ဝိုင်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုအရေအတွက်မှာလည်း တိုးပွားလာနေသည်။
"အားလုံးပဲ၊ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတွေကို အကုန်သုံးကြ။ ငါတို့လူတွေ ရောက်လာတဲ့အထိ ထိန်းထားဖို့ လိုတယ်!" ဇောင်ဆန်း က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ်တိုးသွားပြီး သူ၏သံချပ်ကာကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။ နီရဲသော အရှိန်အဝါများက သူ၏သံချပ်ကာကို ဝန်းရံသွားပြီး အလွန်ပင် မောက်မာဝံ့ကြွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"မီးသံလက်သီး" မီးတောက်များက သူ၏သံလက်မောင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သံချပ်ကာကို အနည်းငယ် နောက်သို့ဆုတ်ကာ ရှေ့ရှိနတ်ဆိုး တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အကြမ်းဖျဉ်းတိုက်ခိုက်မှုမျိုး ဖြစ်ပြီး သံချပ်ကာ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်ရလိုက်သည်မှလွဲ၍ ထူးခြားသည့် ပျက်စီးမှုမျိုး မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။
"ကိုးဆန်းနတ်ဘုရား သွေးဆက် - ရွှေရောင်နေမင်း ပေါက်ကွဲမှု"
ကောယန် က သူ၏သွေးဆက်ကို နှိုးဆွရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏အထက်တွင် နေလုံးငယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော နေရောင်ခြည်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ သူ၏သန့်ရှင်းသော ဘိုးဘေးပင် (Holy Ancestor Tree) ကြောင့် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုမှာ အနည်းငယ် ပိုကောင်းလာသည်။ ဤနေရောင်ခြည်များမှာ သူ၏အနီးနားရှိ နတ်ဆိုးများကိုသာ လောင်ကျွမ်းစေပြီး သူ၏အဖွဲ့သားများအပေါ် ကျရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကောယန် ၏ လက်မောင်းတွင် နေမင်း၏စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံနေပြီး သူ၏မီးနှင့်ပတ်သက်သော အယူအဆမှာ လက်ရှိတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူသည် ရှေ့ရှိနတ်ဆိုးများကို ကြည့်ရင်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ရွှေရောင်နေမင်း ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် နတ်ဆိုးများ၏ ခွန်အားမှာ အများကြီး လျော့ကျသွားသော်လည်း သူတို့မှာ သေဆုံးခြင်း မရှိသေးပေ။ သူသည် ခြေလှမ်းများကို ရွှေ့ကာ ရှေ့ရှိနတ်ဆိုးများစွာကို "နေမင်းသုံးပါး လက်သီး" ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
"ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဗြုန်း"
သူ၏လက်ျာလက်သီးမှ နီရဲသော နေမင်းသုံးလုံး၏ အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ထိုနေမင်းအရိပ်များကို နတ်ဆိုးများဆီသို့ တိုက်ခိုက်စေလိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့ကို ပေါက်ကွဲစေမည့်အစား ဤနေမင်းအရိပ်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်မိသွားသည်။ ကောယန် သည် ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို သိနှင့်ပြီးဖြစ်ရာ ထိုနေမင်းများကို ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် အဝေးသို့ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။
တိုက်မိသည့်နေရာအနီးတွင် နတ်ဆိုးအနည်းဆုံး သုံးဒါဇင်ကျော် ရှိနေပြီး သူတို့မှာလည်း အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နေမင်းသုံးလုံး တိုက်မိသည့်အခါ ထိုနေရာတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ မှ လူတိုင်းမှာ ပေါက်ကွဲမှုနေရာမှ ဝေးရာသို့ ရှောင်တိမ်းပြီးဖြစ်သည်။
ဤပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ချောင်ဘင် မှာ တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီး "ရှင်းအာ၊ မင်းအစ်ကိုက တော်တော်လေး မောက်မာလာပါလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ဟုတ်မှာပေါ့၊ သူက ကျွန်မအစ်ကိုပဲကိုး" ဟု ကောရှင်း က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူမ၏စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်နေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကောယန် မှာ အလွန်ကြောက်တတ်သူ ဖြစ်ပြီး သူသည် နတ်ဆိုးများပင် ဖြစ်စေကာမူ သူတစ်ပါးကို ထိခိုက်မိမှာကို အလွန်ကြောက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့အစ်မ၏ ဆူပူခြင်းကို အမြဲခံရလေ့ရှိသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊
"လျှပ်စီးပေါင်းစပ်မှု အတတ်ပညာ - ဧရာမ လျှပ်စီးအမြောက်" ဤအချိန်တွင် လေးယွမ်၊ Alan နှင့် Lei Gang တို့သည် နတ်ဆိုးရာပေါင်းများစွာ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များတွင် လျှပ်စီးတန်းများ တောက်ပနေပြီး လျှပ်စီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမအမြောက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ လျှပ်စီးစွမ်းအင်များကို အမြောက်ထဲသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းပေးနေကြပြီး အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့၏စွမ်းအင်များမှာ တိုက်မိခြင်းမရှိဘဲ အမြောက်ကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သူတို့သင်ယူခဲ့စဉ်ကတည်းက အားလုံးသည် တူညီသောဂုဏ်သတ္တိနှင့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ပေါင်းစပ်အတတ်ပညာများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဤသည်မှာ ပြီးခဲ့သည့် ငါးလအတွင်း သူတို့သဘောပေါက်ခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်ပညာများထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏လက်နက်တိုက်ထဲတွင် ပေါင်းစပ်အတတ်ပညာများစွာ ရှိနေသေးသည်။ ဤအတတ်ပညာတွင် သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှု သို့မဟုတ် ခုခံမှုကို အားကောင်းစေရန် စွမ်းအင်များကို ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်သည်။
တကယ်တော့ သူတို့သာ ထိုလျှပ်စီးတန်းကို အတူတကွ ပစ်လွှတ်မည်ဆိုလျှင် ဤနေရာရှိ အားလုံးကို ရှင်းထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အရေးတကြီး မဟုတ်ပါက ထိုသို့သော အန္တရာယ်မျိုးကို သူတို့မယူကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရန်သူကို တိုက်ခိုက်သည့်အခါ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း သုံးဆပိုမို ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးတန်းဒဏ်ကို ခံစားရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဝူး" "ဇီးဇီး" "ဘုန်း" "ဗြုန်း"
အမြောက်လုံးထဲမှ လှိမ့်ဝင်လာသော ဧရာမလျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ပစ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဘတ်စကက်ဘော ၁၅ လုံးစာခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး လျှပ်စီးသံများဖြင့် ဟိန်းထွက်နေသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားရုံသာမက အလွန်လည်း မြန်ဆန်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးရာပေါင်းများစွာထံ ရောက်ရှိသွားပြီး အသက်ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည့် ဖျက်ဆီးမှုဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
"လူသားတွေ၊ မောက်မာမနေကြနဲ့"
"ဘုန်း" "ဖတ်" "ဂွီ"
ရုတ်တရက် အရိပ်တစ်ခုက သူတို့၏ရှေ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဦးချိုနှစ်ချောင်းနှင့် သံလက်သီးပါရှိသော အနက်ရောင်လူပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် ဧရာမနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်က အမြောက်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ လက်သီးချက်၏အရှိန်ကြောင့် သုံးယောက်စလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အဝေးကြီး လွင့်စင်သွားပြီး ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။ ဤရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူတို့သွေးအန်လာကြပြီး အထူးသဖြင့် လျှပ်စီးခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသော Alan မှာ ပိုမို၍ သွေးအန်နေရသည်။ ကျန်နှစ်ယောက်မှာမူ လျှပ်စီးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ထားသူများ ဖြစ်သဖြင့် အခြေအနေ အနည်းငယ် ပိုကောင်းသည်။
"တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား နတ်ဆိုး!" သူတို့သုံးယောက်မှာ ရှေ့ရှိနတ်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ အပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မည်မျှပင် ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ပါစေ၊ အခြေခံအဆင့် (Foundation Realm) နှင့် ရှန်းထျန်းအဆင့် (Xiantian Realm) ကြားတွင် ကြီးမားသောကွာဟချက် ရှိနေသေးသည်။
ဖေး ပင်လျှင် သူအရင်က ပြသခဲ့သည့် အလွန်သေစေနိုင်သော အတတ်ပညာမျိုးကို အသုံးမပြုပါက သူတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော် အရင်လူနှင့် မတူဘဲ ဤနတ်ဆိုးမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ဒုတိယအဆင့် အမြင့်ဆုံးတန်းစား နတ်ဆိုးကိုပင် မနည်းယှဉ်ပြိုင်နေရသည့် သူတို့အတွက် ဤတတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား နတ်ဆိုးကို အနိုင်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
"ဟမ့်! သေကြစမ်း လူသားတို့" ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထုတ်နေသည့် သူတို့ကို မြင်သောအခါ ထိုနတ်ဆိုးကြီးမှာ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သူတို့ဆီသို့ ထိုးနှက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ငါ့ညီတွေကို သတ်ဖို့ ဘယ်သူက ခွင့်ပြုချက် ပေးလိုက်လို့လဲ။" အေးစက်စက် အသံတစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လူတစ်ယောက်သည် လက်သီးထိုးရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အနေအထားဖြင့် သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာသည်။ သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး လက်ျာလက်သီးဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
"ဘုန်း" နတ်ဆိုးမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ထိုသူ၏မျက်နှာကို မြင်ပြီးနောက်တွင်မူ မောက်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ရှလုံဖေး ဖြစ်သည်။ သူ၏အဆင့်ကို မြင်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးမှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ကာကွယ်သည့်ပုံစံဖြင့် မြှောက်ထားလိုက်သည်။
လက်သီးနှင့် နတ်ဆိုး၏လက်မောင်းတို့ တိုက်မိသွားပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် ထက်မြက်ပြီး မမြင်နိုင်သော ဓားချက်တစ်ခုက နတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နတ်ဆိုးမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မြင်ပင်မမြင်လိုက်ရဘဲ သူ့ရင်ဘတ်မှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။
"မွေးရာပါစွမ်းရည် - တစ္ဆေဓားချက်"
"ဖျတ်" သွေးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ စင်ကျသွားသည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးတို့၏ အလွန်အစွမ်းထက်သော အနာကျက်နှုန်းကြောင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ကုစားလာသည်။ သို့သော် ဤအမြန်နှုန်းမှာ "အလျင်အမြန် ပြန်လည်ကုစားခြင်း" နှင့် ယှဉ်ပါက မမီပေ။
နောက်တစ်ခဏတွင် ရေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော နဂါးခေါင်းကိုးခုက သူ့ထံသို့ ခုန်အုပ်လာပြီး ကိုက်ဖြတ်၊ ရိုက်ခွဲ၊ ဖျက်ဆီးကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးမှာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့က သူ့ကို အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်လျှိုးသော နဂါးကိုးကောင်"
"ဖျတ်" "ဖျတ်" "ဖျတ်" သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးမှာ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ၏လက်ရှိအနာကျက်နှုန်းမှာ "အလျင်အမြန် ပြန်လည်ကုစားခြင်း" နှင့် နီးစပ်နေသည်။ သို့သော် မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့တွင် ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ငရဲနတ်ဆိုးဓားအတတ်ပညာ - မီးတောက်စမ်း" မီးဓားတစ်လက်က သူ့ဗိုက်ကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ နတ်ဆိုးက ဓားကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူမျှော်လင့်မထားသည်မှာ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မီးတောက်များမှာ ရေပန်းမှ ရေများအလား ပန်းထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဘုန်း" "ဖျတ်"
မီးတောက်များနှင့် သွေးများက လူတိုင်းအပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။ သို့သော် မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနတ်ဆိုးနှင့် အဆင့်တူ နတ်ဆိုးအများအပြားမှာ သူတို့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"အားလုံးပဲ၊ နောက်ဆုတ်ကြ" ရှောင်ကျန်း သည် လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏လက်ရှိအခြေအနေကို မည်သူထက်မဆို ပိုမိုနားလည်သည်။ သူသည် ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အပြင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။ အဆင့်သုံး နတ်ဆိုးရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် အဆင့်သုံး နတ်ဆိုးကို မနိုင်၍ မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးအရေအတွက် များပြားလွန်းနေခြင်းကသာ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
"ပြေးကြလေ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ပြေးလွတ်နိုင်ပါ့မလား" နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ရှောင်ကျန်း ၏ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဤနတ်ဆိုးမှာ အဆင့်သုံး အမြင့်ဆုံးတန်းစား နတ်ဆိုးဖြစ်သည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ကျန်း သည် မိမိ၏ရွှေရောင်ဓား စစ်သည်ဝိညာဉ် ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရန်သူကို တားဆီးရန် အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်ကာ "ပြေးကြ၊ မင်းတို့ လုံခြုံတဲ့နေရာတစ်ခုဆီ ရောက်တဲ့အထိ ငါတားထားပေးမယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် သေဆုံးရမည်ကို သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖေး နိုးထလာသည်အထိ သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးမည်ဟု စုလင်း က ကတိပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ခက်ခဲသော အခြေအနေတိုင်းတွင် သူမ၏အကူအညီကို တောင်းခံမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိကြသည်။
"ပြေးရမလား၊ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့က ဘာလို့ ပြေးရမှာလဲ၊ ရှောင်ကျန်း" နူးညံ့သောအသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ မှ လူတိုင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဇောင်ဆန်း ကဲ့သို့သော အချို့သူများတွင် မျက်ရည်များပင် ဝဲလာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ သရုပ်ဆောင်မျက်ရည်များသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ခံစားချက်ကြောင့် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် မည်သူမျှ စကားမပြောနိုင်မီ ထိုလူငယ်က "ဗလာနယ်၏ မျက်လုံး - ဗလာနယ်တံခါး" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏ဘယ်ဘက်မျက်လုံးက တောက်ပလာပြီး ထူးဆန်းသော ငွေရောင်စွမ်းအင်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ရှောင်ကျန်း ၏အောက်ဘက်တွင် တံခါးငယ်တစ်ခု ပွင့်လာပြီး သူ့ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ထိုလူငယ်မှာ ရှောင်ကျန်း ရှိနေသည့်နေရာမှ ပေတစ်ရာအကွာတွင် ရှိနေသေးသည်။ ဤလူငယ်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ရှလုံဖေး ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ အလွန်ပင် ပိန်ချုံးနေသည်။
သို့သော် ထူးဆန်းသော အနီရောင်စွမ်းအင်များက သူ့ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသည်။ သူ၏လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး မီးစွမ်းအားများက သူ၏ ဒန်တျန် ထဲမှ ပန်းထွက်ကာ လက်မောင်းများအတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ အနီရောင်စွမ်းအင်များက သူ၏လက်မောင်းပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသည်။ သူသည် လက်သီးကို နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ လက်ျာလက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ သူ၏လက်သီးမှ မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"မီးနဂါးလက်သီး - ပြာကျစေခြင်း" "ဟိန်း" "ဘုန်း" "ဗြုန်း"