Fighting For Eternity – အခန်း ၁၁၆: စကားကောင်းကောင်းပြောခြင်း
ဖေး သည် မျက်လုံးကို အသာအယာဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ဇောင်ဆန်း နှင့် ရှောင်ကျန်း တို့ နှစ်ယောက်သား တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်နှာထားများမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်နေပြီး လေထုမှာလည်း အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်။
"နိုးလာပြီလား" ဇောင်ဆန်း က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များမှာ ဖေး ထံသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိနေသည်။
ဖေး သည် ခေါင်းကို အသာညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထူလိုက်သည်။ သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် ကြိုးစားနေသည်။ ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ် ၏ စွမ်းအားကြောင့်သာ သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
"ကျွန်တော်တို့ကို အရင်က အကြောင်းတွေ ပြောပြဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ မထင်ဘူးလား" ရှောင်ကျန်း က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏အသံတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့်အတူ သိချင်စိတ်တို့ ရောယှက်နေသည်။
ဖေး သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် စနစ် နှင့် ပတ်သက်၍ မည်မျှအထိ ထုတ်ဖော်ပြောပြသင့်သည်ကို ချိန်ဆနေခြင်းဖြစ်သည်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံးမှာ တစ်လှေတည်းစီးထားသူများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ စကားကောင်းကောင်း ပြောကြရအောင်" ဖေး က တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် စတင်လိုက်သည်။
စုလင်း သည် ထောင့်တစ်နေရာမှနေ၍ သူတို့အား တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ လှိုင်းထနေသည်။ ဖေး ပြောမည့်စကားများမှာ သူတို့၏ အနာဂတ်အတွက် အလွန်အရေးပါကြောင်း သူမ သိရှိထားသည်။
"ကျွန်တော် သိထားသမျှကို ပြောပြပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ အန္တရာယ်များတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကြိုသိထားစေချင်တယ်" ဖေး က ဆက်ပြောသည်။
ဇောင်ဆန်း နှင့် ရှောင်ကျန်း တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဖေး ၏ စကားကို နားထောင်ရန် အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အခန်းထဲရှိ လေထုမှာ ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ဖေး သည် အသက်ကို ဝအောင်ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဇာတ်လမ်းကို စတင်ပြောပြရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ဟေ့" လျန်ကျားရီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖေး ပေးထားသည့် ဆေးပုလင်းငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အဖုံးကိုဖွင့်ကာ ဆေးရည်အားလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ စိမ်းလန်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကင်းသွားတော့သည်။ ထိုဒဏ်ရာများမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းသည်မဟုတ်သဖြင့် သန့်ရှင်းသောနှင်းရည် (Sacred Dew) သည် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကုသပေးရန် လုံလောက်နေသည်။
ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီးနောက် သူသည် ဖေး နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များက သူ့ကို တားဆီးခြင်းမပြုခဲ့ကြသော်လည်း သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စွမ်းအားကို ပိုမိုတိုးမြှင့်လိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်လောင်နေသည်။ သူ၏ကျောပြင်မှ တောင်ပံတစ်စုံ ဖြန့်ကားထွက်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ လူတိုင်း၏အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
"သူဌေး၊ သူက တကယ်ကို သန်မာတာပဲ" ဇောင်တန်က ဖေး ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးနှင့် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဖေး က ပြန်မဖြေဘဲ ခြေပူးထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် 'အမြင့်မြတ်ဆုံး နဂါးဆင် လျှို့ဝှက်အနုပညာ' ကို စတင်လည်ပတ်စေသည်။ သူ ဆုံးရှုံးသွားသည့် စွမ်းအင်ပမာဏမှာ နည်းပါးသော်လည်း သူ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
"ဟေ့၊ သူဌေးက စွမ်းအင်နည်းနည်းပဲ လျော့သွားတာကို ဘာလို့ ပြန်ဖြည့်နေတာလဲ" ဇောင်ဆန်း က ဖေး ကို ကြည့်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်သူမှ ဒဏ်ရာမရကြပေမဲ့ တိုက်ပွဲမှာ လူတိုင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ လျော့နည်းကုန်ကြတာပဲ၊ ဒါကြောင့် ပြန်ဖြည့်ထားကြ။ ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က အမြဲတမ်း အထွတ်အထိပ် အခြေအနေမှာ ရှိနေဖို့ လိုတယ်" ဟု ရှောင်ကျန်း က ပြောလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး 'စိမ်းလန်းသော နဂါးစစ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ အနုပညာ' ကို စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်စေကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်များကို စတင်စုပ်ယူလေသည်။ သူတို့အထဲတွင် သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများဆုံး ဆုံးရှုံးထားသူဖြစ်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ထိုင်ချလိုက်ကြပြီး အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်စေရန် ပြန်လည်လေ့ကျင့်ကြသည်။ သို့သော် ဖေး မှာ လေ့ကျင့်နေရုံမျှမကဘဲ ပါဂိုဒါ ချိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် စုလင်း ကိုလည်း ပြန်လည်ဖြေကြားပေးနေသည်။
စုလင်း က အဘယ်ကြောင့် ထိုနတ်ဆိုးကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလိုက်ရသနည်းဟု မေးမြန်းလာသည်။ ထို့အပြင် ထိုဖြူစင်သောမီးတောက်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သနည်းဟုလည်း သိလိုနေသည်။ ဖေး က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "အစ်မရေ၊ အဲဒီဖြူစင်တဲ့မီးတောက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကနေ ပေါက်ဖွားလာတာပါ။ သူက မကောင်းဆိုးဝါးမှန်သမျှကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပေါ့။"
"ကျွန်တော် ကျောက်ရွာကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းက အစွမ်းထက်တဲ့ သတ္တဝါတစ်မျိုးရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီသွေးမျိုးဆက်က တခြားသူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို၊ အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ မကောင်းတဲ့ကံကြမ္မာတွေကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ အဲဒီ လျန်ကျားရီ ဆိုတဲ့သူမှာ မကောင်းတဲ့ကံကြမ္မာက ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတယ်၊ ဆိုလိုတာက သူ့ရဲ့ ကောင်းတဲ့ကံကြမ္မာက ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို မသတ်ခဲ့တာပါ။ သူက တကယ်ပဲ မကောင်းတဲ့စိတ်ဓာတ်ရှိ၊ မရှိကို စစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖြူစင်တဲ့မီးတောက်ကို သုံးခဲ့တာပါ။"
"ကျွန်တော် အဲဒီနှစ်ခုစလုံးကို သုံးခဲ့ရတဲ့အကြောင်းရင်းက မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်တိုင်း မကောင်းတဲ့ကံကြမ္မာရှိတာမဟုတ်သလို၊ ကောင်းတဲ့သူတိုင်းမှာလည်း ကောင်းတဲ့ကံကြမ္မာရှိတာမဟုတ်လို့ပဲ။ သူတို့ကြားမှာ ဆင်တူယိုးမှားတွေ ရှိပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော့်အတွက် အရေးကြီးတာက ဟန်ချက်ညီမှု (Balance) ပဲ။ ကောင်းတဲ့ကံကြမ္မာတွေကိုပဲ စုဆောင်းနေတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် မကောင်းတဲ့ကံကြမ္မာတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နေတာမျိုးကို ကျွန်တော် မလိုချင်ဘူး။ ကျွန်တော် လုပ်ချင်တာက ဟန်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ပဲ။ ကျွန်တော့်လမ်းကြောင်းက အဆုံးမရှိတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေမှာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက သက်ရှိတွေပဲ၊ တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် အဲဒါက မကောင်းမှုတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မရပ်တန့်နိုင်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်ရန်သူတွေကို မသတ်ရင် သူတို့က ပြန်ပြီး လက်စားချေလိမ့်မယ်။ နောင်တရမနေချင်တဲ့အတွက် ကျွန်တော် သတ်ဖြတ်သွားမှာပါ။"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က သတ်ရမှာကိုပဲ တွေးပြီး အမြဲတမ်း လူသတ်နေတဲ့ သွေးအေးတဲ့လူမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး။ ဒီဘဝဆိုတာ စွန့်စားခန်းတွေ၊ ပျော်ရွှင်မှုတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ရှင်သန်နေတဲ့ စက္ကန့်တိုင်း၊ အချိန်တိုင်းကို ခံစားချင်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွေးအေးတဲ့လူတစ်ယောက်အဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်တာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော် လူတွေကို ကယ်တင်မယ်၊ အားနည်းတဲ့သူတွေကို ကယ်တင်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်ကို ကယ်တင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့သူတွေကိုပဲ ကယ်တင်သွားမှာပါ။"
"ကျွန်တော့်မှာ စစ်မှန်တဲ့ လူသားသွေးမျိုးဆက် မရှိချင်မှ ရှိမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲမှာ လူသားဆန်မှုတော့ ရှိတယ်။ ဒီလောကမှာ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းကသာ အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ မင်းက ဘယ်မျိုးနွယ်စုက ဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးတာက မင်းရဲ့ စွမ်းအားပဲ။ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် သူ သေဆုံးသွားရင် ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး။"
စုလင်း သည် ဖေး ၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤစကားများမှာ သူမ၏နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက "အနာဂတ်မှာ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားသလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကျင့်ကြံမယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်မယ်၊ ရတနာတွေကို ရှာဖွေမယ်၊ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်းများစွာရဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားတွေကို ဖော်ထုတ်မယ်" ဖေး က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အသိစိတ်မှာ ပါဂိုဒါမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ စုလင်း သည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး သူမ မည်သို့တွေးတောနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ဖေး ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပြန်လည်ပြည့်ဝလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ မထသေးပေ။ လူတိုင်း ကျင့်ကြံနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ယခင်က နားလည်သဘောပေါက်ထားသည်များကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ 'နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီး' ကို စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်သို့ ရောက်ရှိစေပြီး ထိုလက်သီးနှင့် 'မီးတောက်လက်သီး' တို့ကို ပေါင်းစပ်လိုသည်။
နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီးမှာ ယခင်က ဖေး အတွက် အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အခြားကျင့်စဉ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း လျော့နည်းနေသည်။ ဖေး သည် ကျန်ရှိနေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို မကျင့်ကြံရသေးသဖြင့် ခုခံမှုအတွက် ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ် ကိုသာ မှီခိုနေရဆဲဖြစ်သည်။
သူ၏ နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီးမှာ စစ်မှန်သော ခွန်အားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏအပေါ် မူတည်သည်။ စွမ်းအင် ပိုများလေ၊ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ပိုကြီးလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် 'စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်' သို့ မရောက်ရှိသရွေ့ သူ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ရန် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။
သူသည် သူ၏ ဒုတိယဝိညာဉ်ကို နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီး၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်စေရန် စေခိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဤ နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်း။ နဂါးဆိုသည်မှာ မူလက အမြင့်မြတ်ဆုံး သတ္တဝါဖြစ်သော်လည်း ဤကျင့်စဉ်မှာ တောင်ပံမပေါက်သေးသော နဂါးမြွေ (Flood Dragon) မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်၍ နဂါးတစ်ကောင်၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းကို မဖော်ပြနိုင်ပေ။
သူသည် နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီးကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် သူ၏ 'ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းပွင့်ပင်' ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အကူအညီများစွာ မပေးနိုင်သော်လည်း ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းပွင့်ပင်၏ အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသေးသဖြင့် ဖေး အနည်းငယ် နားလည်သဘောပေါက်လာသည်။
"နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီးကို 'စစ်ပွဲရည်ရွယ်ချက်' (Martial Intent) အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံပြီးရင် အနက်ရောင် နဂါးအရိပ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်။ ဒီအရိပ်ကလည်း 'ကမ္ဘာပျက်စေသော နတ်ဆိုးလက်သီး' လိုမျိုး ဖေး ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် နက်မှောင်သော နဂါးလက်သီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာဖြစ်မလဲ။"
"အရှိန်အဝါ... ဟုတ်တယ်၊ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါ။ စစ်မှန်တဲ့ နက်မှောင်သော နဂါးက သာမန်နဂါးထက် ပိုသာလွန်ပုံရတယ်။ ဒီကျင့်စဉ်က စစ်မှန်တဲ့ နက်မှောင်သော နဂါးကနေ ဆင်းသက်လာတာမဟုတ်ဘဲ နက်မှောင်သော နဂါးမြွေကနေ ဆင်းသက်လာတာ။ အကယ်၍ ငါ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါကို လိုချင်ရင် ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို သုံးကြည့်သင့်မလား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက နဂါးအားလုံးရဲ့ အရှင်သခင် မဟုတ်လား။"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ စမ်းကြည့်ရုံပေါ့" ဖေး သည် သူ၏ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပြီး အဖြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။ ရလဒ်ကို မသိရသေးသော်လည်း ယခုပင် အတည်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ရှေးဟောင်း ရှုပ်ထွေးသော နဂါးဘုရား သွေးမျိုးဆက်... အသက်သွင်း!" ဖေး သည် သူ၏သွေးထဲရှိ သွေးမျိုးဆက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ အဝေးကြီးအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်း၏ သွေးကြောများကို တုန်ယင်သွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြပြီး ဖေး ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အနီရောင်အရှိန်အဝါကို မြင်လိုက်ရသည်။
သို့သော် တစ်ဦးတည်းသာ အာရုံမပျံ့လွင့်ဘဲ ရှိနေသည်။ သူကား ရှောင်ကျန်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏အပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဓားတစ်လက်မှာ စွမ်းအားပြည့်ဝစွာ တောက်ပနေသည်။ ထိုနေရာတွင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့မှ လူတိုင်း၊ တျန်လုံ၊ အစ်မစု နှင့် ဝဝကောင် လူ တို့ အပါအဝင် ရှိနေကြသည်။
ထိပ်ပြောင်သော ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာမူ ထိုနေရာတွင် မရှိကြပေ။
"ဟေ့၊ အစ်ကို ရှောင်ကျန်း ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပုံပဲ။ အဲဒါတင်မကဘူး၊ သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်ဓားက အရင်ကထက်တောင် ပိုတောက်ပနေသေးတယ်" ဇောင်ဆန်း သည် အခွင့်အရေးရတိုင်း ပါးစပ်သရမ်းနေပြန်သည်။
"ဟွန့်! ငါ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး" ဖေး ကို ကြည့်နေသော ရှောင်ကျန်း သည် ရှောင်ကျန်း ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရှောင်ကျန်း ကို မရှုံးစေရဟူသော ပြင်းထန်သည့် စိတ်ဆန္ဒများ တောက်လောင်နေသည်။ သူ မဆိုင်းမတွပင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ၏နောက်တွင် အရိပ်ကဲ့သို့သော နက်မှောင်သည့် တစ္ဆေပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူလည်း သူ၏ ကိုယ်ခံပညာကို စတင်နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားသည်။
"ဘာလို့ သူက ဒီလောက်တောင် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေရတာလဲ" အနီးတွင် ရပ်နေသော အစ်မစု က မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အစ်ကို ဖေး ရဲ့ ဒုတိယမြောက်လူ ဖြစ်ချင်လို့လေ" ဟု အနီးတွင် ရပ်နေသော ချင်ဟွေဖန် က အသံအေးအေးဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။
"မင်းပြောတာက အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ကို ပြောတာလား" ချင်ဟွေဖန် ၏ အဖြေကြောင့် အစ်မစု အံ့ဩသွားသည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဤအေးစက်စက်မင်းသမီးလေးမှာ မလိုအပ်ဘဲ စကားပြောမည့်သူ မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ သူက အစ်ကိုရှောင် ထက် သန်မာနေရင်တောင် ဒီလောက် ဦးနှောက်အနည်းငယ်နဲ့တော့ ခေါင်းဆောင်လုပ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး" ချင်ဟွေဖန် က လူတိုင်း၏စိတ်ထဲသို့ အေးစက်စက် စကားလုံးများကို သွန်ချလိုက်သည်။
'သူမကတော့ တကယ်ကို ပွင့်လင်းလွန်းတယ်' ဟု လူတိုင်း တွေးလိုက်မိကြသည်။
"ငါ့မှာ ဦးနှောက်နည်းနည်း မရှိဘူး" အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားနေသော ရှောင်ကျန်း သည် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကာ ဒေါသမျက်နှာဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ရှိတယ်" လူတိုင်း အံ့ဩသွားရသည်မှာ ချင်ဟွေဖန် ကလည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာမူ ဒေါသအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ အေးစက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အေးစက်သော အသံမှာ လူတိုင်း၏ ကျောရိုးကို စိမ့်သွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။
"မင်းနဲ့ စကားများနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ သူ့ကို ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး" ချင်ဟွေဖန် ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကျောရိုးစိမ့်သွားသော ရှောင်ကျန်း သည် စကားစစ်ထိုးခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"ငါ အခုထိ နားမလည်သေးဘူး၊ သူက ဒုတိယခေါင်းဆောင် မဖြစ်နိုင်မှန်း သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ ရှောင်ကျန်း ကို အနိုင်ယူချင်နေရတာလဲ" အစ်မစု က နားလည်မရဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သူက 'ငါ သူ့ရဲ့ သူရဲကောင်း (Knight) ဖြစ်ချင်တာ' လို့ ပြောဖူးတယ်" တိတ်ဆိတ်နေသော ဇောင်တန် က ရှောင်ကျန်း ကို အတုယူဟန်ဖြင့် မျက်နှာဖြူဖြူဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လား၊ သူရဲကောင်း? အံ့ဩစရာပဲ" အစ်မစု က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဗိုက်ကိုဖိကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား၊ သူရဲကောင်းတဲ့လား၊ တကယ်ပဲ၊ သူက အစ်ကို ဖေး ကို အစ်မ ဖေး လို့များ ထင်နေတာလား။"
"ရယ်စရာ ဘာမှမရှိဘူး" ရှောင်ကျန်း ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ထပ်မံပျက်ပြားသွားပြီး အစ်မစု ကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ရှက်ရမ်းရမ်းနေသကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။
"ဟားဟား၊ အစ်ကိုချန်၊ အဲဒါကို တကယ်ပဲ ပြောလိုက်တာလား" ဇောင်ဆန်း လည်း ရယ်မောရင်း သူ့ကို မေးလိုက်သည်။
"သူက 'သူရဲကောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါဟာ သူဌေးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အသန်မာဆုံး ဖြစ်ရမယ်' လို့တောင် ပြောဖူးသေးတယ်" ဇောင်တန် က ရှောင်ကျန်း ကို အတုယူဟန်ပြုကာ မျက်နှာကို တည်တင်းထားလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ကို အတုမလုပ်နဲ့!" ရှောင်ကျန်း သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဇောင်တန် ကို လက်သီးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
"ဟားဟား" ထိုစဉ် နောက်ဘက်မှ လူတစ်ယောက် ရယ်မောလိုက်သံကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားကြသည်။
"သူဌေး၊ ခင်ဗျား နိုးလာပြီပဲ" လူတိုင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ဖေး ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အလုအယက် ပြေးဝင်ဖက်တွယ်လိုက်ကြသဖြင့် ဖေး မှာ လူအုပ်အောက်တွင် ပိနေတော့သည်။
"ဖယ်ကြစမ်းပါဦး၊ ငါ့ကို အသက်ရှူလို့ မရတော့ဘူး!" ဖေး သည် လူအုပ်ကြီး၏ အောက်ခြေမှနေ၍ ရုန်းထွက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ၏အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှသာ လူတိုင်းက သူ့ကို အလုအယက် ဖက်တွယ်ထားရာမှ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ဖေး သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အသက်ကို ဝအောင် ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ စွမ်းအားများ ပြည့်လျှံနေသလို ခံစားနေရသည်။
"သူဌေး၊ ခင်ဗျား အဆင်ပြေရဲ့လား။ ခုနက ခင်ဗျားဆီက ထွက်လာတဲ့ အရှိန်အဝါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်၊ ကျုပ်တို့တောင် အသက်ရှူရတာ ခက်သွားတယ်" ဇောင်ဆန်း က စိုးရိမ်တကြီးနှင့် မေးလိုက်သည်။
ဖေး က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ကျန်း ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်ကျန်း မှာ ယခုအချိန်ထိ တရားမှတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"သူကလည်း အတော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ" ဖေး က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်သူဌေး၊ သူက ခင်ဗျားကို အနိုင်ယူချင်လွန်းလို့ ညမအိပ်၊ နေ့မနား ကျင့်ကြံနေတာ။ အစ်မစု တောင် သူ့ကို အမြဲတမ်း စနောက်နေပေမဲ့ သူကတော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူး" ချင်ဟွေဖန် က ဘေးမှနေ၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဖေး က အစ်မစု ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက လျှာလေးထုတ်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ကျန်း ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ငါ... ငါ နားလည်သွားပြီ!" ရှောင်ကျန်း သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ရွှေရောင်ဓားမှာလည်း ပိုမိုပြတ်သားပြီး ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
"ကောင်းပြီ၊ အားလုံးပဲ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် ငါတို့ ဆက်သွားကြရအောင်။ ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ငါတို့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်" ဖေး က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဖေး ၏ နောက်မှနေ၍ လိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့၏ ရှေ့တွင်တော့ အန္တရာယ်နှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အခြားသော နယ်မြေများက စောင့်ကြိုနေသည်။ ဖေး သည် သူ၏ စနစ် ကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေရင်း ရှေ့ဆက်တိုးလာခဲ့သည်။
"သူဌေး၊ ရှေ့မှာ တစ်ခုခုရှိနေသလိုပဲ" ဇောင်တန် က သတိပေးလိုက်သည်။
ဖေး သည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ မှ တပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့က လမ်းပိတ်ဆို့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ က လူတွေပဲ" ရှောင်ကျန်း က ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဖေး ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်စက် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ "သူတို့က ငါတို့ဆီက ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ် ကို လိုချင်နေတာ ဖြစ်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ပိတ်ဆို့နေတဲ့သူတွေကိုတော့ အလွတ်ပေးစရာ မလိုဘူး"
ထိုစကားများမှာ ဖေး တို့အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆက်သွားမည့်ခရီးကို ပိုမိုတင်းမာစေသည်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့မှ လူများသည် လမ်းတစ်ဝက်တွင် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ထင်ရှားနေသည်။ ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ် ကို ရယူရန်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို သုံးစွဲရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်သူများ ဖြစ်သည်။
ဖေး က သူ၏အဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်ကျန်း မှာ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။ ချင်ဟွေဖန်၊ စုလင်း နှင့် ဇောင်ဆန်း တို့၏ မျက်နှာများတွင်လည်း စိုးရိမ်စိတ်မရှိဘဲ ယုံကြည်မှုများသာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"သူတို့က ငါတို့ကို လမ်းကြောင်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံမရဘူး" ဖေး က တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ သူတို့မှားသွားပြီ။ ငါတို့ရဲ့ ခရီးကို ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့ မရဘူး"
ဖေး ၏ စကားအဆုံးတွင် ရှောင်ကျန်း က ရှေ့ဆုံးသို့ တိုးထွက်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရွှေရောင်အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး လေထုထဲတွင် ဖိအားများ တိုးပွားလာသည်။
"အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ၊ မင်းတို့မှာ အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း ဖယ်ပေးလိုက်ကြစမ်း!" ရှောင်ကျန်း ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြတ်သားလှသည်။
လမ်းပိတ်ဆို့ထားသော အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ မှ ခေါင်းဆောင်ဟု ထင်ရသူက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဖေး၊ မင်းရဲ့ အကာအကွယ်ကို ငါတို့ဆီ ပေးအပ်လိုက်ရင် မင်းတို့အားလုံးကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ဒီနေရာမှာပဲ မင်းတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ခံယူကြရလိမ့်မယ်!"
ဖေး က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စက် တောက်ပနေသည်။ "ဒီလိုဆိုရင်တော့ စကားပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူးပေါ့။"
ဖေး ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ သူတို့အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ ထိုးစစ်ဆင်လိုက်ကြသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲသံများမှာ ထိုနေရာတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။